ప్రచురితమైన ఆధారాలతో నిర్మించిన కొత్త సైట్. ఏదైనా పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి

శ్రీకాళహస్తీశ్వర ఆలయం, శ్రీకాళహస్తి

శ్రీకాళహస్తి దక్షిణ కొండ పాదాల దగ్గర ఉన్న వాయు లింగ శివాలయం. దానిలో చోళ శాసనాలు ఉన్నాయి. 1516 నాటి ఒక తెలుగు శాసనం దానిలోని వంద స్తంభాల మండపాన్ని, పెద్ద గోపురాన్ని (ద్వార శిఖరాన్ని) శ్రీకృష్ణదేవరాయలకు ఆపాదిస్తుంది. చోళ రాజులు, శ్రీకృష్ణదేవరాయలు దీన్ని విస్తరించారని ఉత్తర ఆర్కాట్ మాన్యువల్ చెబుతుంది. ఫెర్గూసన్ పుస్తకాన్ని సవరించినవారు దాని వాయు లింగాన్ని దక్షిణ భారతదేశంలో శివుడి ఐదు ముఖ్య చిహ్నాలైన పంచలింగాలలో చేర్చారు.

Colour photograph of a tall whitewashed temple gateway tower with many storeys of sculpture above a busy street.
Colour photograph of a tall whitewashed temple gateway tower with many storeys of sculpture above a busy street. · రవిచంద్ర (Ravichandra) (Wikimedia Commons) (opens in a new tab) · CC BY-SA 3.0 (opens in a new tab)

శ్రీకాళహస్తి ఆలయం పాత పట్టణం “దక్షిణ కొండ పాదాల దగ్గర, మధ్య చౌకు నైరుతి మూల దగ్గర ఉంది” అని 1894 నాటి ఉత్తర ఆర్కాట్ మాన్యువల్ చెబుతుంది.1 “కృత యుగంలో బ్రహ్మ దీన్ని నిర్మించాడని చెబుతారు, అప్పుడు అది చాలా చిన్నది”.1 కానీ “చోళ రాజులు, విజయనగరానికి చెందిన కృష్ణదేవరాయలు దీన్ని విస్తరించి, మెరుగుపరిచారు.”1

వాయు లింగం

దాని దేవుడు గాలి ప్రవాహ రూపంలో ఉన్న శివుడు. ఆయనను వాయు లింగం, అంటే గాలి లింగంగా పూజిస్తారు.1 దాని పైన ఎప్పుడూ ఊగుతూ ఉండే ఒక దీపం వేలాడుతుంది.1 దాని కింద వెలిగే మరో దీపం వల్ల ఈ కదలిక వస్తుందని మాన్యువల్ వివరించింది.1

1910లో జేమ్స్ ఫెర్గూసన్ (James Fergusson) పుస్తకాన్ని సవరించినవారు “దక్షిణ భారతదేశంలో శివుడి ఐదు ముఖ్య చిహ్నాలైన” పంచలింగాలను జాబితా చేశారు.2 వాటిలో “ఉత్తర ఆర్కాట్‌లోని కాళహస్తిలో, గాలికి దీపం కంపించే ‘వాయు-లింగం’” పేరు చెప్పారు.2

యూరోపియన్లు ఆలయంలోకి వెళ్లలేరని మాన్యువల్ గుర్తించింది, “కానీ దానిలో మంచి శిల్పాలు ఉన్నాయని చెబుతారు”.3 “చాలా మంటపాలు ఉన్నాయి, వాటిలో ఒకదాన్ని వంద స్తంభాల మండపం అని పిలుస్తారు.”3

కాలం

ఈ ఆలయం చోళుల కాలంలో ఉండేది.4 అది “ఆయన [మొదటి రాజరాజు] పాలనలో ఉంది, మూడవ కులోత్తుంగుడు దాన్ని పునరుద్ధరించాడు” అని వి. రంగాచార్య (V. Rangacharya) రాశారు.4 దానిలో ఆయన జాబితా చేసిన అతి పురాతన శాసనాలు చోళ శాసనాలు.4

ఒక శాసనం విజయనగర చేర్పుల కాలాన్ని చెబుతుంది.5 రంగాచార్య జాబితా దాన్ని ఇలా వర్ణిస్తుంది: “1903 నాటి 196.—(తెలుగు.) అదే ఆలయపు రెండో ప్రాకారం పశ్చిమ గోడపై.”5 “శ. 1438, ధాతృ సంవత్సరంలో విజయనగర రాజు వీరప్రతాప-వీర-కృష్ణదేవ మహారాయల శాసనం.”5 “రాజు విజయాలను, ఆయన కాళహస్తి సందర్శనను, ఆయన 100 స్తంభాల మంటపాన్ని, పెద్ద గోపురాన్ని కట్టించడాన్ని పేర్కొంటుంది.”5 శక 1438 (శక అనేది సంవత్సరాలు లెక్కించే ఒక భారతీయ పద్ధతి) అంటే 1516–17. కృష్ణదేవరాయల శ్రీకాళహస్తి శాసనం, శ్రీకృష్ణదేవరాయలు పేజీలు చూడండి.

రాయవాచకము

ఎస్. కృష్ణస్వామి అయ్యంగార్ (S. Krishnaswami Aiyangar) తెలుగు రాయవాచకము సారాంశాన్ని ఇచ్చారు.6 ఆయన సారాంశంలో, రాజు కాళహస్తి దేవుడికి పెద్ద దానాలు ఇచ్చాడని, “కాళహస్తిలో అనేక సత్రాలు (విశ్రాంతి గృహాలు) కూడా కట్టించాడని” అది చెబుతుంది.6 కానీ అది ఆయన సందర్శనను శ్రీముఖ సంవత్సరంలో జరిగినట్లు చెబుతుంది, గోపురం (ద్వార శిఖరం) గురించి చెప్పదు.6 ఆలయం గురించిన మాన్యువల్ కథనం ఏ భాగాలు చోళుల పనో, ఏవి విజయనగర పనో చెప్పదు.1

Footnotes

  1. Arthur F. Cox, rev. Harold A. Stuart, Madras District Manuals: North Arcot, Vol. II (1894), p. 364 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7

  2. James Fergusson, History of Indian and Eastern Architecture, Vol. I, revised by James Burgess (1910), p. 374, note 1 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  3. Cox and Stuart, North Arcot Manual, Vol. II (1894), p. 365 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  4. V. Rangacharya, A Topographical List of the Inscriptions of the Madras Presidency, Vol. I (1919), p. 480, Chittoor district, Kalahasti (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3

  5. Rangacharya, Topographical List, Vol. I (1919), p. 487, Chittoor No. 135 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  6. S. Krishnaswami Aiyangar (ed.), Sources of Vijayanagar History (1919), p. 117, extract from the Rayavachakamu (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3

చిత్రాలు

ఆధారసూచికలు

ఆధారాలు (4)
  1. V. Rangacharya, A Topographical List of the Inscriptions of the Madras Presidency (collected till 1915), with Notes and References, Vol. I (opens in a new tab), Government Press, Madras, 1919, pp. 480, 487. [Public domain]
  2. Arthur F. Cox (rev. Harold A. Stuart), Madras District Manuals: North Arcot, Vol. II (new edition) (opens in a new tab), Government Press, Madras, 1894, pp. 364–365. [Public domain]
  3. James Fergusson (rev. James Burgess), History of Indian and Eastern Architecture, Vol. I (revised ed.) (opens in a new tab), John Murray, London, 1910, pp. 374. [Public domain]
  4. S. Krishnaswami Aiyangar, Sources of Vijayanagar History (opens in a new tab), University of Madras, 1919, pp. 117. [Public domain]

ఈ పేజీలో పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి

చివరి సవరణ: