ప్రచురితమైన ఆధారాలతో నిర్మించిన కొత్త సైట్. ఏదైనా పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి

రెండవ నరసింహవర్మ

దాదాపు 700 నాటి కంచి పల్లవ రాజు, మొదటి పరమేశ్వరవర్మ కొడుకు. ఆయనను రాజసింహుడు అని కూడా పిలుస్తారు. ఆయన కాంచీపురంలోని కైలాసనాథ దేవాలయ నిర్మాత. కాళహస్తి రాజా దస్తావేజులలో ఉంచిన ఆయన రేయూరు దానశాసనం మేల్ ముండరాష్ట్రంలోని ఒక గ్రామాన్ని ఇస్తుంది. పి. బి. దేశాయి దానిని నెల్లూరులోని ఆత్మకూరు తాలూకాలో ఉంచారు. ఆయన గానీ ఆయన తండ్రి గానీ తూర్పు చాళుక్యుల నుంచి నెల్లూరు ప్రాంతంలోని కొంత భాగాన్ని తిరిగి గెలుచుకున్నారని దేశాయి సూచించారు.

A sandstone temple with a stepped pyramid tower behind a long low wall lined with small shrines, approached by a red path across green lawns, with visitors in front.
A sandstone temple with a stepped pyramid tower behind a long low wall lined with small shrines, approached by a red path across green lawns, with visitors in front. · Ssriram mt (opens in a new tab) · CC BY-SA 4.0 (opens in a new tab)

తన ఉపనామం రాజసింహుడితో బాగా ప్రసిద్ధుడైన రెండవ నరసింహవర్మను ప్రధానంగా కాంచీపురంలోని కైలాసనాథ దేవాలయ నిర్మాతగా గుర్తుంచుకుంటారు.12 తెలుగు దేశానికి ఆయన ప్రాముఖ్యం ఒకే ఒక శాసనం, రేయూరు దానశాసనంలో ఉంది.34 దాదాపు 700లో ఒక పల్లవ రాజు నెల్లూరు ప్రాంతంలోని ఒక గ్రామాన్ని ఇచ్చినట్లు అది చూపిస్తుంది.34

కుటుంబం

రెండవ నరసింహవర్మ మొదటి పరమేశ్వరవర్మ కొడుకు. రేయూరు దానశాసనం ఆయన తండ్రి పేరును పరమేశ్వరవర్మ అని, తాత పేరును మహేంద్రవిక్రమవర్మ అని ఇస్తుంది. పి. బి. దేశాయి (P. B. Desai) ఆయనను రెండవ మహేంద్రవర్మగా గుర్తించారు.53 మొదటి పరమేశ్వరవర్మ చూడండి.

ఆయన 7వ శతాబ్దం చివరలో తన తండ్రి తర్వాత వచ్చాడని, ఆయన పాలన శాంతియుతంగా ఉన్నట్లు కనిపిస్తుందని ఆర్. గోపాలన్ (R. Gopalan) రాశారు.1

రేయూరు దానశాసనం

ఆ ఫలకాలను కాళహస్తి రాజా దస్తావేజులలో ఉంచారు.6 వేటూరి ప్రభాకర శాస్త్రి (Veturi Prabhakara Sastri) మొదట వాటిని తెలుగులో సంపాదకత్వం చేశారు. దేశాయి వాటిని మళ్లీ సంపాదకత్వం చేశారు.6 రాజు తన పాలనలో 12వ సంవత్సరంలో, చంద్రగ్రహణంతో కూడిన వైశాఖ పౌర్ణమి నాడు తన రాజధాని కాంచీపురం నుంచి ఆ దానశాసనాన్ని జారీ చేశాడు.37 ఆయన మేల్ ముండరాష్ట్రంలోని రేయూరు గ్రామాన్ని కురవశ్రీలో నివసించిన, రెండు వేదాలు చదివిన బ్రాహ్మణుడు కుమారమండశర్మకు ఇచ్చాడు.37

దేశాయి మేల్ ముండరాష్ట్రాన్ని, “పశ్చిమ ముండరాష్ట్రాన్ని” పాత ముండరాష్ట్రపు కోవూరు ప్రాంతానికి పశ్చిమాన, నెల్లూరులోని ఆత్మకూరు తాలూకాలో ఉంచారు.74 ఆయన రేయూరును ఆ తాలూకాలోని రేవూరుగా గుర్తించారు.74

630కి ముందు రెండవ పులకేశి తీసుకున్న కర్మరాష్ట్రంలోని ఒక భాగాన్ని రెండవ నరసింహవర్మ గానీ ఆయన తండ్రి గానీ తూర్పు చాళుక్యుల నుంచి తిరిగి గెలుచుకున్నారని దేశాయి సూచించారు.4 ఆయన అభిప్రాయంలో వారు దానిని కొత్త జిల్లాగా చేశారు, కానీ అలాంటి విజయానికి ప్రత్యక్ష ఆధారం లేదని ఆయన ఒప్పుకున్నారు.4

ఆ దానశాసనపు అమలుదారుడు నందకుర్ర నాయకుడు. దేశాయి ఆ ప్రదేశాన్ని ఉదయగిరి తాలూకాలోని నందవరంగా గుర్తించారు.748 దేశాయి ఆ నాయకుని పేరును సోమాదిత్యుని కొడుకు ఈశ్వరుడు అని చెప్పారు.74 డి. సి. సర్కార్ (D. C. Sircar) దానికి బదులు ఆ శ్లోకం సోమాదిత్యుని కొడుకు రాజాదిత్యుని పేరు చెబుతుందని చదివారు.8

కాలం

ఆ దానశాసనం రెండవ నరసింహవర్మ తేదీ ఉన్న ఏకైక శాసనం, కానీ దాని తేదీ అసంపూర్ణం.3 701, 702, 711, 720లలో వైశాఖ పౌర్ణమి నాడు చంద్రగ్రహణాలను దేశాయి కనుగొన్నారు.3 ఆయన 711ని ఇష్టపడ్డారు. దాని ప్రకారం పాలన దాదాపు 700లో మొదలవుతుంది.3

సర్కార్ ఆయన తండ్రి వున్న గురవయపాలెం ఫలకాల తేదీని నిర్ణయించి, ఆ తర్వాత రెండవ నరసింహవర్మ దాదాపు 690–691లో గానీ 700లో గానీ సింహాసనం ఎక్కాడని నిర్ణయించారు.89 జి. జూవో-డుబ్రూయిల్ (G. Jouveau-Dubreuil) ఆయనకు 690–715 ఇచ్చారు.10

దేశాయి రెండు బయటి పరిమితులను గుర్తించారు:3

  • 720లో చైనాతో రాయబారాలు మార్చుకున్న పల్లవ పాలకుడిగా ఈ రాజును గుర్తించడం3
  • ఆయన కొడుకు రెండవ పరమేశ్వరవర్మ మొదటి పాలనా సంవత్సరాన్ని 728–729 నాటిదిగా చెప్పే, కర్నూలు దగ్గరి ఉల్చాలలో దొరికిన ఒక శాసనం3

Footnotes

  1. R. Gopalan, History of the Pallavas of Kanchi (1928), p. 108 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  2. Gopalan, History of the Pallavas of Kanchi (1928), p. 109 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  3. Desai, “Reyuru Grant” (EI XXIX), p. 92 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9 ↩10 ↩11

  4. Desai, “Reyuru Grant” (EI XXIX), p. 94 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8

  5. Desai, “Reyuru Grant” (EI XXIX), p. 91 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  6. P. B. Desai, “Reyuru Grant of Pallava Narasimhavarman; Year 12”, Epigraphia Indica XXIX (1951–52), p. 89 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  7. Desai, “Reyuru Grant” (EI XXIX), p. 93 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6

  8. D. C. Sircar and P. Seshadri Sastri, “Vunna Guravayapalem Plates of Paramesvaravarman I, Year 19”, Epigraphia Indica XXXII (1957–58), p. 95 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3

  9. Sircar and Seshadri Sastri, “Vunna Guravayapalem Plates” (EI XXXII), p. 96 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  10. G. Jouveau-Dubreuil, Ancient History of the Deccan (1920), p. 70, genealogical table (archive.org (opens in a new tab)). ↩

చిత్రాలు

ఆధారసూచికలు

ఆధారాలు (4)
  1. B. Ch. Chhabra (ed.), Epigraphia Indica, Vol. XXIX (1951–52) (opens in a new tab), Manager of Publications, Delhi, 1952, pp. 89–96. P. B. Desai, Reyuru Grant of Pallava Narasimhavarman. Paraphrased. [Public domain in India]
  2. D. C. Sircar and B. Ch. Chhabra (eds.), Epigraphia Indica, Vol. XXXII (1957–58) (opens in a new tab), Archaeological Survey of India, 1959, pp. 93–96. D. C. Sircar and P. Seshadri Sastri, Vunna Guravayapalem Plates. Paraphrased. [Public domain in India]
  3. R. Gopalan, History of the Pallavas of Kanchi (opens in a new tab), University of Madras, 1928, pp. 108–110. [Public domain]
  4. G. Jouveau-Dubreuil, Ancient History of the Deccan (opens in a new tab), The author, Pondicherry (translated by V. S. Swaminadha Dikshitar), 1920, pp. 70. [Public domain]

ఈ పేజీలో పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి

చివరి సవరణ: