ప్రచురితమైన ఆధారాలతో నిర్మించిన కొత్త సైట్. ఏదైనా పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి

కొక్కొండ వేంకటరత్నం

19వ శతాబ్దపు తెలుగు పండితుడు, కవి, పత్రికా రచయిత, సంప్రదాయ గ్రాంథిక శైలి సమర్థకుడు. ఆయన నరకాసుర విజయ వ్యాయోగము ముద్రణ పొందిన సంస్కృత నాటకపు మొదటి తెలుగు అనువాదం అని పి. టి. రాజు రాశారు. ఆయన ఆంధ్ర భాషా సంజీవని పత్రికను నడిపారు, కందుకూరి వీరేశలింగంతో పత్రికలలో వివాదం సాగించారు, తర్వాత గిడుగు రామమూర్తి వ్యావహారిక తెలుగు ఉద్యమాన్ని వ్యతిరేకించారు.

కొక్కొండ వేంకటరత్నం తెలుగు పండితుడు, కవి, పత్రికా రచయిత.12 సంప్రదాయ గ్రాంథిక శైలిని పట్టుకున్న తెలుగు సాహిత్యపు పాత పంథాకు ఆయన చెందినవారు.13 ఆయన నరకాసుర విజయ వ్యాయోగము ముద్రణలో వచ్చిన సంస్కృత నాటకపు మొదటి తెలుగు అనువాదం అని పి. టి. రాజు (P. T. Raju) రాశారు.4 ఆయన తన కాలపు ప్రధాన సాహిత్య వివాదాలలో పాల్గొన్నారు.56

అనువాదకుడు, కవి

పి. చెంచయ్య (P. Chenchiah), రాజా ఎం. భుజంగరావు (Raja M. Bhujanga Rao) తమ తెలుగు సాహిత్య చరిత్ర (1928)లో సంస్కృత నాటకాల ప్రముఖ అనువాదకులలో ఆయన పేరు చెప్పారు.7 ఆయన నాటకం నరకాసుర విజయం (నరకాసురుని ఓటమి).7 1944లో రాజు తెలుగు నాటకం ఎలా మొదలైందో వర్ణించారు.4 సంచార నాటక బృందాలు హిందీలో నాటకాలు ప్రదర్శించాయి. తర్వాత సంస్కృత నాటకాలను తెలుగులోకి మార్చారు.4 ఈ అనువాదాలలో ముద్రితమైన మొదటిది కొక్కొండ నరకాసుర విజయ వ్యాయోగము అని ఆయన రాశారు.4

ఇంకా పాత పద్ధతిలో దీర్ఘ కావ్యాలు రాస్తున్న సంప్రదాయ పంథా కవులలో కూడా చెంచయ్య, భుజంగరావు ఆయనను చేర్చారు.1 1943లో హైదరాబాద్‌లో రాసిన కె. సీతారామయ్య (K. Sitaramaiya) 20వ శతాబ్దం మొదట్లో ఇంకా ప్రబంధాలు (దీర్ఘ కథా కావ్యాలు) రాస్తున్న పండితులతో ఆయన పేరు చెప్పారు.8

పత్రికా రచయిత

సాహిత్యానికి ఎక్కువ స్థలం ఇచ్చిన 19వ శతాబ్దపు తెలుగు పత్రికలను సీతారామయ్య జాబితా చేశారు.2 వాటిలో “కొక్కొండ వి. పంతులు” ఆంధ్ర భాషా సంజీవని ఉంది.2 ఆయన అభిప్రాయంలో ఈ పత్రికలు పాత పద్ధతులను అనుసరించాయి.2

డి. ఆంజనేయులు (D. Anjaneyulu) వీరేశలింగం జీవిత చరిత్ర (1976)లో ఇంకా జోడిస్తారు.9 మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీ కాలేజీలో సీనియర్ తెలుగు పండితుడిగా ఉండగా కొక్కొండ తెలుగు పత్రిక ఆంధ్ర భాషా సంజీవనికి సంపాదకత్వం వహించారు.9 వీరేశలింగం పత్రిక వివేకవర్ధని మొదటి సంచికలు సంజీవని ముద్రణాలయంలో ముద్రితమయ్యాయి.9

సాహిత్యం, భాషపై వివాదాలు

కందుకూరి వీరేశలింగం “పండిత కొక్కొండ వేంకటరత్నం, మహామహోపాధ్యాయ వేదం వేంకటరాయ శాస్త్రిలతో సాహిత్య వివాదంలోకి దిగారు” అని రాజు రాశారు.5 “వారి త్రిముఖ పోరాటం ఆనాటి విద్యావంతులకు సాహిత్య విందు” అని ఆయన జోడించారు.5

ఆంజనేయులు ఆ వివాదాన్ని వివరిస్తారు.910 స్త్రీ విద్య, పెళ్లి వయసు విషయంలో ఆ ఇద్దరికీ వ్యతిరేక అభిప్రాయాలు ఉన్నాయి.9 కొక్కొండ పాత సామాజిక ఆచారాలను సమర్థించారు, వీరేశలింగం వాటిని ప్రశ్నించారు.910 కొక్కొండ హాస్య వర్ధని అనే హాస్య పత్రికను మొదలుపెట్టినప్పుడు, వీరేశలింగం 1876 జూలైలో హాస్య సంజీవనితో జవాబిచ్చారు.10 స్త్రీ విద్యకు వ్యతిరేకంగా కొక్కొండ చేసిన వాదనలకు ఆయన పురుషుల విద్యకు వ్యతిరేకంగా వ్యంగ్య వాదనలతో జవాబిచ్చారు.10 వేదం వేంకటరాయ శాస్త్రి చూడండి.

20వ శతాబ్దంలో ఆయన వ్యావహారిక తెలుగులో పుస్తకాలు రాసే ఉద్యమాన్ని వ్యతిరేకించారు.6 గిడుగు రామమూర్తిని వ్యతిరేకించిన గొప్ప పండితులలో వేదం, జయంతి రామయ్యలతో పాటు రాజు ఆయన పేరు చెబుతారు.6 కొక్కొండ, ఇతరుల రచనలలో వారి సొంత వ్యాకరణ నియమాల ప్రకారమే తప్పులను రామమూర్తి ఎత్తి చూపారని సీతారామయ్య రాశారు.11

Footnotes

  1. Chenchiah and Bhujanga Rao, A History of Telugu Literature (1928), p. 118 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3

  2. Sitaramaiya, A Hand Book of Telugu Literature (1943), pp. 85–86 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  3. Raju, Telugu Literature (1944), p. 79 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩

  4. Raju, Telugu Literature (1944), p. 71 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  5. P. T. Raju, Telugu Literature (1944), p. 57 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩ ↩2 ↩3

  6. Raju, Telugu Literature (1944), p. 80 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩ ↩2 ↩3

  7. P. Chenchiah and Raja M. Bhujanga Rao, A History of Telugu Literature (1928), p. 114 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  8. K. Sitaramaiya, A Hand Book of Telugu Literature (1943), p. 65, note 1 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩

  9. D. Anjaneyulu, Kandukuri Veeresalingam (1976), p. 16 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6

  10. Anjaneyulu, Kandukuri Veeresalingam (1976), p. 17 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  11. Sitaramaiya, A Hand Book of Telugu Literature (1943), p. 88 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩

ఆధారసూచికలు

ఆధారాలు (4)
  1. P. Chenchiah and Raja M. Bhujanga Rao, A History of Telugu Literature (The Heritage of India Series) (opens in a new tab), Association Press (Y.M.C.A.), Calcutta / Oxford University Press, London, 1928, pp. 114, 118. [Public domain]
  2. K. Sitaramaiya, A Hand Book of Telugu Literature (opens in a new tab), Hyderabad Telugu Academy, Hyderabad (Deccan), 1943, pp. 65, 85, 88. Cite-only; paraphrased. [All rights reserved (cited, not reproduced)]
  3. P. T. Raju, Telugu Literature (Andhra Literature) (The P. E. N. Books, The Indian Literatures, No. XV) (opens in a new tab), International Book House, Bombay, for the P. E. N. All-India Centre, 1944, pp. 57, 71, 79–80. Cite-only; paraphrased. [All rights reserved (cited, not reproduced)]
  4. D. Anjaneyulu, Kandukuri Veeresalingam (opens in a new tab), Publications Division, Government of India, 1976, pp. 16–17. Cite-only; paraphrased. [All rights reserved (cited, not reproduced)]

ఈ పేజీలో పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి

చివరి సవరణ: