ఆంధ్రపత్రిక

కాశీనాథుని నాగేశ్వరరావు స్థాపించిన తెలుగు వార్తాపత్రిక. 1908లో బొంబాయిలో వారపత్రికగా మొదలై, 1914లో మద్రాసుకు మారి దినపత్రిక అయింది. హోంరూల్, సహాయ నిరాకరణ ఉద్యమాలను బలపరిచింది, పానుగంటి సాక్షి వంటి సాహిత్యాన్ని ప్రచురించింది. 1940ల నాటికి అత్యధికులు చదివే తెలుగు పత్రిక అయింది.

Andhra patrika - Hyderabad vimochana dinotsava sanchika
Andhra patrika - Hyderabad vimochana dinotsava sanchika · Andhra Patrika Magazine (opens in a new tab) · Public domain

ఆంధ్రపత్రిక కాశీనాథుని నాగేశ్వరరావు స్థాపించిన తెలుగు వార్తాపత్రిక.1 అది 1908లో బొంబాయిలో వారపత్రికగా మొదలై, 1914లో మద్రాసులో దినపత్రిక అయింది.12 దశాబ్దాల పాటు జాతీయోద్యమానికీ తెలుగు సాహిత్యానికీ అది ముఖ్యమైన గొంతుక.234 దాని కథ తెలుగు వార్తాపత్రికలు, పత్రికలు పేజీలో భాగం.

బొంబాయిలో వారపత్రిక, 1908–1914

నాగేశ్వరరావు బొంబాయిలో తాను కనిపెట్టిన అమృతాంజనం మందుతో డబ్బు సంపాదించారు.1 1908లో ఆయన అక్కడే ఆంధ్రపత్రికను తెలుగు వారపత్రికగా ప్రారంభించారని హూ ఈజ్ హూ ఆఫ్ ఫ్రీడమ్ స్ట్రగుల్ (1980) చెబుతుంది.1 మొదట్లో ఆ పత్రిక ఆయన వ్యాపారానికి ప్రకటనలుగా కూడా పనిచేసిందని కె. సీతారామయ్య 1943లో రాశారు.5

బొంబాయిలో తెలుగు పత్రిక పెట్టడం కష్టమైన పని. అక్కడ తెలుగు అచ్చుకూటాలు లేవని, అందుకే అచ్చు కూర్పరుల నుంచి ఉపసంపాదకుల వరకు సిబ్బందినంతా ఆయన మద్రాసు, విజయవాడల నుంచి రప్పించారని 1961 నాటి కృష్ణా జిల్లా జనాభా లెక్కల హ్యాండ్‌బుక్ చెబుతుంది.6 అమృతాంజనం ఆదాయాన్ని ఆయన ఆ వారపత్రికకు ఖర్చు పెట్టారని కూడా అది చెబుతుంది.6

మద్రాసులో దినపత్రిక, 1914 నుంచి

1914లో ఆయన పత్రికను మద్రాసుకు మార్చి దినపత్రికగా చేశారు.2 దానికి కారణాన్ని సీతారామయ్య వివరిస్తారు. మద్రాసులోని తెలుగువారు ఒక తెలుగు దినపత్రిక కావాలని కోరుకున్నారు, కొందరు ఒక కంపెనీ ద్వారా దాన్ని పెట్టాలని అనుకున్నారు.5 ఆ సంగతి విన్న నాగేశ్వరరావు తన పత్రికనే మద్రాసుకు తరలించారు. ఆ దినపత్రిక బాగా నడిచింది.5

మొదటి ప్రపంచ యుద్ధ కాలంలో పత్రిక అమ్మకాలు పెరిగాయని జనాభా లెక్కల హ్యాండ్‌బుక్ చెబుతుంది.6 ప్రతి ఉగాదికి తెలుగు సంస్కృతి, జాతీయోద్యమాలపై ప్రత్యేక వ్యాసాలతో అది వార్షిక సంచిక వెలువరించేది.6 1924 మే 9 నాటి సంచికపై సంపుటం 11, సంచిక 33 అని ఉంది. మద్రాసు నుంచి ప్రతిరోజూ వెలువడే పత్రికగా అది తనను పరిచయం చేసుకుంది.7

పత్రిక, జాతీయోద్యమం

ఆంధ్రపత్రిక తెలుగు జిల్లాల్లో హోంరూల్ భావాలను ప్రచారం చేసిందని సరోజినీ రెగాని రాశారు.8 1920 సహాయ నిరాకరణ ఉద్యమానికి అది గట్టి మద్దతు ఇచ్చిందని హూ ఈజ్ హూ చెబుతుంది.2 పన్నుల నిరాకరణ ఉద్యమ కాలంలో పెదనందిపాడులో ఉద్యమం ఎలా సాగుతోందో చూడటానికి పంపిన ముగ్గురు నాయకుల్లో నాగేశ్వరరావు ఒకరని రెగాని చెబుతారు.9

మద్రాసుకు మారకముందే పత్రిక ఆంధ్రోద్యమంలో, అంటే తెలుగు జిల్లాలకు ప్రత్యేక రాష్ట్రం కావాలనే ఉద్యమంలో, పాల్గొంది. ఆ ఉద్యమం మొదలవడానికి తోడ్పడిన పత్రికల్లో, అప్పటికి బొంబాయి నుంచి వచ్చే వారపత్రికగా ఉన్న ఆంధ్రపత్రికను పి. కృష్ణమూర్తి పేర్కొంటారు.10 మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీలో తెలుగువారి స్థితి గురించి, వారు ఇతరుల కంటే ఎందుకు వెనుకబడ్డారో ఆ పత్రికలు రాశాయి.10

తెలుగు సాహిత్యానికి ఒక వేదిక

పత్రిక తెలుగు సాహిత్యానికి కొత్త వేదిక ఇచ్చిందని సీతారామయ్య అంటారు.511 రోజూ సాహిత్య వ్యాసాలతో పాటు వారానికి ఒకసారి సాహిత్య అనుబంధాన్ని అది వెలువరించింది.11 పానుగంటి లక్ష్మీనరసింహారావు సాక్షి వ్యాసాలు ఈ అనుబంధంలోనే వారం వారం వచ్చి ఎంతో ఆదరణ పొందాయి.11

1928లో పి. చెంచయ్య, రాజా ఎం. భుజంగరావు దాన్ని “అగ్రశ్రేణి తెలుగు దినపత్రిక” అన్నారు.3 తెలుగు సాహిత్యంలోని కొత్త ఉద్యమాలకు అది అండగా నిలిచిందని వారు చెప్పారు.3 1924లో నాగేశ్వరరావు అదే కార్యాలయం నుంచి భారతి మాసపత్రికను ప్రారంభించారు.2

అతిపెద్ద తెలుగు పత్రిక

ఆంధ్రపత్రిక దినపత్రికగానూ వారపత్రికగానూ వెలువడేదని 1944లో పి. టి. రాజు రాశారు.4 అత్యధికులు చదివే తెలుగు పత్రిక అదేనని ఆయన అన్నారు.4 దశాబ్దాల తర్వాత కూడా దాన్ని చాలామంది చదివేవారు. తూర్పు గోదావరి జిల్లాలో దాని ప్రతులు 4,887 అని, అది ఏ ఇతర తెలుగు దినపత్రిక కంటే ఎక్కువని 1979 నాటి ఆ జిల్లా గెజిటీర్ చెబుతుంది.12

ఆధారాల మధ్య భేదాలు

ఆధారాలు రెండు వేర్వేరు ప్రారంభ సంవత్సరాలు చెబుతాయి:

  • పత్రిక 1908లో బొంబాయిలో మొదలైందని హూ ఈజ్ హూ (1980), 1961 జనాభా లెక్కల హ్యాండ్‌బుక్ చెబుతాయి16
  • అది మద్రాసుకు మారిన 1914లోనే స్థాపితమైందని రెగాని చరిత్ర చెబుతుంది82

1914కు ముందు అది బొంబాయి వారపత్రిక అని కృష్ణమూర్తి చెప్పడం మొదటి తేదీకే సరిపోతుంది.10

Footnotes

  1. Sarojini Regani (ed.), Who’s Who of Freedom Struggle in Andhra Pradesh, Vol. II (1980), p. 213 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5

  2. Regani (ed.), Who’s Who, Vol. II (1980), p. 214 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6

  3. P. Chenchiah and Raja M. Bhujanga Rao, A History of Telugu Literature (1928), p. 119 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3

  4. P. T. Raju, Telugu Literature (1944), p. 87 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩ ↩2 ↩3

  5. K. Sitaramaiya, A Hand Book of Telugu Literature (1943), p. 85 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  6. Census of India 1961, Andhra Pradesh: District Census Handbook, Krishna District (1966), p. xviii. Cite-only; paraphrased. ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5

  7. Andhra Patrika, Vol. 11, No. 33 (Madras, 9 May 1924), p. 1, masthead (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  8. Sarojini Regani, Highlights of the Freedom Movement in Andhra Pradesh (1956), p. 51 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩ ↩2

  9. Regani, Highlights (1956), p. 93 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩

  10. P. Krishna Moorthy, Unification of Andhra Pradesh (Ph.D. thesis, Karnatak University, 1987), p. 30 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩ ↩2 ↩3

  11. Sitaramaiya, A Hand Book of Telugu Literature (1943), p. 86 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩ ↩2 ↩3

  12. N. Ramesan, Andhra Pradesh District Gazetteers: East Godavari (1979), p. 234 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩

చిత్రాలు

ఆధారసూచికలు

ఆధారాలు (9)
  1. Sarojini Regani (ed.), Who's Who of Freedom Struggle in Andhra Pradesh, Vol. II: Karimnagar, Khammam, Krishna, Kurnool, Mahbubnagar, Medak and Nalgonda districts (opens in a new tab), State Committee for the Compilation of the History of the Freedom Struggle in Andhra Pradesh, Government of Andhra Pradesh, Hyderabad, 1980, pp. 213–214. Cite-only; paraphrased. [All rights reserved (cited, not reproduced)]
  2. A. Chandra Sekhar (Census of India), Census of India 1961, Andhra Pradesh: District Census Handbook, Krishna District (opens in a new tab), Census of India, 1966, xviii. Cite-only; paraphrased. [All rights reserved (cited, not reproduced)]
  3. K. Sitaramaiya, A Hand Book of Telugu Literature (opens in a new tab), Hyderabad Telugu Academy, Hyderabad (Deccan), 1943, pp. 85–86. Cite-only; paraphrased. [All rights reserved (cited, not reproduced)]
  4. Andhra Patrika (Telugu daily), Vol. 11, No. 33, Madras, 9 May 1924 (opens in a new tab), Andhra Patrika, Madras, 1924, p. 1 (masthead). [Public domain]
  5. P. Chenchiah and Raja M. Bhujanga Rao, A History of Telugu Literature (The Heritage of India Series) (opens in a new tab), Association Press (Y.M.C.A.), Calcutta / Oxford University Press, London, 1928, pp. 119. [Public domain]
  6. P. T. Raju, Telugu Literature (Andhra Literature) (The P. E. N. Books, The Indian Literatures, No. XV) (opens in a new tab), International Book House, Bombay, for the P. E. N. All-India Centre, 1944, pp. 86–87. Cite-only; paraphrased. [All rights reserved (cited, not reproduced)]
  7. Sarojini Regani, Highlights of the Freedom Movement in Andhra Pradesh (opens in a new tab), Ministry of Cultural Affairs, Government of Andhra Pradesh, Hyderabad, 1956, pp. 51, 93. Cite-only; paraphrased. [All rights reserved (cited, not reproduced)]
  8. P. Krishna Moorthy, Unification of Andhra Pradesh (Ph.D. thesis, Department of History and Archaeology, Karnatak University, Dharwad) (opens in a new tab), 1987, pp. 30. Cite-only; paraphrased. [All rights reserved (cited, not reproduced)]
  9. N. Ramesan, Andhra Pradesh District Gazetteers: East Godavari (revised edition) (opens in a new tab), Government of Andhra Pradesh (Government Central Press, Hyderabad), 1979, pp. 234. Cite-only; paraphrased. [All rights reserved (cited, not reproduced)]

ఈ పేజీలో పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి

చివరి సవరణ: