పింగళి ఎల్లనార్యుడు

పింగళి ఎల్లనార్యుడు 17వ శతాబ్దం మొదటి భాగపు తెలుగు కవి.¹ ఆయన తోభ్యా చరిత్రము (తోభ్యా కథ) రాశాడు. దానిని సర్వేశ్వర మాహాత్మ్యము (అందరికీ ప్రభువు గొప్పతనం) అని కూడా అంటారు.¹² పి. చెంచయ్య (P. Chenchiah), రాజా ఎం. భుజంగరావు (Raja M. Bhujanga Rao)కు తెలిసిన క్రైస్తవ విషయాలపై రెండు పాత తెలుగు కావ్యాలలో ఇది ఒకటి.¹ మరొకటి మంగళగిరి ఆనందకవి వేదాంత రసాయనము.¹

కవి, ఆయన పోషకుడు

చెంచయ్య, భుజంగరావు తమ తెలుగు సాహిత్య చరిత్ర (1928)లో ఆ కావ్యాన్ని 1602 నాటిదిగా చెబుతారు.¹ వారు ఆ కవిని ఒక రెడ్డి కుటుంబానికి అనుబంధంగా ఉన్న బ్రాహ్మణుడిగా వర్ణిస్తారు.¹ ఆయన గురువు శరభ నారాధ్యుడు.¹ తన గురువు అనుగ్రహంతో “అష్టవిధ రచన” నేర్చుకున్నానని కవి చెబుతాడు.¹ గొప్ప శైవ సాధువులు, కవుల సాధారణ ప్రశంసతో ఆయన కావ్యాన్ని మొదలుపెడతాడు.¹

ఆయన ఆ కావ్యాన్ని తుమ్మ రాయపరెడ్డి కోసం రాశాడు. వారు ఆయనను “కొండవీడులోని బక్తవాడ చిన్న రాకుమారుడు” అంటారు.¹ కొండవీడు చూడండి. 1947లో ముద్రించిన మద్రాసు ప్రభుత్వ ప్రాచ్య వ్రాతప్రతుల గ్రంథాలయ జాబితా కవి తండ్రి పేరును నాగయామాత్యుడు అని ఇస్తుంది.² తుమ్మ రాయపరెడ్డి కోరికపై ఆయన ఆ కావ్యాన్ని రాశాడని కూడా అది చెబుతుంది.²

కావ్యం వెనుక కథ

చెంచయ్య, భుజంగరావు సంక్షిప్తం చేసినట్లు, ఆ కావ్యం ఎలా రాయబడిందో దాని ప్రారంభం వివరిస్తుంది.¹ ఒక కొండారెడ్డి తండ్రి ఓబళరెడ్డి తన గురువు సంజీవనాథ స్వామి నుంచి సెయింట్ థామస్ జీవిత కథనాన్ని విన్నాడు.¹ ఆ కథనాన్ని తర్వాత రాసి ఉంచారు.¹ వారి అభిప్రాయంలో ఈ రాసిన కథనమే ఆ కావ్యానికి ఆధారం.¹

మద్రాసులోని వ్రాతప్రతి

నాలుగు ఆశ్వాసాలలో పూర్తిగా ఉన్న సర్వేశ్వర మాహాత్మ్యము కాగితపు వ్రాతప్రతిని 1947 నాటి జాబితా వర్ణిస్తుంది.² అది దానిని “తోభ్యా కథను వర్ణించే క్రైస్తవ మతంపై ఒక రచన” అంటుంది.² అదే సంపుటంలో వేదాంత రసాయనము ప్రతి ఒకటి ఉందని అది గుర్తిస్తుంది.² జాబితా ఆ రాతను స్పష్టంగా ఉన్నదిగా, “కానీ తప్పులతో నిండినది”గా భావించింది.²

ఆధారాలు ఏకీభవించని చోట

• ఆయన కాలం. క్రైస్తవ కవులపై తమ అధ్యాయంలో చెంచయ్య, భుజంగరావు ఆ కావ్యాన్ని 1602 నాటిదిగా చెబుతారు.¹ కానీ 18వ శతాబ్దపు కవుల జాబితాలో వారు ఆయనను, ఆనందకవిని ఆ శతాబ్దపు ఇతర కవులతో “దాదాపు అదే కాలంలో” ఉంచుతారు.³
• ఆయన క్రైస్తవుడా? ఎల్లనార్యుడు, ఆనందకవి “క్రైస్తవ చర్చిలో అధికారిక సభ్యులు” అని చెంచయ్య, భుజంగరావు సందేహించారు.¹ “వారు హిందూ సమాజం లోపలి నుంచే క్రీస్తు అనుచరులు కావడం సంభావ్యం” అని వారు భావించారు.¹ ఆ కావ్యం “క్రైస్తవ ప్రభావపు స్పష్టమైన సంకేతాలు” చూపిస్తుందని మాత్రమే 1943లో కె. సీతారామయ్య (K. Sitaramaiya) రాశారు.⁴
• విషయం. చెంచయ్య, భుజంగరావు ఆ కావ్యాన్ని సెయింట్ థామస్ జీవిత చరిత్ర నుంచి గుర్తిస్తారు.¹ మద్రాసు జాబితా దానిని “తోభ్యా కథ” అంటుంది, సెయింట్ థామస్‌ను పేర్కొనదు.²

Footnotes

1. P. Chenchiah and Raja M. Bhujanga Rao, A History of Telugu Literature (1928), p. 105 (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩ ↩² ↩³ ↩⁴ ↩⁵ ↩⁶ ↩⁷ ↩⁸ ↩⁹ ↩¹⁰ ↩¹¹ ↩¹² ↩¹³ ↩¹⁴ ↩¹⁵ ↩¹⁶ ↩¹⁷ ↩¹⁸

2. A. Sankaran and Syed Muhammad Fazlullah, A Descriptive Catalogue of the Telugu Manuscripts in the Government Oriental Manuscripts Library, Madras, Vol. IX (1947), p. 2535, No. 2266 (archive.org↗ (opens in a new tab)). Paraphrased. ↩ ↩² ↩³ ↩⁴ ↩⁵ ↩⁶ ↩⁷ ↩⁸

3. P. Chenchiah and Raja M. Bhujanga Rao, A History of Telugu Literature (1928), p. 90 (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩

4. K. Sitaramaiya, A Hand Book of Telugu Literature (1943), p. 59 (archive.org↗ (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩