సుభాన్ కులీ కుతుబ్ షా
1550లో జంషీద్ కుతుబ్ షా చనిపోయినప్పుడు గోల్కొండ సింహాసనంపై కూర్చోబెట్టిన అతని చిన్న కొడుకు సుభాన్ కులీ. సంరక్షకుడు సైఫ్ ఖాన్ ఐన్-ఉల్-ముల్క్ అతని తరఫున పాలించాడు; చివరికి సర్దారులు అతని చిన్నాన్న ఇబ్రహీంను విజయనగరం నుంచి తిరిగి పిలిపించారు. కోటల హిందూ కాల్బలం ఇబ్రహీం పక్షం చేరి, ఆ బాల రాజును బంధించి, కొద్ది నెలల్లోనే గోల్కొండను అతని చిన్నాన్నకు అప్పగించింది. అతని పేరుతో ఉన్న ఒకే ఒక్క రాగి నాణెం మిగిలి ఉంది; కుతుబ్షాహీ సమాధుల దగ్గర పేరు లేని ఒక గుమ్మటం అతనిదని చెబుతారు.
డౌన్లోడ్
సుభాన్ కులీ 1550లో కొద్ది నెలలు గోల్కొండ కుతుబ్షాహీ సింహాసనంపై ఉన్న బాల రాజు.12 అతని తండ్రి జంషీద్ చనిపోయాక సర్దారులు అతనికి పట్టాభిషేకం చేశారు.13 త్వరలోనే అతని చిన్నాన్న ఇబ్రహీం అతని నుంచి సింహాసనాన్ని తీసుకున్నాడు.2 ఈ పోటీని తేల్చింది కోటల్లోని హిందూ సైనికులైన నాయక్వాడీలే; అందుకే ఈ కథ తెలుగు దేశానికి ముఖ్యమైనది.456
సింహాసనంపై బాలుడు
హిజ్రీ 957లో (1550) జంషీద్ గోల్కొండలో చనిపోయాడు.7 హిజ్రీ అనేది సంవత్సరాలను లెక్కించే ఇస్లామీయ పద్ధతి.7 అప్పుడు సర్దారులు అతని కొడుకు సుభాన్ కులీని సింహాసనం ఎక్కించారు; అతను “ఏడేళ్ల పిల్లవాడు” అని జాన్ బ్రిగ్స్ అనువదించిన గోల్కొండ వృత్తాంతం చెబుతుంది.1 ఫెరిష్తా అతన్ని “రెండేళ్ల పసివాడు” అంటాడు.3
ఆ బాలుడు పాలించలేడు కాబట్టి అతని తల్లి అయిన రాజమాత, సర్దారులు కలిసి సైఫ్ ఖాన్ ఐన్-ఉల్-ముల్క్ను తిరిగి పిలిపించారు.1 ఈ సర్దారును జంషీద్ అహ్మద్నగర్కు బహిష్కరించాడు.1 1961లో హైదరాబాద్ మ్యూజియం నాణేల జాబితాతో పాటు ముద్రించిన చిన్న చరిత్రలో ఎస్. రామకాంతం ఆ రాణి పేరు బిల్కీస్ జమాన్ అని చెబుతారు.8
సంరక్షకుడు, తిరుగుబాటుదారు
రాజ్యంలో మొదటి అధికారి అయిన జగదేవరావు (బ్రిగ్స్లో జుగ్దేవ్ రో) వేరే రాకుమారుణ్ణి రాజును చేయాలనుకున్నాడు.1 ఆయన ఎంచుకున్నది దివంగత రాజు తమ్ముడు దౌలత్ ఖాన్ను; అతను భువనగిరి కోటలో బందీగా ఉన్నాడు.1 మిగతా అధికారులు జగదేవరావును తిరుగుబాటుదారుగా ప్రకటించగానే, ఆయన దౌలత్ ఖాన్ను విడిపించి, చుట్టుపక్కల కోటల నాయక్వాడీలను (హిందూ కాల్బలం) తన వైపు తిప్పుకున్నాడు.1
సైఫ్ ఖాన్ వచ్చి సంరక్షకుడిగా, రక్షకుడిగా బాధ్యతలు చేపట్టాడు.9 సింగారం గ్రామం దగ్గర జగదేవరావునూ బేరార్ నుంచి వచ్చిన ఆయన మిత్రుడినీ ఓడించాడు.9 తర్వాత ఒక నెల పాటు భువనగిరిని ముట్టడించాడు; ఆకలికి తట్టుకోలేక కోటలోని సైన్యం లొంగిపోయింది.9 దౌలత్ ఖాన్ మళ్లీ బందీ అయ్యాడు; జగదేవరావును ఖైదీగా రాజధానికి తీసుకెళ్లారు.9 దౌలత్ కులీని అతని “బుద్ధిమాంద్యం” వల్లే భువనగిరిలో ఉంచారని బిల్గ్రామి జోడిస్తారు.7
ఇబ్రహీం సింహాసనం ఎక్కడం
ఇప్పుడు సైఫ్ ఖాన్ “నిజానికి తెలంగాణ రాజు” అయ్యాడని వృత్తాంతం అంటుంది.9 అతని అహంకారం చాలా మంది అధికారులను నొప్పించింది.94 దాంతో వారు విజయనగరంలో ఉన్న జంషీద్ తమ్ముడు ఇబ్రహీంకు రహస్యంగా ఉత్తరాలు రాశారు.94 వృత్తాంతంలోని “రామ్రాజ్”, అంటే రామరాయలు, తన తమ్ముడు వెంకటాద్రి నాయకత్వంలో పెద్ద సైన్యాన్ని ఇబ్రహీంకు ఇవ్వజూపాడు.4 అంత పెద్ద సైన్యం రాజ్యాన్ని రామరాయల కోసమే పట్టుకోవచ్చని ఇబ్రహీం మిత్రులు భయపడ్డారు; అందుకే అతను ఆ సైన్యం లేకుండానే వచ్చాడు.4
ఈ పోటీని కోట సైన్యాలే తేల్చాయి. కోయిల్కొండ నాయక్వాడీలు తమ కోటను ఇబ్రహీంకు అప్పగించారు.4 గోల్కొండ నాయక్వాడీలు జగదేవరావును విడిపించారు, కోట అధికారికి సంకెళ్లు వేశారు, సుభాన్ కులీ పక్షంలోని ముఖ్య సర్దారులను చంపారు.5 తర్వాత బాల రాజును బంధించారు.5 సైఫ్ ఖాన్ దివంగత రాజు ఖజానాలో చాలా భాగాన్ని తీసుకుని పారిపోయాడు.52 ఇబ్రహీంకు హిజ్రీ 957 రజబ్ 12న పట్టాభిషేకం జరిగింది; బ్రిగ్స్ ఆ తేదీని 1550 జూలై 27గా ఇస్తారు.2 ఇబ్రహీం కుతుబ్ షా చూడండి.
నాయక్వాడీ అనే మాట తెలుగు నాయకవాడు నుంచి వచ్చిందని కృష్ణా జిల్లా మాన్యువల్ వివరిస్తుంది.6 “హిందూ మంత్రి జగదేవరావు, హిందూ సైనికులందరి మద్దతుతో, రాకుమారుడు ఇబ్రహీం పక్షం వహించాడు” అని అది చెబుతుంది.6
నాణెం, సమాధి
సుభాన్ కులీ నాణెం ఏదీ తెలియనందున అతను అసలు పాలించాడా అని కొందరు రచయితలు సందేహించారు.8 తర్వాత హైదరాబాద్ మ్యూజియం గోల్కొండ టంకశాలలో ముద్రించిన అతని రాగి నాణెం ఒకదాన్ని గుర్తించింది.810 దానిపై అక్షరాలు మసకబారాయి. అయినా ఒక వైపు “సుల్తాన్ సుభాన్ కులీ కుతుబ్ షా” అని, మరో వైపు “ముహమ్మద్నగర్ గోల్కొండ” అని ఎండీ. అబ్దుల్ వలీ ఖాన్ చదివారు.10 నాణేల జాబితా దాన్ని రెండవ ఫలకంలో చూపిస్తుంది.11
సుభాన్ కులీకి ఏమైందో, అతను ఎప్పుడు, ఎక్కడ చనిపోయాడో ఎవరూ రాయలేదు.12 సుల్తాన్ కులీ, జంషీద్ సమాధుల మధ్య శాసనం లేని ఒక గుమ్మటాన్ని బిల్గ్రామి గుర్తించారు; దాన్ని “ఛోటే మాలిక్” గుమ్మటం అంటారు.12 అందులో సుభాన్ కులీ అవశేషాలు ఉన్నాయని చెబుతారు.12 కుతుబ్షాహీ సమాధులు చూడండి.
ఆధారాలు భిన్నంగా చెప్పే విషయాలు
- అతని వయసు. గోల్కొండ వృత్తాంతం ప్రకారం ఏడేళ్లు.1 ఫెరిష్తా, హేగ్ ప్రకారం రెండేళ్లు.313
- ఇబ్రహీంను తిరిగి తెచ్చింది ఎవరు. వృత్తాంతం ఆ ఘనతను నాయక్వాడీలకు, జగదేవరావుకు ఇస్తుంది.5 దక్కనీ సర్దారులు అల్లరి చేయడంతో ప్రధాని ముస్తఫా ఖాన్ ఇబ్రహీంను ఆహ్వానించాడని ఫెరిష్తా చెబుతాడు.3 బాలుడికి పట్టాభిషేకం చేసిన విదేశీ వర్గం, పెద్దవాడైన రాజు లేకుండా దక్కనీ వర్గాన్ని ఎదుర్కోలేక ఇబ్రహీంను ఆహ్వానించిందని హేగ్ అంటారు.13
- జగదేవరావు మిత్రుడు. వృత్తాంతం బేరార్ సంరక్షకుడు తుఫాల్ ఖాన్ పేరు చెబుతుంది.9 బిల్గ్రామి ఎలిచ్పూర్కు చెందిన దర్యా ఇమాద్ షా పేరు చెబుతారు.7
- ఇబ్రహీం సింహాసనం ఎక్కిన తేదీ. వృత్తాంతం, బిల్గ్రామి 1550 జూలై 27 అంటారు.214 హేగ్ 1550 అక్టోబర్ 28 అంటారు.13 నాణేల జాబితా ఆరు నెలల పాలన అని చెబుతుంది.8
Footnotes
-
John Briggs (tr.), History of the Rise of the Mahomedan Power in India, Vol. III (1829), p. 390, the Golconda chronicle (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9
-
Briggs, Rise of the Mahomedan Power, Vol. III (1829), p. 394 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5
-
Ferishta, tr. Briggs, Rise of the Mahomedan Power, Vol. III (1829), p. 329 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4
-
Briggs, Rise of the Mahomedan Power, Vol. III (1829), p. 392 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6
-
Briggs, Rise of the Mahomedan Power, Vol. III (1829), p. 393 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5
-
Gordon Mackenzie, A Manual of the Kistna District in the Presidency of Madras (1883), p. 29 and note (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3
-
Bilgrami, Landmarks (1927), p. 196 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4
-
S. Ramakantham, “A short history of the Qutub Shahi kings”, in Md. Abdul Wali Khan, Qutub Shahi Coins in the Andhra Pradesh Government Museum (Andhra Pradesh Government Museum Series No. 3, 1961), p. 4 (archive.org (opens in a new tab)). Public domain in India; paraphrased. ↩ ↩2 ↩3 ↩4
-
Briggs, Rise of the Mahomedan Power, Vol. III (1829), p. 391 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8
-
Md. Abdul Wali Khan, Qutub Shahi Coins in the Andhra Pradesh Government Museum (1961), pp. 17–18 (archive.org (opens in a new tab)). Public domain in India; paraphrased. ↩ ↩2
-
Abdul Wali Khan, Qutub Shahi Coins (1961), Plate II, ink rubbings of the coins of Jamshid, Subhan Quli and Muhammad Quli (archive.org (opens in a new tab)). ↩
-
Syed Ali Asgar Bilgrami, Landmarks of the Deccan (1927), pp. 119–120 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3
-
Wolseley Haig (ed.), The Cambridge History of India, Vol. III (1928), p. 443 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3
-
Bilgrami, Landmarks (1927), p. 197 (archive.org (opens in a new tab)). ↩
ఆధారసూచికలు
గమనికలు (0)
ఆధారాలు (5)
ఈ పేజీలో పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి
చివరి సవరణ:
