మూడవ నరసింహుడు (తూర్పు గాంగ)

మూడవ నరసింహుడు సుమారు 1322–23 నుంచి 14వ శతాబ్దం మధ్య వరకు కళింగను, ఒడిశాను ఏలిన తూర్పు గాంగ రాజు, రెండవ భానుదేవుని కొడుకు. ఆయన చేసిన పనుల గురించి పెద్దగా తెలియదు. కానీ ఆయన పాలనా కాలపు చాలా దానాలు 1330 నుంచి 1350 వరకు శ్రీకూర్మంలో ఉన్నాయి. అవి ఆయన రాణులు కమలాదేవి, గంగాంబిక, కొమ్మిదేవిల, కూతురు సీతాదేవి పేర్లు చెబుతాయి. తర్వాతి ఒక రాజు దీపాలు పట్టుకున్న నరసింహుని, ఆయన రాణి గంగాంబికల విగ్రహాలను శ్రీకూర్మం ఆలయంలో ప్రతిష్ఠించాడు.

మూడవ నరసింహుడు 14వ శతాబ్దం రెండవ పావులో కళింగను, ఒడిశాను ఏలిన తూర్పు గాంగుల రాజు.12 ఆయన రెండవ భానుదేవుని కొడుకు.1 ఆయన దాన శాసనాలు చాలా మిగిలినా, ఆయన చేసిన పనుల గురించి చాలా తక్కువే తెలుసని ఆర్. డి. బెనర్జీ గుర్తించారు.1 ఆ శాసనాలు చాలావరకు ఇప్పటి శ్రీకాకుళం జిల్లాలోని శ్రీకూర్మం ఆలయంలో ఉన్నాయి.1

కుటుంబం

బెనర్జీ తన హిస్టరీ ఆఫ్ ఒరిస్సా (1930)లో మూడవ నరసింహుని రెండవ భానుదేవుడు, రాణి లక్ష్మీదేవిల కొడుకుగా చెప్పారు.1 ఆయన శాసనాలు చాలామంది రాణుల పేర్లు చెబుతాయి.1 ఆయన కొడుకు మూడవ భానుదేవుని తల్లి కమలాదేవి.1 ఆయన గంగమ లేదా గంగాంబికను, తన కూతురు సీతాదేవి తల్లి కొమ్మిదేవమ్మను కూడా పెళ్లి చేసుకున్నాడు.1

శ్రీకూర్మం శాసనాలు

1896లో ఇ. హుల్ష్ శ్రీకూర్మంలోని కొన్ని శాసనాలను మూడవ నరసింహునివిగా చెప్పారు.3 వి. రంగాచార్య వాటి సారాంశం ఇచ్చారు.456 ఆలయంలో రాణులు, రాజసభ ఏం చేశారో అవి చూపిస్తాయి:456

  • శక 1244, అంటే సుమారు 1322లో నృసింహ రాజు భార్య గంగమ ఆభరణాలు ఇచ్చింది (శకం సంవత్సరాలను లెక్కించే ఒక భారతీయ పద్ధతి)5
  • శక 1263, ఆయన 18వ సంవత్సరంలో, ప్రతాపవీర-నరనరసింహదేవుని పాలనలో బంగారు దానం జరిగింది4
  • శక 1263లో కొమ్మిదేవి తన కూతురు సీతాదేవి మేలు కోసం దీపం పట్టుకున్న విగ్రహాన్ని ఇచ్చింది6
  • శక 1265లో గంగమహాదేవి ప్రతాపవీర-నరసింహదేవుని పుణ్యం కోసం దీపం పట్టుకున్న విగ్రహాన్ని, ఆభరణాలను ఇచ్చింది45
  • శక 1271, ఆయన 28వ సంవత్సరంలో, ఆయన రాణి గంగాదేవి, సీతాదేవి ఒక నాట్యాచార్యుడిని, ఇద్దరు నర్తకీమణులను నియమించారు6

ఈ శాసనాలను బట్టి మూడవ నరసింహుడు సుమారు 1322–23లో రాజయ్యాడని హుల్ష్ నిర్ణయించారు.3 రాణుల పేర్లు గంగ, సీత అని ఆయన గుర్తించారు.3

రాజు విగ్రహాలు

వీర భానుదేవుడు అనే రాజు వీర నరసింహదేవుని, గంగాంబిక విగ్రహాలను ఆలయానికి ఇచ్చాడని ఒక శ్రీకూర్మం శాసనం చెబుతుంది.7 ఆ విగ్రహాలు దీపాలు పట్టుకుని ఉంటాయి.7 వాటి కోసం ఆయన భూమి కూడా ఇచ్చాడు.7 ఇది మూడవ భానుదేవుడు తన తండ్రికీ, సవతి తల్లికీ చేసిన గౌరవమని బెనర్జీ భావించారు.1

పాలన ముగింపు

ఆయన మనవని పూరీ తామ్రశాసనాలు మూడవ నరసింహునికి 24 ఏళ్ల పాలన ఇస్తాయి.1 కానీ శక 1272, అంటే సుమారు 1350 నాటి ఆయన 29వ సంవత్సరపు శాసనాలను బెనర్జీ గుర్తించారు.1 కాబట్టి ఆయన పాలన 26 ఏళ్లకు పైగా సాగిందని, ఆయన కొడుకు శక 1275 లేదా 1276లో రాజయ్యాడని బెనర్జీ భావించారు.1

ఆధారాల్లో భిన్నాభిప్రాయాలు

  • ఆయన ఎప్పుడు రాజయ్యాడు? చాలా శాసనాల నుంచి రాబర్ట్ సూయెల్ 1322–23 అని గుర్తించారు.8 కానీ ఒక శాసనం 1324–25ను సూచిస్తుందని కూడా చెప్పారు.8 ఆయన 18వ సంవత్సరపు శాసనం నుంచి రంగాచార్య 1323 అని లెక్కించారు.4
  • ఆయన పాలన ఎప్పుడు ముగిసింది? సూయెల్ 1346 లేదా 1350 అంటారు.2 బెనర్జీ 1350 నాటి శాసనాలను గుర్తించి, ఆయన కొడుకు పట్టాభిషేకాన్ని 1353 లేదా 1354లో ఉంచారు.1
  • శ్రీకూర్మం విగ్రహాలు. విగ్రహాల దానాన్ని రంగాచార్య శక 1254, అంటే సుమారు 1332లో, ఒక వీర భానుదేవుని మూడవ సంవత్సరంలో ఉంచారు.7 ఈ శాసనాల్లోని ఒక భానుదేవుడు మూడవ నరసింహుని కాలంలోనే పాలించాడని హుల్ష్ లెక్కించారు.3 బెనర్జీ ఆ దానాన్ని తండ్రి మరణం తర్వాత మూడవ భానుదేవుడు చేసినదిగా చెప్పారు.1

Footnotes

  1. R. D. Banerji, History of Orissa from the Earliest Times to the British Period, Vol. I (1930), p. 281 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9 ↩10 ↩11 ↩12 ↩13 ↩14

  2. Robert Sewell, The Historical Inscriptions of Southern India (1932), p. 358, genealogical table of the Eastern Gangas (archive.org (opens in a new tab)). Paraphrased. ↩ ↩2

  3. V. Rangacharya, A Topographical List of the Inscriptions of the Madras Presidency, Vol. I (1919), p. 685, introduction to Srikurmam, quoting the Madras epigraphical report for 1896 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  4. Rangacharya, Topographical List, Vol. I (1919), p. 688, Ganjam Nos. 178 and 186 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5

  5. Rangacharya, Topographical List, Vol. I (1919), p. 689, Ganjam Nos. 186–187 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  6. Rangacharya, Topographical List, Vol. I (1919), p. 691, Ganjam Nos. 221 and 223 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  7. Rangacharya, Topographical List, Vol. I (1919), p. 690, Ganjam No. 202 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  8. Sewell, Historical Inscriptions (1932), p. 359, notes to the genealogy of the Eastern Gangas (archive.org (opens in a new tab)). Paraphrased. ↩ ↩2

ఆధారసూచికలు

ఆధారాలు (3)
  1. R. D. Banerji, History of Orissa from the Earliest Times to the British Period, Vol. I (opens in a new tab), R. Chatterjee, Calcutta, 1930, pp. 281. [Public domain]
  2. V. Rangacharya, A Topographical List of the Inscriptions of the Madras Presidency (collected till 1915), with Notes and References, Vol. I (opens in a new tab), Government Press, Madras, 1919, pp. 685, 688–691. [Public domain]
  3. Robert Sewell (ed. S. Krishnaswami Aiyangar), The Historical Inscriptions of Southern India (Collected till 1923) and Outlines of Political History (opens in a new tab), University of Madras, 1932, pp. 358–359. Paraphrased. [Public domain in India]

ఈ పేజీలో పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి

చివరి సవరణ: