పుణ్యకుమారుని మాలెపాడు తామ్రశాసనం

ఈ తామ్ర రేకుల ద్వారా రేనాటి చోళ రాజు పుణ్యకుమారుడు తన పాలనలో ఐదవ సంవత్సరంలో యాభై నివర్తనాల భూమిని దానం చేశాడు.¹ రేనాడు రేనాటి చోళుల వంశవృక్షాన్ని బయటపెట్టిన మొదటి రికార్డు అవే.²³ విద్వాంసులు వాటికి సుమారు 625 నుండి సుమారు 8వ శతాబ్దం ముగింపు వరకు చాలా వేర్వేరు తేదీలు ఇచ్చారు.³⁴⁵

కనుగొనడం

1904లో జె. రామయ్య పంతులు ఒక తామ్ర రేకుల సెట్టును, అనేక శిలాశాసనాలను మద్రాసు శాసన శాఖకు తెచ్చారు.⁶ ఆయన కడప (అప్పుడు కడ్డపా) జిల్లా జమ్మలమడుగు డివిజన్ బాధ్యత ఉన్న డిప్యూటీ కలెక్టర్.⁶ ఆ రికార్డులు “అప్పటి వరకు ఉనికి తెలియని ఒక రాజ కుటుంబానికి” చెందినవి.⁶

“మాలెపాడులో ఒక మఠానికి పునాదులు తవ్వుతుండగా” వరదప్ప అనే వ్యక్తికి ఆ రేకులు దొరికాయని ఆయన నివేదించారు.⁶ (మఠం అంటే ఒక మత సంస్థ.) వరదప్ప వాటిని వెల్పుచర్లలోని ఒక ఆలయంలో ఉంచాడు. అక్కడ అతను వాటిని రామయ్య పంతులుకు ఇచ్చాడు.⁶ 1912లో హెచ్. కృష్ణ శాస్త్రి Epigraphia Indica (ఎపిగ్రాఫియా ఇండికా) XIలో వాటిని ప్రచురించి, అవి మద్రాసు మ్యూజియంకు ఇవ్వబడ్డాయని గుర్తించారు.⁶

రేకులు, ముద్ర

మూడు రేకులు ఉన్నాయి. మొదటి, చివరి రేకుల లోపలి వైపు మాత్రమే రాత ఉంది.⁶ చివర్లు ఒక అండాకార ముద్రలో బిగించిన ఉంగరం వాటిని పట్టి ఉంచుతుంది.⁶ ముద్ర, ఉంగరంతో కలిపి వాటి బరువు 93 తులాలు.⁶

వి. వెంకయ్య, తర్వాత రామయ్య పంతులు ముద్రపై ఉన్న జంతువును పులిగా భావించారు.⁶⁷ కృష్ణ శాస్త్రి “దాని మెడ చుట్టూ ఉన్న దట్టమైన జూలు”ను గుర్తించి, అది సింహాన్ని ఎక్కువగా పోలి ఉందని భావించారు.⁶⁷ పెద్దముడియం, ముద్దనూరులోని రాళ్లపై, సియమంగళంలోని పల్లవ గుహాలయంపై ఉన్న సింహాలతో ఆయన దానిని పోల్చారు.⁶⁷

లిపి, భాష

అక్షరాలు దక్షిణ తరగతి వర్ణమాలలకు చెందినవి.⁷ కృష్ణ శాస్త్రి నిర్ణయంలో, అవి తూర్పు చాళుక్య రెండవ విజయాదిత్యుని (799–843) ఏడేరు రేకుల అక్షరాలను దగ్గరగా పోలి ఉన్నాయి.⁷ అవి ఇంకా ముందటి దశ లక్షణాలను కూడా చూపిస్తాయి.⁷ భాష సంస్కృత గద్యం. శివుని స్తుతించే ఒక ప్రారంభ శ్లోకం, దానాన్ని భంగపరిచేవారిని శపించే రెండు ముగింపు శ్లోకాలు ఉన్నాయి.¹

విషయం

ప్రారంభ ప్రార్థన తర్వాత, రేకులు కరికాలుని కుటుంబంలో పుట్టిన “కాశ్యప-గోత్రపు రాజు నందివర్మ”ను పరిచయం చేస్తాయి.¹ అవి అతని ముగ్గురు కుమారులు సింహవిష్ణువు, సుందరానందుడు, ధనంజయవర్మల పేర్లు చెబుతాయి.¹ ధనంజయవర్మ కుమారుడు మహేంద్రవిక్రమవర్మ “చోళ-మహారాజ బిరుదును పొందాడు”.¹ అతని కుమారులు గుణముదితుడు, పుణ్యకుమారుడు.¹

పుణ్యకుమారుడు “పోర్ముఖరామ, పురుషశార్దూల, మార్దవచిత్త, మదనవిలాస మొదలైన పేర్లతో కూడా తెలిసినవాడు”.¹ అతను “తన సొంత రాజ్య నివాసులకు, హిరణ్య-రాష్ట్ర నివాసులకు” ఒక ప్రకటన చేశాడు.¹ తన పాలనలో ఐదవ సంవత్సరం, కార్తీక పౌర్ణమి నాడు, పన్నులు లేకుండా యాభై నివర్తనాల (ఒక భూమి కొలత) భూమిని అతను ఇచ్చాడు.¹

ఆ భూమి హిరణ్యరాష్ట్రంలోని బిరపారు గ్రామంలో, “సుప్రయోగ నది దక్షిణ ఒడ్డున” ఉంది.¹ అది ఆత్రేయ-గోత్రపు చిరువనహల-కేశవశర్మకు వెళ్లింది.¹ కృష్ణ శాస్త్రి కొట్టికుల్దరాజు అని చదివిన పేరున్న ఒక నాయకుని కోరిక మేరకు దానం చేయబడింది.¹ ఆ పేరును కొట్టికుంటరాజు అని చదవాలని తర్వాత హెచ్. కె. నరసింహస్వామి దొమ్మర-నంద్యాల రేకుల నుండి చూపించారు.⁸

భూమి ఎక్కడ ఉంది

పల్లవ విష్ణుగోపవర్మ రేకుల్లో, కందుకూరు దగ్గరి ఉరువుపల్లి సరిహద్దుల్లో సుప్రయోగ పేరును కృష్ణ శాస్త్రి కనుగొన్నారు.⁹ పుణ్యకుమారుని పాలన “కడప దాటి, నెల్లూరు వరకు కూడా విస్తరించినట్లు కనిపిస్తుంది” అని ఆయన నిర్ణయించారు.⁹

కె. ఎ. నీలకంఠ శాస్త్రి, ఎం. వెంకటరామయ్య (1956) గ్రామం పేరును బిరిపారు అని చదివారు.¹⁰ వారు సుప్రయోగను పెన్నాగా, హిరణ్యరాష్ట్రాన్ని కమలాపురం, కడప చుట్టూ ఉన్న దేశంగా గుర్తించారు.¹⁰ మాలెపాడులోని శిలా రికార్డులు కూడా బిరిపారును పేర్కొంటాయి. అది బహుశా మాలెపాడే అని వారు భావించారు.¹⁰ రెండు పేర్లూ మల్లెపూవును సూచిస్తాయని వారు గమనించారు.¹⁰

తేదీ

• హెచ్. కృష్ణ శాస్త్రి (1912): అక్షరాల నుండి, నందివర్మ తర్వాత ఐదు తరాలకు సుమారు ఒక శతాబ్దం లెక్కించి, సుమారు 8వ శతాబ్దం ముగింపు³
• నీలకంఠ శాస్త్రి, వెంకటరామయ్య (1956): అతని శిలా రికార్డులు, కుటుంబంలోని పల్లవ పేర్ల ఆధారంగా పుణ్యకుమారుడు సుమారు 625. వారు కృష్ణ శాస్త్రి తేదీని తిరస్కరించారు⁴
• నరసింహస్వామి (1956): ఈ రేకులను, దొమ్మర-నంద్యాల రేకులను చాళుక్య రెండవ కీర్తివర్మ కెందూర్, వక్కలేరి రేకులతో పోల్చి, 8వ శతాబ్దం మధ్య⁵

ప్రాముఖ్యం

రేనాడు రేనాటి చోళుల వంశవృక్షాన్ని బయటపెట్టిన మొదటి రికార్డు ఈ రేకులే.²³ ఆ కుటుంబం సింహవిష్ణువు వంశపు పల్లవ రాజుల నుండి పేర్లు, బిరుదులు తీసుకుందని వాదించడానికి కృష్ణ శాస్త్రి వాటిని వాడారు.²³ పుణ్యకుమారుడు, దొమ్మర-నంద్యాల రేకులు, రేనాటి చోళులు చూడండి.

Footnotes

1. Krishna Sastri, “Malepadu Plates” (1912), p. 339 (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩ ↩² ↩³ ↩⁴ ↩⁵ ↩⁶ ↩⁷ ↩⁸ ↩⁹ ↩¹⁰ ↩¹¹ ↩¹²

2. Krishna Sastri, “Malepadu Plates” (1912), p. 341 (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩ ↩² ↩³

3. Krishna Sastri, “Malepadu Plates” (1912), p. 344 (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩ ↩² ↩³ ↩⁴ ↩⁵

4. Nilakanta Sastri and Venkataramayya, “Telugu Chola Records” (1956), p. 251 and note 4 (archive.org↗ (opens in a new tab)). Paraphrased. ↩ ↩²

5. Narasimhaswami, “Dommara-Nandyala Plates” (1956), p. 270 (archive.org↗ (opens in a new tab)). Paraphrased. ↩ ↩²

6. H. Krishna Sastri, “Malepadu Plates of Punyakumara; the Fifth Year”, Epigraphia Indica XI (1912), p. 337 (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩ ↩² ↩³ ↩⁴ ↩⁵ ↩⁶ ↩⁷ ↩⁸ ↩⁹ ↩¹⁰ ↩¹¹ ↩¹²

7. Krishna Sastri, “Malepadu Plates” (1912), p. 338 (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩ ↩² ↩³ ↩⁴ ↩⁵ ↩⁶

8. H. K. Narasimhaswami, “Dommara-Nandyala Plates of Punyakumara; 10th Year”, Epigraphia Indica XXVII (1956), p. 269 and note (archive.org↗ (opens in a new tab)). Paraphrased. ↩

9. Krishna Sastri, “Malepadu Plates” (1912), p. 342 (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩ ↩²

10. K. A. Nilakanta Sastri and M. Venkataramayya, “Telugu Chola Records from Anantapur and Cuddapah”, Epigraphia Indica XXVII (1956), p. 235 and notes (archive.org↗ (opens in a new tab)). Paraphrased. ↩ ↩² ↩³ ↩⁴