ప్రచురితమైన ఆధారాలతో నిర్మించిన కొత్త సైట్. ఏదైనా పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి

అన్వరుద్దీన్ ఖాన్

1744 నుంచి 1749లో అంబూరు యుద్ధంలో చనిపోయే వరకు కర్ణాటక (ఆర్కాటు) నవాబు. తర్వాతి నవాబులైన వాలాజాల కుటుంబానికి ఆయనే స్థాపకుడు. ఆయన నిజాం-ఉల్-ముల్క్ అధికారి. 1725 నుంచి 1741 వరకు ఆయన ఉత్తర తెలుగు ప్రాంతంలోని ఏలూరు, రాజమహేంద్రవరం ప్రాంతాలను పాలించాడు. తర్వాత నిజాం ఆయనకు ఆర్కాటును ఇచ్చాడు. అంబూరులో చందా సాహెబ్, ముజఫర్ జంగ్, ఫ్రెంచి వారికి వ్యతిరేకంగా ఆయన కొడుకులు మహఫూజ్ ఖాన్, ముహమ్మద్ అలీ ఆయన పక్కన పోరాడారు. ముహమ్మద్ అలీ తిరుచిరాపల్లికి తప్పించుకున్నాడు. ఇంగ్లీషువారి మద్దతుతో నవాబు పదవిపై తన హక్కును గెలుచుకున్నాడు.

అన్వరుద్దీన్ ఖాన్ 1749లో అంబూరులో చనిపోయిన కర్ణాటక నవాబు.1 ఆయన మరణంతో ఇంగ్లీషువారి మద్దతు ఉన్న ఆయన కొడుకు ముహమ్మద్ అలీకి, ఫ్రెంచి వారి మద్దతు ఉన్న చందా సాహెబ్‌కు మధ్య ఆర్కాటు కోసం సుదీర్ఘ పోటీ మొదలైంది.1 అధికారిక ఒప్పందాల రికార్డు ఆయనను “కర్ణాటక కుటుంబ స్థాపకుడు” అంటుంది.1 1801 ఒప్పందంతో ముగిసిన నవాబుల వంశం ఇదే.1 కర్ణాటక (ఆర్కాటు) నవాబులు చూడండి.

ఏలూరు, రాజమహేంద్రవరం

మహమ్మద్ బుర్హానుద్దీన్ (Muhammad Burhanuddin) రాసిన కర్ణాటక, కర్నూలు చరిత్ర (1905) ఇక్కడ ఓర్మ్ (Orme)ను అనుసరిస్తుంది.23 దాని ప్రకారం అన్వరుద్దీన్ పండితుడైన ముహమ్మద్ అన్వర్ కొడుకు.23 ఔరంగజేబు ముహమ్మద్ అన్వర్‌కు పింఛను ఇచ్చాడు. ఆయన తన సొంత ఊరు గోపామౌకు వెళ్లి విశ్రాంతి తీసుకున్నాడు.23 అన్వరుద్దీన్ మొఘల్ సేవలో ఎదిగాడు.23

నిజాం-ఉల్-ముల్క్ “అన్వరుద్దీన్ ఖాన్‌ను ఏలూరు, రాజమండ్రి ప్రాంతాలకు నవాబుగా నియమించాడు. ఆయన 1725 నుంచి 1741 వరకు వాటిని పాలించాడు”.23 ఆ తర్వాత ఆయన “గోల్కొండలోని కొన్ని ప్రధాన పదవులను” నిర్వహించాడు.23 రాజమహేంద్రవరం, ఏలూరు చూడండి.

ఆర్కాటు, 1744

నవాబు సఫ్దర్ అలీ హత్యకు గురయ్యాడు.4 1743లో నిజాం-ఉల్-ముల్క్ ఆర్కాటుకు దండెత్తి, ఖ్వాజా అబ్దుల్లా ఖాన్‌ను తాత్కాలిక ప్రతినిధిగా నియమించాడు.4 కానీ ఖ్వాజా అబ్దుల్లా “తన పదవిని చేపట్టడానికి తిరిగి వచ్చేంత వరకు బతకలేదు” అని విల్క్స్ (Wilks) చెప్పారు.4

ఆయన హత్యకు గురైనప్పుడు “అన్వరుద్దీన్‌ను ఆయన వారసుడిగా నియమించారు” అని నెల్లూరు మాన్యువల్ చెబుతుంది.56 “అప్పుడు నిజాం-ఉల్-ముల్క్ తన సొంత అధికారులలో ఒకరైన అన్వరుద్దీన్ ఖాన్‌ను ఖాళీగా ఉన్న నవాబు పదవికి నియమించాడు” అని అధికారిక రికార్డు చెబుతుంది.56

ఆయన “తన పూర్వ నవాబుకు విషం పెట్టాడనే అనుమానంతో కళంకితుడై, 1744 ఏప్రిల్‌లో ఆర్కాటు చేరాడు” అని విల్క్స్ చెప్పారు.7 ఆయన సఫ్దర్ అలీ చిన్న కొడుకు ముహమ్మద్ సయీద్‌కు సంరక్షకుడు.7 ఆ బాలుడి హత్యలో కూడా ఆయనకు భాగం ఉందని అనుమానించారు.7 “అన్వరుద్దీన్ కుటుంబ అనుచరులు ఆయనను ఆ హత్య నుంచి నిర్దోషిగా భావిస్తారు” అని విల్క్స్ ఒక పాదసూచికలో జోడించారు.7 నిజాం అన్వరుద్దీన్ కొడుకు మహఫూజ్ ఖాన్‌ను తన దివాన్ (ఆర్థిక మంత్రి)గా చేశాడని బుర్హానుద్దీన్ చెప్పారు.2

ఫ్రెంచి, ఇంగ్లీషు వారు

ఇంగ్లాండ్, ఫ్రాన్స్ మధ్య యుద్ధం మొదలైంది.58 రెండు దేశాలూ తన భూమిపై పోరాడకుండా ఉంచడానికి అన్వరుద్దీన్ ప్రయత్నించాడు.58 1746లో లా బూర్డొనే (La Bourdonnais) మద్రాసును తీసుకున్నాడు. అన్వరుద్దీన్ దానిని తనకు ఇవ్వమని కోరాడు.58 మహఫూజ్ ఖాన్ నాయకత్వంలో 10,000 మంది సైన్యాన్ని దానిని చుట్టుముట్టడానికి పంపాడు.58 కానీ వారు “ఫ్రెంచి వారి చేతిలో పూర్తిగా ఓడిపోయి, ఆర్కాటుకు వెనక్కి వెళ్లవలసి వచ్చింది”.58 తర్వాత ఆయన ఫోర్ట్ సెయింట్ డేవిడ్‌లో ఇంగ్లీషువారికి సాయం చేశాడు. 1747లో ఫ్రెంచి వారితో శాంతి చేసుకున్నాడు.58

1746 మేలో ఆయన కొడుకు ముహమ్మద్ అలీ కర్నూలుకు దండెత్తాడని కడప గెజిటీర్ చెబుతుంది.9 అక్కడ “కర్నూలు, కడప నవాబుల సాయంతో” ఆయన మరాఠా నాయకుడు బాపోజీ నాయక్కన్‌ను ఓడించాడు.9 కర్నూలు చూడండి.

అంబూరు, 1749

1749లో దక్కన్‌పై హక్కు కోరిన ముజఫర్ జంగ్, కర్ణాటకపై హక్కు కోరిన చందా సాహెబ్ ఫ్రెంచి సైన్యంతో దిగి వచ్చారు.10 అన్వరుద్దీన్ 20,000 మందితో అంబూరు కొండ కోట పక్కన కందకాలు తవ్విన స్థావరంలో ఉన్నాడు.10 “ప్రధానంగా ఫ్రెంచి సైన్యం సాయంతో” ఆ కందకాలపై దాడి చేసి పట్టుకున్నారు.10 ఆయన “తన ప్రత్యర్థి పతాకాలను సమీపించడానికి తన ఏనుగును ముందుకు నడిపిస్తూ, చివరకు 1749 జూలై ఇరవై మూడవ తేదీన చంపబడ్డాడు” అని విల్క్స్ రాశారు.10

అన్వరుద్దీన్ కొడుకులు ఇద్దరు అంబూరులో పోరాడారని విల్క్స్ చెప్పారు.10 పెద్దవాడు మహఫూజ్ ఖాన్ బందీ అయ్యాడు.10 చిన్నవాడు ముహమ్మద్ అలీ తిరుచిరాపల్లి (అప్పుడు ట్రిచినోపలీ)కి తప్పించుకున్నాడు. అక్కడ ఆయన తన తండ్రి కింద పాలకుడిగా ఉండేవాడు.10

విల్క్స్ మహఫూజ్ ఖాన్‌ను “అన్వరుద్దీన్‌కు చట్టబద్ధమైన ఏకైక కొడుకు” అని కూడా అంటారు.11 ఆ కుటుంబం నవాబు పదవిని “సరిగ్గా ఐదు సంవత్సరాలు” నిర్వహించిందని ఆయన చెప్పారు.11 ముహమ్మద్ అలీ ఖాన్ వాలాజా, ముజఫర్ జంగ్, నాసిర్ జంగ్ చూడండి.

అన్వరుద్దీన్ కాలంలో నెల్లూరు

నెల్లూరు మాన్యువల్ నెల్లూరు ప్రధాన ఫౌజ్‌దారుల (పాలకులు) జాబితాను “నవాబు అన్వరుద్దీన్, ఆయన వారసుల కాలం నుంచి” మొదలుపెడుతుంది.12 ఆ జాబితాలో రెండవ పేరు అబ్దుల్ వహాబ్ ఖాన్.12 కర్ణాటక నవాబుల జాబితాలో అది అన్వరుద్దీన్‌కు 1743 నుంచి 1749 వరకు సంవత్సరాలు ఇస్తుంది.13 నెల్లూరు, నజీబుల్లా ఖాన్ చూడండి.

Footnotes

  1. C. U. Aitchison, A Collection of Treaties, Engagements and Sanads, Vol. VIII (1892), p. 5 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  2. Muhammad Burhanuddin Siddiqui, The Carnatic & Kurnool, their Last Muhammedan Rulers (Madras, 1905), p. 29 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7

  3. Burhanuddin, The Carnatic & Kurnool (1905), p. 30 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6

  4. Mark Wilks, Historical Sketches of the South of India, Vol. I (1810), p. 254 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3

  5. John A. C. Boswell, A Manual of the Nellore District (1873), p. 445 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8

  6. Aitchison, Treaties, Vol. VIII (1892), p. 1 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  7. Wilks, Historical Sketches, Vol. I (1810), p. 255 and note (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  8. Boswell, Nellore District (1873), p. 446 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6

  9. C. F. Brackenbury, Madras District Gazetteers: Cuddapah, Vol. I (1915), p. 42 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  10. Wilks, Historical Sketches, Vol. I (1810), p. 259 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7

  11. Wilks, Historical Sketches, Vol. I (1810), p. 261 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  12. Boswell, Nellore District (1873), p. 472 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  13. Boswell, Nellore District (1873), p. 444 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

ఆధారసూచికలు

ఆధారాలు (5)
  1. C. U. Aitchison (compiler), A Collection of Treaties, Engagements and Sanads relating to India and Neighbouring Countries, Vol. VIII: Madras Presidency, including Ceylon, Hyderabad, Mysore and Coorg, and the Central Provinces (opens in a new tab), Superintendent of Government Printing, India, Calcutta, 1892, pp. 1–2, 5. [Public domain]
  2. Mark Wilks, Historical Sketches of the South of India, in an Attempt to Trace the History of Mysoor, Vol. I (opens in a new tab), Longman, Hurst, Rees and Orme, London, 1810, pp. 254–255, 259, 261. [Public domain]
  3. Muhammad Burhanuddin Siddiqui (Moulvi), The Carnatic & Kurnool, their Last Muhammedan Rulers (opens in a new tab), Commercial Press, Madras, 1905, pp. 29–30. [Public domain]
  4. John A. C. Boswell, A Manual of the Nellore District in the Presidency of Madras (opens in a new tab), Government of Madras, 1873, pp. 444–447, 472. [Public domain]
  5. C. F. Brackenbury, Madras District Gazetteers: Cuddapah, Vol. I (opens in a new tab), Government Press, Madras, 1915, pp. 42. [Public domain]

ఈ పేజీలో పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి

చివరి సవరణ: