మొదటి భానుదేవుడు (తూర్పు గాంగ)
మొదటి భానుదేవుడు 13వ శతాబ్దం మూడవ పావులో కళింగను, ఒడిశాను ఏలిన తూర్పు గాంగ రాజు. ఆయన మొదటి నరసింహుని కొడుకు, రెండవ నరసింహుని తండ్రి. ఆయన సేనానులు, మంత్రులు బోని, శ్రీకూర్మాల్లో దానాలు చేశారు. ఆయన 1274లో వేంగిపై దండెత్తి ద్రాక్షారామంలో రెండు శాసనాలు వేయించాడని పి. వి. పరబ్రహ్మశాస్త్రి రాశారు. చివరికి కాకతీయ రాణి రుద్రమదేవి సేనానులు ఆయన సైన్యాన్ని వెనక్కి తరిమారు. అప్పటి నుంచి గోదావరి రెండు రాజ్యాలకు సరిహద్దు అయింది.
డౌన్లోడ్
మొదటి భానుదేవుడు కళింగను, ఒడిశాను ఏలిన తూర్పు గాంగుల రాజు.1 13వ శతాబ్దం మూడవ పావులో, తన తండ్రి మొదటి నరసింహునికీ, కొడుకు రెండవ నరసింహునికీ మధ్య ఆయన పాలించాడు.12 గోదావరికి దక్షిణాన ఉన్న భూమి కోసం కాకతీయ రాణి రుద్రమదేవితో చేసిన యుద్ధంతో తెలుగు దేశంలో ఆయన గుర్తుండిపోయాడు.3
కుటుంబం
ఆర్. డి. బెనర్జీ తన హిస్టరీ ఆఫ్ ఒరిస్సా (1930)లో మొదటి భానుదేవుని మొదటి నరసింహుడు, రాణి సీతాదేవిల కొడుకుగా చెప్పారు.1 ఆయన చాళుక్య కుటుంబానికి చెందిన జాకల్లదేవిని పెళ్లి చేసుకున్నాడు.1 శ్రీకూర్మంలో గాంగులకు సేవ చేసిన చాళుక్య నాయకులకు ఆమె బహుశా బంధువని ఇ. హుల్ష్ గుర్తించారు.4 వారి కొడుకు రెండవ నరసింహుడు.1
పాలన
మొదటి నరసింహుని మరణాన్ని, అంటే మొదటి భానుదేవుని పట్టాభిషేకాన్ని బెనర్జీ శక 1186, అంటే సుమారు 1264లో ఉంచారు (శకం సంవత్సరాలను లెక్కించే ఒక భారతీయ పద్ధతి).1 ఆయన కొడుకు కేందుఆపట్న తామ్రశాసనాలు ఆయనకు 18 అంకాలు (లెక్కించిన పాలనా సంవత్సరాలు) ఇస్తాయి.1 బెనర్జీ వాటిని 15 సంవత్సరాలుగా తీసుకున్నారు.1 భానుదేవుడు ఇళ్లు, తోటలతో కూడిన వంద భూఖండాలను వేద పండితులైన బ్రాహ్మణులకు ఇచ్చాడని తర్వాతి రాజుల దానపత్రాలు చెబుతాయి.1
తెలుగు ఉత్తర ప్రాంతంలో శాసనాలు
తెలుగు ఉత్తర ప్రాంతపు ఆలయాల్లో ఆయన మనుషులు దానాలు చేశారు:
- శక 1193, అంటే సుమారు 1271–72లో ఆయన సేనాని ఉమాపతి ఇప్పటి విశాఖపట్నం జిల్లాలోని బోని అమరేశ్వరాలయానికి ఒక దీపం, ఒక తోట ఇచ్చాడు5
- శక 1193లో భానుదేవుని మంత్రి ఒకరు శ్రీకూర్మం ఆలయానికి భూమి ఇచ్చాడు6
- శక 1197లో వీర భానుదేవుని మంత్రి ఒకరు శ్రీకూర్మంలో ఒక దీపం ఇచ్చాడు6
బోని శాసనం ఆయన తండ్రిని వీర నరసింహదేవుడిగా, తాతను భీముడిగా చెబుతుంది.5 మొదటి భానుదేవుడు మొదటి, రెండవ నరసింహుల మధ్య పాలించాడని 1896లో ఇ. హుల్ష్ శ్రీకూర్మం శాసనాల నుంచి నిర్ణయించారు.7 శ్రీకూర్మం ఆలయం చూడండి.
రుద్రమదేవితో యుద్ధం
1262 తర్వాత దాదాపు పదహారేళ్లు గోదావరి ప్రాంతంలో కాకతీయ పాలనకు సంబంధించిన ఏ ఆనవాలూ లేదని పి. వి. పరబ్రహ్మశాస్త్రి గుర్తించారు.3 ఆయన కథనంలో మొదటి భానుదేవుడు శక 1196, అంటే సుమారు 1274లో వేంగిపై దండెత్తి ద్రాక్షారామంలో రెండు శాసనాలు వేయించాడు.3 రుద్రమదేవి పోతినాయకుడు, ప్రోలినాయకుడు అనే సేనానుల నాయకత్వంలో తన సైన్యాన్ని తూర్పుకు పంపింది.3 వారు కళింగ సైన్యాన్ని వెనక్కి తరిమినట్లు కనిపిస్తుంది.3 అప్పటి నుంచి గోదావరి రెండు రాజ్యాలకు సరిహద్దుగా నిలిచింది.3 కాకతీయులు చూడండి.
వారసుడు
బెనర్జీ మధ్వ సంప్రదాయపు స్తోత్రం నరహరి-యతి-స్తోత్రంను అనుసరించారు. తండ్రి చనిపోయేనాటికి రెండవ నరసింహుడు పసిబిడ్డ అని అది చెబుతుంది.1 అప్పుడు మధ్వ గురువు నరహరితీర్థులు ఆయన తరఫున పన్నెండేళ్లు రాజ్యాన్ని పాలించారు.1 రెండవ నరసింహుడు చూడండి.
ఆధారాల్లో భిన్నాభిప్రాయాలు
- ఆయన తేదీలు. రాబర్ట్ సూయెల్ పట్టిక (1932) 1256–1275 అంటుంది.2 మొదటి నరసింహుని మరణ సంవత్సరంగా తాను చెప్పిన 1264లోనే బెనర్జీ ఆయన పట్టాభిషేకాన్ని ఉంచారు.1 1271–72 నాటి బోని శాసనం అప్పటికి ఆయన పాలిస్తున్నాడని చూపిస్తుంది.5
- ఆయన తాత. బోని శాసనం ఆయన తాతను భీముడు అంటుంది.5 వి. రంగాచార్య ఆయనను రెండవ అనంగభీముడిగా గుర్తించారు.5 బెనర్జీ మొదటి నరసింహుని తండ్రిని మూడవ అనంగభీముడు అన్నారు.8
Footnotes
-
Banerji, History of Orissa, Vol. I (1930), p. 270 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9 ↩10 ↩11 ↩12
-
Robert Sewell, The Historical Inscriptions of Southern India (1932), p. 358, genealogical table of the Eastern Gangas (archive.org (opens in a new tab)). Paraphrased. ↩ ↩2
-
P. V. Parabrahma Sastry, The Kakatiyas of Warangal (1978), p. 120. ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6
-
E. Hultzsch, “Four Pillar Inscriptions of Eastern Chalukya Chiefs at Srikurmam”, Epigraphia Indica V (1898–99), p. 32 and note 1 (archive.org (opens in a new tab)). ↩
-
Rangacharya, Topographical List, Vol. III (1919), p. 1666, Vizagapatam No. 5 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5
-
Rangacharya, Topographical List, Vol. I (1919), p. 692, Ganjam Nos. 229 and 231 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2
-
V. Rangacharya, A Topographical List of the Inscriptions of the Madras Presidency, Vol. I (1919), p. 685, introduction to Srikurmam, quoting the Madras epigraphical report for 1896 (archive.org (opens in a new tab)). ↩
-
R. D. Banerji, History of Orissa from the Earliest Times to the British Period, Vol. I (1930), p. 262 (archive.org (opens in a new tab)). ↩
ఆధారసూచికలు
గమనికలు (0)
ఆధారాలు (6)
ఈ పేజీలో పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి
చివరి సవరణ:
