మూడవ భీముడు (కోన)

మూడవ భీముడు 12వ శతాబ్దం మధ్యలో గోదావరి డెల్టా అయిన కోనమండలాన్ని ఏలిన హైహయ నాయకుడు. మొదటి సత్యుని కొడుకైన ఆయన తన దాయాది లోకమహీపాలునితో కలిసి పాలించాడు. ద్రాక్షారామంలోని 1153 నాటి శాసనం ఆయనను రాజరాజు అనే రాజు సామంతుడిగా చూపిస్తుంది. ఆయన చివరి శాసనం 1168 నాటిది. ఆయన కాలంలో వెలనాటి పాలకుడు రెండవ రాజేంద్ర చోడుడు కోన దేశంపైకి సైన్యాలను పంపి, అక్కడి నాయకులను లొంగదీసుకున్నాడని వి. యశోదాదేవి రాశారు.

మూడవ భీముడు గోదావరి డెల్టా అయిన కోనమండలాన్ని ఏలిన కోన హైహయుల నాయకుడు.1 12వ శతాబ్దం మధ్యలో ఆయన తన దాయాది లోకమహీపాలునితో కలిసి అధికారం పంచుకున్నాడు. ఆయన తేదీ ఉన్న శాసనాలు 1153 నుంచి 1168 వరకు ఉన్నాయి.12 ఆయన కాలంలో కృష్ణా డెల్టాలోని బలమైన వెలనాటి పాలకులు కోన దేశాన్ని గట్టిగా తమ అదుపులోకి తెచ్చుకున్నారు.3

కుటుంబం

మూడవ భీముడు మొదటి సత్యుని కొడుకు.4 ఆయన అన్న రెండవ రాజపరెండు.4 ఆయన దాయాది లోకమహీపాలుడు రెండవ ముమ్మడి భీముని కొడుకు.4 ఈ ఇద్దరు దాయాదులు తమ తండ్రుల తర్వాత కలిసి పాలించారని 1195 నాటి పిఠాపురం శాసనం చెబుతుంది.1 భీముని అన్నను పక్కనపెట్టారని వి. యశోదాదేవి 1993లో అచ్చయిన తన పరిశోధన గ్రంథంలో గుర్తించారు.5 ఈ ఇద్దరి ఉమ్మడి పాలనను ఆమె 1150 నుంచి 1168 వరకు ఉంచారు.5

శాసనాలు

ద్రాక్షారామంలోని ఒక శాసనం కోన సత్యరాజు కొడుకు మహామండలేశ్వరుడు (గొప్ప ప్రాంతీయ పాలకుడు) భీమరాజును పేర్కొంటుంది.1 దాని తేదీ శక 1075, అంటే సుమారు 1153.1 అది రాజరాజదేవుడు అనే రాజు 9వ పాలనా సంవత్సరం కూడా (శకం సంవత్సరాలను లెక్కించే ఒక భారతీయ పద్ధతి).1 దీనిని బట్టి మూడవ భీముడు ఆ రాజుకు సామంతుడని ఇ. హుల్ష్ తేల్చారు.1

1932–33 శాసన నివేదిక శక 1090, అంటే సుమారు 1168 నాటి మరో ద్రాక్షారామ శాసనాన్ని చేర్చింది.2 అందులో కోన భీమరాజు సేవకుడు ఆలయానికి ఒక దానం చేశాడు.2 ఆయనను నివేదిక మూడవ భీముడిగా గుర్తించింది.2 1168నే ఆయన మరణ సంవత్సరంగా యశోదాదేవి తీసుకున్నారు.56

వెలనాడుతో యుద్ధం

ఈ ఇద్దరు దాయాదులు తమ చిన్న రాజ్యాన్ని పెంచుకోవాలని, వెలనాటి చోడుల అధికారం నుంచి బయటపడాలని ప్రయత్నించారని యశోదాదేవి భావించారు.5 ఆమె కథనంలో రెండవ గొంకరాజు మరణం తర్వాత లోకమహీపాలుడు వెలనాడుపై తిరగబడ్డాడు.3 అప్పుడు రెండవ రాజేంద్ర చోడుడు 1164లో, మళ్లీ 1165లో దేవనప్రెగ్గడ నాయకత్వంలో కోన దేశంపైకి సైన్యాన్ని పంపాడు.3 కోనమండలం ఓడిపోయింది.3 అక్కడి నాయకులు మళ్లీ వెలనాడుకు లొంగారు.3

సుమారు 1175లో లోకమహీపాలుడు మళ్లీ తిరగబడ్డాడని ఆమె రాశారు.3 రెండవ రాజేంద్ర చోడుని కింది నాయకుడు ప్రోలయనాయకుడు కోన లోకుని చంపానని చెప్పుకున్నాడు.3 ఆ లోకుడు లోకమహీపాలుడే అని ఆమె భావించారు.3

వారసుడు

మూడవ భీముడు చనిపోయాక ఆయన అన్న రెండవ రాజపరెండుని కొడుకు వల్లభుడు ఆయన స్థానంలోకి వచ్చాడు.47 తర్వాత వల్లభునితో కలిసి పాలించిన మల్లిదేవుని పేజీ చూడండి.

ఆధారాల్లో భిన్నాభిప్రాయాలు

  • రాజరాజు ఎవరు? వెలనాటి పృథ్వీశ్వరుడు ఏ రాజరాజుకు సామంతుడో, మూడవ భీముడు కూడా ఆ రాజరాజుకే సామంతుడని హుల్ష్ అన్నారు.1 ఆ రాజును తూర్పు చాళుక్యుల వంశీయుడిగా వర్ణించారు.1 1150–1153 నాటి శాసనాల్లోని రాజరాజు చోళ చక్రవర్తి రెండవ రాజరాజు అని యశోదాదేవి భావించారు.6
  • దాయాదుల తర్వాత ఎవరు? హుల్ష్ చదివిన ప్రకారం పిఠాపురం శాసనం లోకమహీపాలుడు, మూడవ భీముల తర్వాత మల్లిదేవుడు, వల్లభుడు వచ్చారని చెబుతుంది.1 1168లో వల్లభుడు లోకమహీపాలుని పక్కన భీముని స్థానంలోకి వచ్చాడని, 1175లో లోకమహీపాలుడు చనిపోయాకే మల్లిదేవుడు ఆయనతో చేరాడని యశోదాదేవి రాశారు.7

Footnotes

  1. Hultzsch, “Pithapuram Inscription of Mallideva” (1897), p. 86 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9 ↩10

  2. Annual Report on South-Indian Epigraphy for 1932–33 (1936), Part II, para. 10, p. 57 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  3. Yashoda Devi, History of Andhra Country (1993), p. 85 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8

  4. E. Hultzsch, “Pithapuram Inscription of Mallideva and Manma-Satya II; Saka-Samvat 1117”, Epigraphia Indica IV (1897), p. 85, table “The Chiefs of Konamandala” (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  5. V. Yashoda Devi, The History of Andhra Country, 1000 A.D.–1500 A.D. (1993), p. 83 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  6. Yashoda Devi, History of Andhra Country (1993), p. 84 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩ ↩2

  7. Yashoda Devi, History of Andhra Country (1993), p. 86 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩ ↩2

ఆధారసూచికలు

ఆధారాలు (3)
  1. F. Kielhorn (articles); E. Hultzsch (ed.), Epigraphia Indica, Vol. IV (1896–97) (opens in a new tab), Archaeological Survey of India, 1897, pp. 85–86. E. Hultzsch, Pithapuram inscription of Mallideva and Manma-Satya II (No. 10). [Public domain]
  2. Madras Government (Superintendent for Epigraphy, Southern Circle), Annual Report on South-Indian Epigraphy for the Year ending 31st March 1933 (opens in a new tab), Government Press, Madras, 1936, pp. 57. [Public domain in India]
  3. V. Yashoda Devi, The History of Andhra Country, 1000 A.D.-1500 A.D. (opens in a new tab), Gyan Publishing House, New Delhi, 1993, pp. 83–86. Cite-only; paraphrased. [All rights reserved (cited, not reproduced)]

ఈ పేజీలో పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి

చివరి సవరణ: