కొక్కిలి

కొక్కిలి వేంగి తూర్పు చాళుక్య రాజు; ఆరు నెలలు మాత్రమే రాజుగా ఉన్నాడు. జె. ఎఫ్. ఫ్లీట్ లెక్కలో అది 709. ఆయన మంగి యువరాజు చిన్న కొడుకు, రెండవ జయసింహునికి సవతి తమ్ముడు; జయసింహుని తర్వాత సింహాసనం ఎక్కాడు. తర్వాత ఆయన అన్న మూడవ విష్ణువర్ధనుడు ఆయనను వెళ్లగొట్టాడు. భోగాపురం దగ్గరి ముంజేరులో దొరికిన రాగి రేకులు మంగి యువరాజు కొడుకు కొకులి విక్రమాదిత్య భట్టారకుని, ఆయన వారసుల దానాలను కళింగ ప్రాంతంలో నమోదు చేస్తాయి. దీన్ని బట్టి కొక్కిలి ఎలమంచిలి చుట్టూ ఉన్న చిన్న భూభాగాన్ని నిలుపుకున్నాడని The Early History of the Deccan భావించింది.

కొక్కిలి వేంగి తూర్పు చాళుక్య వంశానికి చెందిన రాజు.1 ఆయన ఆరు నెలలు మాత్రమే పాలించాడు; జె. ఎఫ్. ఫ్లీట్ దాన్ని 709గా లెక్కించారు.1 ఈ వంశంలో సింహాసనం కోసం జరిగిన మొదటి గొడవ ఆయన పాలనలోనే.2 ఆయనా, ఆయన వారసులూ కళింగలో ఒక చిన్న భూభాగాన్ని నిలుపుకున్నారని తర్వాత దొరికిన రాగి రేకులు చూపిస్తూ ఉండవచ్చు.23

కుటుంబం

కొక్కిలి మంగి యువరాజు చిన్న కొడుకు.41 ఆయన అన్న రెండవ జయసింహునిది వేరే తల్లి.1 చాలా దానశాసనాలు ఆయనను జయసింహుని తమ్ముడు అని మాత్రమే అంటాయి; నాలుగు శాసనాలు “సవతి తమ్ముడు” అని స్పష్టంగా చెబుతాయి.1 ఒక శాసనం పొరపాటున ఆయనను జయసింహుని కొడుకుగా చూపిస్తుంది.1

మూడవ విష్ణువర్ధనుడు కొక్కిలికి అన్న.1 వీరిద్దరిదీ ఒకే తల్లా అనేది శాసనాలు చెప్పవు.1 తండ్రి మంగి యువరాజు లాగే కొక్కిలి కూడా పుట్టినప్పుడు పెట్టిన సొంత పేరుతోనే తెలిసినట్లుందని ఫ్లీట్ గమనించారు.5

ఆరు నెలల పాలన

రెండవ జయసింహుని తర్వాత కొక్కిలి సింహాసనం ఎక్కాడు.1 ఆయన పేరు చెప్పే ప్రతి దానశాసనమూ ఆయన ఆరు నెలలు పాలించాడని అంగీకరిస్తుంది.1 ఆ తర్వాత “ఆయన పెద్ద అన్న విష్ణువర్ధనుడు (III), ఆయనను వెళ్లగొట్టి” ముప్పై ఏడేళ్లు పాలించాడని మలియపూండి దానశాసనం చెబుతుంది.6 విష్ణువర్ధనుడు “కొక్కిలిని వెళ్లగొట్టి” సింహాసనం సంపాదించాడని ఫ్లీట్ కూడా రాశారు.1

కె. ఎ. నీలకంఠ శాస్త్రి, ఎన్. వెంకటరమణయ్య (1960) దీన్ని ఈ వంశంలో వారసత్వం కోసం జరిగిన మొదటి వివాదంగా చూశారు.2 వారి కథనం ప్రకారం తమ్ముడు సింహాసనాన్ని ఆక్రమించి, ఆరు నెలలు ఉంచుకుని, తర్వాత అన్నకు అప్పగించాడు.2 ఈ సంఘటనలను వారు 718–19లో ఉంచారు.7

ముంజేరు రాగి రేకులు

1908–09లో విశాఖపట్నం (అప్పటి విజాగపట్నం) జిల్లా బిమ్లీపట్నం తాలూకాలో భోగాపురం దగ్గరి ముంజేరు నుంచి నాలుగు సెట్ల రాగి రేకులు శాసన కార్యాలయానికి చేరాయి.8 ఒక రైతు తన ఇంటి పక్కన తవ్వుతుండగా ఒక కుండలో అవి దొరికాయి.8

వాటిలో రెండు సెట్ల ముద్రలపై శ్రీ-విజయసిద్ధి అనే మాటలు ఉన్నాయి.9 వాటిలో ఒకటి మంగి యువరాజు కొడుకు, విష్ణువర్ధన మహారాజు మనవడు అయిన కొకులి విక్రమాదిత్య భట్టారకుని దానం.9 ఆయన ఆతురకాలంలో, అంటే కష్టకాలంలో, ముంజేరు గ్రామాన్నే దానం చేశాడు.9 ఈ మాటను బట్టి రాజు తీవ్ర అనారోగ్యంతో, బహుశా మరణశయ్యపై ఉండి ఉంటాడని నివేదిక ఊహించింది.9 రెండో సెట్ కొక్కులి విక్రమాదిత్య భట్టారకుని కొడుకు మంగి యువరాజు దానం.9 ఒక చంద్రగ్రహణం నాడు, ఒక శివాలయాన్ని కట్టిన సందర్భంగా, ఆయన ముంజేరులోని 103 మంది బ్రాహ్మణులకు ఒక గ్రామాన్ని దానం చేశాడు.9

మిగతా రెండు సెట్ల ముద్రలపై శ్రీ-అనివారిత అని ఉంది.9 అవి వినయాదిత్యవర్మ కొడుకు, మంగివర్మ మనవడు అయిన కొకిలివర్మ మహారాజు దానాలు.9 వాటిలో ఒకటి ఎలమంచిలోని ఆయన నివాసం నుంచి జారీ అయింది.9 ఆ ఎలమంచిని విశాఖపట్నం జిల్లా సర్వసిద్ధి తాలూకాలోని ఎలమంచిలిగా నివేదిక గుర్తించింది.9 దానం చేసిన గ్రామాలు మధ్యమ కళింగ (మధ్య కళింగ) లోని భోగపుర విషయం (జిల్లా) లో ఉండేవి.9

కళింగలో ఒక శాఖ?

కొక్కిలి ఏమయ్యాడో వివరించడానికి నీలకంఠ శాస్త్రి, వెంకటరమణయ్య ఈ రేకులను ఉపయోగించారు.23 వారి దృష్టిలో అన్నదమ్ములిద్దరూ ఒక ఒప్పందానికి వచ్చారు.23 మధ్య కళింగలో ఎలమంచిలి చుట్టూ ఉన్న ప్రాంతాన్ని కొక్కిలి జీవనాంశంగా (రాకుమారునికి ఇచ్చే భూమి వాటా) పాలించుకోవడానికి అనుమతి దొరికింది.23 ఆయన వంశం కనీసం నాలుగు తరాల పాటు ఆ ప్రాంతాన్ని ఏలింది.3 వేంగిలో తన చిన్న పాలనలో కొక్కిలి విజయసిద్ధి అనే బిరుదు ధరించాడని కూడా వారు గుర్తించారు.3

వారి వంశవృక్షం కొక్కిలి కొడుకు రెండవ మంగివర్మను, మనవడు వినయాదిత్యవర్మను, మునిమనవడు రెండవ కొక్కిలివర్మను చూపిస్తుంది.7 “కొక్కిలి” అనేది పశ్చిమ చాళుక్య రాజు మొదటి విక్రమాదిత్యుని బిరుదుల్లో ఒకటని కూడా వారు చెప్పారు.3 మొదటి విక్రమాదిత్యుడు చూడండి.3

ఆధారాల్లో భిన్నాభిప్రాయాలు

  • ఆయన ఎప్పుడు పాలించాడు. ఫ్లీట్ లెక్కలో 709.1 The Early History of the Deccan (దక్కన్ తొలి చరిత్ర, 1960) లెక్కలో 718–19.7
  • ఆయన ఏమయ్యాడు. విష్ణువర్ధనుడు ఆయనను వెళ్లగొట్టాడని మాత్రమే వేంగి రాజుల శాసనాలు చెబుతాయి.16 ముంజేరు రేకులను చదివిన నీలకంఠ శాస్త్రి, వెంకటరమణయ్య మాత్రం కళింగలో ఆయనకు రాజ్యంలో వాటా దక్కిందని భావించారు.23

Footnotes

  1. Fleet, “Chronology of the Eastern Chalukya Kings” (1891), p. 99 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9 ↩10 ↩11 ↩12 ↩13

  2. K. A. Nilakanta Sastri and N. Venkataramanayya, “The Eastern Chalukyas”, in G. Yazdani (ed.), The Early History of the Deccan, Parts VII–XI (1960), p. 473 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8

  3. Nilakanta Sastri and Venkataramanayya, in The Early History of the Deccan (1960), p. 474 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9

  4. J. F. Fleet, “The Chronology of the Eastern Chalukya Kings”, Indian Antiquary XX (1891), p. 12, list of kings (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  5. Fleet, “Chronology of the Eastern Chalukya Kings” (1891), pp. 95–96, note 9 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  6. E. Hultzsch, “Maliyapundi Grant of Ammaraja II”, Epigraphia Indica IX (1907–08), p. 55, abridged translation (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  7. Nilakanta Sastri and Venkataramanayya, in The Early History of the Deccan (1960), p. 502, Appendix A, “The Eastern Chalukya Genealogy” (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩ ↩2 ↩3

  8. H. Krishna Sastri, Annual Report on Epigraphy, Southern Circle, for 1908–09 (1909), Part II, para. 55, p. 104 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  9. Krishna Sastri, Annual Report on Epigraphy for 1908–09 (1909), Part II, paras. 55–56, p. 105 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9 ↩10 ↩11

ఆధారసూచికలు

ఆధారాలు (4)
  1. R. C. Temple (ed.); article by J. F. Fleet, Indian Antiquary, Vol. XX (1891), incl. J. F. Fleet, 'The Chronology of the Eastern Chalukya Kings' (opens in a new tab), Education Society's Press, Bombay, 1891, pp. 12, 95–96, 99. J. F. Fleet, 'The Chronology of the Eastern Chalukya Kings'. [Public domain]
  2. E. Hultzsch and Sten Konow (eds.), Epigraphia Indica, Vol. IX (1907–08) (opens in a new tab), Government of India, Calcutta, 1908, pp. 55. E. Hultzsch, Maliyapundi grant of Ammaraja II, abridged translation. [Public domain]
  3. Madras Government (Assistant Archaeological Superintendent for Epigraphy), Annual Reports on Epigraphy, Southern Circle, for 1906-07 to 1909-10 (opens in a new tab), Government Press, Madras, 1910, pp. 104–105 (report for 1908–09). Annual Report on Epigraphy for 1908–09, Part II, paras. 55–56: the Munjeru plates. [Public domain]
  4. G. Yazdani (ed.); Part VII by K. A. Nilakanta Sastri and N. Venkataramanayya, The Early History of the Deccan, Parts VII-XI, Oxford University Press, London, published under the authority of the Government of Andhra Pradesh, 1960, pp. 473–474, 502. Cite-only; paraphrased. [All rights reserved (cited, not reproduced)]

ఈ పేజీలో పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి

చివరి సవరణ: