ప్రచురితమైన ఆధారాలతో నిర్మించిన కొత్త సైట్. ఏదైనా పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి

సింహవర్మ పికీర శాసనం

యువరాజు విష్ణుగోపుడి కొడుకు, పల్లవ రాజు సింహవర్మ ఐదవ పాలనా సంవత్సరంలో మెన్మతుర శిబిరం నుంచి జారీ చేసిన సంస్కృత రాగి రేకుల దానపత్రం. ముండరాష్ట్రంలోని పికీర గ్రామాన్ని అది బ్రాహ్మణుడు విలాసశర్మకు ఇస్తుంది. ఒంగోలు తాలూకాలోని నేలటూరు గ్రామ మున్సిఫ్ (గ్రామ పెద్ద) ఆ రేకులను పంపారు. అవి చనిపోయిన ఒక సన్యాసికి చెందిన, ఎవరూ హక్కు కోరని ఆస్తి. 1906లో ఇ. హుల్ష్ ఆ దానపత్రాన్ని సంపాదకత్వం చేశారు.

యువరాజు విష్ణుగోపుడి కొడుకు, పల్లవ రాజు రెండవ సింహవర్మ (పల్లవ) మిగిలి ఉన్న నాలుగు దానపత్రాలలో పికీర దానపత్రం ఒకటి.12 1906లో ఇ. హుల్ష్ (E. Hultzsch) దాన్ని సంపాదకత్వం వహించారు.23 ఉరువుపల్లి దానపత్రం కూడా ఈ రాజు పాలనకే చెందినదని వాదించడానికి ఆయన దాన్ని ఉపయోగించారు.23

కనుగొనడం, వర్ణన

నెల్లూరు కలెక్టర్ పంపిన రేకులను వి. వెంకయ్య (V. Venkayya) మద్రాసు మ్యూజియం నుంచి అరువు తీసుకున్నారు.12 వాటిని మొదట “ఇప్పుడు గుంటూరు జిల్లాలో భాగమైన ఒంగోలు తాలూకా నేలటూరు గ్రామ మున్సిఫ్ అద్దంకి డిప్యూటీ తహసీల్దార్‌కు” పంపారు.12 అవి చనిపోయిన ఒక బైరాగి, అంటే సంచార సన్యాసి, యొక్క ఎవరూ హక్కు కోరని ఆస్తిలో భాగం.12

ఉంగరంపై ఐదు రేకులు ఉన్నాయి. అన్నీ కలిపి 70 తులాల బరువు.2 అరిగిపోయిన ముద్ర ఒక గీతపై కూర్చున్న, నోరు తెరిచిన ఒక జంతువును చూపిస్తుంది.2 అది ఉరువుపల్లి దానపత్రపు ముద్రపై ఉన్న జంతువును చాలా పోలి ఉంది.2 i, iib, ivb రేకులకు పాత సంఖ్యా చిహ్నాలు 1, 2, 4తో సంఖ్యలు వేశారు.2

లిపి, భాష

భాష సంస్కృత వచనం, చివర్లో మూడు సంస్కృత శ్లోకాలు ఉన్నాయి.2 వర్ణమాల ఉరువుపల్లి, మంగళూరు దానపత్రాల వర్ణమాలను దగ్గరగా పోలి ఉంది.2 హుల్ష్ ఒక తేడాను గుర్తించారు.2 ఉరువుపల్లి దానపత్రం తమిళంలో లాగా తకు ఒక ఉచ్చు ఇస్తుంది, నకు ఇవ్వదు. కానీ ఈ దానపత్రం రెండు అక్షరాలకూ రెండు రూపాలను వాడుతుంది.2

విషయం

ఉరువుపల్లి, మంగళూరు దానపత్రాలలో లాగే, దానపత్రం జితం భగవతా, అంటే “భగవంతుడు (విష్ణువు) విజయం సాధించాడు”, అనే ప్రార్థనతో మొదలవుతుంది.24

దాన్ని “మెన్మతుర వద్ద వేసిన సంపన్న విజయ శిబిరం” నుంచి జారీ చేశారు.34 దాన్ని జారీ చేసింది పల్లవుల న్యాయబద్ధ మహారాజు, పరమ భాగవతుడు (విష్ణు భక్తుడు) సింహవర్మ.34 ఆయన యువరాజు విష్ణుగోపుడి కొడుకు, మహారాజు స్కందవర్మ మనవడు, మహారాజు వీరవర్మ మునిమనవడు.34 ఆయన ముండరాష్ట్రంలోని పికీర గ్రామస్తులను, జిల్లా అధికారులను సంబోధించాడు.34

కాశ్యప గోత్రానికి (వంశానికి), తైత్తిరీయ శాఖకు చెందిన విలాసశర్మకు ఆ గ్రామాన్ని బ్రాహ్మణ దానంగా చేశామని ఆయన వారికి చెప్పాడు.4 ఆలయాలు అనుభవిస్తున్న భూమి తప్ప, దానానికి అన్ని మినహాయింపులు ఉన్నాయి.4 ఆయన పాలన ఐదవ సంవత్సరంలో ఆశ్వయుజ శుద్ధ తదియ రోజు దాన్ని చేశారు.4

ప్రదేశాలు

హుల్ష్ మెన్మతురను గానీ పికీరను గానీ గుర్తించలేకపోయారు.3 మెన్మతుర, దశనపుర, పాలక్కడలను నెల్లూరు జిల్లాలో వెతకాలనే వెంకయ్య అభిప్రాయాన్ని ఆయన గుర్తించారు.3 అదే ఆధారంపై ఆర్. గోపాలన్ (R. Gopalan) మెన్మతురను నెల్లూరు జిల్లాలో ఉంచారు.5

పికీర, విలవట్టి దానపత్రాల జిల్లా అయిన ముండరాష్ట్రాన్ని సి. ఆర్. కృష్ణమాచార్లు (C. R. Krishnamacharlu) నెల్లూరు శాసనాలలోని తర్వాతి ముండ-నాడుగా గుర్తించారు.6 ఆయన ముండ-నాడును కోవూరు తాలూకాలో, కందుకూరు తాలూకా దక్షిణ భాగంలో ఉంచారు.6 డి. సి. సర్కార్ (D. C. Sircar) దొరికిన చోటును ఒంగోలు తాలూకాలోని నేలటూరుగా నమోదు చేశారు.7

తేదీ

హుల్ష్ పికీర దానపత్రాన్ని సింహవర్మ ఐదవ సంవత్సరానికి చెందినదిగా చెప్పారు.23 అదే రాజు మంగళూరు దానపత్రాన్ని ఎనిమిదవ సంవత్సరానికి, ఉరువుపల్లి దానపత్రాన్ని పదకొండవ సంవత్సరానికి చెందినవిగా ఆయన చెప్పారు.23 సూయెల్ (Sewell) కాలక్రమం పికీర దానపత్రాన్ని సుమారు 500 నాటిదిగా చెప్పింది.8 ఈ రాజు తేదీపై వివాదం కోసం రెండవ సింహవర్మ (పల్లవ) పేజీ చూడండి.9

Footnotes

  1. E. Hultzsch, “Pikira Grant of Simhavarman”, Epigraphia Indica VIII (1905–06), p. 159 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  2. Hultzsch, “Pikira Grant of Simhavarman” (1906), p. 160 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9 ↩10 ↩11 ↩12 ↩13 ↩14 ↩15 ↩16 ↩17

  3. Hultzsch, “Pikira Grant of Simhavarman” (1906), p. 161 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9 ↩10

  4. Hultzsch, “Pikira Grant of Simhavarman” (1906), pp. 162–163, translation (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8

  5. R. Gopalan, History of the Pallavas of Kanchi (1928), p. 62 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  6. C. R. Krishnamacharlu, “Vilavatti Grant of Pallava Simhavarman”, Epigraphia Indica XXIV (1937–38), p. 301 and note (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  7. Sircar, Successors of the Satavahanas (1939), p. 210 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  8. Robert Sewell and S. Krishnaswami Aiyangar, The Historical Inscriptions of Southern India (1932), p. 20 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  9. D. C. Sircar, The Successors of the Satavahanas in Lower Deccan (1939), p. 170 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

చిత్రాలు

ఆధారసూచికలు

ఆధారాలు (5)
  1. Archaeological Survey of India, Epigraphia Indica, Vol. VIII (1905–06) (opens in a new tab), Archaeological Survey of India, 1906, pp. 159–163. E. Hultzsch, Pikira Grant of Simhavarman (No. 15). [Public domain]
  2. N. P. Chakravarti (ed.), Epigraphia Indica, Vol. XXIV (1937–38) (opens in a new tab), Manager of Publications, Delhi, 1938, pp. 301. C. R. Krishnamacharlu, Vilavatti Grant. Paraphrased. [Public domain in India]
  3. R. Gopalan, History of the Pallavas of Kanchi (opens in a new tab), University of Madras, 1928, pp. 58, 62. [Public domain]
  4. Robert Sewell (ed. S. Krishnaswami Aiyangar), The Historical Inscriptions of Southern India (Collected till 1923) and Outlines of Political History (opens in a new tab), University of Madras, 1932, pp. 20. Paraphrased. [Public domain in India]
  5. D. C. Sircar, The Successors of the Satavahanas in Lower Deccan (opens in a new tab), University of Calcutta, 1939, pp. 170, 210–211. Cite-only; paraphrased. [All rights reserved (cited, not reproduced)]

ఈ పేజీలో పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి

చివరి సవరణ: