శ్రీకాళహస్తి
పాత ఉత్తర ఆర్కాటు (తర్వాత చిత్తూరు) జిల్లాలో, నగరి కొండల చివర, స్వర్ణముఖి కుడి ఒడ్డున ఉన్న ఆలయ పట్టణం. ఇది కాళహస్తి జమీందారుల కేంద్రం. వాయు లింగానికి చెందిన దాని శివాలయాన్ని చోళులు విస్తరించారు. 1516 నాటి ఒక శాసనం ప్రకారం, దానికి శ్రీకృష్ణదేవరాయల నుంచి వంద స్తంభాల మండపం, పెద్ద గోపురం (ద్వార శిఖరం) లభించాయి. జమీందారులు మొదట విజయనగర రాజుల అధికారులుగా మొదలయ్యారని ఉత్తర ఆర్కాటు మాన్యువల్ భావించింది.

1894 నాటి ఉత్తర ఆర్కాటు మాన్యువల్ కాళహస్తిని, “శ్రీ కాళహస్త్రి లేదా కాలస్త్రి”ని, 11,754 మంది జనాభా గల పట్టణంగా, కాళహస్తి రాజా నివాసంగా వర్ణిస్తుంది.1 అది “నగరి కొండల చివర స్వర్ణముఖి కుడి ఒడ్డున ఉంది”.1 పట్టణం దగ్గర ఈ కొండలను “ఎంత పవిత్రంగా భావిస్తారంటే వాటి నుంచి రాయి లేదా కంకర తవ్వడానికి అనుమతి లేదు”.1
“పట్టణానికి ప్రధాన ప్రాముఖ్యాన్ని ఇచ్చే ఆలయం దక్షిణ కొండ పాదాల వద్ద ఉంది”.2 కనిపించని గాలి ప్రవాహం రూపంలో ఉన్న శివుడికి అది అంకితమైంది. ఆయనను వాయు లింగంగా పూజిస్తారు.2 లింగాన్ని పూజించిన సాలెపురుగు, పాము, ఏనుగు అనే పురాణ కథ ద్వారా మాన్యువల్ ఆ పేరును వివరిస్తుంది: శ్రీ, కాళ, హస్తి.2 శ్రీకాళహస్తీశ్వర ఆలయం, శ్రీకాళహస్తి పేజీ చూడండి.
కాళహస్తిలో విజయనగరం
మాన్యువల్ ప్రకారం ఆలయాన్ని “చోళ రాజులు, విజయనగరానికి చెందిన కృష్ణదేవరాయలు విస్తరించి, మెరుగుపరిచారు”.2 రెండవ ప్రాకారంలో 1516 నాటి ఒక తెలుగు శాసనం ఉంది.3 వి. రంగాచార్య (V. Rangacharya) సారాంశంలో అది “రాజు విజయాలను, ఆయన కాళహస్తి సందర్శనను, ఆయన 100 స్తంభాల మండపాన్ని, పెద్ద గోపురాన్ని కట్టించడాన్ని పేర్కొంటుంది”.3
తిరుపతి తర్వాత రాజు కాళహస్తికి వెళ్లాడని తెలుగు రాయవాచకము చెబుతుంది.4 అక్కడ ఆయన దేవుడికి పెద్ద దానాలు చేసి, అనేక సత్రాలు (విశ్రాంతి గృహాలు) కట్టించాడు.4 మొదటి రాజరాజు (చోళ) కాలం నుంచి పదహారవ శతాబ్దం మధ్య వరకు పట్టణాన్ని ముమ్ముడి-చోళపురం అని పిలిచేవారని కూడా రంగాచార్య గుర్తించారు.5 కృష్ణదేవరాయల శ్రీకాళహస్తి శాసనం (1516), శ్రీకృష్ణదేవరాయలు పేజీలు చూడండి.
జమీందారులు
కాళహస్తి జమీందారులు వెలమ కులానికి చెందినవారు.6 దేశపు ప్రాచీన రాజు ఓరుగంటి ప్రతాపరుద్రుడి నుంచి తమ మొదటి పాలెగాడు (నాయకుడు) ఎస్టేట్ను పొందాడని వారు మాన్యువల్ సంకలనకర్తలకు చెప్పారు.6 “వారు మొదట సుమారు పదిహేనవ శతాబ్దంలో విజయనగర రాజులు నియమించిన మెంకావల్గార్లు అని నిశ్చింతగా భావించవచ్చు” అని మాన్యువల్ అభిప్రాయపడింది.6 మెంకావల్గార్ అనే పదానికి మాన్యువల్ అర్థం చెప్పదు.6 వేరే చోట ఒక పాలెగాడు పోషించవలసిన “పోలీసు”లను అది కావల్గార్లు అంటుంది.7 ఆ రాజ్యం పతనమైన తర్వాత వారు ”… చట్టాన్ని లెక్కచేయని, ఎప్పుడూ పొరుగువారితో యుద్ధం చేసే గుంపుగా మారారు”.6 తిరుపతి, తిరుమల పేజీ చూడండి.
Footnotes
-
Cox and Stuart, North Arcot Manual, Vol. II (1894), p. 363 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3
-
Cox and Stuart, North Arcot Manual, Vol. II (1894), p. 364 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4
-
Rangacharya, Topographical List, Vol. I (1919), p. 487, Chittoor No. 135 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2
-
S. Krishnaswami Aiyangar (ed.), Sources of Vijayanagar History (1919), p. 117, extract from the Rayavachakamu (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2
-
V. Rangacharya, A Topographical List of the Inscriptions of the Madras Presidency, Vol. I (1919), p. 480, Chittoor district, Kalahasti (archive.org (opens in a new tab)). ↩
-
Arthur F. Cox, rev. Harold A. Stuart, Madras District Manuals: North Arcot, Vol. II (1894), p. 360 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5
-
Cox and Stuart, North Arcot, Vol. II (1894), p. 337 (archive.org (opens in a new tab)). ↩
చిత్రాలు
ఆధారసూచికలు
గమనికలు (0)
ఆధారాలు (3)
ఈ పేజీలో పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి
చివరి సవరణ:

