ప్రచురితమైన ఆధారాలతో నిర్మించిన కొత్త సైట్. ఏదైనా పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి

దొడ్డి కొమరయ్య

జనగాం తాలూకాలోని కడవెండికి చెందిన ఆంధ్ర మహాసభ గ్రామ స్వచ్ఛంద సేవకుల యువ సభ్యుడు. 1946లో విసునూరు దేశ్‌ముఖ్ ఇంటి ముందు నుంచి వెళ్తున్న ఊరేగింపులో ఆయనను కాల్చి చంపారు. పి. సుందరయ్య దానిని 1946 జూలై 4 నాటిదిగా చెబుతారు. తెలంగాణ పోరాటంపై రెండు కమ్యూనిస్టు చరిత్రలు ఆయనను దాని మొదటి అమరవీరుడు అని, ఆయన మరణం విస్తృత తిరుగుబాటును రేకెత్తించిందని చెబుతాయి. ఎవరు కాల్చారు, గ్రామ సంస్థలో ఆయన స్థానం ఏమిటి, పోలీసులు ఏం చేశారు అనే విషయాలలో అవి భిన్నంగా ఉన్నాయి.

దొడ్డి కొమరయ్య జనగాం తాలూకాలోని కడవెండి గ్రామానికి చెందిన యువకుడు. అక్కడ విసునూరు దేశ్‌ముఖ్ (వంశపారంపర్య శిస్తు అధికారి, భూస్వామి)కు భూమి, ధాన్యం ఉన్నాయి.12 1946లో ఆంధ్ర మహాసభ గ్రామ స్వచ్ఛంద సేవకుల ఊరేగింపులో నడుస్తుండగా ఆయనను కాల్చి చంపారు.34 పి. సుందరయ్య ఆ హత్యను 1946 జూలై 4 నాటిదిగా చెబుతారు.13

ఆయన గురించి తెలిసిన దాదాపు అంతా తెలంగాణ సాయుధ పోరాటానికి నాయకత్వం వహించిన కమ్యూనిస్టు పార్టీ నాయకులు రాసిన రెండు చరిత్రల నుంచి వస్తుంది.14 రెండూ తెలుగులో ఉన్నాయి: సుందరయ్య Veera Telangana Viplava Poratam (వీర తెలంగాణ విప్లవ పోరాటం) (1973), దేవులపల్లి వెంకటేశ్వరరావు Telangana Prajala Sayudha Porata Charitra (తెలంగాణ ప్రజల సాయుధ పోరాట చరిత్ర) (1988).12 రెండూ ఆయన మరణాన్ని పోరాటంలో మలుపు అంటాయి.56

కడవెండి, విసునూరు దేశ్‌ముఖ్

విసునూరు దేశ్‌ముఖ్ విసునూరు రామచంద్రారెడ్డిని ఆ ప్రాంతమంతటా ద్వేషించేవారని సుందరయ్య రాశారు.7 కొద్ది కాలం ముందు, పాలకుర్తి చాకలి స్త్రీ చాకలి ఐలమ్మ పంటల గురించి జరిగిన తగాదా అతని ఓటమితో ముగిసింది.1 తర్వాత పోలీసుల సహాయంతో కడవెండిలోని గ్రామ సంఘం (సంస్థ) నాయకులను చంపడానికి దేశ్‌ముఖ్ పథకం వేశాడని సుందరయ్య చెబుతారు.1 పదిహేను మంది గ్రామస్థులు అరెస్టయ్యారు, తర్వాత బెయిలుపై విడుదలయ్యారు.13

దేవులపల్లి వేరే నేపథ్యాన్ని ఇస్తారు.2 ప్రతి గ్రామంలో స్వచ్ఛంద దళాలను ఏర్పాటు చేయాలని పార్టీ నల్గొండ జిల్లా కమిటీ నిర్ణయించిందని ఆయన రాశారు.2 కడవెండిలో 20 మంది యువకుల దళం ప్రతి సాయంత్రం గ్రామంలో కవాతు చేసేది.2 రైతుల నుంచి లెవీ (నిర్బంధ ధాన్యం వాటా) తీసుకోవడానికి బదులు దేశ్‌ముఖ్ ధాన్యం నిల్వలను స్వాధీనం చేసుకోమని ఆంధ్ర మహాసభ ప్రభుత్వాన్ని కోరింది కూడా.4 స్వచ్ఛంద సేవకులపై కేసులు పెట్టి, తన ధాన్యంపై విచారణను ఆపడానికి, గ్రామంలో ఘర్షణ జరగాలని దేశ్‌ముఖ్ కోరుకున్నాడని దేవులపల్లి చెబుతారు.4

కాల్పులు

1946 జూలై 4న దేశ్‌ముఖ్ జీతంపై ఉన్న తాగిన మనుషులు సంఘ నాయకుల ఇళ్లపై రాళ్లు విసిరారని సుందరయ్య రాశారు.3 గ్రామస్థులు కర్రలు, వడిసెలలు పట్టుకుని నిరసనగా ఊరేగింపు చేశారు.3 ఊరేగింపు దేశ్‌ముఖ్ ఇంటి ముందు నుంచి వెళ్తుండగా, దాని పక్కన ఉన్న ఒక గుడిసెలో కాచుకున్న మనుషులు దానిపై కాల్పులు జరిపారు.3 ఊరేగింపు ముందు నడుస్తున్న కొమరయ్యకు కడుపులో తూటా తగిలి, ఆయన అక్కడికక్కడే చనిపోయారు.3 ఆయన అన్న దొడ్డి మల్లయ్యకు కాలికి తూటా తగిలింది. మరో ఇద్దరు గ్రామస్థులు గాయపడ్డారు.3

దేవులపల్లి దానిని వేరుగా చెబుతారు.4 దేశ్‌ముఖ్ ప్రధాన గుమాస్తా మిస్కిన్ అలీ కొంత మంది ఆయుధధారులతో విసునూరు నుంచి వచ్చి, గడి (దేశ్‌ముఖ్ కోట వంటి ఇల్లు) లోపల కాచుకున్నాడని ఆయన రాశారు.4 దాదాపు 20 మంది స్వచ్ఛంద సేవకుల సాయంత్రపు ఊరేగింపు వెళ్తున్నప్పుడు, మిస్కిన్ అలీ గోడలోని ఒక రంధ్రం గుండా కాల్చాడు.4 కొమరయ్య వెంటనే చనిపోయారు. ఆయన అన్న, మరికొందరు గాయపడ్డారు.4

మరుసటి రోజు

దాదాపు 2,000 మంది ప్రజలు గుమిగూడి దేశ్‌ముఖ్ ఇంటిని చుట్టుముట్టారని సుందరయ్య రాశారు.3 దేశ్‌ముఖ్ కొడుకు బాబూరావు విసునూరు నుంచి దాదాపు 200 మంది ఆయుధధారులను తెచ్చాడు. కానీ గ్రామస్థులు వడిసెల రాళ్లతో వారిని తరిమికొట్టారు.35 తర్వాత దాదాపు 60 మంది రిజర్వ్ పోలీసులు వచ్చారు.5 ఆయన కథనంలో పోలీసులు ఆయుధధారులను సురక్షితంగా దేశ్‌ముఖ్ దగ్గరికి తీసుకెళ్లి, సంఘ నాయకులపై ఆరు కేసులు పెట్టారు.5 దేశ్‌ముఖ్ మనుషులలో ఎవరూ అరెస్టు కాలేదని ఆయన చెబుతారు.5

మరుసటి రోజు మధ్యాహ్నానికి దగ్గరలోని గ్రామాల నుంచి దాదాపు 4,000 మంది గుమిగూడారని దేవులపల్లి రాశారు.8 దేశ్‌ముఖ్ తన కొడుకు బాబురెడ్డి, రామిరెడ్డి అనే గుమాస్తా నాయకత్వంలో 70 నుంచి 80 మంది ఆయుధధారులను పంపాడు.8 గ్రామస్థులు వారి తుపాకులను విరగ్గొట్టి, వారిని తరిమి, రామిరెడ్డిని పట్టుకున్నారు.8 ముగ్గురు న్యాయమూర్తుల “ప్రజా న్యాయస్థానం” రామిరెడ్డిని విచారించి మరణశిక్ష విధించిందని, అతను క్షమాపణ వేడుకున్నప్పుడు శిక్షను రద్దు చేసిందని దేవులపల్లి చెబుతారు.9 మిస్కిన్ అలీని, బాబురెడ్డిని, ఇతరులను అరెస్టు చేశామని, వారిపై కేసులు పెడతామని పోలీసులు చెప్పారని ఆయన రాశారు.9 వారు శవాన్ని పోస్ట్‌మార్టమ్ కోసం తీసుకెళ్లి, అంత్యక్రియల కోసం తిరిగి ఇచ్చారు.9

ఆధారాలు ఆయన మరణాన్ని ఎలా వర్ణిస్తాయి

దగ్గరలోని గ్రామాల నుంచి వేల మంది కొమరయ్య అంతిమయాత్రలో నడిచారని సుందరయ్య రాశారు.5 కొమరయ్య మరణం నల్గొండ జిల్లాలోని ప్రతి తాలూకా రైతులను తిరుగుబాటుకు లేపిందని ఆయన చెబుతారు.5 ఆయన గురించి ప్రజలు చాలా కాలం తర్వాత కూడా పాటలు పాడారని ఆయన జోడిస్తారు.5

ఈ సంఘటనలలో తనకు కొత్తగా కనిపించిన వాటిని దేవులపల్లి జాబితా చేస్తారు.6 కాల్పులకు ప్రజలు భయపడలేదు, ఆయుధధారులపై వడిసెలలు వాడారు, ఒక ప్రజా న్యాయస్థానాన్ని ఏర్పాటు చేశారు.6 ఆయన అభిప్రాయంలో ఈ న్యాయస్థానం గ్రామంలో ప్రత్యామ్నాయ ప్రభుత్వానికి ఆరంభం.6 ఒక వారంలోనే దగ్గరలోని ధర్మాపురం రైతులు ఒక భూస్వామికి చెందిన దాదాపు 200 ఎకరాల మెట్ట భూమిని తమలో తాము పంచుకున్నారని ఆయన రాశారు.9

కాంగ్రెస్ వైపు నుంచి రాసిన సరోజినీ రేగాని (Sarojini Regani) కొమరయ్య పేరు చెప్పరు.10 1946 అక్టోబర్ నుంచి కమ్యూనిస్టులు జనగాం, భువనగిరి తాలూకాల భూస్వాములకు వ్యతిరేకంగా హింసాత్మక పోరాటాన్ని తీవ్రతరం చేశారని ఆమె రాశారు.10

ఆధారాలు ఏకీభవించని చోట

రెండు కమ్యూనిస్టు చరిత్రలు చాలా విషయాలలో భిన్నంగా ఉన్నాయి:

  • ఎవరు కాల్చారు. దేశ్‌ముఖ్ ఇంటి పక్కన గుడిసెలో దాక్కున్న మనుషులు అని సుందరయ్య చెబుతారు.3 గడి గోడలోని రంధ్రం గుండా కాల్చిన దేశ్‌ముఖ్ ప్రధాన గుమాస్తా మిస్కిన్ అలీ పేరును దేవులపల్లి చెబుతారు.4
  • కొమరయ్య స్థానం. సుందరయ్య ఆయనను ఊరేగింపు ముందున్న గ్రామ సంఘ నాయకుడు అంటారు.3 ఆయన అప్పటికి స్థానిక నాయకుడు కూడా కాదని, స్వచ్ఛంద సేవకులలో ఒకరు మాత్రమే అని దేవులపల్లి చెబుతారు.6
  • గుంపు పరిమాణం, దేశ్‌ముఖ్ దళం పరిమాణం. సుందరయ్య దాదాపు 2,000 మంది ప్రజలు, 200 మంది ఆయుధధారులు అని ఇస్తారు.3 దేవులపల్లి దాదాపు 4,000 మంది ప్రజలు, 70 నుంచి 80 మంది ఆయుధధారులు అని ఇస్తారు.8
  • పోలీసులు. దేశ్‌ముఖ్ వైపు ఎవరూ అరెస్టు కాలేదని సుందరయ్య చెబుతారు.5 మిస్కిన్ అలీని, బాబురెడ్డిని అరెస్టు చేశామని పోలీసులు ప్రజలకు చెప్పారని దేవులపల్లి చెబుతారు.9
  • తేదీ. సుందరయ్య 1946 జూలై 4 అని ఇస్తారు.1 దేవులపల్లి కాల్పులను 1946లో ఉంచుతారు, కానీ ఈ కథనంలో రోజు ఇవ్వరు.24

Footnotes

  1. Sundarayya, Veera Telangana (1973), p. 44 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8

  2. Devulapalli Venkateswara Rao, Telangana Prajala Sayudha Porata Charitra (1988), p. 349 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6

  3. Sundarayya, Veera Telangana (1973), p. 45 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9 ↩10 ↩11 ↩12 ↩13

  4. Devulapalli, Sayudha Porata Charitra (1988), p. 350 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9 ↩10

  5. Sundarayya, Veera Telangana (1973), p. 46 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9

  6. Devulapalli, Sayudha Porata Charitra (1988), p. 353 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5

  7. P. Sundarayya, Veera Telangana Viplava Poratam: Gunapathalu (1973), p. 43 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  8. Devulapalli, Sayudha Porata Charitra (1988), p. 351 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  9. Devulapalli, Sayudha Porata Charitra (1988), p. 352 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5

  10. Sarojini Regani, Highlights of the Freedom Movement in Andhra Pradesh (1956), p. 208 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

ఆధారసూచికలు

ఆధారాలు (3)
  1. Puchalapalli Sundarayya, Veera Telangana Viplava Poratam: Gunapathalu (The heroic Telangana revolutionary struggle and its lessons) (opens in a new tab), 1973, pp. 44–46. Cite-only; paraphrased. An account by a Communist leader of the struggle. [All rights reserved (cited, not reproduced)]
  2. Devulapalli Venkateswara Rao, Telangana Prajala Sayudha Porata Charitra (History of the Telangana people's armed struggle) (opens in a new tab), 1988, pp. 349–353. Cite-only; paraphrased. An account by a Communist leader of the struggle. [All rights reserved (cited, not reproduced)]
  3. Sarojini Regani, Highlights of the Freedom Movement in Andhra Pradesh (opens in a new tab), Ministry of Cultural Affairs, Government of Andhra Pradesh, Hyderabad, 1956, pp. 208. Cite-only; paraphrased. [All rights reserved (cited, not reproduced)]

ఈ పేజీలో పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి

చివరి సవరణ: