విజయ-విష్ణుగోపవర్మ చూర శాసనం

చూర దానపత్రం నెల్లూరు–గుంటూరు ప్రాంతపు పల్లవ వంశానికి మరో తరాన్ని జోడిస్తుంది: ఒక సింహవర్మ కుమారుడు, రాజు విజయ-విష్ణుగోపవర్మ.¹² 1914 మద్రాసు శాసన నివేదికలో దానిని గుర్తించారు. 1938లో సి. ఆర్. కృష్ణమాచార్లు దానిని సంపాదకత్వం వహించి ప్రచురించారు.²³

కనుగొనడం, వర్ణన

నరసరావుపేట రెవెన్యూ డివిజనల్ అధికారి నరసరావుపేటకు చెందిన ముల్లా షేక్ మీరాన్ నుండి ఆ రేకులను పొందారు.⁴ ఒక జాగీరు (భూ దానం) హక్కు పత్రంగా అవి తన పూర్వీకునికి ఇవ్వబడ్డాయని మీరాన్ చెప్పారు.⁴ అవి బహుశా చూరలోనే గానీ దాని దగ్గర గానీ దొరికాయని కృష్ణమాచార్లు భావించారు.⁴

ఒక ఉంగరానికి మూడు రేకులు ఉన్నాయి. కుడి వైపుకు చూస్తూ పడుకున్న నంది ఉన్న అండాకార ముద్ర ఉంది.⁴ రేకులు బాగా అరిగిపోయాయి.⁴ ఉంగరం, ముద్రతో కలిపి అవి 31 తులాల బరువు.⁴

భాష

భాష సంస్కృతం.¹ కానీ సరిహద్దుల్లో “మూడు గ్రామాలు కలిసే స్థలం” అనే అర్థం ఉన్న ముయురు-కుటువ, ముదితి-తటాక అనే పాత చెరువు వంటి తెలుగు పదప్రయోగాలను కృష్ణమాచార్లు గుర్తించారు.¹ ఆ రేకులు 7వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో చేసిన ప్రతి అని ఆయన అక్షరాల నుండి నిర్ణయించారు.²

విషయం

దానపత్రం విజయ-పలోత్కట నుండి ఇవ్వబడింది.¹ దాత సింహవర్మ కుమారుడు, ధర్మ-మహారాజు విజయ-విష్ణుగోపవర్మ.¹ అతను మహారాజు విష్ణుగోపవర్మ మనవడు, కందవర్మ (స్కందవర్మ) మునిమనవడు.¹

రాజు కర్మ్మరాష్ట్రంలోని చూర గ్రామంలో నూట ఎనిమిది నివర్తనాల (భూమి కొలతల) భూమిని, తోటతో ఒక ఇంటి స్థలాన్ని ఇచ్చాడు.¹ దానగ్రహీత కాశ్యప గోత్రానికి (వంశానికి) చెందిన వృద్ధశర్మ కుమారుడు చసమిశర్మ.¹ అతను నాలుగు వేదాలు తెలిసినవాడు, కుందూరులో నివసించాడు.¹ ఉత్తరాయణ సంక్రాంతి సందర్భంలో అన్ని మినహాయింపులతో ఆ దానం చేయబడింది.¹

స్థలాలు

కృష్ణమాచార్లు సరిహద్దు గ్రామాలు లగుబమ్రు, పగుహూరు, నాగొలమిలను గుంటూరు జిల్లా బాపట్ల తాలూకాలోని దగ్గుపాడు, పావులూరు, నాగుల్లగా గుర్తించారు.⁵ ఆయన చూరను నాగుల్ల, దగ్గుపాడు మధ్య పటాల్లో చూపించిన ఒక నిర్జన గ్రామం వద్ద ఉంచారు.⁵

తర్వాతి రికార్డుల కమ్మనాడు అయిన కర్మ్మరాష్ట్రం చాలా ముందే కనిపిస్తుందని ఆయన గుర్తించారు.⁵ ఇక్ష్వాకు రాజు వీరపురుషదత్తుని జగ్గయ్యపేట శాసనాల్లో అది కమ్మక ప్రాంతంగా కనిపిస్తుంది.⁵ డి. సి. సర్కార్ పలోత్కటను యువరాజు విష్ణుగోపుడు ఉరువుపల్లి దానపత్రాన్ని ఇచ్చిన స్థలమైన పలక్కడగానే భావించారు.³

విజయ-విష్ణుగోపవర్మ ఎవరు?

కృష్ణమాచార్లు, సర్కార్ అతనిని పీకిర, మంగళూరు, ఓంగోడు దానపత్రాల సింహవర్మ కుమారునిగా భావించారు.²⁶ వారు అతనిని యువరాజు విష్ణుగోపుని మనవడిగా భావించారు.²⁶

హెచ్. కృష్ణ శాస్త్రి మొదట అతనిని ఆ వంశపు తర్వాతి సభ్యునిగా భావించారు.² తర్వాత ఆలస్యపు అక్షరాల వల్ల పల్లవ వారసత్వం విషయంలో ఆ రేకులను నమ్మదగనివిగా ఆయన భావించారు.²

ప్రతులు ఎందుకు చేశారో కృష్ణమాచార్లు ఒక కారణాన్ని సూచించారు.² ఆయన అభిప్రాయంలో, 7వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో తూర్పు చాళుక్యులు కర్మ్మరాష్ట్రంలోకి రావడం మూల దానపత్రాలు పోవడానికి కారణం కావచ్చు.² 1914 శాసన నివేదికను వాడుకుని జి. జూవో-డుబ్రే అతనిని పలక్కడ రాజు అని పిలిచి, 1920 నాటి తన వంశవృక్షంలో 525–550లో ఉంచారు.⁷⁸

Footnotes

1. Krishnamacharlu, “Chura Grant” (1938), p. 138 (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩ ↩² ↩³ ↩⁴ ↩⁵ ↩⁶ ↩⁷ ↩⁸ ↩⁹ ↩¹⁰

2. Krishnamacharlu, “Chura Grant” (1938), p. 139 and editor’s note (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩ ↩² ↩³ ↩⁴ ↩⁵ ↩⁶ ↩⁷ ↩⁸ ↩⁹

3. D. C. Sircar, The Successors of the Satavahanas in Lower Deccan (1939), p. 172 (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩ ↩²

4. C. R. Krishnamacharlu, “Chura Grant of Pallava Vijaya-Vishnugopavarman”, Epigraphia Indica XXIV (1937–38), p. 137 (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩ ↩² ↩³ ↩⁴ ↩⁵ ↩⁶

5. Krishnamacharlu, “Chura Grant” (1938), p. 141 (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩ ↩² ↩³ ↩⁴

6. Sircar, Successors of the Satavahanas (1939), p. 173 (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩ ↩²

7. G. Jouveau-Dubreuil, Ancient History of the Deccan (1920), pp. 62–63, 68 (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩

8. G. Jouveau-Dubreuil, The Pallavas (1917), p. 16 (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩