సింహవర్మ విలవట్టి శాసనం
యువరాజు విష్ణుగోపుడి కొడుకు, పల్లవ రాజు సింహవర్మ పదవ సంవత్సరంలో పద్దుక్కర నుంచి జారీ చేసిన సంస్కృత రాగి రేకుల దానపత్రం. అది ముండరాష్ట్రంలోని విలవట్టి గ్రామాన్ని, దాని నుంచి రావలసిన పన్నులతో పాటు, బ్రాహ్మణుడు విష్ణుశర్మకు ఇస్తుంది. సుమారు 1928లో నెల్లూరు కోవూరు తాలూకాలోని వవ్వేరు వద్ద అది దొరికింది. 1938లో సి. ఆర్. కృష్ణమాచార్లు దాన్ని సంపాదకత్వం వహించారు. అది చేతివృత్తుల వారు, వర్తకుల చెల్లింపులను జాబితా చేస్తుంది. దాని ముద్రపై స్పష్టంగా కనిపించే అతి తొలి పల్లవ వృషభం ఉంది.
విలవట్టి దానపత్రం యువరాజు విష్ణుగోపుడి కొడుకు, పల్లవ రాజు రెండవ సింహవర్మ (పల్లవ) రాగి రేకుల దానపత్రం.1 మంగళూరు, పికిర, ఓంగోడుల నుంచి అప్పటికే తెలిసిన ఆ రాజు దానపత్రాలతో దాని సంపాదకుడు సి. ఆర్. కృష్ణమాచార్లు (C. R. Krishnamacharlu) దాన్ని పోల్చారు.23 ఆ గ్రామంలో రాజు వదులుకున్న పన్నుల జాబితాలో దాని ప్రధాన ఆసక్తి ఉందని ఆయన కనుగొన్నారు.1
కనుగొనడం, వర్ణన
సుమారు 1928లో సత్యవేలు రామిరెడ్డి వవ్వేరు వద్ద రేకులను కనుగొన్నారు.4 ఆయన ఉపరితలం నుంచి సుమారు ఎనిమిది అడుగుల లోతులో పాత గ్రామపు మట్టిని తవ్వుతున్నారు.4 వవ్వేరు నెల్లూరు జిల్లా కోవూరు తాలూకాలోని బుచ్చిరెడ్డిపాలెంకు ఒకటిన్నర మైళ్లు పడమరగా ఉంది.4 రేకులతో పాటు దొరికిన కొన్ని మట్టి కుండలను పగలగొట్టి పారేశారు.4
రేకులు బి. గోపాల రెడ్డి, కె. రామకోటేశ్వరరావుల చేతుల మీదుగా కృష్ణమాచార్లుకు చేరాయి.4 1933లో ఆయన వాటిని పరిశీలించి, తర్వాత మద్రాసు మ్యూజియం కోసం కొన్నారు.4
కొనలు గుండ్రని ముద్రలో అతికించిన ఉంగరానికి ఐదు రేకులు ఉన్నాయి.42 ముద్ర పెద్ద మూపురం గల, పడుకున్న వృషభాన్ని చూపిస్తుంది.42 వృషభం పైన లంగరుగా, లేదా కృష్ణమాచార్లు సూచించినట్లు ఒక పడవగా, వర్ణించిన ఏదో ఉంది.42 ఒక వైపు వృషభం, మరో వైపు రెండు స్తంభాల ఓడ ఉన్న ఒక పల్లవ నాణెంతో ఆయన పోల్చారు.42
వృషభాన్ని సందేహం లేకుండా గుర్తించగలిగే మొదటి పల్లవ ముద్ర ఇదే అని పి. బి. దేశాయ్ (P. B. Desai) గుర్తించారు.5 రాజు ఇతర దానపత్రాలలా కాకుండా, రేకులకు సంఖ్యలు వేయలేదు.2 దానపత్రం జితం భగవతాకు బదులుగా స్వస్తితో మొదలవుతుంది.2
భాష
భాష సంస్కృతం.2 విలవట్టి అనే పేరును తమిళ అక్షరం ళతో రాశారని కృష్ణమాచార్లు గుర్తించారు.2 గ్రామాల గుంపు కోసం వట్ట అనే మాటతో పాటు దీన్ని రాసినవాడిపై తమిళ ప్రభావానికి సంకేతంగా ఆయన భావించారు.2 అయినా దానపత్రం తెలుగు దేశానికి చెందినది.2
విషయం
యువరాజు విష్ణుగోపుడి కొడుకు మహారాజు సింహవర్మ విజయ-పద్దుక్కర నుంచి దానపత్రాన్ని జారీ చేశాడు.1 ఆయన భరద్వాజ గోత్రానికి (వంశానికి), పల్లవ కుటుంబానికి చెందిన స్కందవర్మ మనవడు, వీరవర్మ మునిమనవడు.1
దానపత్రం ముండరాష్ట్రంలోని విలవట్టి గ్రామాన్ని, దాని కుగ్రామంతో, దాని నుంచి రాజుకు రావలసిన పన్నులతో పాటు ఇస్తుంది.1 గ్రహీత గౌతమ గోత్రానికి చెందిన, ఛందోగుడు (సామవేద గాయకుడు) అయిన బ్రాహ్మణుడు విష్ణుశర్మ.1 దాని తేదీ పాలన పదవ సంవత్సరంలో శ్రావణ శుద్ధ పంచమి.1
వదులుకున్న పన్నులు
రాజు ఆదేశం వదులుకున్న చెల్లింపులను జాబితా చేస్తుంది:1
- లోహ పనివారు, తోలు పనివారు చెల్లించాల్సినవి1
- అంగళ్లు నడిపే వస్త్ర వ్యాపారులు, తాడు మీద నృత్యం చేసేవారు లేదా గారడీవారు, అంగళ్లవి1
- ఆజీవిక సన్యాసులు, కులబహిష్కృతులు, ముసుగు నటులు, నీటి జాడ చెప్పేవారు, నేతగాళ్లవి1
- జూదం, పెళ్లిళ్లు, మంగలివారిపై పన్నులు1
- చేతివృత్తుల వారి చెల్లింపులు1
ఉరువుపల్లి దానపత్రంలో పేర్కొన్న, కానీ జాబితా చేయని పద్దెనిమిది రకాల మినహాయింపులతో కృష్ణమాచార్లు పోల్చారు.1 ఆయన సంపాదకుడు ఈ పదాలలో అనేకానికి ఇతర పఠనాలను సూచించారు.1 రాజు నోటి మాటగా ఆదేశం ఇచ్చాడు, ఆయన ప్రైవేటు కార్యదర్శి (రహస్యాధికృత) దాన్ని రాశాడు.1
స్థలాలు
కృష్ణమాచార్లు ముండరాష్ట్రాన్ని తర్వాతి నెల్లూరు శాసనాలలోని ముండ-నాడుగా గుర్తించారు.6 ఇది కోవూరు తాలూకాలో, కందుకూరు తాలూకా దక్షిణ భాగంలో ఉంది.6 విలవట్టి వవ్వేరే కావచ్చు, లేదా ఎక్కువ అవకాశంతో దానికి సుమారు 1½ మైళ్లు తూర్పున ఉన్న విడవలూరు కావచ్చని ఆయన భావించారు.6 ఆయన పద్దుక్కరను వవ్వేరుకు సుమారు తొమ్మిది మైళ్లు దక్షిణాన, పెన్నకు ఉత్తరాన, కోవూరు దగ్గరి పడుగుపాడుగా గుర్తించారు.6
తేదీ
జైన గ్రంథం లోకవిభాగం ఆధారంగా కృష్ణమాచార్లు 436ను సింహవర్మ మొదటి సంవత్సరంగా అంగీకరించారు.6 కాబట్టి ఆయన దానపత్రాన్ని 446 నాటిదిగా నిర్ణయించారు.6 ఉరువుపల్లి దానపత్రపు “సింహవర్మ సమస్య”కు కూడా ఆయన ఒక పరిష్కారాన్ని ప్రతిపాదించారు.37 ఆయన దృష్టిలో, విష్ణుగోపుడు మొదట చేసిన దానాన్ని ఆయన కొడుకు సింహవర్మ తన పదకొండవ సంవత్సరంలో అధికారికంగా జారీ చేశాడు.37 వున్న గురవాయపాలెం రేకులను సంపాదకత్వం వహించినప్పుడు డి. సి. సర్కార్ (D. C. Sircar) తొలి పల్లవుల ఇతర సంస్కృత శాసన పత్రాలతో పాటు ఈ దానపత్రాన్ని జాబితా చేశారు.8
Footnotes
-
Krishnamacharlu, “Vilavatti Grant” (1938), p. 298 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9 ↩10 ↩11 ↩12 ↩13 ↩14 ↩15 ↩16
-
Krishnamacharlu, “Vilavatti Grant” (1938), p. 297 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9 ↩10 ↩11
-
Krishnamacharlu, “Vilavatti Grant” (1938), p. 299 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3
-
C. R. Krishnamacharlu, “Vilavatti Grant of Pallava Simhavarman”, Epigraphia Indica XXIV (1937–38), p. 296 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9 ↩10
-
P. B. Desai, “Reyuru Grant of Pallava Narasimhavarman; Year 12”, Epigraphia Indica XXIX (1951–52), p. 90 (archive.org (opens in a new tab)). ↩
-
Krishnamacharlu, “Vilavatti Grant” (1938), p. 301 and note (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6
-
Krishnamacharlu, “Vilavatti Grant” (1938), p. 300 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2
-
D. C. Sircar and P. Seshadri Sastri, “Vunna Guravayapalem Plates of Paramesvaravarman I, Year 19”, Epigraphia Indica XXXII (1957–58), p. 92, note (archive.org (opens in a new tab)). ↩
చిత్రాలు
ఆధారసూచికలు
గమనికలు (0)
ఆధారాలు (3)
ఈ పేజీలో పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి
చివరి సవరణ:

