మొదటి శ్రీరంగరాయలు (విజయనగరం)
తిరుమలరాయల కొడుకు మొదటి శ్రీరంగరాయలు విజయనగరపు ఆరవీటి వంశంలో రెండవ రాజు. 1572 నుంచి దాదాపు 1585 వరకు పెనుకొండ నుంచి పాలించాడు. యువరాజుగా ఉదయగిరి నుంచి తెలుగు దేశాన్ని పాలించి, కొండవీడు, వినుకొండలను గెలిచాడు. రాజయ్యాక తిరుగుబాటు నాయకులను, పెనుకొండపై బీజాపూర్ చేసిన మూడు దాడులను ఎదుర్కొన్నాడు; ఒక దాడిలో బందీగా కూడా పట్టుబడ్డాడు. దాదాపు 1579–80లో గోల్కొండ సైన్యం వినుకొండ, బెల్లంకొండ, కొండవీడు, ఉదయగిరిలను పట్టుకుంది; తెలుగు ప్రాంతం చేజారింది. అహోబిలం సీమను మాత్రం ఆయన తిరిగి గెలుచుకున్నాడు. ఆయనకు కొడుకులు లేరు.
డౌన్లోడ్
మొదటి శ్రీరంగరాయలు విజయనగరపు ఆరవీటి వంశంలో రెండవ రాజు. నేటి అనంతపురం జిల్లాలోని పెనుకొండ నుంచి ఆయన 1572 నుంచి దాదాపు 1585 వరకు పాలించాడు.12 ఆయన రాజు తిరుమలరాయల కొడుకు; రాజు కాకముందు తెలుగు దేశాన్ని పాలించాడు.3 ఆయన పాలనలోనే గోల్కొండ ఆ తెలుగు ప్రాంతంలో చాలా భాగాన్ని తీసుకుంది; బీజాపూర్ పెనుకొండ మీదికే వచ్చింది.45 విజయనగర సామ్రాజ్యం, తిరుమలరాయలు చూడండి.
తెలుగు దేశపు యువరాజు
శ్రీరంగని రాజప్రతినిధి పాలనకు రాజధాని “తెలుగు దేశపు నడిబొడ్డున” ఉన్న ఉదయగిరి అని హెచ్. హెరాస్ రాశారు.3 “ఉదయగిరిని నివాసంగా చేసుకుని ఆయన కొండవీడు, వినుకొండపురం, ఇతర కోటలను జయించి, పెనుకొండలో పాలించడం మొదలుపెట్టాడు” అని ఆయన తమ్ముడు వేంకటపతి దానపత్రం ఒకటి చెబుతుంది.3 మరికొన్ని దానపత్రాలు కూడా ఇదే చెబుతాయి.3 కొండవీడును గెలిచాక ఆయనను దాని పాలకుడిగా కూడా పేర్కొన్నారు.3
తిరుమలరాయలు శ్రీరంగని యువరాజుగా చేశాడని, ఆయనే రాజ్య వ్యవహారాలన్నీ చూసేవాడని వసుచరిత్రము చెబుతుంది.6 ఇది 1571 చివరలో జరిగిందని హెరాస్ భావించారు.6 ఉదయగిరి, కొండవీడు చూడండి.
పెనుకొండలో రాజు
1572 ప్రారంభంలో శ్రీరంగడు తండ్రి తర్వాత సింహాసనం ఎక్కాడని హెరాస్ చెబుతారు.1 ఆయనకు “పెనుకొండ రాజ్యానికి” పట్టాభిషేకం జరిగిందని, ఆ సమయంలో ఆయన చేసిన దానాలతో సజ్జనుల పేదరికం పూర్తిగా తొలగిపోయిందని దానపత్రాలు చెబుతాయి.17 ఆయన రాణులు తిరుమలదేవి, కృష్ణాంబ.7
ఆయన రాజధానిని చంద్రగిరికి మార్చాడని కొందరు రాశారు, కానీ దానికి ఆనాటి ఆధారం ఏదీ హెరాస్కు దొరకలేదు.7 దాదాపు ప్రతి ఏడాది శాసనాలూ ఆయన “పెనుకొండలో పాలిస్తున్నట్లు” చెబుతాయి.78 1580లో పెనుకొండలోని కేశవస్వామి ఆలయ ప్రతిష్ఠ జరిగింది.2
ఆయన అధికారుల్లో పెమ్మసాని పెద్ద తిమ్మరాజు, మంత్రి తిమ్మయ ఉన్నారు.89 రాయసం వేంకటపతి అనే మరో అధికారి తెలుగు కావ్యం లక్ష్మీవిలాసము రాశాడు; ఆస్థానంలో రాయసం (లేఖలు రాసే) ఉద్యోగం వల్లే ఆయనకు ఆ పేరు వచ్చింది.9 రాజు ఆయనకు ఒక గ్రామాన్ని, బంగారు నగలను బహుమతిగా ఇచ్చాడు.9
పాలన మొదటి ఏళ్లలో రాజు తిరుగుబాటు నాయకులను అణచాల్సి వచ్చింది.9 సదాశివుని హత్య తర్వాత మొదలైన అల్లకల్లోలం ఆయన పాలనలోని మొదటి నాలుగేళ్ల వరకు సాగిందని హెరాస్ భావించారు.9 ఆయన “ఎనభై నాలుగు కొండ కోటలను” లొంగదీసుకున్నాడని ఆయన దానపత్రాలు చెబుతాయి.9
బీజాపూర్తో యుద్ధాలు
ఈ పాలనలో బీజాపూర్ పెనుకొండపై మూడుసార్లు దాడి చేసిందని హెరాస్ లెక్కించారు.5
- దాదాపు 1575లో అలీ ఆదిల్ షా పెనుకొండ వైపు వచ్చాడు. శ్రీరంగడు గోల్కొండ ఇబ్రాహీం కుతుబ్ షా సాయం కోరాడు; ఇద్దరి సైన్యాలూ కలవడంతో సుల్తాన్ వెనుదిరిగాడు.10
- బహుశా 1576లో బీజాపూర్ మళ్లీ వచ్చింది. ఒక పెద్ద యుద్ధంలో రాజు బందీగా పట్టుబడ్డాడు; ఆయన సైన్యం చెల్లాచెదురైంది.11
- 1577లో మళ్లీ దాడి జరిగింది. బారామహల్ నాయకుడు జగదేవరాయలు కోటను కాపాడి, ముట్టడిదారులను తరిమికొట్టాడు.1213
రెండవ యుద్ధం తర్వాత పెనుకొండకు ఉత్తరాన ఉన్న నేల శాశ్వతంగా బీజాపూర్ వశమైంది.11 హండె మలకప్ప నాయుడు అనే నాయకుడు సుల్తాన్ పక్షం చేరాడు.11 రాజు భారీ పరిహారం చెల్లించి త్వరలోనే విడుదలై ఉంటాడని హెరాస్ భావించారు; ఎందుకంటే 1577 నాటి శాసనాలు మళ్లీ ఆయన పెనుకొండలో పాలిస్తున్నట్లు చూపిస్తాయి.12 జగదేవరాయలకు రాజు ఒక పెద్ద ప్రాంతాన్ని బహుమతిగా ఇచ్చాడు; దాని రాజధాని చన్నపట్న.13
చేజారిన తెలుగు ప్రాంతం
తర్వాత ఇబ్రాహీం కుతుబ్ షా శ్రీరంగనితో పొత్తును తెంచుకున్నాడు.13 హండె మలకప్ప నాయుడితో కలిసి అహోబిలం చుట్టుపక్కల ప్రాంతాన్ని పట్టుకున్నాడు.13 ఆ తర్వాత ఏం జరిగిందో అహోబిలంలోని 1584–85 నాటి శాసనం చెబుతుంది.1314 ఆలయ భూములను తిరిగి గెలవమని మతగురువు వాన్ శఠగోప స్వామి రాజును కోరాడు.13 రాజు తన నాయకులు కొండరాజు వేంకటరాజు, కొండరాజు తిరుమలరాజులను పంపాడు.14 వారు హండె నాయకులను, సుల్తాను ఇతర మిత్రులను ఓడించి, ఆలయాలను పునరుద్ధరించారు.14
1579 చివరలో గానీ 1580 ప్రారంభంలో గానీ గోల్కొండ సైన్యం ఉదయగిరి ప్రాంతంలోకి ప్రవేశించింది.14 కృష్ణ దాటి ఇనకొండ, కచ్చెర్లకోట, కంభం కోటలను పట్టుకుంది; చాలాకాలం ముట్టడి తర్వాత “కంద్బీర్” కోటనూ తీసుకుంది.1415 ఆమీనాబాద్లోని గోల్కొండ సేనాని శాసనం ఇంకా కొన్ని కోటలు వశమైనట్లు చెబుతుంది: వినుకొండ, బెల్లంకొండ, తంగెడ, కొండవీడు, ఉదయగిరి.15 లంచాలకు లొంగిన అధికారి 1580లో కొండవీడును అప్పగించాడని హెరాస్ చెబుతారు.15
ఇలా తెలుగు దేశంలో చాలా భాగం గోల్కొండ సుల్తాను చేతికి వెళ్లిపోయిందని, “విజయనగరానికి శాశ్వతంగా దూరమైందని” హెరాస్ రాశారు.4 అయినా దక్షిణ ప్రాంతాల శాసనాలు విజయనగర రాజులనే ప్రభువులుగా పేర్కొంటూ వచ్చాయి.4 కుతుబ్షాహీలు, ఇబ్రాహీం కుతుబ్ షా చూడండి.
మరణం
శ్రీరంగని చివరి శాసనం 1584–85 నాటిది.2 అహోబిలంలోని ఒక శాసనం 1584లో ఆయనను రాజుగా పేర్కొంటుంది; అదే నాయకుడి మరో శాసనం 1585లో ఆయన తమ్ముడు వేంకటపతిని రాజుగా పేర్కొంటుంది.2 అందుకే శ్రీరంగడు 1585 మొదటి సగంలో చనిపోయి ఉంటాడని హెరాస్ భావించారు.2 ఆయనకు కొడుకులు లేరు, కానీ కనీసం ఒక అల్లుడు ఉన్నాడు.2 ఆయన తర్వాత తమ్ముడు వేంకటపతి సింహాసనం ఎక్కాడు.2 రెండవ వేంకటపతిరాయలు చూడండి.
ఈ పాలన విజయనగర చరిత్రలోని “అత్యంత దురదృష్టకరమైన కాలాల్లో ఒకటి” అని హెరాస్ తీర్మానించారు.5 ఆయన దృష్టిలో తిరిగి దక్కిన నేల కర్నూలు జిల్లాలోని అహోబిలం సీమ ఒక్కటే.5
ఆధారాలు భిన్నంగా చెప్పే విషయాలు
- పాలనా కాలం. హెరాస్ ప్రకారం ఆయన 1572 ప్రారంభం నుంచి దాదాపు 1585 మొదటి సగం వరకు పాలించాడు.12 తిరుమల పాలన 1578లో ముగిసిందని చెప్పే సూయెల్ తర్వాతి రచన, శ్రీరంగనికి 1578–1586 ఇస్తుంది.1617 తిరుమల తర్వాత 1575లో ఆయన కొడుకు రాజయ్యాడని సూయెల్ (1900) రాశారు; ఆయనను రెండవ రంగరాయలు అన్నారు.18
- ఆయన రాజధాని. ఆయన రాజధానిని చంద్రగిరికి మార్చాడని తర్వాతి రచయితలు కొందరు చెప్పారు. పాలనలో దాదాపు ప్రతి ఏడాదీ ఆయనను పెనుకొండలోనే చూపించే శాసనాలు హెరాస్కు దొరికాయి.78
Footnotes
-
Heras, The Aravidu Dynasty, Vol. I (1927), p. 264 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4
-
Heras, The Aravidu Dynasty, Vol. I (1927), p. 277 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8
-
H. Heras, The Aravidu Dynasty of Vijayanagara, Vol. I (1927), p. 255 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5
-
Heras, The Aravidu Dynasty, Vol. I (1927), p. 275 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3
-
Heras, The Aravidu Dynasty, Vol. I (1927), p. 279 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4
-
Heras, The Aravidu Dynasty, Vol. I (1927), p. 260 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2
-
Heras, The Aravidu Dynasty, Vol. I (1927), p. 265 and notes (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5
-
Heras, The Aravidu Dynasty, Vol. I (1927), p. 266 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3
-
Heras, The Aravidu Dynasty, Vol. I (1927), p. 267 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6
-
Heras, The Aravidu Dynasty, Vol. I (1927), p. 269 (archive.org (opens in a new tab)). ↩
-
Heras, The Aravidu Dynasty, Vol. I (1927), p. 270 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3
-
Heras, The Aravidu Dynasty, Vol. I (1927), p. 271 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2
-
Heras, The Aravidu Dynasty, Vol. I (1927), p. 272 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6
-
Heras, The Aravidu Dynasty, Vol. I (1927), p. 273 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5
-
Heras, The Aravidu Dynasty, Vol. I (1927), p. 274 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3
-
Robert Sewell, ed. S. Krishnaswami Aiyangar, The Historical Inscriptions of Southern India (1932), p. 402, pedigree of the Aravidu dynasty (archive.org (opens in a new tab)). ↩
-
Sewell, Historical Inscriptions (1932), p. 404, notes to the pedigrees (archive.org (opens in a new tab)). ↩
-
Robert Sewell, A Forgotten Empire (Vijayanagar) (1900), p. 218 (archive.org (opens in a new tab)). ↩
ఆధారసూచికలు
గమనికలు (0)
ఆధారాలు (3)
ఈ పేజీలో పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి
చివరి సవరణ:
