ప్రచురితమైన ఆధారాలతో నిర్మించిన కొత్త సైట్. ఏదైనా పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి
తెలుగు చరిత్రTelugu History

మొదటి పరమేశ్వరవర్మ

7వ శతాబ్దం చివరి భాగపు కంచి పల్లవ రాజు, రెండవ మహేంద్రవర్మ కొడుకు, మొదటి నరసింహవర్మ మనవడు. ఆయన చాళుక్య మొదటి విక్రమాదిత్యునితో పోరాడాడు. విక్రమాదిత్యుడు ఆయన పాలనలో కంచిని తీసుకుని, తర్వాత వెనక్కి తరమబడ్డాడు. ఆయన పాలనలో 19వ సంవత్సరంలో కాంచీపురం నుంచి జారీ చేసిన, డి. సి. సర్కార్ 687 డిసెంబర్ నాటివిగా చెప్పిన ఆయన వున్న గురవాయపాలెం ఫలకాలు నెల్లూరులోని పొదిలి–కందుకూరు ప్రాంతంలో ఒక గ్రామాన్ని ఇస్తాయి.

Photographs of three inscribed copper plates still on their ring, which covers a few letters at the left; six lines each of Sanskrit in Pallava-Grantha script, black on grey, with line numbers 2 to 18; printed "(From Photographs)".
Photographs of three inscribed copper plates still on their ring, which covers a few letters at the left; six lines each of Sanskrit in Pallava-Grantha script, black on grey, with line numbers 2 to 18; printed "(From Photographs)". · D. C. Sircar and P. Seshadri Sastri (article, from P. Seshadri Sastri's photographs); Epigraphia Indica (Government of India) (opens in a new tab) · Public domain in India

మొదటి పరమేశ్వరవర్మ 7వ శతాబ్దం చివరి భాగపు పల్లవ రాజు. పల్లవులు మళ్లీ నెల్లూరు ప్రాంతంలో భూమి ఇస్తున్నట్లు ఆయన దానశాసనం చూపిస్తుంది.12 ఇది గుంటూరు ప్రాంతాన్ని చాళుక్యులు జయించిన అర్ధ శతాబ్దం కంటే ఎక్కువ కాలం తర్వాత.12 వున్న గురవాయపాలెం ఫలకాలు చూడండి.

కుటుంబం

వున్న గురవాయపాలెం ఫలకాలు పరమేశ్వరవర్మను మహేంద్రవిక్రమవర్మ (రెండవ మహేంద్రవర్మ) కొడుకు అంటాయి.3 అవి ఆయనను మొదటి నరసింహవర్మ మనవడిగా, మొదటి మహేంద్రవర్మ మునిమనవడిగా చేస్తాయి.3 రెండవ మహేంద్రవర్మ మొదటి నరసింహవర్మ కొడుకు.34 మొదటి పరమేశ్వరవర్మ రెండవ మహేంద్రవర్మ కొడుకు.3

కూరం ఫలకాలలోని ఒక పంక్తి తప్ప రెండవ మహేంద్రవర్మ గురించి దాదాపు ఏమీ తెలియదని, ఆయన దాదాపు 655లో తన తండ్రి తర్వాత వచ్చాడని ఆర్. గోపాలన్ (R. Gopalan) గుర్తించారు.45 పరమేశ్వరవర్మ కొడుకు, వారసుడు రెండవ నరసింహవర్మ.67

మొదటి విక్రమాదిత్యునితో యుద్ధం

674 నాటి ఆయన గద్వాల ఫలకాల ప్రకారం, చాళుక్య రాజు మొదటి విక్రమాదిత్యుడు కంచిని జయించి, “ఈశ్వరపోతరాజు”ను ఓడించి, మహామల్ల కుటుంబాన్ని నాశనం చేశాడు.58 ఆ ఫలకాలు ఆ సమయంలో ఆయనను కావేరి దక్షిణ ఒడ్డున ఉన్న ఉరగపురంలో శిబిరంలో ఉంచుతాయి.58

పల్లవ శాసనాలు మరో కథ చెబుతాయి.89 పరమేశ్వరవర్మ స్వయంగా జారీ చేసిన కూరం ఫలకాలు, ఆయన విక్రమాదిత్యుడిని “ఒక గుడ్డ పీలికతో మాత్రమే కప్పుకుని” పారిపోయేలా చేశాడని చెబుతాయి.89 అవి విక్రమాదిత్యుడిని “అనేక లక్షల (వందల వేల) సైన్యం గలవాడు”గా వర్ణిస్తాయి.89 ఉదయేందిరం ఫలకాలు యుద్ధభూమి పేరును పెరువళనల్లూర్ అని ఇస్తాయి. గోపాలన్ దానిని తిరుచిరాపల్లి (అప్పుడు ట్రిచినోపలీ)లోని లాల్గుడి తాలూకాలో ఉంచారు.89

వున్న గురవాయపాలెం ఫలకాలు

పరమేశ్వరవర్మ తన పాలనలో 19వ సంవత్సరంలో కాంచీపురం నుంచి ఆ దానశాసనాన్ని జారీ చేశాడు.1 ఆయన పూమి రాష్ట్రంలో ముసున నది దక్షిణ ఒడ్డున ఉన్న కుబునూరు గ్రామాన్ని బ్రాహ్మణుడు దేవశర్మకు ఇచ్చాడు.1 తన ఆయుష్షు, ఆరోగ్యం పెరగడం కోసం ఆయన ఆ దానాన్ని శీతాకాల అయనాంతం నాడు చేశాడు.1

డి. సి. సర్కార్ (D. C. Sircar) ఆ నదిని కందుకూరు, ఒంగోలు తాలూకాల మధ్య పారే ముసిగా భావించి, ఆ గ్రామాన్ని నెల్లూరు జిల్లాలోని పొదిలి–కందుకూరు ప్రాంతంలో ఉంచారు.2 అమలుదారుడు నాగి- లేదా తాగి-పల్లవుని కొడుకు, నందకుర్ర పాలకుడు కులవర్మ.1102 నందకుర్రను తాత్కాలికంగా ఉదయగిరి తాలూకాలోని నందవరంగా గుర్తించారు. దాని నాయకులు పల్లవుల సామంతులని సర్కార్ భావించారు.1102

ఆ ఫలకాలు పరమేశ్వరవర్మను శివుని, బ్రాహ్మణుల భక్తుడు అంటాయి.111 కానీ ఆయన కొడుకు రేయూరు దానశాసనంలా కాకుండా, అవి ఆయనకు అశ్వమేధ యాగపు ఘనతను ఇవ్వవు.111 కొడుకు దానశాసనం ఆయనకు ఈ బిరుదును తప్పుగా ఇచ్చిందని సర్కార్ నిర్ణయించారు.1 రేయూరు దానశాసనాన్ని సంపాదకత్వం చేసిన పి. బి. దేశాయి (P. B. Desai) కూడా ఇలాంటి నిర్ణయానికే వచ్చారు.11

కాలం

674 నాటి గద్వాల ఫలకాలు అప్పటికే ఆయనను విక్రమాదిత్యుని శత్రువుగా పేర్కొంటాయి.58 జి. జూవో-డుబ్రూయిల్ (G. Jouveau-Dubreuil) ఆయనకు 670–690 ఇచ్చారు.12 వున్న గురవాయపాలెం ఫలకాల తేదీ నుంచి వాటి 19వ సంవత్సరం 686 డిసెంబర్, 688 డిసెంబర్ మధ్య వచ్చిందని సర్కార్ లెక్కించారు.102 పరమేశ్వరవర్మ 668 డిసెంబర్, 669 డిసెంబర్ మధ్య సింహాసనం ఎక్కి, కనీసం దాదాపు 687–689 వరకు పాలించాడని ఆయన నిర్ణయించారు.102

Footnotes

  1. Sircar and Seshadri Sastri, “Vunna Guravayapalem Plates” (EI XXXII), p. 94 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9 ↩10

  2. Sircar and Seshadri Sastri, “Vunna Guravayapalem Plates” (EI XXXII), p. 96 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7

  3. D. C. Sircar and P. Seshadri Sastri, “Vunna Guravayapalem Plates of Paramesvaravarman I, Year 19”, Epigraphia Indica XXXII (1957–58), p. 93 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  4. Gopalan, History of the Pallavas of Kanchi (1928), p. 103 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  5. Gopalan, History of the Pallavas (1928), p. 104 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  6. P. B. Desai, “Reyuru Grant of Pallava Narasimhavarman; Year 12”, Epigraphia Indica XXIX (1951–52), p. 92 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  7. R. Gopalan, History of the Pallavas of Kanchi (1928), p. 83 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  8. Gopalan, History of the Pallavas (1928), p. 105 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7

  9. Gopalan, History of the Pallavas (1928), p. 106 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  10. Sircar and Seshadri Sastri, “Vunna Guravayapalem Plates” (EI XXXII), p. 95 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  11. Desai, “Reyuru Grant” (EI XXIX), p. 93 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3

  12. G. Jouveau-Dubreuil, Ancient History of the Deccan (1920), p. 70, genealogical table (archive.org (opens in a new tab)). ↩

చిత్రాలు

రాజవంశాలు

పల్లవులు

సుమారు క్రీ.శ. 250–900

క్రీ.శ. 4వ శతాబ్దం నుండి 7వ శతాబ్దం వరకు చాలా కాలం కృష్ణాకు దక్షిణాన ఉన్న తెలుగు దేశాన్ని పట్టుకున్న కంచి (కాంచీపురం) రాజవంశం. ప్రాకృతంలో ఉన్న వారి తొలి శాసనాలు కంచి నుండి అమరావతి దగ్గరి ధాన్యకటకంలోని ఒక అధికారికి పంపబడ్డాయి. తర్వాతి ఒక వంశం పాలక్కడ, దశనపురం వంటి శిబిరాల నుండి గుంటూరు, నెల్లూరు ప్రాంతాల్లో గ్రామాలను దానం చేస్తూ సంస్కృత దానపత్రాలు జారీ చేసింది. 7వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో చాళుక్యులు వేంగిని, గుంటూరు ప్రాంతాన్ని తీసుకున్నారు. కానీ సుమారు 700 వరకు పల్లవ రాజులు ఇంకా నెల్లూరులో గ్రామాలను దానం చేశారు. సుమారు 900లో చోళ విజయం వరకు వారి సామంతులు చిత్తూరు, రాయలసీమలోని కొన్ని భాగాలను పట్టుకున్నారు.

ఆధారసూచికలు

ఆధారాలు (4)
  1. D. C. Sircar and B. Ch. Chhabra (eds.), Epigraphia Indica, Vol. XXXII (1957–58) (opens in a new tab), Archaeological Survey of India, 1959, pp. 91–98. D. C. Sircar and P. Seshadri Sastri, Vunna Guravayapalem Plates of Paramesvaravarman I. Paraphrased. [Public domain in India]
  2. B. Ch. Chhabra (ed.), Epigraphia Indica, Vol. XXIX (1951–52) (opens in a new tab), Manager of Publications, Delhi, 1952, pp. 92–93. P. B. Desai, Reyuru Grant of Pallava Narasimhavarman. Paraphrased. [Public domain in India]
  3. R. Gopalan, History of the Pallavas of Kanchi (opens in a new tab), University of Madras, 1928, pp. 83, 103–107. [Public domain]
  4. G. Jouveau-Dubreuil, Ancient History of the Deccan (opens in a new tab), The author, Pondicherry (translated by V. S. Swaminadha Dikshitar), 1920, pp. 70. [Public domain]

ఈ పేజీలో పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి

చివరి సవరణ: