రెండవ శ్రీరంగరాయలు (విజయనగరం)

చిక్కరాయలు అని పిలిచే రెండవ శ్రీరంగరాయలు వేంకటపతి సోదరుని కొడుకు. వేంకటపతి ఆయనను దత్తత తీసుకుని, 1614లో మరణశయ్యపై రాజముద్రిక ఉంగరాన్ని ఆయనకే ఇచ్చాడు. ఆయన కొన్ని నెలలే పాలించాడు. ముసలి రాజు రాణుల్లో ఒకరి తండ్రి జగ్గరాయలు, రాణి కొడుకని చెప్పుకునే బాలుడిని రాజును చేయాలని, ఇతర సర్దారులతో కలిసి చంద్రగిరి కోటను పట్టుకున్నాడు. శ్రీరంగడు బందీ అయ్యాడు; తప్పించే ప్రయత్నాలు విఫలమయ్యాక, తన కుటుంబాన్ని చంపి తానూ ప్రాణం తీసుకోవాల్సి వచ్చింది. ఒక కొడుకు రాముడిని రహస్యంగా బయటికి తరలించగా, విశ్వాసపాత్రుడైన నాయకుడు యాచమ నాయకుడు అతన్ని కాపాడాడు. ఆ తర్వాత అంతర్యుద్ధం మొదలైంది.

చిక్కరాయలు అని పిలిచే రెండవ శ్రీరంగరాయలు 1614లో కొన్ని నెలలు విజయనగర రాజుగా ఉన్నాడు.12 ఆయన బాబాయి రాజు వేంకటపతి, రాణి కొడుకని చెప్పుకునే బాలుడిని కాదని ఆయననే వారసుడిగా ఎంచుకున్నాడు.32 జగ్గరాయల నాయకత్వంలో కొందరు సర్దారులు చంద్రగిరిలో ఆయనపై తిరగబడ్డారు. ఆయనను, ఆయన కుటుంబంలో దాదాపు అందరినీ చంపేశారు.456 ఆ తర్వాత వచ్చిన అంతర్యుద్ధం రాజ్యాన్ని రెండు వర్గాలుగా చీల్చింది.6 విజయనగర సామ్రాజ్యం, రెండవ వేంకటపతిరాయలు చూడండి.

కుటుంబం

వేంకటపతి తమ్ముడు రామరాయలు నరసింగమను పెళ్లాడాడని, వారికి తిరుమల, శ్రీరంగడు అనే ఇద్దరు కొడుకులని సంస్కృత వ్యాఖ్యానం శ్రుతిరంజని చెబుతుంది.7 శ్రీరంగడు రామరాయల రెండవ కొడుకని, శ్రీరంగపట్నం (అప్పుడు సెరింగపటం) రాజప్రతినిధికి తమ్ముడని ఎస్. కృష్ణస్వామి అయ్యంగార్ రాశారు.6

చిక్కరాయలు అని కూడా పిలిచే శ్రీరంగని వేంకటపతి దత్తత తీసుకుని యువరాజుగా అభిషేకించాడని తెలుగు రామరాజీయము చెబుతుంది.8 చిక్కరాయలు జిల్లెళ్ల నరసింహుని కూతురు ఓబమ్మను పెళ్లాడాడని, వారి కొడుకు రామదేవరాయలని కూడా అది చెబుతుంది.8 చిక్కరాయలు అంటే “చిన్న రాజు”; సింహాసనానికి వారసుడికి ఎప్పుడూ ఈ పేరే పెట్టేవారు.3

రాజముద్రిక ఉంగరం

చంద్రగిరిలో జరిగిన సంగతుల గురించి జెసూయిట్ మాన్యుయెల్ బర్రాదాస్ 1616 డిసెంబరులో కొచ్చిన్ నుంచి ఒక ఉత్తరం రాశాడు.9 వేంకటపతి రాణి, జగ్గరాయల కూతురు బాయమ్మకు కొడుకు లేడని అతను చెబుతాడు.3 అందుకే ఆమె ఒక బ్రాహ్మణ స్త్రీ బిడ్డను తన బిడ్డగా చూపించిందని బర్రాదాస్ అంటాడు.3 రాజుకు నిజం తెలుసు; ఆ బాలుడిని ఎప్పుడూ కొడుకులా చూడలేదు.3

మరణానికి మూడు రోజుల ముందు ముసలి రాజు సర్దారుల ఎదుట తన సోదరుని కొడుకు చిక్కరాయలను పిలిపించాడు.32 తన తర్వాత రాజ్యం ఏలమని, రాజముద్రిక ఉంగరం ఉన్న కుడిచేతిని ఆయన వైపు చాచాడు.32 చిక్కరాయలు ఏడుస్తూ రెండుసార్లు వద్దని వేడుకున్నాడు, చివరికి ఉంగరాన్ని తీసుకున్నాడు.2 రాజు తన రాజవస్త్రాన్ని, చెవిలోని పెద్ద వజ్రాన్ని, ముత్యాలను కూడా ఆయనకే ఇచ్చాడు; చిక్కరాయలను రాజుగా ప్రకటించారు.2

జగ్గరాయల తిరుగుబాటు

మూడు రోజుల తర్వాత అరవై ఏడేళ్ల వయసులో ముసలి రాజు చనిపోయాడు.2 చాలామంది సేనానులు కొత్త రాజుకు విధేయత ప్రకటించారు; కానీ జగ్గరాయలు, తిమ్మ నాయకుడు, మాకరాయలు అనే ముగ్గురు ఒప్పుకోలేదు.2 రాణి కొడుకని చెప్పుకునే బాలుడికే పట్టాభిషేకం చేస్తామని వారు ప్రమాణం చేశారు.2

కొత్త రాజు త్వరలోనే మరో ముగ్గురు సర్దారులకు కోపం తెప్పించాడు.4 వారిలో ఒకరు సేనాధిపతి (దళవాయి); తన కొడుకుల కోసం మూడు కోటలను అప్పగించమని రాజు అతన్ని అడిగాడు. మరొకరు మంత్రి; అతను దొంగతనం చేశాడని రాజు ఆరోపించాడు.4 వీళ్లంతా జగ్గరాయలతో కుట్ర పన్నారు.4 నమస్కరించడానికి వచ్చినట్లు చంద్రగిరికి వచ్చిన కుట్రదారులు వేలాది మంది సైనికులను కోటలోకి తెచ్చి ద్వారాలను పట్టుకున్నారు.4 ప్రాణహాని చేయబోమన్న మాట నమ్మి రాజు లొంగిపోయాడు.410 జగ్గరాయలు ఆ బాలుడికి పట్టాభిషేకం చేసి, రాజభవనంలోని ఖజానాను స్వాధీనం చేసుకున్నాడు.10

మరణం

జగ్గరాయలతో చేరడానికి ఒక్క సేనాని, యాచమ నాయకుడు మాత్రమే నిరాకరించాడు.10 బందీగా ఉన్న రాజుకు ఉతికిన బట్టలు తీసుకువెళ్లే చాకలికి అతను లంచం ఇచ్చాడు.10 ఆ చాకలి రాజు రెండవ కొడుకును, పన్నెండేళ్ల బాలుడిని, మురికి బట్టల కింద దాచి బయటికి తీసుకువచ్చాడు.10 తర్వాత యాచమ నాయకుని సైనికులు రాజు గది వరకు ఒక సొరంగం తవ్వారు.115 కానీ రాజు దాంట్లోకి దిగుతుండగానే కాపలావాళ్లు దాన్ని కనిపెట్టారు.115 కోటలోని ఒక సేనాని చేసిన రెండవ ప్రయత్నం కూడా విఫలమైంది.5

ఆ తర్వాత రాజును, ఆయన కుటుంబాన్నంతటినీ చంపాలని జగ్గరాయలు నిర్ణయించాడని బర్రాదాస్ చెబుతాడు.5 తానే ప్రాణం తీసుకోవాలని, లేకపోతే కత్తితో పొడిచి చంపుతానని జగ్గరాయల తమ్ముడు రాజుకు చెప్పాడు.5 రాజు తన భార్యను, చిన్న కొడుకును, ఒక చిన్న కూతురిని చంపి, తన కత్తి మీద పడి ప్రాణం విడిచాడు.5 ఆయన పెద్ద కొడుకు తన భార్యను చంపి, తానూ అలాగే చనిపోయాడు.5 మిగిలిన మరో చిన్న కూతురిని జగ్గరాయల తమ్ముడే చంపాడు.12

ఆ తర్వాత

తప్పించుకున్న బాలుడి పేరు రాముడు.68 యాచమ నాయకుడు వెంకటగిరి వంశ స్థాపకుడని కృష్ణస్వామి అయ్యంగార్ రాశారు.6 యాచమ నాయకుడు జగ్గరాయల పెద్ద సైన్యాన్ని ఓడించి, అతని గుడారాల్లో దొరికిన ముసలి రాజు రాజచిహ్నాలను తీసుకుని, ఆ బాలుడిని రాజుగా ప్రకటించాడని బర్రాదాస్ చెబుతాడు.12 యుద్ధం కొనసాగింది; మదురై నాయకుడు జగ్గరాయల పక్షాన, తంజావూరు నాయకుడు యువ రాజు పక్షాన నిలిచారు.13

తంజావూరు రఘునాథ నాయకుడు గ్రాండ్ అనికట్ దగ్గరి తోపూరులో తిరుగుబాటుదారులను ఓడించాడని కృష్ణస్వామి అయ్యంగార్ రాశారు.6 ఆ యుద్ధంలో జగ్గరాయలు చనిపోయాడు; యువరాజును రెండవ రామదేవరాయలుగా సింహాసనంపై కూర్చోబెట్టారు.6 రఘునాథ నాయకుడు, చంద్రగిరి చూడండి.

ఆధారాలు భిన్నంగా చెప్పే విషయాలు

  • ముసలి రాజుకు జగ్గరాయలు ఏమవుతాడు. రాణి బాయమ్మ జగ్గరాయల కూతురని బర్రాదాస్ అంటాడు.3 జగ్గరాయలు వేంకటపతికి బావమరిదో మామో అయి ఉంటాడని కృష్ణస్వామి అయ్యంగార్ రాశారు.6
  • రాణి కొడుకు. ఆ బాలుడు ఒక బ్రాహ్మణ స్త్రీ బిడ్డ అని, రాణి తన బిడ్డగా చూపించిందని బర్రాదాస్ అంటాడు.3 రాణి “తనకు కొడుకు ఉన్నట్లు నటించింది” అని, నిజం బహుశా వేంకటపతికి తెలుసని కృష్ణస్వామి అయ్యంగార్ రాశారు.6
  • ఆయన సంఖ్య. చిక్కరాయలు తాను మూడవ రంగరాయలుగా లెక్కించిన రాజు కావచ్చని సూయెల్ (1900) భావించారు.93 సూయెల్ తర్వాతి రచన ఆయనను రెండవ శ్రీరంగరాయలు అంటుంది.1
  • తేదీ. సూయెల్ తర్వాతి రచన ఈ హత్య జరిగిన సంవత్సరాన్ని ప్రశ్నార్థకంతో 1614 అని గుర్తిస్తుంది.1 సంఘటనల కోసం అది బర్రాదాస్ కథనాన్నే ఆధారంగా తీసుకుంటుంది.14

Footnotes

  1. Robert Sewell, ed. S. Krishnaswami Aiyangar, The Historical Inscriptions of Southern India (1932), p. 402, pedigree of the Aravidu dynasty (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3

  2. Barradas, in Sewell, A Forgotten Empire (1900), p. 224 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9

  3. Barradas, in Sewell, A Forgotten Empire (1900), p. 223 and notes (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9 ↩10

  4. Barradas, in Sewell, A Forgotten Empire (1900), p. 225 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6

  5. Barradas, in Sewell, A Forgotten Empire (1900), p. 228 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8

  6. S. Krishnaswami Aiyangar (ed.), Sources of Vijayanagar History (1919), introduction, p. 20 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9

  7. Krishnaswami Aiyangar, Sources of Vijayanagar History (1919), p. 213, extract 64, the Srutiranjani (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  8. Krishnaswami Aiyangar, Sources of Vijayanagar History (1919), p. 244, the Ramarajiyamu (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3

  9. Robert Sewell, A Forgotten Empire (Vijayanagar) (1900), p. 222 and notes, the letter of Manuel Barradas (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  10. Barradas, in Sewell, A Forgotten Empire (1900), p. 226 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5

  11. Barradas, in Sewell, A Forgotten Empire (1900), p. 227 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  12. Barradas, in Sewell, A Forgotten Empire (1900), p. 229 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  13. Barradas, in Sewell, A Forgotten Empire (1900), p. 230 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  14. Sewell, Historical Inscriptions (1932), p. 404, notes to the pedigrees (archive.org (opens in a new tab)). ↩

ఆధారసూచికలు

ఆధారాలు (3)
  1. Robert Sewell, A Forgotten Empire (Vijayanagar): A Contribution to the History of India (opens in a new tab), Swan Sonnenschein & Co., London, 1900, pp. 222–230. [Public domain]
  2. S. Krishnaswami Aiyangar, Sources of Vijayanagar History (opens in a new tab), University of Madras, 1919, pp. 20, 213, 244. [Public domain]
  3. Robert Sewell (ed. S. Krishnaswami Aiyangar), The Historical Inscriptions of Southern India (Collected till 1923) and Outlines of Political History (opens in a new tab), University of Madras, 1932, pp. 402, 404. Public domain in India; paraphrased. [Public domain in India]

ఈ పేజీలో పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి

చివరి సవరణ: