ప్రచురితమైన ఆధారాలతో నిర్మించిన కొత్త సైట్. ఏదైనా పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి

శివస్కందవర్మ (పల్లవ)

తన సొంత శాసనాల నుంచి తెలిసిన అతి తొలి పల్లవ రాజు. యువరాజుగా ఆయన తెలుగు దేశమైన ఆంధ్రాపథంలో ఒక గ్రామాన్ని ఇస్తూ, కాంచీపురం నుంచి ధాన్యకటకం (అమరావతి)లోని తన అధికారికి మయిదవోలు ఫలకాలను పంపాడు. రాజుగా ఆయన హిరహడగల్లి ఫలకాలను జారీ చేసి, అశ్వమేధం చేశానని చెప్పుకున్నాడు. ఆయన కాలం వివాదాస్పదం: 3వ శతాబ్దం మొదటి భాగం నుంచి 4వ శతాబ్దం మధ్య వరకు.

సొంత శాసనాలు మిగిలి ఉన్న మొదటి పల్లవ రాజు శివస్కందవర్మ. రెండూ ప్రాకృతంలో ఉన్నాయి, రెండూ కాంచీపురం నుంచి జారీ చేయబడ్డాయి. మొదటిది, మయిదవోలు ఫలకాలు, పల్లవులు కృష్ణ వరకు తెలుగు దేశాన్ని పాలిస్తున్నట్లు చూపిస్తాయి.1

హెచ్. కృష్ణశాస్త్రి (H. Krishna Sastri) ఆయన దానశాసనాల నుంచి అదే నిర్ణయానికి వచ్చారు.2 ఆయన అభిప్రాయంలో తొలి పల్లవులు కంచి రాజధానిగా, కృష్ణ వరకు విస్తరించిన రాజ్యంతో శాతవాహనుల రాజకీయ వారసులు.2

కుటుంబం

శివస్కందవర్మ దానశాసనాలు ఆయన తండ్రి పేరు ఇవ్వవు. మయిదవోలు ఫలకాలు ఒక పాలనలోని పదవ సంవత్సరంలో తేదీ వేయబడ్డాయి. ఇ. హుల్ట్‌జ్ (E. Hultzsch) దానిని “శివస్కందవర్మ తెలియని పూర్వీకుని” పాలనగా పేర్కొన్నారు.1

హిరహడగల్లి ఫలకాలలో “మహారాజు, ప్రభువు బప్ప” చేసిన దానాన్ని శివస్కందవర్మ ధృవీకరిస్తాడు.34 ఈ బప్ప కోట్ల కొద్దీ బంగారాన్ని, లక్ష నాగళ్లను దానం చేసినవాడు.34 జి. బ్యూలర్ (G. Bühler) బప్పను బహుశా ఆయన తండ్రిగా భావించారు.34 ఆర్. గోపాలన్ (R. Gopalan), జి. జూవో-డుబ్రూయిల్ (G. Jouveau-Dubreuil) బప్పను తండ్రి పేరుగా చూశారు.56

బప్ప అంటే “తండ్రి” అని డి. సి. సర్కార్ (D. C. Sircar) చూపించారు.78 తర్వాతి చాలా మంది రాజులు తమను తాము తమ బప్ప పాదాల భక్తులుగా పిలుచుకున్నారు. కాబట్టి సర్కార్ అభిప్రాయంలో ఆ మాట అసలు పేరే కానవసరం లేదు.78

ఇద్దరు పండితులు ఆయనకు ఒక తండ్రిని ప్రతిపాదించారు. పల్లవ రాజు శాతవాహన రాజు శివస్కంద శాతకర్ణి కూతురిని పెళ్లి చేసుకున్నాడని 1917లో జూవో-డుబ్రూయిల్ సూచించారు.910 ఈ అభిప్రాయంలో యువరాజుకు ఆయన తల్లి తండ్రి పేరు పెట్టారు. ఆ ఆలోచన కేవలం పేర్ల సామ్యంపైనే ఆధారపడిందని జూవో-డుబ్రూయిల్ ఒప్పుకున్నారు.910

మంచికల్లు శాసనంలోని పల్లవ రాజు సింహవర్మ శివస్కందవర్మ తండ్రి అని సర్కార్ సూచించారు.11 సింహవర్మ (పల్లవ, మంచికల్లు శాసనం) చూడండి.

మయిదవోలు ఫలకాలు

యువరాజు (యువమహారాజు)గా, భరద్వాజ గోత్రానికి (వంశం) చెందిన శివస్కందవర్మ ఆధునిక అమరావతి అయిన ధాన్యకటకంలోని తన అధికారికి ఒక ఆదేశం ఇచ్చాడు.12 ఆంధ్రాపథంలోని విరిపర గ్రామాన్ని ఇద్దరు బ్రాహ్మణులకు దానంగా ఆ అధికారి చూడాలి.12 ఉప్పు కోసం తవ్వడం, సైనికుల ప్రవేశం, ఎద్దులు, బియ్యం, నీటి కుండలు, మంచాలు సరఫరా చేయడం నుంచి రాకుమారుడు ఆ గ్రామాన్ని మినహాయించాడు.12 దానం పొందినవారిని ఇబ్బంది పెట్టినవారికి శారీరక శిక్ష విధిస్తానని ఆయన బెదిరించాడు.12

హుల్ట్‌జ్ విరిపరను గుర్తించలేకపోయారు, కానీ అది అమరావతి దగ్గర ఉండి ఉండాలని భావించారు.1

హిరహడగల్లి ఫలకాలు

తన సొంత పాలనలో 8వ సంవత్సరంలో శివస్కందవర్మ కాంచీపురం నుంచి ఫలకాలను జారీ చేశాడు. వాటిని బళ్లారి జిల్లాలోని హిరహడగల్లిలో కొన్నారు.1314 ఇక్కడ ఆయన “పల్లవుల ధర్మపరాయణుడైన సర్వోన్నత మహారాజాధిరాజు”, అగ్నిష్టోమ, వాజపేయ, అశ్వమేధ యాగాలు చేసినవాడు.1314

అశ్వమేధం, అది వట్టి గొప్పలు కాకపోతే, విస్తృత విజయాలను, సామంత రాజులను సూచిస్తుందని గోపాలన్ తర్కించారు.15 ఆ ఫలకాలు సతహని రట్ఠ అనే జిల్లా పేరు చెబుతాయి.2 అదే ప్రాంతానికి చెందిన ఒక శాతవాహన శాసనంలోని సాతవాహని హారను కృష్ణశాస్త్రి అందులో చూశారు. కాబట్టి అక్కడ పల్లవులు శాతవాహనుల తర్వాత వచ్చారనడానికి సంకేతంగా దానిని భావించారు.2

కాలం

శివస్కందవర్మ కాలం తొలి పల్లవ చరిత్రలో అత్యంత వివాదాస్పద విషయాలలో ఒకటి.

  • జూవో-డుబ్రూయిల్ మయిదవోలు ఫలకాల అక్షరాలను జయవర్మ కొండముడి ఫలకాల అక్షరాలతో, వాటి ద్వారా చివరి శాతవాహనుల శాసనాలతో పోల్చారు. 3వ శతాబ్దం మొదటి సగంలో పల్లవులు అమరావతిలో పాలించారని 1917లో ఆయన నిర్ణయించారు.1016 1920 నాటి ఆయన వంశావళి శివస్కందవర్మకు 250–275 ఇస్తుంది.17
  • తరానికి దాదాపు 25 సంవత్సరాల చొప్పున విష్ణుగోపుని నుంచి వెనక్కి లెక్కించి, గోపాలన్ ఆయనను దాదాపు 220 నాటివానిగా చెప్పారు.1819
  • 1932 నాటి సూయెల్ (Sewell) కాలక్రమం, ఆయన తండ్రి బప్ప పదవ సంవత్సరంలో, దాదాపు 234లో ఆయన మయిదవోలు ఫలకాలను జారీ చేసినట్లు చేసింది.20
  • ఆయన ప్రాకృతం ఇక్ష్వాకుల ప్రాకృతం కంటే తర్వాతిది కాబట్టి, సర్కార్ ఆయనను ఇక్ష్వాకుల తర్వాత, 4వ శతాబ్దపు మొదటి పావు భాగంలో ఉంచారు.21 కొత్త ఇక్ష్వాకు తేదీలు దొరికిన తర్వాత, ఆయన ఆయనను దాదాపు ఆ శతాబ్దపు నాల్గవ, ఐదవ దశాబ్దాలలో ఉంచారు.22

ఒక రాజా, ఇద్దరా?

చారుదేవి బ్రిటిష్ మ్యూజియం దానశాసనం పల్లవ రాజు విజయ-స్కందవర్మ పాలనలో తేదీ వేయబడింది.1823 ప్రధానంగా ఆ రెండు దానశాసనాల అక్షరాలు చాలా పోలి ఉన్నందున, గోపాలన్ ఆయనను శివస్కందవర్మతో “బహుశా ఒకరే” అని భావించారు.1823

1917లో జూవో-డుబ్రూయిల్ ఆ గుర్తింపు సాధ్యమే కానీ అనిశ్చితం అని భావించారు.624 మయిదవోలు యువరాజు, హిరహడగల్లి రాజు నిశ్చయంగా ఒకే వ్యక్తి అనే దానిని కూడా ఆయన సందేహించారు.624 శివ అనేది పేరులో భాగమే, గౌరవ సూచకం కాదని, బ్రిటిష్ మ్యూజియం దానశాసనం తర్వాత రాయబడిందని సర్కార్ భావించారు.2526

Footnotes

  1. E. Hultzsch, “Mayidavolu Plates of Sivaskandavarman”, Epigraphia Indica VI (1900–01), p. 85 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3

  2. H. Krishna Sastri, “Two Pallava Copper-plate Grants”, Epigraphia Indica XV (1919–20), p. 247 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  3. Bühler, “A Prakrit Grant of the Pallava King Sivaskandavarman” (1892), p. 4 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3

  4. Bühler, “A Prakrit Grant of the Pallava King Sivaskandavarman” (1892), p. 8, translation (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3

  5. Gopalan, History of the Pallavas of Kanchi (1928), p. 36 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  6. Jouveau-Dubreuil, The Pallavas (1917), p. 13 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3

  7. Sircar, Successors of the Satavahanas (1939), p. 183 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  8. Sircar, Successors of the Satavahanas (1939), p. 184 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  9. G. Jouveau-Dubreuil, The Pallavas (1917), p. 2 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  10. Jouveau-Dubreuil, The Pallavas (1917), p. 3 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3

  11. D. C. Sircar, “Two Inscriptions from Guntur District”, Epigraphia Indica XXXII (1957–58), p. 89 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  12. Hultzsch, “Mayidavolu Plates of Sivaskandavarman” (1901), p. 88, translation (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  13. G. Bühler, “A Prakrit Grant of the Pallava King Sivaskandavarman”, Epigraphia Indica I (1892), p. 2 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  14. Bühler, “A Prakrit Grant of the Pallava King Sivaskandavarman” (1892), p. 7, translation (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  15. Gopalan, History of the Pallavas (1928), p. 37 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  16. Jouveau-Dubreuil, The Pallavas (1917), p. 4 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  17. G. Jouveau-Dubreuil, Ancient History of the Deccan (1920), p. 70, genealogical table (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  18. R. Gopalan, History of the Pallavas of Kanchi (1928), p. 35 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3

  19. Gopalan, History of the Pallavas (1928), p. 59 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  20. Robert Sewell and S. Krishnaswami Aiyangar, The Historical Inscriptions of Southern India (1932), p. 16 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  21. D. C. Sircar, The Successors of the Satavahanas in Lower Deccan (1939), p. 166 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  22. D. C. Sircar, “More Inscriptions from Nagarjunikonda”, Epigraphia Indica XXXV (1963–64), p. 6 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  23. Gopalan, History of the Pallavas (1928), p. 39 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  24. Jouveau-Dubreuil, The Pallavas (1917), p. 14 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  25. Sircar, Successors of the Satavahanas (1939), pp. 166–167 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  26. Sircar, Successors of the Satavahanas (1939), p. 168 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

చిత్రాలు

ఆధారసూచికలు

ఆధారాలు (10)
  1. E. Hultzsch (ed.), Epigraphia Indica, Vol. VI (1900–01) (opens in a new tab), Government of India, Calcutta, 1901, pp. 84–89. E. Hultzsch, Mayidavolu Plates of Sivaskandavarman. [Public domain]
  2. Jas. Burgess (ed.), Epigraphia Indica, Vol. I (1888–92) (opens in a new tab), Government of India, Calcutta, 1892, pp. 2–9. G. Bühler, A Prakrit Grant of the Pallava King Sivaskandavarman. [Public domain]
  3. F. W. Thomas (ed.), Epigraphia Indica, Vol. XV (1919–20) (opens in a new tab), Government of India, Calcutta, 1925, pp. 247–248. H. Krishna Sastri, Two Pallava Copper-plate Grants. [Public domain]
  4. G. Jouveau-Dubreuil (tr. V. S. Swaminadha Dikshitar), The Pallavas (opens in a new tab), The author, Pondicherry, 1917, pp. 1–4, 13–14. [Public domain]
  5. G. Jouveau-Dubreuil, Ancient History of the Deccan (opens in a new tab), The author, Pondicherry (translated by V. S. Swaminadha Dikshitar), 1920, pp. 70. [Public domain]
  6. R. Gopalan, History of the Pallavas of Kanchi (opens in a new tab), University of Madras, 1928, pp. 33–39. [Public domain]
  7. Robert Sewell (ed. S. Krishnaswami Aiyangar), The Historical Inscriptions of Southern India (Collected till 1923) and Outlines of Political History (opens in a new tab), University of Madras, 1932, pp. 16–17. Paraphrased. [Public domain in India]
  8. D. C. Sircar, The Successors of the Satavahanas in Lower Deccan (opens in a new tab), University of Calcutta, 1939, pp. 161–168, 183–185. Cite-only; paraphrased. [All rights reserved (cited, not reproduced)]
  9. D. C. Sircar and B. Ch. Chhabra (eds.), Epigraphia Indica, Vol. XXXII (1957–58) (opens in a new tab), Archaeological Survey of India, 1959, pp. 89. D. C. Sircar, Two Inscriptions from Guntur District. Paraphrased. [Public domain in India]
  10. D. C. Sircar and G. S. Gai (eds.), Epigraphia Indica, Vol. XXXV (1963–64) (opens in a new tab), Archaeological Survey of India, 1964, pp. 6. D. C. Sircar, More Inscriptions from Nagarjunikonda. Paraphrased. [All rights reserved (cited, not reproduced)]

ఈ పేజీలో పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి

చివరి సవరణ: