మన్మకేతుడు (మూడవ కేతరాజు)

మన్మకేతుడు, అంటే మూడవ కేతరాజు, 1230లలో అమరావతి–ధరణికోటను ఏలిన కోట నాయకుడు. ఆయన రెండవ కేతరాజు మనవడు. 1240 నాటి ఆయన ఎడవల్లి తామ్రశాసనం కోట నాయకుల వంశవృక్షాన్ని ఇస్తుంది. 404 మంది బ్రాహ్మణులకు ఒక గ్రామాన్ని దానం చేస్తుంది. కాకతీయ రాజు గణపతిదేవుని మేనకోడలైన ఆయన రాణి బయ్యలమహాదేవి 1234లో అమరావతిలో బుద్ధునికి దీపం ఇచ్చింది. వారి కొడుకు కోట నాయకుడు గణపతిదేవుడు.

మన్మకేతుడు, అంటే మూడవ కేతరాజు, కృష్ణా దక్షిణ ఒడ్డున ఉన్న అమరావతి–ధరణికోటను ఏలిన కోట నాయకుల వంశంవాడు.1 కాకతీయ రాజు గణపతిదేవుడు తీరంలో బలం పెంచుకుంటున్న 1230లలో ఆయన పాలించాడు.12 కోట నాయకుల వంశవృక్షం అంతటినీ ఆయన తామ్రశాసనమే ఇస్తుంది.1 ఆయన రాణి అమరావతిలో బుద్ధుని ఇంకా పూజించింది.1 అందుకే ఆయన ముఖ్యుడు.1

కుటుంబం

ఎడవల్లి తామ్రశాసనం ఈ వంశంలో ఆరు తరాల పేర్లు చెబుతుంది. మొదటి భీముడు, మొదటి కేతరాజు, రెండవ భీముడు, రెండవ కేతరాజు, మూడవ భీముడు, ఆ తర్వాత “సబ్బాంబిక కొడుకు” మన్మకేతుడు.1 అంటే మన్మకేతుడు రెండవ కేతరాజు మనవడు.1

ఆయన రాణి బయ్యలమహాదేవి.1 ఆమె నతవాడి నాయకుడు రుద్రుని కూతురు.1 ఆమె తల్లి మైలమాంబ కాకతీయ రాజు గణపతిదేవుని సోదరి అని 1916లో ప్రభుత్వ శాసన శాస్త్రవేత్త గుర్తించారు.1 ఈ పెళ్లితో కోట నాయకులకు కాకతీయ రాజవంశంతో బంధుత్వం ఏర్పడింది.1

1258 నాటి ఒక శాసనం మహామండలేశ్వరుడు (గొప్ప ప్రాంతీయ పాలకుడు) జగమెచ్చుగండ గణపతిదేవరాజును బయ్యలదేవి కొడుకుగా చెబుతుంది.1 ఆయన మన్మకేతుని “నిస్సందేహంగా కొడుకే” అని నివేదిక భావించింది.1 తండ్రి పాలనలోనే ఈ కొడుకు పాలనలో భాగం పంచుకున్నాడని వి. యశోదాదేవి భావించారు.2

ఎడవల్లి తామ్రశాసనం

ఎడవల్లి తామ్రశాసనం నరసరావుపేట తాలూకాలో దొరికింది.1 ఎడవల్లి గ్రామాన్ని 404 మంది బ్రాహ్మణులకు ఇచ్చిన దానాన్ని అది నమోదు చేస్తుంది.1 వారిలో కొందరు కోట నాయకులు ఏలిన “ఆరువేల” దేశం వారు, మరికొందరు దాని పక్కనున్న వేంగి దేశం వారు.1 దాని తేదీని అంకెలకు బదులు మాటల్లో ఇచ్చారు.1 అది శక 1162, అంటే సుమారు 1240 (శకం సంవత్సరాలను లెక్కించే ఒక భారతీయ పద్ధతి).1

ఈ శాసనపు ముద్రపై “రెండు తలల కల్పిత పక్షి” గండభేరుండం ఉంది.3 కోట నాయకులు ఈ పక్షిని తమ రాజ చిహ్నంగా తీసుకున్నారని నివేదిక పేర్కొంది.3 ఈ శాసనం మన్మకేతుని ధాన్యకటక నగర ప్రభువుగా పిలుస్తుందని యశోదాదేవి చదివారు.2 అది అమరావతికి పాత పేరు.2

బుద్ధునికి దానాలు

అమరావతి అమరేశ్వరాలయంలోని ఒక స్తంభంపై రెండవ కేతరాజు గొప్ప శాసనం ఉంది. దాని కిందే బుద్ధునికి మరో దానం ఉంది. దానిని శక 1156, అంటే సుమారు 1234లో బయ్యమాంబ చేసింది.4 అందులో పన్నెండు సంస్కృత శ్లోకాలు, ఒక తెలుగు వచన భాగం ఉన్నాయి.4 బయ్యమ “రెండవ కేతరాజు రాణుల్లాగే” అమరావతి బుద్ధుని భక్తురాలని 1916 నివేదిక పేర్కొంది.1

మన్మకేతరాజు సొంత శాసనం ఒకటి మద్రాసు మ్యూజియంలో ఉంది.5 అది కూడా బుద్ధుని ఆలయానికి ఒక దీపం ఇచ్చిన సంగతిని నమోదు చేస్తుందని 1914లో శాసన శాస్త్రవేత్త తెలిపారు.5 రెండవ కేతరాజు అమరావతి స్తంభ శాసనం చూడండి.

ఆయన పాలన

ఆయన కాలపు శాసనాల జాబితాను యశోదాదేవి ఇచ్చారు.2 1235 నాటి అమరావతి శాసనం ఆయనను మహామండలేశ్వర మన్మకేతరాజు అంటుంది.2 ఆయన కొడుకు గణపతి 1234లో ప్రత్తిపాడులో, 1238లో బేగటపురంలో శాసనాలు వేయించాడు.2 ఈ శాసనాల్లో తండ్రీ కొడుకులు ఇద్దరూ కాకతీయులను తమ ఏలికలుగా చెప్పలేదని ఆమె గుర్తించారు.2 వారు కాకతీయుల సామంతులు కారు, మిత్రులు అని ఆమె భావించారు.2 1240 తర్వాత మన్మకేతుని గురించి ఏమీ వినిపించదు.6

ఆధారాల్లో భిన్నాభిప్రాయాలు

  • బయ్యమాంబ ఎవరి రాణి? 1901లో అమరావతి స్తంభాన్ని ప్రచురించిన ఇ. హుల్ష్ ఆమెను రెండవ కేతరాజు భార్యగా భావించారు.4 1914లో శాసన శాస్త్రవేత్త ఆమె “బహుశా” మన్మకేతుని భార్య అన్నారు.5 1916లో ఎడవల్లి శాసనం ఆధారంగా నివేదిక ఆమెను రెండవ కేతరాజు మనవడు మన్మకేతుని రాణిగా తేల్చింది.1
  • వంశంలో ఆయన స్థానం. 1916 నివేదిక, పి. వి. పరబ్రహ్మశాస్త్రి పట్టిక మన్మకేతుని మూడవ భీముని కొడుకుగా చూపుతాయి.37 యశోదాదేవి అంగీకరించారు.2 ఆయనను భీముని పెద్ద కొడుకు అన్నారు.2

Footnotes

  1. Annual Report on Epigraphy, Madras, for 1915–16 (G.O. No. 99, Home (Miscellaneous), 29 August 1916), Part II, para. 55, p. 137 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9 ↩10 ↩11 ↩12 ↩13 ↩14 ↩15 ↩16 ↩17 ↩18 ↩19 ↩20

  2. V. Yashoda Devi, The History of Andhra Country, 1000 A.D.–1500 A.D. (1993), p. 165 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9 ↩10 ↩11

  3. Annual Report on Epigraphy, Madras, for 1915–16 (1916), Part II, para. 55, p. 138 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3

  4. E. Hultzsch, “Two Pillar Inscriptions at Amaravati”, Epigraphia Indica VI (1901), p. 157, inscription B (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3

  5. Annual Report on Epigraphy, Madras, for 1913–14 (G.O. No. 920, Public, 4 August 1914), Part II, para. 41, p. 105 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3

  6. Yashoda Devi, History of Andhra Country (1993), p. 166 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩

  7. P. V. Parabrahma Sastry, The Kakatiyas of Warangal (1978), p. 156, table of the Kota chiefs. ↩

ఆధారసూచికలు

ఆధారాలు (5)
  1. Madras Government (Assistant Archaeological Superintendent for Epigraphy), Annual Reports on Epigraphy, Southern Circle, for 1915-16 to 1919-20 (opens in a new tab), Government Press, Madras, 1920, pp. 137–138 (report for 1915–16). [Public domain]
  2. Madras Government (Assistant Archaeological Superintendent for Epigraphy), Annual Reports on Epigraphy, Southern Circle, for 1910-11 to 1914-15 (opens in a new tab), Government Press, Madras, 1915, pp. 105 (report for 1913–14). [Public domain]
  3. E. Hultzsch (ed.), Epigraphia Indica, Vol. VI (1900–01) (opens in a new tab), Government of India, Calcutta, 1901, pp. 157. E. Hultzsch, Two pillar inscriptions at Amaravati (No. 15), inscription B. [Public domain]
  4. P. V. Parabrahma Sastry, The Kakatiyas of Warangal, Government of Andhra Pradesh, 1978, pp. 156. Cite-only; paraphrased. [All rights reserved (cited, not reproduced)]
  5. V. Yashoda Devi, The History of Andhra Country, 1000 A.D.-1500 A.D. (opens in a new tab), Gyan Publishing House, New Delhi, 1993, pp. 165–166. Cite-only; paraphrased. [All rights reserved (cited, not reproduced)]

ఈ పేజీలో పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి

చివరి సవరణ: