ప్రచురితమైన ఆధారాలతో నిర్మించిన కొత్త సైట్. ఏదైనా పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి

మూడవ అరికేసరి (వేములవాడ చాళుక్య)

రాష్ట్రకూట రాజు మూడవ కృష్ణుని సామంతుడైన, తెలిసిన చివరి వేములవాడ చాళుక్య రాజు. 966 ఏప్రిల్ 7 నాటి ఆయన పర్భణి తామ్ర ఫలకాలు సబ్బి వేయి ప్రాంతంలోని ఒక గ్రామాన్ని జైన పండితుడు సోమదేవసూరికి శుభధామ జినాలయం కోసం ఇస్తాయి. ఆ దేవాలయాన్ని ఆయన తండ్రి రాజధాని వేములవాడలో కట్టించాడు. రేపాకలోని 968 నాటి ఒక శాసనం ఆయనను ఒక జైన దేవాలయ నిర్మాతగా పేర్కొంటుంది. 973 వరకు ఉన్న సంవత్సరాలలో కళ్యాణి చాళుక్యులు తెలంగాణను తీసుకోవడంతో ఈ కుటుంబ పాలన ముగిసింది.

శాసనాల ద్వారా తెలిసిన వేములవాడ చాళుక్యుల చివరి రాజు మూడవ అరికేసరి. తేదీ ఉన్న ఆయన ఏకైక తామ్ర దానశాసనం, 966 నాటి పర్భణి ఫలకాలు, జైన రచయిత సోమదేవసూరికి ఇచ్చినవి.12

కుటుంబం

మూడవ అరికేసరి భద్రదేవుని కొడుకు. భద్రదేవుడు రెండవ అరికేసరి, ఆయన రాణి లోకాంబికల కొడుకు.32 ఎన్. వెంకటరమణయ్య (N. Venkataramanayya) ప్రకారం, రెండవ అరికేసరి తర్వాత మొదట ఆయన పెద్ద కొడుకు వాగరాజు సింహాసనం ఎక్కాడు. ఆయన కొడుకు లేకుండా చనిపోయినట్లు కనిపిస్తుంది. వాగరాజు సవతి తమ్ముడు భద్రదేవుడు ఆయన కంటే ముందే చనిపోయాడు.42 కాబట్టి సింహాసనం భద్రదేవుని కొడుకు మూడవ అరికేసరికి వెళ్లింది.42

పర్భణి ఫలకాలు తమ శ్లోకాలలో రాజు తండ్రి పేరును భద్రదేవుడుగా ఇస్తాయి.35 తమ వచన భాగంలో దేవాలయం కట్టించిన రాజు తండ్రిని “వద్యగ” అంటాయి.35

The Early History of the Deccan (దక్కన్ తొలి చరిత్ర) (1960) సంపాదకులు దీనిని వేరుగా చూశారు.6 వారు ఈ వంశపు చివరి ఇద్దరు పాలకులను రెండవ భద్రదేవుడు, మూడవ అరికేసరిగా పేర్కొన్నారు.6 రెండవ అరికేసరి పెద్ద కొడుకుగా వారు చెప్పే “బద్యగ”, 959లో సోమదేవుడు తన యశస్తిలకమును పూర్తి చేసిన పట్టణపు రాకుమారుడు అని వారు భావించారు.6 యశస్తిలకము (1903) ముద్రిత ముగింపు వాక్యం (కొలఫన్) ఆ రాకుమారుడిని అరికేసరి “మొదటి కొడుకు” (ప్రథమపుత్ర) వాగరాజుగా పేర్కొంటుంది.7

పర్భణి ఫలకాలు

పర్భణి ఫలకాల తేదీ క్షయ సంవత్సరం, శక 888 (శక అనేది సంవత్సరాలను లెక్కించే ఒక భారతీయ పద్ధతి), వైశాఖ పౌర్ణమి, బుధవారం.235 వెంకటరమణయ్య ఈ తేదీని 966 ఏప్రిల్ 7గా ఇచ్చారు.235 ఆ ఫలకాలు మూడవ అరికేసరిని రాష్ట్రకూట రాజు అకాలవర్ష కృష్ణరాజు, అంటే మూడవ కృష్ణుని సామంతుడిగా వర్ణిస్తాయి.235

అవి సబ్బి వేయి ప్రాంతంలోని రేపాక పన్నెండు గ్రామాల సమూహంలో ఉన్న కుట్టుంవృత్తి-వణికటుపలు గ్రామాన్ని సోమదేవసూరికి ఇస్తాయి.235 శుభధామ జినాలయానికి సున్నం వేయడం, మరమ్మతులు, నైవేద్యాల కోసం ఆ దానం ఇచ్చారు.235 ఆ దేవాలయాన్ని రాజు తండ్రి రాజధాని లెంబులపాటక (వేములవాడ)లో కట్టించాడు.235 ఆ పాఠాన్ని కవి పెద్దనభట్టు రచించాడు, రేవ చెక్కాడు.235

ఆ ఫలకాలు రెండవ అరికేసరి బిరుదులైన పంబరంకుశ, సామంత-చూడామణి వంటి వాటిని పునరావృతం చేస్తాయి.2 ఈ బిరుదులు వారసత్వానికి మించి ఏమీ సూచించవని వెంకటరమణయ్య భావించారు.2 ముద్రలు (ఫలకాల సిరా ప్రతులు) లేకుండానే ఆయన ఆ పాఠాన్ని సంపాదకత్వం చేయవలసి వచ్చింది.8 అప్పుడు ఆ ఫలకాలు పూనాలోని భారత ఇతిహాస సంశోధక మండలి గ్రంథాలయంలో ఉన్నాయి.8 ఆయన ఆ పాఠాన్ని Jain Sahitya aur Itihas (జైన సాహిత్యం, చరిత్ర) అనే హిందీ పుస్తకం నుంచి తీసుకున్నారు.8

ఇతర శాసనాలు

కరీంనగర్ జిల్లాలోని రేపాకలో ఒక స్తంభంపై ఉన్న 968 ఫిబ్రవరి 14 నాటి శాసనం ఒక జైన దేవాలయానికి ఇచ్చిన దానాలను నమోదు చేస్తుంది. అది జైన గృహస్థుల ఒక కుటుంబాన్ని, జైన గురువుల ఒక పరంపరను వివరిస్తుంది. ఆ దేవాలయాన్ని రాజు అరికేసరి కట్టించాడని చెబుతూ ముగుస్తుంది. Epigraphia Telanganica (తెలంగాణ శాసనాలు) (2023) దానిని మూడవ అరికేసరికి ఆపాదిస్తుంది.9

వంశ ముగింపు

966 తర్వాత మూడవ అరికేసరి ఎంత కాలం పాలించాడో వెంకటరమణయ్య చెప్పలేకపోయారు. ఆయన కళ్యాణి చాళుక్యుల రెండు శాసనాలను ఉదహరించారు.2 ఒకటి మహబూబ్‌నగర్ జిల్లా మక్తల్ తాలూకాలోని ఉప్పిలిలో ఉన్న శక 888 నాటి శాసనం.2 మరొకటి నల్గొండ జిల్లాలోని కొరప్రోలులో ఉన్న ఆహవమల్ల (రెండవ తైలుడు) వీరుడు సోమ పెరుమాడి శాసనం. దాని తేదీ శక 895 (973–74).2

వీటిని బట్టి 966, 973 మధ్య తెలంగాణ రెండవ తైలుడి చేతికి వెళ్లిందని ఆయన నిర్ణయించారు.2 అప్పటికి వేములవాడ కుటుంబ పాలన ముగిసిందని కూడా ఆయన నిర్ణయించారు.2

Footnotes

  1. N. Venkataramanayya, The Chalukyas of L(V)emulavada (1953), p. 2 (archive.org (opens in a new tab)). Paraphrased. ↩

  2. Venkataramanayya, Chalukyas of L(V)emulavada (1953), p. 42 (archive.org (opens in a new tab)). Paraphrased. ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9 ↩10 ↩11 ↩12 ↩13 ↩14 ↩15 ↩16 ↩17 ↩18

  3. Venkataramanayya, Chalukyas of L(V)emulavada (1953), p. 93 (archive.org (opens in a new tab)). Paraphrased. ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9 ↩10

  4. Venkataramanayya, Chalukyas of L(V)emulavada (1953), p. 41 (archive.org (opens in a new tab)). Paraphrased. ↩ ↩2

  5. Venkataramanayya, Chalukyas of L(V)emulavada (1953), p. 97, text of the Parabhani plates (archive.org (opens in a new tab)). The quoted word is the name as printed. ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9

  6. K. A. Nilakanta Sastri and N. Venkataramanayya, “The Chalukyas of Vemulavada”, appendix C to “The Eastern Chalukyas”, in G. Yazdani (ed.), The Early History of the Deccan, Parts VII–XI (1960), p. 511. Cite-only; paraphrased. ↩ ↩2 ↩3

  7. Somadeva Suri, Yasastilaka, ed. Pandit Sivadatta and Kasinath Pandurang Parab, Part II (Kavyamala 70, 1903), p. 419, closing colophon (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  8. Venkataramanayya, Chalukyas of L(V)emulavada (1953), p. 92, introduction to the Parabhani plates (archive.org (opens in a new tab)). Paraphrased. ↩ ↩2 ↩3

  9. Gajjala Vasanta Lakshmi (ed.), Epigraphia Telanganica I: Pre-Kakatiya Telangana (2023), p. 90, No. 6, summarising Inscriptions of Karimnagar District, pp. 12–17. Cite-only; paraphrased. ↩

ఆధారసూచికలు

ఆధారాలు (4)
  1. N. Venkataramanayya, The Chalukyas of L(V)emulavada (opens in a new tab), The Archaeological Department, Government of Hyderabad (printed at the G. S. Press, Madras), 1953, pp. 2, 9, 12, 41–42, 45–46, 92–97. Paraphrased. [Public domain in India]
  2. Somadeva Suri; ed. Pandit Sivadatta and Kasinath Pandurang Parab, The Yasastilaka of Somadeva Suri, with the commentary of Srutadeva Suri, Part II (Kavyamala 70) (opens in a new tab), Tukaram Javaji, Nirnaya-Sagar Press, Bombay, 1903, pp. 419. Colophon of the Yasastilaka. [Public domain]
  3. Gajjala Vasanta Lakshmi (ed.); Gautam Pingle (gen. ed.), Epigraphia Telanganica, Vol. 1: Pre-Kakatiya Telangana, Dr MCR Human Resource Development Institute, Government of Telangana, 2023, pp. 87, 90. Cite-only; paraphrased. [All rights reserved (cited, not reproduced)]
  4. G. Yazdani (ed.); Part VII by K. A. Nilakanta Sastri and N. Venkataramanayya, The Early History of the Deccan, Parts VII-XI, Oxford University Press, London, published under the authority of the Government of Andhra Pradesh, 1960, pp. 511–512. Cite-only; paraphrased. [All rights reserved (cited, not reproduced)]

ఈ పేజీలో పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి

చివరి సవరణ: