జమలాపురం కేశవరావు
ఖమ్మం జిల్లాకు చెందిన హైదరాబాద్ స్టేట్ కాంగ్రెస్ నాయకుడు (1908–1953). స్టేట్ కాంగ్రెస్లో చేరడానికి ఆయన ప్రభుత్వ గుమాస్తా ఉద్యోగాన్ని వదులుకున్నారు. 1938–39 సత్యాగ్రహంలో, మళ్లీ 1947–48లో భారతదేశంలో చేరడం కోసం జరిగిన ఉద్యమంలో ఆయన జైలుకు వెళ్లారు. ఆయన దాని కార్యాచరణ కమిటీ సభ్యుడు. తర్వాత ఆయనను రాజ్యాంగ సభకు నామినేట్ చేశారు.

జమలాపురం కేశవరావు ఖమ్మం జిల్లాకు చెందిన హైదరాబాద్ స్టేట్ కాంగ్రెస్ నాయకుడు.1 ఆయన 1908 సెప్టెంబరు 2న మధిర తాలూకాలోని ఎర్రుపాలెంలో పుట్టారు.1 నిజాం ప్రభుత్వాన్ని వ్యతిరేకించినందుకు ఆయన 1938లో, మళ్లీ 1947లో జైలుకు వెళ్లారు.1 ఆయనను ప్రజలు హైదరాబాద్ రాష్ట్ర “సర్దార్” అని పిలిచేవారని Who’s Who of Freedom Struggle in Andhra Pradesh (ఆంధ్రప్రదేశ్ స్వాతంత్ర్య పోరాట ప్రముఖులు) (1980) చెబుతుంది.1
స్టేట్ కాంగ్రెస్ సత్యాగ్రహం, 1938–1939
ఆయన వెంకటరామారావు కొడుకు, ఇంటర్మీడియట్ పరీక్షలో ఉత్తీర్ణులయ్యారు.1 ఆయన హైదరాబాద్ జిల్లా కలెక్టర్ కార్యాలయంలో గుమాస్తాగా పని చేశారు.1 స్టేట్ కాంగ్రెస్ ఉద్యమంలో చేరడానికి ఆయన ఈ ఉద్యోగానికి రాజీనామా చేశారు.1
1938లో నిజాం ప్రభుత్వం కొత్త హైదరాబాద్ స్టేట్ కాంగ్రెస్ను నిషేధించింది.1 ఆ నిషేధానికి వ్యతిరేకంగా కేశవరావు సత్యాగ్రహం (చట్టాన్ని ఉల్లంఘించి అరెస్టును అంగీకరించే అహింసాయుత నిరసన) చేశారు.1 1938 డిసెంబరు 7 నుంచి 1939 ఏప్రిల్ 10న విడుదల వరకు ఆయనను వరంగల్ కేంద్ర కారాగారంలో ఉంచారు.1 1942 క్విట్ ఇండియా ఉద్యమంలో ఆయన పాల్గొని జైలుకు వెళ్లారని Who’s Who జోడిస్తుంది.1
ఆంధ్ర మహాసభ, 1945–1946
1945 నుంచి ఆయన ఆంధ్ర మహాసభ జాతీయవాద వర్గపు నాయకులలో ఒకరు.1 1946లో కందిలో దాని సమావేశానికి ఆయన అధ్యక్షత వహించారు.1
భారతదేశంలో చేరడం కోసం ఉద్యమం, 1947–1948
భారతదేశం స్వతంత్రమైన తర్వాత, హైదరాబాద్ స్వతంత్రంగా ఉంటుందని నిజాం ప్రభుత్వం చెప్పింది.2 అప్పుడు స్టేట్ కాంగ్రెస్ రెండు వర్గాలుగా చీలిపోయిందని సరోజిని రేగాని (Sarojini Regani) రాశారు.2 కేశవరావు స్వామి రామానంద తీర్థ వర్గాన్ని సమర్థించారు.2
స్టేట్ కాంగ్రెస్ ఆయనను తన వర్కింగ్ కమిటీకి, కార్యాచరణ కమిటీకి నియమించింది.3 1947 ఆగస్టు 15న స్టేట్ కాంగ్రెస్ హైదరాబాద్లోని సుల్తాన్ బజార్లో భారత జాతీయ పతాకాన్ని ఎగురవేసింది.4 దీనికి సంబంధించి అరెస్టయిన నాయకులలో రేగాని ఆయన పేరును చెబుతారు.4
ఆయనను రెండు చట్టాల కింద దోషిగా నిర్ధారించారని Who’s Who చెబుతుంది.1 ఆయనకు ఒక నెల సాధారణ జైలు శిక్ష, రూ. 100 జరిమానా, రెండు సంవత్సరాల కఠిన కారాగార శిక్ష పడ్డాయి.1 ఆయన తన శిక్షలను వరంగల్, నిజామాబాద్ జైళ్లలో అనుభవించారు.1 1947లో రజాకార్లు (ఇత్తెహాదుల్ ముస్లిమీన్ సాయుధ స్వచ్ఛంద సైనికులు) ఎర్రుపాలెంలోని ఆయన ఇంటిని దోచుకున్నారు.1
తర్వాతి సంవత్సరాలు
భారత రాష్ట్రపతి ఆయనను రాజ్యాంగ సభకు నామినేట్ చేశారని Who’s Who చెబుతుంది.1 ఆయన గ్రంథాలయ ఉద్యమం కోసం, అంటరానితనానికి వ్యతిరేకంగా పని చేశారని కూడా అది చెబుతుంది.1 ఆయన 1953 మార్చి 29న మరణించారు.1
ఆధారాలు ఎక్కడ విభేదిస్తాయి
సరోజిని రేగాని సంపాదకత్వం వహించిన రాష్ట్ర ప్రభుత్వ పుస్తకం Who’s Who (1980), ఆమె సొంత పుస్తకం Highlights of the Freedom Movement (1956) 1947లో ఆయన అరెస్టు తేదీ విషయంలో విభేదిస్తాయి:
- Who’s Who (1980) ఆయనను 1947 ఆగస్టు 7న అరెస్టు చేశారని చెబుతుంది.1
- Highlights of the Freedom Movement (స్వాతంత్ర్య ఉద్యమ ముఖ్యాంశాలు) ఆయన అరెస్టును 1947 ఆగస్టు 15న భారత పతాకాన్ని ఎగురవేయడంతో ముడిపెడుతుంది.4
Footnotes
-
Sarojini Regani (ed.), Who’s Who of Freedom Struggle in Andhra Pradesh, Vol. II (1980), p. 89 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9 ↩10 ↩11 ↩12 ↩13 ↩14 ↩15 ↩16 ↩17 ↩18 ↩19 ↩20 ↩21
-
Sarojini Regani, Highlights of the Freedom Movement in Andhra Pradesh (1956), p. 199 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3
-
Regani, Highlights (1956), p. 200 (archive.org (opens in a new tab)). ↩
-
Regani, Highlights (1956), p. 202 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3
చిత్రాలు
ఆధారసూచికలు
గమనికలు (0)
ఆధారాలు (2)
ఈ పేజీలో పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి
చివరి సవరణ:
