సింహవర్మ ఓంగోడు శాసనం (నం. 2)

యువరాజు విష్ణుగోపుడి కొడుకు, పల్లవ రాజు రెండవ సింహవర్మ (పల్లవ) మిగిలి ఉన్న నాలుగు దానపత్రాలలో రెండవ ఓంగోడు దానపత్రం ఒకటి.¹² అదే గ్రామాన్ని ఇచ్చే, ఆయన తాత రెండవ స్కందవర్మ మొదటి ఓంగోడు దానపత్రంతో పాటు అది వెలుగులోకి వచ్చింది.¹²

కనుగొనడం, వర్ణన

మొదటి దానపత్రం లాగే, ఇది కూడా నరసరావుపేట తాలూకాలో దొరికిందని చెప్పారు.¹ దాని యజమాని శంతరావూరు గ్రామ మున్సిఫ్ (గ్రామ పెద్ద). ఆయన రెండు దానపత్రాలనూ మద్రాసు మ్యూజియానికి ఇచ్చారు.¹ ముద్ర లేని సాదా ఉంగరంపై, అంచులు లేని ఐదు పలుచని రేకులు ఉన్నాయి.² వాటికి సంఖ్యలు లేవు. మొదటి, చివరి రేకుల బయటి వైపు ఖాళీగా ఉంది.²

అక్షరాలు మొదటి దానపత్రపు అక్షరాల కంటే చాలా అభివృద్ధి చెందినవి, “కనీసం వంద సంవత్సరాలు తర్వాతివి”.² 7వ శతాబ్దం ప్రారంభానికి చెందినదిగా చెప్పే ఒక విజయ-విష్ణుగోపవర్మ దానపత్రపు అక్షరాలను అవి పోలి ఉన్నాయి.²

ఆ శాసనం “క్రీ.శ. 5వ–6వ శతాబ్దపు ఒక దానపత్రానికి 7వ శతాబ్దంలో రాసిన నకలు అయి ఉండాలి” అని కృష్ణ శాస్త్రి (Krishna Sastri) నిర్ధారించారు.² చెక్కడగాడి అనేక తప్పులు దీన్ని సమర్థిస్తాయని ఆయన భావించారు.² దీని ఆధారంగా విజయ-విష్ణుగోపవర్మ చూర దానపత్రం కూడా అలాంటి నకలే కావచ్చని డి. సి. సర్కార్ (D. C. Sircar) వాదించారు.³

విషయం

దానపత్రాన్ని పేరు గల ఒక స్థలం నుంచి కాకుండా “విజయవంతమైన రాజ శిబిరం” నుంచి జారీ చేశారు.²⁴ దాత భారద్వాజ గోత్రానికి చెందిన ధర్మ-మహారాజు (ధర్మపరుడైన మహారాజు) సింహవర్మ.²⁴ ఆయన యువరాజు విష్ణుగోపుడి కొడుకు, మహారాజు స్కందవర్మ మనవడు, మహారాజు వీరవర్మ మునిమనవడు.²⁴

కర్మరాష్ట్రంలోని ఓంగోడు గ్రామాన్ని ఆయన కాశ్యప గోత్రానికి, ఛందోగ సూత్రానికి చెందిన, కుందూరుకు చెందిన దేవశర్మకు ఇచ్చాడు.²⁴ దాని సరిహద్దులు తూర్పున కొడికిం, దక్షిణాన నరచాడు, పడమట కడకుదూరు, ఉత్తరాన పెనుకపర్రు.²⁴ దానిలోని పూర్వ భూస్వామ్యాలను మినహాయించారు.²⁴

దానం “ఒక గ్రహణ (?) సందర్భంగా” చేశారు.⁴ దాని తేదీ పాలన నాల్గవ సంవత్సరంలో వైశాఖ శుద్ధ పంచమి.⁴ రాజు స్వయంగా ఆజ్ఞాపించగా దాన్ని చెక్కారు.⁴

కృష్ణ శాస్త్రి ఓంగోడును నెల్లూరు జిల్లా ఉత్తర భాగంలో, బహుశా ఒంగోలులోనే ఉంచారు.⁵ కొడికింను ఆయన ఒంగోలు దగ్గరి కొడికిగా గుర్తించారు.⁵ నరచాడు, కడకుదూరు, పెనుకపర్రులను ఆయన కనుగొనలేకపోయారు.⁵ దానగ్రహీత స్వస్థలం కుందూరు, చూర దానపత్రపు దానగ్రహీతలకు, పొలమూరు నుంచి వచ్చిన ఒక విష్ణుకుండిన దానపత్రపు దానగ్రహీతలకు కూడా స్వస్థలమని సర్కార్ గుర్తించారు.⁶

గ్రహణం, తేదీ

దానపత్రం ఒక గ్రహణాన్ని దానానికి సందర్భంగా చెబుతుంది, కానీ దాని తేదీ వైశాఖ మాసంలో ఉంది.⁴ కృష్ణ శాస్త్రి ఈ రెండింటినీ ఇలా కలిపారు.⁴ సూర్యగ్రహణం రావడానికి వీలున్న చైత్ర అమావాస్య నాడు దానం చేశారని ఆయన అనుకున్నారు.⁴ ఐదు రోజుల తర్వాత, వైశాఖ శుద్ధ పంచమి నాడు, దాన్ని రేకులపై చెక్కారని భావించారు.⁴

సింహవర్మ 436లో సింహాసనం ఎక్కాడని జైన గ్రంథం లోకవిభాగం సూచిస్తుంది.⁴ అలా అయితే ఆయన నాల్గవ సంవత్సరం 440, ఆ సంవత్సరం చైత్రంలో సూర్యగ్రహణం ఉండాలి.⁴ అలాంటి గ్రహణం లేదని కృష్ణ శాస్త్రి కనుగొన్నారు.⁴ లోకవిభాగం తేదీకి ఇది ఒక సమస్య అని ఆయన చూశారు.⁴

కృష్ణ శాస్త్రి “గ్రహణం కారణంగా” అని చదివిన మాట బహుశా “స్వీకరణ కోసం” అని అర్థం అని ఆర్. గోపాలన్ (R. Gopalan) జవాబిచ్చారు.⁷⁸ ఆయన దృష్టిలో, దానపత్రాన్ని అసలు గ్రహణం రోజు చేయలేదు.⁷⁸

ఆర్. శ్రామ్ (R. Schram) పట్టికలలో సి. ఆర్. కృష్ణమాచార్లు (C. R. Krishnamacharlu) 440 మే 17న ఒక సూర్యగ్రహణాన్ని కనుగొన్నారు.⁹ కొన్ని సంవత్సరాలలో చైత్రం మే నెలతో కలుస్తుందని ఆయన వాదించారు.⁹ 436 నిలబడగలదని ఆయన నిర్ధారించారు.⁹

Footnotes

1. H. Krishna Sastri, “Two Pallava Copper-plate Grants”, Epigraphia Indica XV (1919–20), p. 246 (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩ ↩² ↩³ ↩⁴

2. Krishna Sastri, “Two Pallava Copper-plate Grants” (1920), p. 252 (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩ ↩² ↩³ ↩⁴ ↩⁵ ↩⁶ ↩⁷ ↩⁸ ↩⁹ ↩¹⁰ ↩¹¹ ↩¹² ↩¹³ ↩¹⁴

3. D. C. Sircar, The Successors of the Satavahanas in Lower Deccan (1939), p. 173 (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩

4. Krishna Sastri, “Two Pallava Copper-plate Grants” (1920), p. 253 (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩ ↩² ↩³ ↩⁴ ↩⁵ ↩⁶ ↩⁷ ↩⁸ ↩⁹ ↩¹⁰ ↩¹¹ ↩¹² ↩¹³ ↩¹⁴ ↩¹⁵ ↩¹⁶ ↩¹⁷

5. Krishna Sastri, “Two Pallava Copper-plate Grants” (1920), p. 254 (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩ ↩² ↩³

6. Sircar, Successors of the Satavahanas (1939), p. 209 (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩

7. R. Gopalan, History of the Pallavas of Kanchi (1928), p. 67 (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩ ↩²

8. Gopalan, History of the Pallavas of Kanchi (1928), p. 68 (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩ ↩²

9. C. R. Krishnamacharlu, “Vilavatti Grant of Pallava Simhavarman”, Epigraphia Indica XXIV (1937–38), p. 301 (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩ ↩² ↩³