ప్రచురితమైన ఆధారాలతో నిర్మించిన కొత్త సైట్. ఏదైనా పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి

పాల్కురికి సోమనాథుడు

వరంగల్ దగ్గరి పాలకుర్తికి చెందిన తెలుగు శైవ కవి. ఆయన ద్విపద ఛందస్సులో బసవ పురాణం, పండితారాధ్య చరిత్ర రాశాడు. అవి తెలుగు వీరశైవ సాహిత్యానికి పునాది రచనలు. ఆయన 12వ శతాబ్దం చివరలో జీవించాడా, లేక చివరి కాకతీయ రాజు ప్రతాపరుద్రుని కాలంలో జీవించాడా అనే దానిపై చరిత్రకారులు ఏకీభవించరు.

పాల్కురికి సోమనాథుడు వరంగల్ దగ్గరి పాలకుర్తికి చెందిన, బసవుని వీరశైవ మతానికి చెందిన తెలుగు కవి.1 ఆయన రెండు ప్రధాన రచనలు బసవ పురాణం, పండితారాధ్య చరిత్ర.12 చరిత్రకారులు ఆయనను 12వ శతాబ్దం చివరలో గానీ, చివరి కాకతీయ రాజు ప్రతాపరుద్రుని పాలనలో గానీ ఉంచుతారు.23451

జీవితం, కాలం

పాల్కురికి సోమనాథుడు వరంగల్ దగ్గరి జనగాం తాలూకాలోని పాలకుర్తి వాసి.1 బసవుని వీరశైవ మతానికి చెందిన ప్రముఖ తెలుగు రచయిత ఆయన.1 ఆయన కాలం వివాదాస్పదం. పి. చెంచయ్య (P. Chenchiah), రాజా ఎం. భుజంగరావు (Raja M. Bhujanga Rao) తమ తెలుగు సాహిత్య చరిత్ర (1928)లో ఆయనను వారు మొదటి ప్రతాపరుద్రుడు అని పిలిచిన రాజు పాలనలో ఉంచారు.23 ఆ రాజు 12వ శతాబ్దం చివరి కాకతీయ రుద్రదేవుడు.23 వారు ఆయన వృషాధిప శతకంను 1180 నాటిదిగా చెప్పారు. వారికి తెలిసిన అతి తొలి తెలుగు శతకం (వంద పద్యాల కావ్యం) అదే.23 1978లో రాసిన పి. వి. పరబ్రహ్మశాస్త్రి (P. V. Parabrahma Sastry) ఆయనను చివరి కాకతీయ రాజు ప్రతాపరుద్రుని సమకాలికుడిగా చేశారు.451

మత ప్రచారానికి ఆయన చేసిన ప్రయత్నానికి రాజాస్థానం మద్దతు ఉందని కూడా చెంచయ్య, భుజంగరావు రాశారు.26 అదే రాజు మంత్రి నిండుత్రి యన్నయామాత్యుడు ఆయన శిష్యుడని వారు చెప్పారు.26 దీనికి విరుద్ధంగా, ఆరాధ్య శైవ ఉద్యమం కాకతీయ రాజుల కాలంలో బలం పుంజుకున్నా, వారు దానికి మద్దతు ఇవ్వలేదని పరబ్రహ్మశాస్త్రి భావించారు.5

రచనలు

సోమనాథుని రచనలలో చాలా భాగం ద్విపదలో ఉంది. ద్విపద అంటే రెండు పంక్తుల జంటలతో కూడిన దేశీయ తెలుగు ఛందస్సు.17 బసవుని బోధనలను సామాన్య ప్రజలకు చేర్చడానికి ఆయన కావాలనే సరళమైన తెలుగు (జాను తెనుగు)లో రాశాడు.17

ఆయన రెండు ప్రధాన రచనలు బసవుని జీవిత చరిత్ర బసవ పురాణం, ఆంధ్ర శైవ గురువు మల్లికార్జున పండితారాధ్యుని జీవిత చరిత్ర పండితారాధ్య చరిత్ర.12 ఆయన బసవోదాహరణ, అనుభవ సారం వంటి చిన్న రచనలు కూడా రాశాడు.12 ఆయన తెలుగు, కన్నడ, సంస్కృతాలలో రాశాడని చెంచయ్య, భుజంగరావు జోడిస్తారు.2 తర్వాతి కవులు ఆయనపై ఆధారపడి రాశారు. శ్రీనాథుడు అదే పేరుతో తన సొంత కావ్యం కోసం పండితారాధ్య చరిత్రను ఉపయోగించుకున్నాడు.68 16వ శతాబ్దంలో పిడుపర్తి సోమనాథుడు బసవ పురాణంను పద్యంలోకి మార్చాడు.68

సోమనాథుని రచనలు సంకుచితమైనవిగా, మతశాఖాపరమైనవిగా (ఒకే శాఖకు అంకితమైనవిగా) పరబ్రహ్మశాస్త్రికి అనిపించాయి.41 అవి ఇతర మతాల పట్ల, వేదాలు, వేదాంతం పట్ల కఠినంగా ఉన్నాయని, కానీ ఆ కాలపు మత, సామాజిక చరిత్రకు విలువైనవని ఆయన భావించారు.41

ఉదాహరణకు, వెలనాటి నాయకుడు రెండవ రాజేంద్ర చోడుని ఆస్థానంలో మల్లికార్జున పండితారాధ్యునికి, బౌద్ధ గురువులకు మధ్య జరిగిన వాదం గురించి పండితారాధ్య చరిత్ర చెబుతుంది.9 తర్వాత ఆ గురువు అనుచరులు బౌద్ధులను చంపి, వారి విహారాన్ని నాశనం చేశారని, రాజు పండితారాధ్యుని కళ్లు పీకించాడని అది చెబుతుంది.9 ఆంధ్ర దేశంలో బౌద్ధమతంపై నమోదైన చివరి దెబ్బగా పరబ్రహ్మశాస్త్రి ఆ కథను భావించారు.9

పాలంపేటలో “శ్రీ పండితారాధ్యుని ఇంటి” సేవకుని ఒక గీతల శాసనాన్ని (గీసిన రాత) ఎల్. డి. బార్నెట్ (L. D. Barnett) సంపాదకత్వం చేశారు.10 ద్రాక్షారామంలో ఆ గురువు జననం కోసం ఆయన అదే రచనను ఉదహరించారు.10

Footnotes

  1. P. V. Parabrahma Sastry, The Kakatiyas of Warangal (1978), p. 299. ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9 ↩10 ↩11 ↩12

  2. P. Chenchiah and Raja M. Bhujanga Rao, A History of Telugu Literature (1928), p. 51 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9 ↩10

  3. P. Chenchiah and Raja M. Bhujanga Rao, A History of Telugu Literature (1928), p. 99 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  4. P. V. Parabrahma Sastry, The Kakatiyas of Warangal (1978), p. 9. ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  5. P. V. Parabrahma Sastry, The Kakatiyas of Warangal (1978), p. 278. ↩ ↩2 ↩3

  6. P. Chenchiah and Raja M. Bhujanga Rao, A History of Telugu Literature (1928), p. 52 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  7. P. Chenchiah and Raja M. Bhujanga Rao, A History of Telugu Literature (1928), p. 98 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  8. P. Chenchiah and Raja M. Bhujanga Rao, A History of Telugu Literature (1928), p. 60 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  9. P. V. Parabrahma Sastry, The Kakatiyas of Warangal (1978), p. 271. ↩ ↩2 ↩3

  10. L. D. Barnett (ed.), Inscriptions at Palampet and Uparpalli (1919), p. 12 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

ఆధారసూచికలు

ఆధారాలు (3)
  1. P. V. Parabrahma Sastry, The Kakatiyas of Warangal, Government of Andhra Pradesh, 1978, pp. 9, 271, 278, 299. Cite-only; paraphrased. [All rights reserved (cited, not reproduced)]
  2. P. Chenchiah and Raja M. Bhujanga Rao, A History of Telugu Literature (The Heritage of India Series) (opens in a new tab), Association Press (Y.M.C.A.), Calcutta / Oxford University Press, London, 1928, pp. 51–52, 60, 98–99. [Public domain]
  3. L. D. Barnett (ed.), Inscriptions at Palampet and Uparpalli (Hyderabad Archaeological Series, No. 3) (opens in a new tab), H.E.H. the Nizam's Government, 1919, pp. 12. [Public domain]

ఈ పేజీలో పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి

చివరి సవరణ: