ప్రచురితమైన ఆధారాలతో నిర్మించిన కొత్త సైట్. ఏదైనా పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి
తెలుగు చరిత్రTelugu History

కాంచీ విష్ణుగోపుడు

గుప్త చక్రవర్తి సముద్రగుప్తుని అలహాబాద్ స్తంభ శాసనంలో, దాదాపు 4వ శతాబ్దం మధ్యలో ఆయన పట్టుకుని విడిచిపెట్టిన దక్షిణాది రాజులలో పేర్కొనబడిన కాంచి రాజు. చాలా మంది పండితులు ఆయనను పల్లవునిగా భావిస్తారు. ఆ కలయిక కాంచిలో కాకుండా, విష్ణుగోపుడు తూర్పు రాజుల కూటమికి నాయకత్వం వహించిన కృష్ణా దగ్గర జరిగిందని జి. జూవో-దుబ్రుయ్ వాదించారు.

విష్ణుగోపుడు ఒక విదేశీ శాసనంలోని, గుప్త చక్రవర్తి సముద్రగుప్తుని అలహాబాద్ స్తంభ శాసనంలోని ఒకే ఒక పంక్తి ద్వారా తెలుసు.1 చక్రవర్తి పట్టుకుని తర్వాత విడిచిపెట్టిన దక్షిణాది రాజులలో అది “కాంచీ విష్ణుగోపుని” పేరు చెబుతుంది.1 ఆయన సొంత దానశాసనం ఏదీ దొరకలేదు.2 దాదాపు అన్ని ఆధారాలు ఆయనను పల్లవులలో ఉంచుతాయి కాబట్టి ఈ సైట్ కూడా అలాగే ఉంచుతుంది. కానీ శాసనం స్వయంగా ఆయనను పల్లవుడు అనదు.2

ఆయన పల్లవుడా?

ఆయన పల్లవుడు అని భావించవచ్చని హెచ్. కృష్ణశాస్త్రి (H. Krishna Sastri) అనుకున్నారు.1 ఆ పేరు తర్వాతి పల్లవ రాజులలో ప్రసిద్ధమైనదని, అప్పుడు కాంచిలో మరే వంశమూ తెలియదని ఆయన కారణాలు చెప్పారు.1

ఆర్. గోపాలన్ (R. Gopalan) కూడా అదే విధంగా వాదించారు.2 ఆ పేరు మరే రాజకుటుంబంలోనూ కనిపించని సాధారణ పల్లవ పేరు.2 అలహాబాద్ శాసనం తన రాజులను వారి కుటుంబాల ద్వారా కాకుండా వారి రాజధానుల ద్వారా పేర్కొంటుంది.2

ఈ “కాంచి పాలకుడు విష్ణుగోపుని” అందరూ పల్లవునిగా భావించారని డి. సి. సర్కార్ (D. C. Sircar) గుర్తించారు.3 తొలి పల్లవులను తమిళ సాహిత్యంలో తిరైయార్ అని పిలిచేవారని, కాబట్టి విష్ణుగోపుడు ఒక తిరైయన్ అని మరో రచయిత అభిప్రాయాన్ని గోపాలన్ నమోదు చేశారు. కానీ ఆయన దానిని తిరస్కరించారు.4

ఆయన సముద్రగుప్తుని ఎక్కడ కలిశాడు?

  • కాంచిలో. సముద్రగుప్తుడు కాంచీపురం మీదికే ముందుకు వచ్చాడనే పాత అభిప్రాయానికి వ్యతిరేకంగా ఆధారం లేదని గోపాలన్ భావించారు.5 సూయెల్ (Sewell) 1932 నాటి కాలక్రమంలో సముద్రగుప్తుడు విష్ణుగోపుని ఓడించి, ఆయనను, ఆయన నగరాన్ని స్వాధీనం చేసుకుని, ఆయనను తన సింహాసనంపై తిరిగి నిలిపాడు.6
  • కృష్ణా దగ్గర. సముద్రగుప్తుడు ఎప్పుడూ తమిళ దేశంలోకి ప్రవేశించలేదని 1917లో జి. జూవో-దుబ్రుయ్ (G. Jouveau-Dubreuil) వాదించారు.78 ఆయన కథనంలో, చక్రవర్తి గోదావరి దాటినప్పుడు ఆయనను ఆపడానికి చాలా మంది రాజులు ఏకమయ్యారు.78 వారు కొల్లేరు సరస్సు దగ్గరి రాజులు, వేంగి రాజు, “కృష్ణా కుడి ఒడ్డున పాలించిన” విష్ణుగోపుడు, పాలక్క ఉగ్రసేనుడు.78 1920లో ఆయన ఆ దండయాత్రను ఒరిస్సా తీరంపై “పూర్తిగా విఫలమైన” ప్రయత్నంగా వర్ణించారు.910 విష్ణుగోపుని నాయకత్వంలోని తూర్పు రాజుల కూటమి దానిని వెనక్కి తరిమింది.910

అదే శాసనంలోని “వేంగి హస్తివర్మ”ను సూయెల్ విష్ణుగోపుని కింద పల్లవ రాజప్రతినిధిగా చేశారు.611 గోపాలన్ ఆయనను శాలంకాయన రాజు హస్తివర్మతో “బహుశా ఒకరే” అని భావించారు. హస్తివర్మ (శాలంకాయన) చూడండి.12

కాలం, కుటుంబంలో స్థానం

గోపాలన్ సముద్రగుప్తుని తేదీ నుంచి విష్ణుగోపుని దాదాపు 340–350 నాటివానిగా చెప్పారు.13 గుప్త శకాన్ని 200–201 నుంచి లెక్కించాలనే ప్రతిపాదనను ఆయన తిరస్కరించారు. అది విష్ణుగోపుని 3వ శతాబ్దం మధ్యకు వెనక్కి తీసుకెళ్లి ఉండేది.1314 సర్కార్ సముద్రగుప్తుని పాలనను దాదాపు 330–375లో, విష్ణుగోపుని దాదాపు 4వ శతాబ్దం మధ్యలో ఉంచారు.15

ఇతర పల్లవ రాజులతో ఆయన సంబంధం తెలియదు. తర్వాతి చాలా మంది పల్లవులకు అదే పేరు ఉంది.1617 వాయలూరులోని ఒక స్తంభ శాసనం తొలి రాజులలో విష్ణుగోపుని మూడుసార్లు జాబితా చేస్తుంది.1617 వీరిలో అతి తొలివాడు సముద్రగుప్తుని శత్రువు అని కృష్ణశాస్త్రి, జూవో-దుబ్రుయ్ ఇద్దరూ వేర్వేరుగా సూచించారు.1617

జూవో-దుబ్రుయ్ 1920 నాటి కుటుంబ పట్టిక ఆయనను 325–350 నాటివానిగా చెబుతుంది.1819 అది 350–375 నాటి స్కందవర్మను ఆయన కొడుకు, వారసునిగా చేస్తుంది.1819 మొదటి ఓంగోడు దానశాసనంలోని కుమారవిష్ణువు, ఈయన ఒకరేనేమో అని గోపాలన్ ఆలోచించారు.20

Footnotes

  1. H. Krishna Sastri, “Two Pallava Copper-plate Grants”, Epigraphia Indica XV (1919–20), p. 247 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  2. Gopalan, History of the Pallavas (1928), p. 46 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5

  3. D. C. Sircar, The Successors of the Satavahanas in Lower Deccan (1939), p. 151 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  4. R. Gopalan, History of the Pallavas of Kanchi (1928), pp. 22–23 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  5. Gopalan, History of the Pallavas (1928), p. 45 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  6. Robert Sewell and S. Krishnaswami Aiyangar, The Historical Inscriptions of Southern India (1932), p. 17 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  7. G. Jouveau-Dubreuil, The Pallavas (1917), p. 14 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3

  8. Jouveau-Dubreuil, The Pallavas (1917), p. 15 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3

  9. G. Jouveau-Dubreuil, Ancient History of the Deccan (1920), p. 61 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  10. Gopalan, History of the Pallavas (1928), p. 44 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  11. Sewell and Aiyangar, Historical Inscriptions of Southern India (1932), p. 375, table of Pallava kings (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  12. Gopalan, History of the Pallavas (1928), p. 47 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  13. Gopalan, History of the Pallavas of Kanchi (1928), p. 33 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  14. Gopalan, History of the Pallavas (1928), p. 60 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  15. Sircar, Successors of the Satavahanas (1939), p. 177 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  16. Krishna Sastri, “Two Pallava Copper-plate Grants” (1920), p. 248 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3

  17. Jouveau-Dubreuil, The Pallavas (1917), p. 23 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3

  18. Jouveau-Dubreuil, Ancient History of the Deccan (1920), p. 68 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  19. Jouveau-Dubreuil, Ancient History of the Deccan (1920), p. 70, genealogical table (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  20. Gopalan, History of the Pallavas (1928), p. 61 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

రాజవంశాలు

పల్లవులు

సుమారు క్రీ.శ. 250–900

క్రీ.శ. 4వ శతాబ్దం నుండి 7వ శతాబ్దం వరకు చాలా కాలం కృష్ణాకు దక్షిణాన ఉన్న తెలుగు దేశాన్ని పట్టుకున్న కంచి (కాంచీపురం) రాజవంశం. ప్రాకృతంలో ఉన్న వారి తొలి శాసనాలు కంచి నుండి అమరావతి దగ్గరి ధాన్యకటకంలోని ఒక అధికారికి పంపబడ్డాయి. తర్వాతి ఒక వంశం పాలక్కడ, దశనపురం వంటి శిబిరాల నుండి గుంటూరు, నెల్లూరు ప్రాంతాల్లో గ్రామాలను దానం చేస్తూ సంస్కృత దానపత్రాలు జారీ చేసింది. 7వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో చాళుక్యులు వేంగిని, గుంటూరు ప్రాంతాన్ని తీసుకున్నారు. కానీ సుమారు 700 వరకు పల్లవ రాజులు ఇంకా నెల్లూరులో గ్రామాలను దానం చేశారు. సుమారు 900లో చోళ విజయం వరకు వారి సామంతులు చిత్తూరు, రాయలసీమలోని కొన్ని భాగాలను పట్టుకున్నారు.

ఆధారసూచికలు

ఆధారాలు (6)
  1. F. W. Thomas (ed.), Epigraphia Indica, Vol. XV (1919–20) (opens in a new tab), Government of India, Calcutta, 1925, pp. 247–248. H. Krishna Sastri, Two Pallava Copper-plate Grants. [Public domain]
  2. G. Jouveau-Dubreuil (tr. V. S. Swaminadha Dikshitar), The Pallavas (opens in a new tab), The author, Pondicherry, 1917, pp. 14–15, 23–26. [Public domain]
  3. G. Jouveau-Dubreuil, Ancient History of the Deccan (opens in a new tab), The author, Pondicherry (translated by V. S. Swaminadha Dikshitar), 1920, pp. 61, 68, 70. [Public domain]
  4. R. Gopalan, History of the Pallavas of Kanchi (opens in a new tab), University of Madras, 1928, pp. 32–33, 44–47, 60–61. [Public domain]
  5. Robert Sewell (ed. S. Krishnaswami Aiyangar), The Historical Inscriptions of Southern India (Collected till 1923) and Outlines of Political History (opens in a new tab), University of Madras, 1932, pp. 17, 375. Paraphrased. [Public domain in India]
  6. D. C. Sircar, The Successors of the Satavahanas in Lower Deccan (opens in a new tab), University of Calcutta, 1939, pp. 151, 176–177, 181. Cite-only; paraphrased. [All rights reserved (cited, not reproduced)]

ఈ పేజీలో పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి

చివరి సవరణ: