దుగ్గిరాల గోపాలకృష్ణయ్య
ఆంధ్రరత్న అని పిలిచే గుంటూరు జిల్లా కాంగ్రెస్ నాయకుడు. 1921 ఏప్రిల్లో కొత్త మున్సిపాలిటీ పన్నులు కట్టడానికి బదులు తమ ఇళ్లు వదిలి వెళ్లేలా చీరాల, పేరాల ప్రజలలో చాలా మందికి ఆయన నాయకత్వం వహించారు. పదకొండు నెలలు వారి శిబిరాన్ని పంచాయతీ (గ్రామ సభ) పద్ధతిలో నడిపించారు. రామదండు అనే స్వచ్ఛంద సేవా దళాన్ని ఏర్పాటు చేశారు.

దుగ్గిరాల గోపాలకృష్ణయ్య గాంధీ సహాయ నిరాకరణ ఉద్యమ కాలంలో గుంటూరు జిల్లా కాంగ్రెస్ నాయకుడు.1 1921 ఏప్రిల్లో కొత్త మున్సిపాలిటీ పన్నులకు నిరసనగా చీరాల, పేరాల ప్రజలలో చాలా మందిని ఆయన పట్టణం నుంచి బయటకు నడిపించారు.2 స్వాతంత్ర్య ఉద్యమ చరిత్రకారిణి సరోజినీ రేగాని (Sarojini Regani) ఆయనకు ఆంధ్రరత్న అనే బిరుదు ఇస్తారు.3
సహాయ నిరాకరణ
1920 సెప్టెంబర్లో కలకత్తాలో జరిగిన కాంగ్రెస్ ప్రత్యేక సమావేశంలో గాంధీ పక్షం నిలిచిన ఆంధ్ర ప్రతినిధులలో గోపాలకృష్ణయ్య ఉన్నారు.1 ఆ సమావేశం సహాయ నిరాకరణను ఆమోదించింది.1 ఆయన స్వచ్ఛంద సేవా దళం రామదండులో దాదాపు 500 మంది ఉన్నారు.4 1921 మార్చి–ఏప్రిల్లో విజయవాడలో జరిగిన అఖిల భారత కాంగ్రెస్ కమిటీ సమావేశంలో అది జనసమూహాల మధ్య క్రమాన్ని కాపాడింది.4 అది ప్రతినిధుల దృష్టిని ఆకర్షించిందని రేగాని చరిత్ర గుర్తిస్తుంది.4
చీరాల, పేరాల
చీరాల, పేరాల గుంటూరు జిల్లాలో ఉన్నాయి.5 రెండు పొరుగు గ్రామాలతో కలిపి వాటిని ఒక యూనియన్ నడిపించేది. దాని ఆదాయం ఏటా దాదాపు రూ. 4,000.5 1919లో మద్రాసు ప్రభుత్వం చీరాల, పేరాలను మున్సిపాలిటీగా చేయాలని నిర్ణయించింది.5 అది 1920 జనవరి 12న ఏర్పడింది. ఏటా రూ. 33,000 వచ్చేలా పన్నులు పెంచారు.5
దాదాపు 15,000 మంది ప్రజలలో చాలా మంది రోజుకు నాలుగైదు అణాలు సంపాదించే నేత కార్మికులు.6 వారి విజ్ఞాపనలు ఫలించలేదు. కౌన్సిలర్లు రాజీనామా చేశారు.6 స్థానిక పాలనా మంత్రి 1921 ఫిబ్రవరిలో అక్కడికి వచ్చారు. జీతం తీసుకునే చైర్మన్ను, శిక్షాత్మక పోలీసు దళాన్ని (శిక్షగా పట్టణమే జీతం చెల్లించే అదనపు పోలీసులు) పెడతామని ఆయన వారిని బెదిరించారు.6
అప్పుడు పన్నులు కట్టవద్దని గోపాలకృష్ణయ్య ప్రజలకు చెప్పారు.7 అధికారులు ఆస్తులను జప్తు చేసి వేలం వేశారు, కానీ కొనడానికి ఎవరూ ముందుకు రాలేదు.7 పన్ను కట్టడానికి నిరాకరించినందుకు ఒక వృద్ధురాలితో సహా దాదాపు డజను మందిని జైలులో పెట్టారు.7
గాంధీ సలహాపై ఆయన పట్టణాన్ని ఖాళీ చేయించాలని నిర్ణయించారు.2 ప్రత్యక్ష ఘర్షణను నివారించి, మున్సిపాలిటీని దానంతట అదే వాడిపోయేలా చేయాలని ఆయన కోరుకున్నారు.2 1921 ఏప్రిల్ 25 అర్ధరాత్రి 15,326 మంది నివాసులలో 13,572 మంది తమ ఇళ్లను వదిలి వెళ్లారు.2 వారు పట్టణం బయట గడ్డి గుడిసెలలోకి మారారు.2
రామనగర్ శిబిరం
రేగాని ప్రకారం, ఆయన ఆ శిబిరంలో గ్రామ స్వపరిపాలనకు ఒక నమూనాను నిర్మించడానికి ప్రయత్నించారు.8 దానికి మూడు భాగాలు ఉన్నాయి:8
- ప్రతి సమాజానికి ప్రాతినిధ్యం ఉన్న కమిటీలు8
- కుల పంచాయతీల (కుల సభలు) నుంచి తీసుకున్న దాదాపు 200 మంది సభ్యుల ఒక పార్లమెంటు8
- రామనగర్ అనే ప్రదేశంలో ఎర్ర యూనిఫాం ధరించిన స్వచ్ఛంద సేవకుల రామదండు ప్రధాన కార్యాలయం8
పదకొండు నెలలు చీరాలలో మున్సిపాలిటీ లేదు.8 గాంధీ ఏప్రిల్ 6న చీరాలను సందర్శించి, ప్రజలు పోరాటాన్ని నడిపిస్తున్న తీరును ప్రశంసించారని రేగాని నమోదు చేశారు.8 ఆ సందర్శన ఏ సంవత్సరంలో జరిగిందో ఆమె చెప్పలేదు.8 ప్రభుత్వం ప్రతి గుడిసెపై శిక్షాత్మక సెస్సు (శిక్షగా వేసే పన్ను) విధించింది. ఆ గుడిసెలు శిస్తు నిర్ణయించిన ప్రభుత్వ బంజరు భూమిపై ఉన్నాయని అది చెప్పింది.9
అరెస్టు, ఆ తర్వాత
1921 సెప్టెంబర్లో బరంపురంలో జరిగిన ఆంధ్ర మహాసభలో గోపాలకృష్ణయ్య ప్రసంగించి, శాసనోల్లంఘనకు సిద్ధం కావాలని ప్రజలను కోరారు.10 ఈ ప్రసంగాల తర్వాత ఆయన సెక్షన్ 144 కింద ఇచ్చిన ఉత్తర్వు (సమావేశాలను నిషేధించే ఉత్తర్వు)ను ధిక్కరించారు.10 ఆయనను అరెస్టు చేసి, రాజద్రోహం నేరంపై విచారించి, ఒక సంవత్సరం జైలు శిక్ష విధించారు.10 నాయకుడు జైలులో ఉండడంతో ప్రజలు నెమ్మదిగా తమ ఇళ్లకు తిరిగి వచ్చారు.10
చీరాల ప్రయోగానికి తర్వాత కనిపించిన రెండు ప్రతిధ్వనులను రేగాని జోడిస్తారు.10 దానికి గౌరవంగా డాక్టర్ మూంజే (Moonje) తర్వాత నాసిక్లోని తన సైనిక పాఠశాల మైదానానికి “రామభూమి” అని, దాని విద్యార్థులకు “రామదండీలు” అని పేరు పెట్టారు.10 1938లో మొదటి కాంగ్రెస్ మంత్రివర్గం కాలంలో బి. గోపాలరెడ్డి చీరాల మున్సిపాలిటీని రద్దు చేశారు.10
గాంధీని అవతారం (దేవుని అవతారం)గా చూసిన దార్శనికుడిగా రేగాని ఆయనను అంచనా వేస్తారు.11 1921లో హామీ ఇచ్చిన ఒక సంవత్సరంలోనే స్వరాజ్యం (స్వపరిపాలన) వస్తుందని ఆయన నమ్మారు.11 ఆమె అభిప్రాయంలో ఆయన శిబిరం ఒక సమాంతర ప్రభుత్వంతో సమానం.11 ఆనాటి విప్లవకారులు గానీ, ప్రజాభిప్రాయం గానీ వెళ్లడానికి సిద్ధంగా ఉన్నదానికంటే అది ఒక అడుగు ముందుకు వెళ్లింది.11
The Hindu (ది హిందూ పత్రిక) విలేకరి డి. ఎస్. ఆర్. రావు శిబిరాన్ని సందర్శించారు. రేగాని కథనం ఆయన నివేదికలను విస్తృతంగా ఉదహరిస్తుంది.12 ఈ పోరాటం గురించి సంస్కరణ, స్వాతంత్ర్య, ప్రజా ఉద్యమాలు పేజీలో కూడా ఉంది.
Footnotes
-
Sarojini Regani, Highlights of the Freedom Movement in Andhra Pradesh (1956), p. 69 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3
-
Regani, Highlights (1956), p. 84 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5
-
Regani, Highlights (1956), p. 83 (archive.org (opens in a new tab)). ↩
-
Regani, Highlights (1956), p. 72 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3
-
Regani, Highlights (1956), p. 83 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4
-
Regani, Highlights (1956), pp. 83–84 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3
-
Regani, Highlights (1956), p. 84 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3
-
Regani, Highlights (1956), pp. 85–86 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8
-
Regani, Highlights (1956), p. 86 (archive.org (opens in a new tab)). ↩
-
Regani, Highlights (1956), p. 86 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7
-
Regani, Highlights (1956), p. 85 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4
-
Regani, Highlights (1956), pp. 84–86 (archive.org (opens in a new tab)). ↩
చిత్రాలు
ఆధారసూచికలు
గమనికలు (0)
ఆధారాలు (1)
ఈ పేజీలో పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి
చివరి సవరణ:
