ప్రచురితమైన ఆధారాలతో నిర్మించిన కొత్త సైట్. ఏదైనా పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి
తెలుగు చరిత్రTelugu History

విష్ణుగోపుడు (పల్లవ యువమహారాజు)

నెల్లూరు–గుంటూరు వంశపు పల్లవ యువరాజు, రెండవ స్కందవర్మ కొడుకు, సింహవర్మ తండ్రి. యువరాజు (యువమహారాజు)గా ఆయన పాలక్కడ నుంచి ఉరువుపల్లి దానశాసనాన్ని జారీ చేశాడు. అది సింహవర్మ అనే రాజు 11వ సంవత్సరంలో తేదీ వేయబడింది. అది కందుకూరులోని ఒక ఆలయానికి భూమి ఇచ్చింది. ఆయన ఎప్పుడైనా పాలించాడా, ఆయన దానశాసనంలోని సింహవర్మ ఎవరు అనే విషయాలపై పండితులు ఏకీభవించరు.

విష్ణుగోపుడు గుంటూరు, నెల్లూరు దేశంలో దానశాసనాలు జారీ చేసిన వంశానికి చెందిన పల్లవ యువరాజు.1 ఆయన సొంత దానశాసనంలో, ఆయన కొడుకు దానశాసనాలలో కూడా ఆయనను యువరాజు అనే అర్థం గల యువమహారాజ అంటారు.1 సర్ వాల్టర్ ఎలియట్ నకళ్ల (కచ్చితమైన ప్రతులు) నుంచి 1876లో జె. ఎఫ్. ఫ్లీట్ (J. F. Fleet) ఆయన ఏకైక శాసనం ఉరువుపల్లి దానశాసనాన్ని ప్రచురించారు.2 ఆయన సముద్రగుప్తుని శత్రువు కాంచీ విష్ణుగోపుని కంటే వేరే వ్యక్తి.3

కుటుంబం

విష్ణుగోపుడు రెండవ స్కందవర్మ కొడుకు. ఉరువుపల్లి దానశాసనం ఆయన తండ్రి స్కందవర్మ, తాత వీరవర్మ, ముత్తాత స్కందవర్మ పేర్లు చెబుతుంది.21 ఆయన కొడుకు దానశాసనాలు వీరవర్మ నుంచి వంశ క్రమాన్ని మళ్లీ చెబుతాయి.21 రెండవ స్కందవర్మ (పల్లవ) చూడండి. ఆయన కొడుకు సింహవర్మ. ఆయన పికీర, మంగళూరు, రెండవ ఓంగోడు, విలవట్టి దానశాసనాలను జారీ చేశాడు.14

దానశాసనం ఎవరి పాలనలో తేదీ వేయబడింది?

విష్ణుగోపుడు దానం చేశాడు. కానీ అది “మహారాజు సింహవర్మ విజయ సంవత్సరాలలో పదకొండవ దానిలో” తేదీ వేయబడింది.5 పండితులు దీనిని మూడు రకాలుగా వివరించారు:216

  • ఈ సింహవర్మ అప్పుడు పాలిస్తున్న విష్ణుగోపుని అన్న అని ఫ్లీట్ ఊహించి, కుటుంబ పట్టికలో మొదటి సింహవర్మను విష్ణుగోపుని కంటే ముందు ఉంచారు.27 1920లో జి. జూవో-దుబ్రుయ్ (G. Jouveau-Dubreuil) దీనితో ఏకీభవించారు.89 ఆయన విష్ణుగోపుని తన సోదరుని కింద పాలక్కడ పాలకునిగా చేశారు.89
  • దానికి బదులు, ఉరువుపల్లి దానశాసనం విష్ణుగోపుని సొంత కొడుకు సింహవర్మ పాలనలో తేదీ వేయబడిందని హుల్ట్ష్ (Hultzsch) భావించారు.110 ఎప్పుడూ యువరాజు అని పిలవబడిన విష్ణుగోపుడు సింహాసనం ఎక్కలేదని, బహుశా ఆయన దానిని నిరాకరించాడని ఆయన వాదించారు.110 ఈ అభిప్రాయంలో విష్ణుగోపుడు తన కొడుకు పాలనలో కూడా జీవించాడు.110
  • సి. ఆర్. కృష్ణమాచార్లు (C. R. Krishnamacharlu) మూడవ సమాధానం ప్రతిపాదించారు.611 ఆయన అభిప్రాయంలో ఆ దానశాసనం మొదట విష్ణుగోపునిదే. కానీ ఆయన కొడుకు సింహవర్మ తన సొంత పదకొండవ సంవత్సరంలో దానిని అధికారికంగా జారీ చేశాడు.611

ఆయన పాలించాడా?

ఆయన ఎప్పుడూ రాజుగా పాలించలేదని హుల్ట్ష్, ఫ్లీట్, జూవో-దుబ్రుయ్ అందరూ భావించారు.1212 కృష్ణమాచార్లు ఏకీభవించలేదు.136 విష్ణుగోపుని మనవడి చూర దానశాసనం ఆయనను మహారాజు అంటుంది.136 తూర్పు చాళుక్య రాజు మంగి-యువరాజు ఇరవై ఐదు సంవత్సరాలు పాలించినప్పటికీ, జీవితాంతం యువరాజు అని పిలవబడ్డాడు.136 కాబట్టి విష్ణుగోపుని బిరుదు ఆయన ఎప్పుడూ పాలించలేదని రుజువు చేయదని కృష్ణమాచార్లు నిర్ణయించారు.136

డి. సి. సర్కార్ (D. C. Sircar) ఆయనను పాలక్కడ కేంద్రంగా గల రాష్ట్ర పాలకునిగా భావించారు.1415 విష్ణుగోపుడు తనను తాను ప్రజల పాలకునిగా వర్ణించుకున్నాడని ఆయన గుర్తించారు.1415

ఉరువుపల్లి దానశాసనం

ఆ దానశాసనం “శ్రీమంతమైన, విజయవంతమైన పాలక్కడ ప్రదేశం నుంచి” జారీ అయింది.5 దానిలో విష్ణుగోపుడు ముండ దేశంలోని ఉరువుపల్లి గ్రామస్థులకు అక్కడ రెండు వందల నివర్తనాల (ఒక భూమి కొలత) దానం గురించి చెప్పాడు.5 ఫ్లీట్ అనువాదంలో, ఆ భూమిని “సేనాని విష్ణువర్మ స్థాపించిన విష్ణుహరదేవుని కుటుంబం కోసం కందుకూరలోని దేవుళ్ల సొత్తు”గా చేశారు.5

కృష్ణమాచార్లు ఫ్లీట్‌ను సరిదిద్దారు.16 ఆయన పఠనంలో ఆ భూమిని ఒక కుటుంబానికి కాకుండా, ఒక సేనాని కట్టించిన విష్ణుహర ఆలయానికి ఆలయ భూమిగా ఇచ్చారు.16 ఆ ఆలయం కందుకూరు తొలి ఆలయాలలో ఒకటిగా ఆయనకు కనిపించింది.16 ముండరాష్ట్రం నెల్లూరు జిల్లాలోని కోవూరు చుట్టూ ఉన్న దేశం అని ఆయన చూపించారు.17

మతం

విష్ణుగోపుడు తన దానశాసనాన్ని “పవిత్రుని ద్వారా విజయం సాధించబడింది” అనే మాటలతో మొదలుపెడతాడు.5 ఆయన తనను తాను పవిత్రుని, అంటే విష్ణువు శ్రేష్ఠ భక్తుడు అని పిలుచుకుంటాడు.5 ఆయన, ఆయన కొడుకు వైష్ణవులు (విష్ణువు భక్తులు) అని సర్కార్ నిర్ణయించారు.15

Footnotes

  1. E. Hultzsch, “Pikira Grant of Simhavarman”, Epigraphia Indica VIII (1905–06), p. 160 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9 ↩10

  2. J. F. Fleet, “Sanskrit and Old-Canarese Inscriptions, No. XII”, Indian Antiquary V (1876), p. 50 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6

  3. H. Krishna Sastri, “Two Pallava Copper-plate Grants”, Epigraphia Indica XV (1919–20), p. 248 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  4. Krishna Sastri, “Two Pallava Copper-plate Grants” (1920), p. 249 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  5. Fleet, “Sanskrit and Old-Canarese Inscriptions, No. XII” (1876), pp. 52–53, translation (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6

  6. C. R. Krishnamacharlu, “Vilavatti Grant of Pallava Simhavarman”, Epigraphia Indica XXIV (1937–38), p. 299 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7

  7. Fleet, “Sanskrit and Old-Canarese Inscriptions, No. XV”, Indian Antiquary V (1876), p. 154 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  8. G. Jouveau-Dubreuil, Ancient History of the Deccan (1920), p. 63 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  9. Jouveau-Dubreuil, Ancient History of the Deccan (1920), p. 68 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  10. Hultzsch, “Pikira Grant of Simhavarman” (1906), p. 161 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3

  11. Krishnamacharlu, “Vilavatti Grant” (1938), p. 300 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  12. G. Jouveau-Dubreuil, The Pallavas (1917), p. 16 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  13. C. R. Krishnamacharlu, “Chura Grant of Pallava Vijaya-Vishnugopavarman”, Epigraphia Indica XXIV (1937–38), p. 139 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  14. D. C. Sircar, The Successors of the Satavahanas in Lower Deccan (1939), p. 170 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  15. Sircar, Successors of the Satavahanas (1939), p. 205 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3

  16. Krishnamacharlu, “Vilavatti Grant” (1938), p. 302, notes (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3

  17. Krishnamacharlu, “Vilavatti Grant” (1938), p. 301 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

చిత్రాలు

రాజవంశాలు

పల్లవులు

సుమారు క్రీ.శ. 250–900

క్రీ.శ. 4వ శతాబ్దం నుండి 7వ శతాబ్దం వరకు చాలా కాలం కృష్ణాకు దక్షిణాన ఉన్న తెలుగు దేశాన్ని పట్టుకున్న కంచి (కాంచీపురం) రాజవంశం. ప్రాకృతంలో ఉన్న వారి తొలి శాసనాలు కంచి నుండి అమరావతి దగ్గరి ధాన్యకటకంలోని ఒక అధికారికి పంపబడ్డాయి. తర్వాతి ఒక వంశం పాలక్కడ, దశనపురం వంటి శిబిరాల నుండి గుంటూరు, నెల్లూరు ప్రాంతాల్లో గ్రామాలను దానం చేస్తూ సంస్కృత దానపత్రాలు జారీ చేసింది. 7వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో చాళుక్యులు వేంగిని, గుంటూరు ప్రాంతాన్ని తీసుకున్నారు. కానీ సుమారు 700 వరకు పల్లవ రాజులు ఇంకా నెల్లూరులో గ్రామాలను దానం చేశారు. సుమారు 900లో చోళ విజయం వరకు వారి సామంతులు చిత్తూరు, రాయలసీమలోని కొన్ని భాగాలను పట్టుకున్నారు.

ఆధారసూచికలు

ఆధారాలు (8)
  1. James Burgess (ed.), The Indian Antiquary, Vol. V (1876) (opens in a new tab), Education Society's Press, Bombay, 1876, pp. 50–53, 154. J. F. Fleet, Sanskrit and Old-Canarese Inscriptions Nos. XII and XV. [Public domain]
  2. Archaeological Survey of India, Epigraphia Indica, Vol. VIII (1905–06) (opens in a new tab), Archaeological Survey of India, 1906, pp. 160–161. E. Hultzsch, Pikira Grant of Simhavarman. [Public domain]
  3. F. W. Thomas (ed.), Epigraphia Indica, Vol. XV (1919–20) (opens in a new tab), Government of India, Calcutta, 1925, pp. 248–249. H. Krishna Sastri, Two Pallava Copper-plate Grants. [Public domain]
  4. N. P. Chakravarti (ed.), Epigraphia Indica, Vol. XXIV (1937–38) (opens in a new tab), Manager of Publications, Delhi, 1938, pp. 139, 299–300, 302. C. R. Krishnamacharlu, Chura and Vilavatti grants. Paraphrased. [Public domain in India]
  5. G. Jouveau-Dubreuil (tr. V. S. Swaminadha Dikshitar), The Pallavas (opens in a new tab), The author, Pondicherry, 1917, pp. 16, 25. [Public domain]
  6. G. Jouveau-Dubreuil, Ancient History of the Deccan (opens in a new tab), The author, Pondicherry (translated by V. S. Swaminadha Dikshitar), 1920, pp. 63, 68. [Public domain]
  7. R. Gopalan, History of the Pallavas of Kanchi (opens in a new tab), University of Madras, 1928, pp. 57, 61–62. [Public domain]
  8. D. C. Sircar, The Successors of the Satavahanas in Lower Deccan (opens in a new tab), University of Calcutta, 1939, pp. 170, 205. Cite-only; paraphrased. [All rights reserved (cited, not reproduced)]

ఈ పేజీలో పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి

చివరి సవరణ: