కూచిమంచి తిమ్మకవి
18వ శతాబ్దపు విస్తృతంగా రాసిన తెలుగు కవి. ఆయనను 'అభినవ వాగనుశాసన' (కొత్త నన్నయ) అని పిలిచారు. ఆయన రుక్మిణీ పరిణయము, రసిక జనమనోభిరామము వంటి చాలా దీర్ఘ కావ్యాలు రాశాడు. సంస్కృత పదాలు లేని 'అచ్చ తెలుగు'లో ఒక రామాయణం, నీలాసుందరీ పరిణయము రాశాడు. చెంచయ్య, భుజంగరావు ఆయన అచ్చ తెలుగు కావ్యాలు చదవలేనివిగా భావించారు; కె. సీతారామయ్య ఆయనను గొప్ప ప్రతిభ గల పండితుడిగా ప్రశంసించారు.
కూచిమంచి తిమ్మకవి 18వ శతాబ్దపు తెలుగు కవి.1 ఆయన చాలా ఎక్కువ దీర్ఘ కావ్యాలు రాశాడు.12 నన్నయ బిరుదైన అభినవ వాగనుశాసన, “కొత్త వాగనుశాసనుడు” అనే బిరుదుతో ఆయన ప్రసిద్ధుడు.13 సంస్కృత పదాలు లేకుండా రాసిన “అచ్చ తెలుగు” కావ్యాల కోసం ఆయనను ముఖ్యంగా గుర్తుంచుకుంటారు.45
ఆయన రచనలు
పి. చెంచయ్య (P. Chenchiah), రాజా ఎం. భుజంగరావు (Raja M. Bhujanga Rao) తమ తెలుగు సాహిత్య చరిత్ర (1928)లో 18వ శతాబ్దాన్ని ప్రారంభించిన కవులలో ఆయనను చేర్చారు.1 వారు ఆయన ఈ రచనల పేర్లు చెప్పారు:4651
- రుక్మిణీ పరిణయము (రుక్మిణి పెళ్లి)
- రాజశేఖర విలాసము, బల్లాణ చరిత్రము
- వసుచరిత్రమును అనుకరిస్తూ రాసిన కావ్యం రసిక జనమనోభిరామము
- రెండూ అచ్చ తెలుగులో ఉన్న ఒక రామాయణం, నీలాసుందరీ పరిణయము4651
చార్లెస్ ఫిలిప్ బ్రౌన్ (Charles Philip Brown) 1852 నాటి తన తెలుగు నిఘంటువులో ఉదహరించిన పుస్తకాలలో రసిక జనమనోభిరామమును జాబితా చేశారు.7 ఆయన దానిని “5 భాగాల కావ్యం” అని వర్ణించారు.7
అచ్చ తెలుగు కావ్యాలు
తెలుగు కవిత్వం ఎప్పుడూ చాలా సంస్కృత పదాలను వాడింది.5 కొందరు కవులు ఒక విన్యాసంగా అవి లేకుండా మొత్తం కావ్యాలు రాయడానికి ప్రయత్నించారు.5 చెంచయ్య, భుజంగరావు తిమ్మకవి రామాయణం, నీలాసుందరీ పరిణయములను వీటిలో లెక్కించారు.5 పొన్నికంటి తెలగనార్యుని పూర్వపు అచ్చ తెలుగు కావ్యాన్ని వారు ప్రశంసించారు, కానీ ఈ తర్వాతి వాటిని ప్రశంసించలేదు.5 వారి అభిప్రాయంలో అలాంటి కావ్యాల భాష “పండితునికి కూడా అర్థం కానిది”.5 వారు వాటిని “తాళం చెవి లేకపోతే అర్థం లేని, సంకేత భాషలో రాసిన లేఖలతో” పోల్చారు.5
ఆధారాలు ఏకీభవించని చోట
- ఆయన ప్రతిభ. చెంచయ్య, భుజంగరావు ఆయన రసిక జనమనోభిరామమును “దాని లోపాలన్నీ ఉన్నా దాని గొప్పతనం ఏదీ లేని” వసుచరిత్రము అనుకరణలలో చేర్చారు.6 1943లో హైదరాబాద్లో రాసిన కె. సీతారామయ్య (K. Sitaramaiya) తిమ్మకవిని “చాలా విస్తృతంగా రాసిన రచయిత, గొప్ప ప్రతిభ గల పండితుడు” అన్నారు.2 అచ్చ తెలుగు కావ్యాలు చదవడం కష్టమని కూడా ఆయన ఒప్పుకున్నారు, కానీ వాటి రచయితల సేవలను కొట్టిపారేయలేదు.8
Footnotes
-
Chenchiah and Bhujanga Rao, A History of Telugu Literature (1928), p. 90 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6
-
K. Sitaramaiya, A Hand Book of Telugu Literature (1943), p. 58 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩ ↩2
-
P. Chenchiah and Raja M. Bhujanga Rao, A History of Telugu Literature (1928), p. 42 (archive.org (opens in a new tab)). ↩
-
P. Chenchiah and Raja M. Bhujanga Rao, A History of Telugu Literature (1928), p. 54 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3
-
Chenchiah and Bhujanga Rao, A History of Telugu Literature (1928), p. 89 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9
-
Chenchiah and Bhujanga Rao, A History of Telugu Literature (1928), p. 88 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3
-
Charles Philip Brown, A Dictionary, Telugu and English (1852), p. xii (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2
-
Sitaramaiya, A Hand Book of Telugu Literature (1943), p. 59 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩
ఆధారసూచికలు
గమనికలు (0)
ఆధారాలు (3)
ఈ పేజీలో పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి
చివరి సవరణ: