ప్రచురితమైన ఆధారాలతో నిర్మించిన కొత్త సైట్. ఏదైనా పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి
తెలుగు చరిత్రTelugu History

రెండవ స్కందవర్మ (పల్లవ)

నెల్లూరు–గుంటూరు ప్రాంతపు పల్లవ రాజు. ఆయన పాలనలో 33వ సంవత్సరంలో తాంబ్రప నుంచి జారీ చేసిన మొదటి ఓంగోడు దానశాసనం నుంచి ఆయన తెలుసు. ఆ దానశాసనం ఆయన పూర్వీకులను అశ్వమేధ యాగం చేసిన కుమారవిష్ణువు వరకు ఇస్తుంది. ఆయన యువరాజు విష్ణుగోపుని తండ్రి, సింహవర్మ తాత. సింహవర్మ దానశాసనాలు అదే ప్రాంతం నుంచి వస్తాయి.

వారి శాసనాలు చూపించినంత వరకు, కంచి నుంచి పాలించకుండానే గుంటూరు, నెల్లూరు ప్రాంతంలో గ్రామాలను దానం చేసిన పల్లవ రాజులలో రెండవ స్కందవర్మ ఒకడు. ఆయన ఏకైక దానశాసనం, మొదటి ఓంగోడు దానశాసనం, ఆయన పాలనలో 33వ సంవత్సరంలో “విజయవంతమైన తాంబ్రప స్థానం” నుంచి జారీ చేయబడింది.12

ఆ దానశాసనాన్ని సంపాదకత్వం చేసిన హెచ్. కృష్ణశాస్త్రి (H. Krishna Sastri) ఆయనకు రెండవ స్కందవర్మ అని సంఖ్య ఇచ్చారు.34 ఆయన కొడుకు, మనవడి దానశాసనాలు మొదటి స్కందవర్మను ఆయన తాతగా పేర్కొంటాయి.34

కుటుంబం

ఓంగోడు దానశాసనం నాలుగు తరాల పేర్లు చెబుతుంది.1 వారు:1

  • అశ్వమేధ యాగం చేసిన మహారాజు కుమారవిష్ణువు1
  • ఆయన కొడుకు, “తన సొంత పరాక్రమంతో రాజ్యాన్ని పొందిన” స్కందవర్మ1
  • ఆయన కొడుకు వీరవర్మ1
  • ఆయన కొడుకు, దాత అయిన మహారాజు విజయ-స్కందవర్మ1

ఓంగోడు దానశాసనం ప్రకారం మొదటి స్కందవర్మ కుమారవిష్ణువు కొడుకు.1 వీరవర్మ మొదటి స్కందవర్మ కొడుకు.15 రెండవ స్కందవర్మ వీరవర్మ కొడుకు.16

ఆయన కొడుకు, యువరాజు విష్ణుగోపుడు, ఉరువుపల్లి దానశాసనాన్ని జారీ చేశాడు.56 అది స్కందవర్మ, వీరవర్మ, స్కందవర్మ అనే అవే మూడు పేర్లను ఇస్తుంది.56 ఆయన మనవడు సింహవర్మ దానశాసనాలు వీరవర్మతో మొదలవుతాయి.56

కృష్ణశాస్త్రి వీరవర్మను దర్శి ఫలకంలోని వీరకోర్చవర్మగా, 9వ శతాబ్దపు పల్లవ వంశావళి అయిన వేలూర్పాళయం ఫలకాలలోని వీరకూర్చునిగా గుర్తించారు.42 ఆ ఫలకాలు వీరకూర్చుని కొడుకుగా చేసే స్కందశిష్యునిగా ఆయన రెండవ స్కందవర్మను భావించారు.42

కుమారవిష్ణువు ఓంగోడు దానశాసనంలోని మొదటి రాజు.2 కృష్ణశాస్త్రి ఆయనను “బహుశా” వేలూర్పాళయం ఫలకాలలోని కాలభర్తృగా భావించారు, “అయితే ఆ రెండు పేర్లకు ఉమ్మడిగా ఉన్నది చాలా తక్కువ కావచ్చు”.2 ఆర్. గోపాలన్ (R. Gopalan) పల్లవ రాజుల తన పట్టికలో ఈ గుర్తింపులను అనుసరించారు, కానీ వాటిని తాత్కాలికమైనవి అన్నారు.78

దానశాసనం

ఆ దానం విజయ-స్కందవర్మ ఆదేశంపై జరిగింది.1 కర్మరాష్ట్ర అధికారులకు, ఆయుక్తకులకు (స్థానిక అధికారులు), ఓంగోడు ప్రజలకు ఆ దానం గురించి తెలియజేశారు.1 ఓంగోడు గ్రామాన్ని రెండు వేదాలు చదివిన బ్రాహ్మణుడు గోలశర్మకు ఇచ్చారు.1 ఇప్పటికే దేవాలయ భూమిగా దున్నిన పొలాలు తప్ప, పద్దెనిమిది రకాల మినహాయింపులతో (పన్నులు, బాకీల నుంచి విముక్తి) ఆ దానం వచ్చింది.1

కృష్ణశాస్త్రి కర్మరాష్ట్రాన్ని తర్వాతి శాసనాలలోని కమ్మనాడుగా గుర్తించారు.19 ఇది నెల్లూరు జిల్లా ఉత్తర భాగం, గుంటూరు జిల్లాలోని ఒక భాగం.19 ఓంగోడు ఒంగోలు పట్టణం కావచ్చని ఆయన సూచించారు.19

కాలం

పూర్వ ప్రాకృత శాసనాలలో లాగే, ఆ దానశాసనం పాత పద్ధతిలో, రాజు 33వ సంవత్సరపు శీతాకాల మూడవ పక్షంలో తేదీ వేయబడింది.2 దీనిలో, దాని సంఖ్యలలో, పదాల మధ్య ఖాళీలలో అది ఆంధ్ర (శాతవాహన) కాలానికి దగ్గరగా ఉందనడానికి కృష్ణశాస్త్రి సంకేతాన్ని చూశారు.2

పాలనా సంవత్సరం నుంచి స్కందవర్మ పాలన కనీసం 33 సంవత్సరాలు సాగిందని గోపాలన్ నిర్ణయించి, ఆ దానశాసనాన్ని సంస్కృత శాసనాలలో అతి పురాతనమైనదిగా భావించారు.1011 డి. సి. సర్కార్ (D. C. Sircar) దానిని దర్శి ముక్కతో పాటు దాదాపు 4వ శతాబ్దం మధ్య, 5వ శతాబ్దం ప్రారంభం మధ్య ఉంచారు.12

జి. జూవో-డుబ్రూయిల్ (G. Jouveau-Dubreuil) మొదటి మహేంద్రవర్మ నుంచి తరానికి 25 సంవత్సరాల చొప్పున వెనక్కి లెక్కించి, ఆయనను 450–475 నాటివానిగా చెప్పారు.1314 తాంబ్రప నుంచి తన దానశాసనాన్ని జారీ చేసిన స్కందవర్మ బహుశా ఎప్పుడూ కంచిలో పాలించలేదని ఆయన భావించారు.1314

Footnotes

  1. Krishna Sastri, “Two Pallava Copper-plate Grants” (1920), p. 250 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9 ↩10 ↩11 ↩12 ↩13 ↩14 ↩15 ↩16 ↩17

  2. Krishna Sastri, “Two Pallava Copper-plate Grants” (1920), p. 251 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7

  3. H. Krishna Sastri, “Two Pallava Copper-plate Grants”, Epigraphia Indica XV (1919–20), p. 248 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  4. Krishna Sastri, “Two Pallava Copper-plate Grants” (1920), p. 249 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  5. J. F. Fleet, “Sanskrit and Old-Canarese Inscriptions, No. XII”, Indian Antiquary V (1876), pp. 52–53, translation (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  6. E. Hultzsch, “Pikira Grant of Simhavarman”, Epigraphia Indica VIII (1905–06), p. 160 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  7. Gopalan, History of the Pallavas of Kanchi (1928), p. 57 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  8. Gopalan, History of the Pallavas (1928), pp. 59–60 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  9. Krishna Sastri, “Two Pallava Copper-plate Grants” (1920), p. 254 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3

  10. R. Gopalan, History of the Pallavas of Kanchi (1928), p. 56 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  11. Gopalan, History of the Pallavas (1928), p. 61 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  12. D. C. Sircar, The Successors of the Satavahanas in Lower Deccan (1939), p. 171 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  13. G. Jouveau-Dubreuil, Ancient History of the Deccan (1920), p. 67 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  14. Jouveau-Dubreuil, Ancient History of the Deccan (1920), p. 68 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

చిత్రాలు

రాజవంశాలు

పల్లవులు

సుమారు క్రీ.శ. 250–900

క్రీ.శ. 4వ శతాబ్దం నుండి 7వ శతాబ్దం వరకు చాలా కాలం కృష్ణాకు దక్షిణాన ఉన్న తెలుగు దేశాన్ని పట్టుకున్న కంచి (కాంచీపురం) రాజవంశం. ప్రాకృతంలో ఉన్న వారి తొలి శాసనాలు కంచి నుండి అమరావతి దగ్గరి ధాన్యకటకంలోని ఒక అధికారికి పంపబడ్డాయి. తర్వాతి ఒక వంశం పాలక్కడ, దశనపురం వంటి శిబిరాల నుండి గుంటూరు, నెల్లూరు ప్రాంతాల్లో గ్రామాలను దానం చేస్తూ సంస్కృత దానపత్రాలు జారీ చేసింది. 7వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో చాళుక్యులు వేంగిని, గుంటూరు ప్రాంతాన్ని తీసుకున్నారు. కానీ సుమారు 700 వరకు పల్లవ రాజులు ఇంకా నెల్లూరులో గ్రామాలను దానం చేశారు. సుమారు 900లో చోళ విజయం వరకు వారి సామంతులు చిత్తూరు, రాయలసీమలోని కొన్ని భాగాలను పట్టుకున్నారు.

ఆధారసూచికలు

ఆధారాలు (7)
  1. F. W. Thomas (ed.), Epigraphia Indica, Vol. XV (1919–20) (opens in a new tab), Government of India, Calcutta, 1925, pp. 248–251. H. Krishna Sastri, Two Pallava Copper-plate Grants. [Public domain]
  2. James Burgess (ed.), The Indian Antiquary, Vol. V (1876) (opens in a new tab), Education Society's Press, Bombay, 1876, pp. 50–53. J. F. Fleet, the Uruvupalli grant. [Public domain]
  3. Archaeological Survey of India, Epigraphia Indica, Vol. VIII (1905–06) (opens in a new tab), Archaeological Survey of India, 1906, pp. 160. E. Hultzsch, Pikira Grant of Simhavarman. [Public domain]
  4. G. Jouveau-Dubreuil (tr. V. S. Swaminadha Dikshitar), The Pallavas (opens in a new tab), The author, Pondicherry, 1917, pp. 15–16, 24. [Public domain]
  5. G. Jouveau-Dubreuil, Ancient History of the Deccan (opens in a new tab), The author, Pondicherry (translated by V. S. Swaminadha Dikshitar), 1920, pp. 67–68. [Public domain]
  6. R. Gopalan, History of the Pallavas of Kanchi (opens in a new tab), University of Madras, 1928, pp. 56–61. [Public domain]
  7. D. C. Sircar, The Successors of the Satavahanas in Lower Deccan (opens in a new tab), University of Calcutta, 1939, pp. 169–172. Cite-only; paraphrased. [All rights reserved (cited, not reproduced)]

ఈ పేజీలో పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి

చివరి సవరణ: