ప్రచురితమైన ఆధారాలతో నిర్మించిన కొత్త సైట్. ఏదైనా పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి
తెలుగు చరిత్రTelugu History

రెండవ స్కందవర్మ ఓంగోడు శాసనం (నం. 1)

పల్లవ రాజు విజయ-స్కందవర్మ (రెండవ స్కందవర్మ) తన పాలన 33వ సంవత్సరంలో తాంబ్రప నుంచి జారీ చేసిన సంస్కృత రాగి రేకుల దానపత్రం. కర్మరాష్ట్రంలోని ఓంగోడు గ్రామాన్ని అది బ్రాహ్మణుడు గోలశర్మకు ఇస్తుంది. 1920లో హెచ్. కృష్ణ శాస్త్రి దాన్ని సంపాదకత్వం చేశారు. నెల్లూరు–గుంటూరు ప్రాంతపు పల్లవ వంశంలో తెలిసిన అతి తొలి సభ్యులను అది ఇచ్చింది. ప్రాకృత శాసనాల పాత ఋతువుల పద్ధతిలో దాని తేదీ ఉంది.

మొదటి ఓంగోడు దానపత్రం పల్లవ రాజు రెండవ స్కందవర్మ (పల్లవ) ఏకైక శాసనం.1 అదే గ్రామపు తర్వాతి దానపత్రంతో పాటు హెచ్. కృష్ణ శాస్త్రి (H. Krishna Sastri) దాన్ని ప్రచురించారు.1 అది “పల్లవ చరిత్ర అధ్యయనంలో తప్పిపోయిన ఒక లంకెను అందిస్తుంది” అని ఆయన రాశారు.1 సింహవర్మ ఓంగోడు శాసనం (నం. 2) పేజీ కూడా చూడండి.

కనుగొనడం

రెండు ఓంగోడు దానపత్రాలు గుంటూరు జిల్లా నరసరావుపేట తాలూకాలో దొరికాయని చెప్పారు.1 వాటి యజమాని బాపట్ల తాలూకాలోని శంతరావూరు గ్రామ మున్సిఫ్ (గ్రామ అధికారి).1 ఆయన వాటిని చాలా కాలం దగ్గర ఉంచుకున్నారు, కాబట్టి అవి దొరికిన చరిత్ర తెలియదు.1 ఆయన వాటిని మద్రాసు మ్యూజియానికి ఇచ్చారు.1

రేకులు శంతరావూరులో దొరికాయని జి. జువో-డుబ్రే (G. Jouveau-Dubreuil) భావించారు.2 అందువల్ల ఓంగోడు గ్రామం దాని దగ్గర ఉండేదని ఆయన అనుకున్నారు.2 ఆ దానపత్రాన్ని మొదట 1916 నాటి మద్రాసు శాసన నివేదికలో, సి. ఆర్. కృష్ణమాచార్లు (C. R. Krishnamacharlu) కనుగొన్నదిగా గుర్తించారు.13

వర్ణన

ఎత్తైన అంచులు లేని నాలుగు పలుచని రాగి రేకులు ఉన్నాయి. అవి ముద్ర అరిగి నున్నగా మారిన ఉంగరంపై ఉన్నాయి.45 ప్రతి వైపున మూడు పంక్తులు ఉన్నాయి.45 మొదటి, చివరి రేకులపై లోపలి వైపు మాత్రమే రాత ఉంది.45 మొదటి మూడు రేకులకు చంద్రవంక లాంటి గీతను ఒకసారి, రెండుసార్లు, మూడుసార్లు గీసి సంఖ్యలు వేశారు.45

భాష సంస్కృతం.56 దాని అక్షరాలు ఉరువుపల్లి, మంగళూరు, పికిర దానపత్రాల అక్షరాలకు దగ్గరగా ఉన్నాయని కృష్ణ శాస్త్రి కనుగొన్నారు.56 కొన్ని శాతవాహన శాసనాలలో లాగే పూర్తి మాటల మధ్య ఖాళీలు ఉన్నాయని ఆయన గుర్తించారు.56

విషయం

దానపత్రాన్ని “విజయవంతమైన తాంబ్రప-స్థానం” నుంచి జారీ చేశారు.56 అది నలుగురు రాజుల పేర్లు ఇస్తుంది:56

  • భారద్వాజ గోత్రానికి (వంశానికి) చెందిన పల్లవుడు, అశ్వమేధం చేసిన మహారాజు కుమారవిష్ణువు56
  • తన సొంత పరాక్రమంతో రాజ్యాన్ని గెలుచుకున్న ఆయన కొడుకు మహారాజు స్కందవర్మ56
  • స్కందవర్మ కొడుకు వీరవర్మ56
  • వీరవర్మ కొడుకు, దాత, మహారాజు విజయ-స్కందవర్మ56

ఆయన ఆదేశం మేరకు కర్మరాష్ట్ర అధికారులకు, ఆయుక్తకులకు (స్థానిక అధికారులకు), ఓంగోడు గ్రామస్తులకు ఆ దానం గురించి తెలియజేశారు.57 రెండు వేదాలు అధ్యయనం చేసిన, కాశ్యప గోత్రానికి చెందిన గోలశర్మకు ఆ గ్రామాన్ని ఇచ్చారు.57 ఆలయ భూమిగా ఇప్పటికే దున్నిన పొలాలు తప్ప, పద్దెనిమిది రకాల మినహాయింపులతో దాన్ని ఇచ్చారు.57 దానపత్రాన్ని 33వ సంవత్సరంలో, శీతాకాలపు మూడవ పక్షం, 13వ రోజు రాశారు.57

ప్రదేశాలు

ఈ రాజుల శిబిరాలలో దేనినీ గుర్తించలేదు. తాంబ్రప కొత్తది.5 పాలక్కడ, మెన్మతుర, దశనపురల లాగే దాన్ని కూడా నెల్లూరు జిల్లా ఉత్తర భాగంలో వెతకాలని కృష్ణ శాస్త్రి భావించారు.5 1942 నాటి నెల్లూరు గెజిటీర్ బాపట్ల తాలూకాలోని చేబ్రోలును సూచించింది.8

కృష్ణ శాస్త్రి కర్మరాష్ట్రాన్ని తర్వాతి తెలుగు శాసనాలలోని కమ్మ-నాడుగా గుర్తించారు.59 అది నెల్లూరు జిల్లా ఉత్తర భాగం, గుంటూరు జిల్లాలో కొంత భాగం.59 ఓంగోడు ఒంగోలు పట్టణం కావచ్చని ఆయన సూచించారు.59

తేదీ

ఋతువుల పద్ధతి తేదీ, సంఖ్యలు, మాటల మధ్య ఖాళీలు దానపత్రం శాతవాహన కాలానికి దగ్గరిదని చూపించే సూచనలుగా కృష్ణ శాస్త్రి భావించారు.6 పల్లవుల సంస్కృత శాసనాలలో అది అత్యంత పురాతనమైనదని ఆర్. గోపాలన్ (R. Gopalan) నిర్ధారించారు.10 డి. సి. సర్కార్ (D. C. Sircar) దాన్ని దర్శి రేకుతో పాటు సుమారు 4వ శతాబ్దం మధ్య, 5వ శతాబ్దం ప్రారంభం మధ్య ఉంచారు.11

Footnotes

  1. H. Krishna Sastri, “Two Pallava Copper-plate Grants”, Epigraphia Indica XV (1919–20), p. 246 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8

  2. G. Jouveau-Dubreuil, The Pallavas (1917), p. 16 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  3. G. Jouveau-Dubreuil, Ancient History of the Deccan (1920), p. 67 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  4. Krishna Sastri, “Two Pallava Copper-plate Grants” (1920), p. 249 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  5. Krishna Sastri, “Two Pallava Copper-plate Grants” (1920), p. 250 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9 ↩10 ↩11 ↩12 ↩13 ↩14 ↩15 ↩16 ↩17 ↩18 ↩19 ↩20 ↩21 ↩22

  6. Krishna Sastri, “Two Pallava Copper-plate Grants” (1920), p. 251 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9 ↩10

  7. Krishna Sastri, “Two Pallava Copper-plate Grants” (1920), pp. 251–252, text (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  8. Gazetteer of the Nellore District, brought up to 1938, Vol. A (1942), p. 30 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  9. Krishna Sastri, “Two Pallava Copper-plate Grants” (1920), p. 254 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3

  10. R. Gopalan, History of the Pallavas of Kanchi (1928), p. 56 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  11. D. C. Sircar, The Successors of the Satavahanas in Lower Deccan (1939), p. 171 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

చిత్రాలు

ఆధారసూచికలు

ఆధారాలు (6)
  1. F. W. Thomas (ed.), Epigraphia Indica, Vol. XV (1919–20) (opens in a new tab), Government of India, Calcutta, 1925, pp. 246–252, 254. H. Krishna Sastri, Two Pallava Copper-plate Grants (No. 11), grant A. [Public domain]
  2. G. Jouveau-Dubreuil (tr. V. S. Swaminadha Dikshitar), The Pallavas (opens in a new tab), The author, Pondicherry, 1917, pp. 15–16. [Public domain]
  3. G. Jouveau-Dubreuil, Ancient History of the Deccan (opens in a new tab), The author, Pondicherry (translated by V. S. Swaminadha Dikshitar), 1920, pp. 67. [Public domain]
  4. R. Gopalan, History of the Pallavas of Kanchi (opens in a new tab), University of Madras, 1928, pp. 56–57, 61. [Public domain]
  5. D. C. Sircar, The Successors of the Satavahanas in Lower Deccan (opens in a new tab), University of Calcutta, 1939, pp. 169, 171. Cite-only; paraphrased. [All rights reserved (cited, not reproduced)]
  6. W. E. Johns, Gazetteer of the Nellore District, brought up to 1938, Vol. A (opens in a new tab), Government Press, Madras, 1942, pp. 30. Paraphrased. [Public domain in India]

ఈ పేజీలో పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి

చివరి సవరణ: