సింహవర్మ మంచికల్లు శాసనం

ఈ చిన్న, విరిగిన శాసనం మంచికల్లు పల్లవ రాజు సింహవర్మ ఏకైక రికార్డు. డి. సి. సర్కార్ దానిని పల్లవ కుటుంబపు తొలి శాసనం అని పిలిచారు.¹

కనుగొనడం

1944లో గుంటూరుకు చెందిన పి. శేషాద్రి శాస్త్రి శాసనం గురించి మొదటి గమనిక ప్రచురించారు.² పల్నాడు తాలూకాలో రెంటచింతలకు కొంత దూరంలో అది దొరికిందని ఆయన నివేదించారు.² 1957లో సర్కార్ దాని కోసం వెతకడానికి వెళ్లినప్పుడు, అది మంచికల్లు గ్రామం నుండి వచ్చిందని ఆయనకు చెప్పారు.² అప్పటికి ఆ రాయిని గురజాల తాలూకా కార్యాలయానికి తీసుకెళ్లారు.² అక్కడి నుండి అది గుంటూరులోని కలెక్టర్ పాత బంగళాకు వెళ్లింది. అక్కడ చివరికి ఆయన దాని జాడ కనుగొన్నారు.² అది అష్టభుజ (ఎనిమిది ముఖాల) స్తంభపు ఒక ముక్క.²

వర్ణన, భాష

సుమారు పదిహేడు అంగుళాల పొడవు, తొమ్మిది అంగుళాల ఎత్తు ఉన్న ఐదు పంక్తుల రాత మిగిలి ఉంది. శాసనపు కింది భాగం విరిగిపోయింది. అక్షరాలు జగ్గయ్యపేట, నాగార్జునకొండ ఇక్ష్వాకు శాసనాల అక్షరాలను దగ్గరగా పోలి ఉన్నాయి. రెండు పంక్తుల చివర్లలోని సుమారు 7వ శతాబ్దపు రెండు తెలుగు-కన్నడ అక్షరాలు ఇప్పుడు దాదాపు పోయిన మరో రికార్డుకు చెందినవి.³ భాష ప్రాకృతం, కానీ దాని వర్ణక్రమం సాహిత్య ప్రాకృతం, సంస్కృతాల ప్రభావాన్ని చూపిస్తుంది. సర్కార్ దాని పదజాలాన్ని శివస్కందవర్మ మైదవోలు రేకుల పదజాలంతో పోల్చారు.³⁴

విషయం

సర్కార్ చదివినట్లు, భారద్వాజ గోత్రపు (వంశపు) పల్లవ రాజు సింహవర్మ దేవతలను సంతోషపెట్టడానికి ఆచారాలు చేయించాడు.⁴⁵ ఆ ఆచారాలు అతని విజయం, అతని పుణ్యం, శక్తి పెరుగుదల కోసం.⁴⁵ వాటి తర్వాత అతను జీవశివస్వామి దేవుని పూజారులకు ఉన్ని తివాచీలు, ఇతర దానాలు ఇచ్చాడు.⁴⁵ దెబ్బతిన్న చివరి పంక్తులు ఒక ఆలయంలో పూజించే దేవుని గురించి, ఆయన పాదాల వద్ద ఒక దానం గురించి సూచిస్తాయి.⁴⁵ సర్కార్ జీవశివస్వామిని బహుశా శివుని ఒక రూపంగా భావించారు.⁴

తేదీ, ప్రాముఖ్యం

సర్కార్ అక్షరాలను 3వ శతాబ్దపు రెండవ సగానికి, భాషను సుమారు దాని ముగింపుకు చెందినవిగా చెప్పారు.³⁴ సింహవర్మ కృష్ణా–గుంటూరు ప్రాంతంపై పల్లవ అధికారాన్ని విస్తరించి, ఇక్ష్వాకుల స్థానాన్ని తీసుకున్నాడని ఆయన సూచించారు.¹ ఆయన అభిప్రాయంలో సింహవర్మ నాగార్జునకొండ వద్ద ఉన్న వారి రాజధాని విజయపురిని నాశనం చేశాడు. బహుశా అతను శివస్కందవర్మ తండ్రి.¹ చివరి ఇక్ష్వాకు రాజుల తేదీలు నిర్ణయించిన తర్వాత, ఆ ప్రాంతాన్ని పల్లవులు ఆక్రమించడం సుమారు 4వ శతాబ్దం మధ్యలో జరిగిందని సర్కార్ నిర్ణయించారు. తర్వాత ఆయన సింహవర్మ, శివస్కందవర్మలను సుమారు ఆ శతాబ్దపు నాల్గవ, ఐదవ దశాబ్దాల్లో ఉంచారు.⁶

Footnotes

1. Sircar, “Two Inscriptions from Guntur District” (EI XXXII), p. 89 (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩ ↩² ↩³

2. D. C. Sircar, “Two Inscriptions from Guntur District”, Epigraphia Indica XXXII (1957–58), p. 82 (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩ ↩² ↩³ ↩⁴ ↩⁵ ↩⁶

3. Sircar, “Two Inscriptions from Guntur District” (EI XXXII), p. 87 (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩ ↩² ↩³

4. Sircar, “Two Inscriptions from Guntur District” (EI XXXII), p. 88 (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩ ↩² ↩³ ↩⁴ ↩⁵ ↩⁶ ↩⁷

5. Sircar, “Two Inscriptions from Guntur District” (EI XXXII), p. 90, translation (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩ ↩² ↩³ ↩⁴

6. D. C. Sircar, “More Inscriptions from Nagarjunikonda”, Epigraphia Indica XXXV (1963–64), p. 6 (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩