పానుగంటి లక్ష్మీనరసింహారావు
20వ శతాబ్దం మొదటి భాగపు తెలుగు వ్యాస రచయిత, నాటక కర్త, హాస్య రచయిత. ఆంధ్ర పత్రికలో వారం వారం భాగాలుగా వచ్చిన సాక్షి వ్యాసాలతో ఆయన బాగా ప్రసిద్ధుడు. ఆయన కంఠాభరణం, రాధాకృష్ణ వంటి నాటకాలను, తొలి కథానికలను కూడా రాశారు. ఆయన హాస్యం గురించి విమర్శకులు ఏకీభవించలేదు: చెంచయ్య, భుజంగరావుకు అది శుభ్రమైనదిగా, దయగలదిగా అనిపించింది, కె. సీతారామయ్యకు కొన్నిసార్లు అశ్లీలమైనదిగా అనిపించింది.
పానుగంటి లక్ష్మీనరసింహారావు 20వ శతాబ్దం మొదటి భాగపు తెలుగు వ్యాస రచయిత, నాటక కర్త, హాస్య రచయిత.12 సుదీర్ఘ వ్యాసాల పరంపర సాక్షితో ఆయన బాగా ప్రసిద్ధుడు.12 కె. సీతారామయ్య (K. Sitaramaiya) ఆయనను ఇంగ్లీషు వ్యాస రచయిత జోసెఫ్ అడిసన్ (Joseph Addison)తో పోల్చారు.2 ఆయన వ్యంగ్య నాటకాలను, తొలి తెలుగు కథానికలలో కొన్నిటిని కూడా రాశారు.34
సాక్షి వ్యాసాలు
పి. చెంచయ్య (P. Chenchiah), రాజా ఎం. భుజంగరావు (Raja M. Bhujanga Rao) తమ తెలుగు సాహిత్య చరిత్ర (1928)లో ఆయనను కందుకూరి వీరేశలింగం ప్రహసనాలకు “తగిన వారసుడు” అన్నారు.1 సాక్షి “క్రూరత్వం లేకుండా సామాజిక దురాచారాలను చంపాలని చూసే శుభ్రమైన, మెరిసే హాస్యానికి ఒక ఉదాహరణ” అని వారు భావించారు.1
1943లో హైదరాబాద్లో రాసిన సీతారామయ్య, ఆ వ్యాసాలు సాక్షి అనే కలం పేరుతో ప్రచురించబడ్డాయని రాశారు.2 వాటి గద్య శైలిని, పాండిత్యాన్ని, మానవ స్వభావ జ్ఞానాన్ని ఆయన ప్రశంసించారు.2 ఆంధ్ర పత్రిక వాటిని తన వారపు సాహిత్య అనుబంధంలో ముద్రించింది. అక్కడ అవి “గొప్ప ఉత్సాహాన్ని రేకెత్తించాయి”.5 పానుగంటి మొదట సాక్షి ద్వారా ప్రసిద్ధుడయ్యారని, ఆయన వ్యాసాలు వ్యంగ్యానికి ప్రసిద్ధి అని 1944లో పి. టి. రాజు (P. T. Raju) రాశారు.67
నాటకాలు, కథలు
గురజాడ అప్పారావుతో పాటు ఆయనను వ్యంగ్య నాటకాల ప్రముఖ రచయితగా చెంచయ్య, భుజంగరావు పేర్కొన్నారు.3 ఆయన నాటకం కంఠాభరణం.3 ఆధునిక తెలుగు కథానికల తొలి సంకలనాలలో ఆయన సువర్ణ రేఖ కథావళిని కూడా వారు జాబితా చేశారు.4
సీతారామయ్య ఆయన నాటకం రాధాకృష్ణను ఉత్తమ తెలుగు నాటకాలలో ఒకటిగా పేర్కొన్నారు.8 పానుగంటి తన నాటకాలలో పద్యాన్ని చాలా తక్కువగా వాడారు కాబట్టి, ఆయన ఆయనను “తెలుగులో గద్య నాటకానికి ఆద్యుడు” అన్నారు.9 రాజు ఆయనను “ప్రముఖ హాస్య నాటక రచయిత” అన్నారు. ఆయన హాస్య నాటకాలన్నీ ప్రజాదరణ పొందాయి.6
ఆధారాలు ఏకీభవించని చోట
- ఆయన హాస్యం. చెంచయ్య, భుజంగరావుకు అది శుభ్రమైనదిగా, క్రూరత్వం లేనిదిగా అనిపించింది.1 సీతారామయ్య ఆయనను “తెలుగులో హాస్య సామ్రాట్టు” అన్నారు.9 కానీ మరో చోట ఆయన “పానుగంటి లాగా అశ్లీలతకు పాల్పడని” మరో హాస్య రచయితను ప్రశంసించారు.10
- ఆయన లక్ష్యం. సామాజిక వ్యంగ్యంలో ఆయన వీరేశలింగాన్ని అనుసరించారని చెంచయ్య, భుజంగరావు భావించారు.1 “వీరేశలింగం పంతులు హిందూ వ్యతిరేక సాంస్కృతిక ఆలోచనను ఎదుర్కోవడానికి” ఆయన సాక్షి వ్యాసాలు రాశారని సీతారామయ్య రాశారు.2 కందుకూరి వీరేశలింగం చూడండి.
Footnotes
-
Chenchiah and Bhujanga Rao, A History of Telugu Literature (1928), p. 116 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6
-
Sitaramaiya, A Hand Book of Telugu Literature (1943), p. 77 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6
-
P. Chenchiah and Raja M. Bhujanga Rao, A History of Telugu Literature (1928), p. 115 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3
-
Chenchiah and Bhujanga Rao, A History of Telugu Literature (1928), p. 118 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2
-
Sitaramaiya, A Hand Book of Telugu Literature (1943), p. 86 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩
-
P. T. Raju, Telugu Literature (1944), p. 75 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩ ↩2
-
Raju, Telugu Literature (1944), p. 79 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩
-
K. Sitaramaiya, A Hand Book of Telugu Literature (1943), p. 72 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩
-
Sitaramaiya, A Hand Book of Telugu Literature (1943), p. 78 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩ ↩2
-
Sitaramaiya, A Hand Book of Telugu Literature (1943), p. 103 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩
ఆధారసూచికలు
గమనికలు (0)
ఆధారాలు (3)
ఈ పేజీలో పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి
చివరి సవరణ: