మునిసిపాలిటీలు, స్థానిక బోర్డులు, పంచాయతీలు, 1850–1962
తెలుగు నేలలో పట్టణాలు, గ్రామాలు తమ రోడ్లు, బడులు, నీళ్లు, పారిశుధ్యాన్ని తామే చూసుకునే స్థితికి ఎలా వచ్చాయో ఈ పేజీ చెబుతుంది. మద్రాసు జిల్లాలు, హైదరాబాద్ రాష్ట్రం రెండింటినీ పక్కపక్కనే చూపుతుంది. 1850ల స్వచ్ఛంద పట్టణ సంఘాలు, 1866 నాటి మొదటి మునిసిపల్ కౌన్సిళ్లు, 1871, 1884 నాటి లోకల్ ఫండ్, స్థానిక బోర్డులు, ఎన్నికైన కౌన్సిళ్లు, చైర్మన్లు, 1920–1934 మద్రాసు సంస్కరణలు, 1869 నాటి హైదరాబాద్ నగర మునిసిపాలిటీ, 1912 నాటి సిటీ ఇంప్రూవ్మెంట్ బోర్డు, 1959 నాటి మూడు అంచెల పంచాయతీ రాజ్ ఇందులో ఉన్నాయి.
డౌన్లోడ్
స్థానిక స్వపరిపాలన అంటే పట్టణాలు, గ్రామాలు తాము ఎన్నుకోవడానికి సాయపడే సంస్థల ద్వారా రోడ్లు, నీళ్లు, శుభ్రత, బడుల వంటి తమ వ్యవహారాల్లో కొన్నిటిని తామే చూసుకోవడం.1 తెలుగు నేలలో ఇది వందేళ్లలో పెరిగింది. 1850ల స్వచ్ఛంద పట్టణ సంఘాల నుంచి 1959 నాటి ఎన్నికైన పంచాయతీలు, జిల్లా పరిషత్తుల వరకు సాగింది.23 మద్రాసు జిల్లాల్లో, హైదరాబాద్ రాష్ట్రంలో ఈ పెరుగుదలను ఈ పేజీ చెబుతుంది. పాత గ్రామ అధికారులైన మునసబు, కరణం గురించి పాలన, పరిపాలన పేజీలో ఉంది.
ఆధారాల గురించి. మద్రాసు జిల్లాల కోసం ఈ పేజీ Imperial Gazetteer (1908), విశాఖపట్నం (1907), గోదావరి (1907), నెల్లూరు (1942) గెజిటీర్లు వాడుతుంది.1456 హైదరాబాద్ కోసం Imperial Gazetteer (1909), Statistical Year Book (1938), 1950 నాటి రాష్ట్ర నివేదిక వాడుతుంది.789 పంచాయతీ రాజ్ కోసం 1964–65 నాటి రెండు జనాభా లెక్కల హ్యాండ్బుక్లు వాడాము.310
మొదటి పట్టణ సంఘాలు
మొదటి అడుగు 1850 నాటి ఒక చట్టం.1112 పట్టణాలు కోరుకుంటే తమ వీధులను బాగుచేసుకోవడానికి తమపై తామే పన్ను వేసుకోవచ్చని అది అనుమతించింది.1112 పట్టణం ఎంత డబ్బు వసూలు చేస్తే ప్రభుత్వం అంతే మొత్తం కలిపేది.12 కొన్ని పట్టణాలే ముందుకొచ్చాయి.11 విశాఖపట్నం 1858లో అలా చేసింది.2 ప్రెసిడెన్సీలోని అలాంటి స్వచ్ఛంద సంఘాల్లో అదే అన్నిటికంటే విజయవంతమైంది.2
విశాఖపట్నం సంఘం ఇళ్లపై, బండ్లపై పన్ను వేసింది.13 రేవు దాటించే పడవల రుసుము కూడా వసూలు చేసింది.13 అది వీధులను వెడల్పు చేసి దీపాలు పెట్టింది.13 గ్రంథాలయం, పఠన మందిరం ఉన్న ఒక మునిసిపల్ హాలు కట్టింది.13 దాని చెల్లింపులను స్వచ్ఛందమైనవి అనేవారు.13 కానీ ఇంటి పన్ను కట్టనివాళ్లు తమ వీధిని తామే శుభ్రం చేసుకోవాలని, లేకపోతే పోలీసులు జరిమానా వేస్తారని హెచ్చరించేవారు.13 భీమునిపట్నం 1861లో ఇలాంటి సంఘాన్నే పెట్టింది.12 ఊళ్లోకి వచ్చే బండ్లపై చిన్న పన్నే దానికి ప్రధాన ఆదాయం.12
మునిసిపల్ కౌన్సిళ్లు, 1866
1865 నాటి మద్రాసు టౌన్స్ ఇంప్రూవ్మెంట్ చట్టం మొదటిసారి మునిసిపల్ కౌన్సిళ్లను ఏర్పాటు చేసింది.11 1866లో చాలా తెలుగు పట్టణాలకు కౌన్సిళ్లు వచ్చాయి:514151213
ప్రతి కౌన్సిలూ నిలవలేదు. తాలూకాను గుత్తకు తీసుకున్న కంపెనీ కోరిక మేరకు 1869లో పాలకొండను మునిసిపాలిటీ చేశారు.4 మరుసటి ఏడాదే వైస్-ప్రెసిడెంట్ ఎవరనే గొడవతో కౌన్సిల్ సభ్యులంతా ఒకేసారి రాజీనామా చేశారు.4 ఊళ్లో ఎవరికీ మునిసిపాలిటీ మీద ఆసక్తి లేదని కలెక్టర్ నివేదించారు. దాంతో ప్రభుత్వం దాన్ని రద్దు చేసింది.4
ఎన్నికైన కౌన్సిళ్లు
తర్వాత లార్డ్ రిప్పన్ ప్రభుత్వం కోరిక మేరకు ఏర్పడిన ఒక కమిషన్ ఎక్కువ మంది ఎన్నికైన సభ్యులు, అధికారులు కాని చైర్మన్లు ఉండాలని సూచించింది.11 ఆ తర్వాత 1884 నాటి మద్రాసు జిల్లా మునిసిపాలిటీల చట్టం వచ్చింది.11 రాజమండ్రికి 1884లో కొంతమంది సభ్యులను ఎన్నుకునే హక్కు వచ్చింది. 1907 నాటికి అది పన్నెండు మంది కౌన్సిలర్లను, చైర్మన్ను ఎన్నుకునేది.14 కాకినాడకు 1886లో తన చైర్మన్ను ఎన్నుకునే హక్కు వచ్చింది. 1893లో అది పోయి, 1897లో మళ్లీ వచ్చింది.5
1904 నాటికి మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీలో 944 మంది సభ్యులతో 60 మునిసిపల్ కౌన్సిళ్లు ఉండేవి.11 వారిలో 450 మందిని పన్ను చెల్లింపుదారులు ఎన్నుకున్నారు. 426 మందిని ప్రభుత్వం నియమించింది.11 38 కౌన్సిళ్లలో చైర్మన్ అధికారి కానివారు.11
పట్టణాలకు నీళ్లు
కౌన్సిళ్లు చేసిన అతి పెద్ద పనులు మంచినీటి సరఫరా పథకాలు. కాకినాడ తన విక్టోరియా వాటర్ వర్క్స్ను 1903 జూన్లో పూర్తిచేసింది. దానికి నీళ్లు సామర్లకోట కాలువ నుంచి వచ్చేవి.5 రోజుకు 4,00,000 గ్యాలన్ల నీళ్లు ఇవ్వాలని దాన్ని కట్టారు. దానికి రూ. 4,44,800 ఖర్చయింది.514 1890 నుంచి ఆదోని, కర్నూలు, కడప, తిరుపతి, విశాఖపట్నంలలో కూడా నీటి పథకాలు వచ్చాయి.16 గుంటూరు 1905లో తన వాటర్ వర్క్స్ తెరిచింది.16
పల్లెల్లో స్థానిక బోర్డులు
పట్టణాల బయట రోడ్లకు మొదట భూమిపై సెస్సు (స్థానిక పన్ను) నుంచి డబ్బు వచ్చేది.1 అది 1854 నుంచి వసూలయ్యేది.1 1871 నాటి మద్రాసు లోకల్ ఫండ్స్ చట్టం రోడ్లు, బడులు, ఇతర ప్రజావసరాల కోసం మొదటి స్థానిక బోర్డులను పెట్టింది.17 నెల్లూరులో 1872లో కలెక్టర్ అధ్యక్షుడుగా ఒక లోకల్ ఫండ్ బోర్డు ఏర్పడింది.6
1884 నాటి మద్రాసు స్థానిక బోర్డుల చట్టం మూడు స్థాయిలను ఏర్పాటు చేసింది:117
- ప్రతి జిల్లాకు ఒక జిల్లా బోర్డు, కలెక్టర్ దాని అధ్యక్షుడు1
- దాని కింద రెవెన్యూ డివిజనల్ అధికారులు నడిపే తాలూకా బోర్డులు1
- పెద్ద గ్రామాల యూనియన్లు, వాటిని ఇంటి పన్ను వేయగల పంచాయతీలు నడిపేవి1
బోర్డులు వేగంగా పెరిగాయి. 1872–73 నుంచి 1903–04 మధ్య ప్రెసిడెన్సీ స్థానిక బోర్డుల రోడ్లు 15,759 మైళ్ల నుంచి 22,015 మైళ్లకు పెరిగాయి.17 వాటి ఆసుపత్రులు, వైద్యశాలలు 93 నుంచి 350కి, బడులు 323 నుంచి 2,347కు పెరిగాయి.17 1907లో గోదావరి జిల్లాలో పదిహేను యూనియన్లు ఉండేవి. ఇంటి పన్నే వాటికి ప్రధాన ఆదాయం.5
మద్రాసు జిల్లాల్లో సంస్కరణలు, 1920–1950
1920 నాటి మద్రాసు స్థానిక బోర్డుల చట్టం బోర్డులకు చాలా ఎక్కువ స్వతంత్రత ఇచ్చింది.18 అదే ఏడాది ఒక గ్రామ పంచాయతీ చట్టం గ్రామాల్లో ఎన్నికైన పంచాయతీలను పెట్టింది.18 నెల్లూరు జిల్లా బోర్డు 1920 అక్టోబర్ 30న అధికారి కాని తన మొదటి అధ్యక్షుడిని ఎన్నుకుంది.6
1930 నాటి ఒక చట్టం నియామకాలను, పరోక్ష ఎన్నికలను ఆపేసింది.6 అప్పటి నుంచి జిల్లా బోర్డు సభ్యులను నేరుగా ఎన్నుకున్నారు.619 మైనారిటీ వర్గాలకు కొన్ని సీట్లు కేటాయించారు.619 తాలూకా బోర్డులు పేదవి, వాటి పని ఇతర బోర్డుల పనితో కలిసిపోతోంది.20 అందుకే 1934 ఏప్రిల్ 1 నుంచి వాటిని రద్దు చేశారు.20 1936లో నెల్లూరు జిల్లా బోర్డును ఉత్తర నెల్లూరు, దక్షిణ నెల్లూరు అని రెండుగా విడదీశారు. ఒక్కోదానిలో స్త్రీలకు, ఆది-ఆంధ్రులకు (దళితులకు) సీట్లు ఉండేవి.21 1930ల చివరికి ఆ రెండు బోర్డుల కింద 121, 172 పంచాయతీ బోర్డులు ఉండేవి.22
1946లో అప్పటి మద్రాసు ముఖ్యమంత్రి టంగుటూరి ప్రకాశం గ్రామాల కోసం ఫిర్కా అభివృద్ధి పథకం మొదలుపెట్టారు.10 తూర్పు గోదావరి జనాభా లెక్కల హ్యాండ్బుక్ దాన్ని పంచాయతీ రాజ్కు తొలి మూలంగా చూస్తుంది.10 1950 నాటి మద్రాసు గ్రామ పంచాయతీల చట్టం పంచాయతీలను జిల్లా బోర్డుల నుంచి వేరుచేసింది.19
హైదరాబాద్: నగర మునిసిపాలిటీ
హైదరాబాద్లో మునిసిపల్ పాలన 1869లో మొదలైంది.7 నగరాన్ని నాలుగు డివిజన్లుగా, శివార్లను ఐదు డివిజన్లుగా విభజించి అన్నిటినీ ఒక మునిసిపల్ సూపరింటెండెంట్ కింద పెట్టారు.7 1881లో శివార్లు చాదర్ఘాట్ అనే వేరే మునిసిపాలిటీ అయ్యాయి.7 1903లో ఆ రెండిటినీ మళ్లీ కలిపి 27 మంది మునిసిపల్ కమిషనర్ల కమిటీ కింద పెట్టారు.7
కమిషనర్లలో కొందరు అధికారులు, మిగతావారు లాయర్లు, వడ్డీ వ్యాపారులు, ఇతర పౌరులు.7 మునిసిపాలిటీ వీధులను వెడల్పు చేసింది, మురుగు కాలువలు కట్టింది, వడపోసిన నీళ్లు ఇచ్చింది.23 నగరానికి మీర్ ఆలం చెరువు నుంచి, చాదర్ఘాట్కు హుస్సేన్ సాగర్ నుంచి నీళ్లు వచ్చేవి.23 1901 నాటికి రాష్ట్రంలోని జిల్లా పట్టణాల్లో 21 మునిసిపాలిటీలు కూడా ఉండేవి.7
1343 ఫసలీ (1933–34)లో నిజాం నగర మునిసిపాలిటీని 36 మంది సభ్యుల కార్పొరేషన్గా పెంచారు.2425 ఏటా కనీసం రూ. 20 పన్ను కట్టే పౌరులకు ఓటు హక్కు వచ్చింది.25 మొదటి ఎన్నిక 1344 ఫసలీ (1934–35)లో జరిగింది.25 ఓటు వేయగలవారిలో సుమారు మూడింట రెండు వంతుల మంది ఓటు వేశారు.25
సిటీ ఇంప్రూవ్మెంట్ బోర్డు
1908 నాటి పెద్ద మూసీ వరద నది ఒడ్డులను పాడుచేసింది. కిక్కిరిసిన మురికివాడలు రోగాలకు నిలయాలయ్యాయి.26 అందుకే 1912లో సిటీ ఇంప్రూవ్మెంట్ బోర్డు ఏర్పడింది.26 దాని మొదటి పని మూసీకి రెండు ఒడ్డులా గోడలు కట్టడం.26 దానికి సుమారు ఏడేళ్లు పట్టింది.26 అలా దక్కిన నేలలో ఉస్మానియా పార్కు వేశారు.26
ఆ తర్వాత బోర్డు డెబ్బై లక్షల రూపాయల ఖర్చుతో పద్నాలుగు బస్తీల్లో మురికివాడలను తొలగించి, నమూనా ఇళ్లు కట్టింది.26 మురికివాడల తొలగింపు, 1929లో మొదలైన ఎలుకల నిర్మూలన ఉద్యమం తర్వాత నగర ఆరోగ్యం మెరుగుపడిందని 1931 జనాభా లెక్కల నివేదిక చెబుతుంది.27 1950 నాటికి బోర్డుకు ప్రజలకు అద్దెకిచ్చిన సుమారు 4,000 భవనాలు ఉండేవి.28
హైదరాబాద్లో స్థానిక బోర్డులు
జిల్లాల్లో 1894లో ఒక లోకల్ ఫండ్ శాఖ ఏర్పడింది.8 ప్రతి జిల్లాలో తాలూక్దార్ (జిల్లా అధికారి) కింద ఒక లోకల్ ఫండ్ కమిటీ, ప్రతి తాలూకాలో తహసీల్దారు కింద ఒక కమిటీ ఉండేవి.8 దాని సభ్యులను నియమించేవారు.829 గ్రామ అధికారులు వసూలు చేసిన సెస్సు నుంచి దానికి డబ్బు వచ్చేది.829 సుమారు 65 పట్టణాలు చిన్న స్థానిక పన్నులు వేసుకోవచ్చు. 1935–36 నుంచి ఏడు పెద్ద పట్టణాల్లో అధికారులు కానివారు మెజారిటీగా ఉన్న మునిసిపాలిటీలు ఏర్పడ్డాయి.29
1948లో నిజాం పాలన ముగిసిన తర్వాత కొత్త ప్రభుత్వం కొత్త మునిసిపల్ కమిటీలను నియమించింది.9 హైదరాబాద్ కమిటీ 1949 ఆగస్టు 1న, సికింద్రాబాద్ కమిటీ 1949 డిసెంబర్ 15న బాధ్యతలు తీసుకున్నాయి.9 జిల్లాల్లో సుమారు 80 స్థానిక సంస్థలను మళ్లీ ఏర్పాటు చేశారు. వర్గాలకు సమాన సీట్ల నియమాన్ని తీసేశారు.9 1950 మార్చిలో జరగాల్సిన ఎన్నికలను కొత్త చట్టం వచ్చే వరకు వాయిదా వేశారు.9 రాష్ట్రంలోని గ్రామ పంచాయతీల గురించి పాలన, పరిపాలన పేజీలో ఉంది.
పంచాయతీ రాజ్, 1959
1950లలో బల్వంత్రాయ్ మెహతా నాయకత్వంలోని ఒక జాతీయ అధ్యయన బృందం గ్రామీణాభివృద్ధిని ఎన్నికైన సంస్థలే నడపాలని సూచించింది.310 ఆంధ్రప్రదేశ్ ఒక ప్రయోగంతో మొదలుపెట్టింది. 1958 జూలై 1 నుంచి ప్రతి జిల్లాలో ఒక పంచాయతీ సమితిని ఏర్పాటు చేసింది.3 ఆ తర్వాత 1959 నాటి ఆంధ్రప్రదేశ్ పంచాయతీ సమితులు, జిల్లా పరిషత్తుల చట్టం మూడు అంచెలను ఏర్పాటు చేసింది:3
- ప్రతి గ్రామంలో ఎన్నికైన సర్పంచ్తో గ్రామ పంచాయతీ330
- ప్రతి బ్లాకుకు సర్పంచ్లతో కూడిన పంచాయతీ సమితి3
- ప్రతి జిల్లాకు సమితి అధ్యక్షులు, జిల్లా శాసనసభ్యులతో కూడిన జిల్లా పరిషత్330
ఈ చట్టం 1959 సెప్టెంబర్ 24న షాద్నగర్లో, 1959 అక్టోబర్ 2న రాష్ట్రంలోని మిగతా ప్రాంతాల్లో అమలులోకి వచ్చింది.3 మొదటి సమితిని 1959 అక్టోబర్ 1న షాద్నగర్లో భారత ప్రధానమంత్రి ప్రారంభించారు.3 ప్రతి సమితిలో ఇద్దరు స్త్రీలను, షెడ్యూల్డ్ కులాల నుంచి ఒకరిని తప్పనిసరిగా చేర్చుకోవాలి.31 బ్లాకు జనాభాలో షెడ్యూల్డ్ తెగలు కనీసం 5 శాతం ఉంటే వారి నుంచి కూడా ఒకరిని చేర్చుకోవాలి.31
పాత జిల్లా బోర్డులు చూసే బడులు, ఆరోగ్యం, వైద్యశాలల పనిని సమితులు తీసుకున్నాయి.31 కడప జిల్లాలో మొదటి పదమూడు సమితులు 1959 నవంబర్ 1న మొదలయ్యాయి.3 రెండో పంచవర్ష ప్రణాళిక కాలంలో అక్కడ గ్రామ పంచాయతీలు 141 నుంచి 602కు పెరిగాయి.3
ఆధారాలు ఎక్కడ భేదిస్తాయి
హైదరాబాద్ మునిసిపాలిటీ తొలి కథ ఆధారాల్లో వేరుగా ఉంది:
- శివార్లు 1881లో వేరే మునిసిపాలిటీ అయ్యాయని, 1903లో రెండిటినీ 27 మంది కమిషనర్ల కింద కలిపారని Imperial Gazetteer (1909) చెబుతుంది.7
- నగరం, చాదర్ఘాట్లను మొదటి నుంచీ రెండు భాగాలుగా నడిపారని, 1304 ఫసలీ (1894–95) నుంచి 21 మంది సభ్యుల చొప్పున రెండు కమిటీలు ఉండేవని 1938 నాటి Statistical Year Book చెబుతుంది.24 1316 ఫసలీ (1906–07)లో 26 మంది సభ్యుల ఒకే సంస్థ కింద వాటిని కలిపారని అది చెబుతుంది.24
Footnotes
-
Imperial Gazetteer of India, Provincial Series: Madras, Vol. I (1908), p. 108 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8
-
Francis, Vizagapatam (1907), p. 215 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3
-
A. Chandra Sekhar, Census of India 1961, Andhra Pradesh: District Census Handbook, Cuddapah District (1964), p. lvii (censusindia.gov.in (opens in a new tab)). Paraphrased. ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9 ↩10 ↩11 ↩12
-
W. Francis, Madras District Gazetteers: Vizagapatam, Vol. I (1907), p. 213 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4
-
F. R. Hemingway, Madras District Gazetteers: Godavari, Vol. I (1907), p. 197 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7
-
W. E. Johns, Gazetteer of the Nellore District, brought up to 1938, Vol. A (1942), p. 281 (archive.org (opens in a new tab)). Paraphrased. ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6
-
Imperial Gazetteer of India, Provincial Series: Hyderabad State (1909), p. 66 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8
-
H.E.H. the Nizam’s Government: Statistical Year Book 1347 Fasli (1938) (1941), p. 718 (archive.org (opens in a new tab)). Paraphrased. ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5
-
Report on the Administration of the Hyderabad State (1950), p. 83 (archive.org (opens in a new tab)). Paraphrased. ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5
-
District Census Handbook, East Godavari (1965), p. lxxxviii (censusindia.gov.in (opens in a new tab)). Paraphrased. ↩ ↩2 ↩3 ↩4
-
Imperial Gazetteer: Madras, Vol. I (1908), p. 110 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9
-
Francis, Vizagapatam (1907), p. 214 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7
-
Francis, Vizagapatam (1907), p. 216 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8
-
Hemingway, Godavari (1907), p. 198 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4
-
Johns, Nellore District Gazetteer (1942), p. 286 (archive.org (opens in a new tab)). Paraphrased. ↩ ↩2
-
Imperial Gazetteer: Madras, Vol. I (1908), p. 111 and note (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2
-
Imperial Gazetteer: Madras, Vol. I (1908), p. 109 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4
-
Census of India 1961, Andhra Pradesh: District Census Handbook, East Godavari District (1965), p. lxxxvi (censusindia.gov.in (opens in a new tab)). Paraphrased. ↩ ↩2
-
District Census Handbook, East Godavari (1965), p. lxxxvii (censusindia.gov.in (opens in a new tab)). Paraphrased. ↩ ↩2 ↩3
-
Johns, Nellore District Gazetteer (1942), p. 283 (archive.org (opens in a new tab)). Paraphrased. ↩ ↩2
-
Johns, Nellore District Gazetteer (1942), p. 282 (archive.org (opens in a new tab)). Paraphrased. ↩
-
Johns, Nellore District Gazetteer (1942), p. 284 (archive.org (opens in a new tab)). Paraphrased. ↩
-
Imperial Gazetteer: Hyderabad State (1909), p. 67 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2
-
H.E.H. the Nizam’s Government: Statistical Year Book 1347 Fasli (1938) (1941), p. 716 (archive.org (opens in a new tab)). Paraphrased. ↩ ↩2 ↩3
-
Statistical Year Book 1347 Fasli (1938) (1941), p. 717 (archive.org (opens in a new tab)). Paraphrased. ↩ ↩2 ↩3 ↩4
-
Statistical Year Book 1347 Fasli (1938) (1941), p. 1144 (archive.org (opens in a new tab)). Paraphrased. ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6
-
Census of India 1931, Vol. XXIII: H.E.H. the Nizam’s Dominions, Part I: Report (1933), p. 32 (archive.org (opens in a new tab)). ↩
-
Report on the Administration of the Hyderabad State (1950), p. 89 (archive.org (opens in a new tab)). Paraphrased. ↩
-
Statistical Year Book 1347 Fasli (1938) (1941), p. 719 (archive.org (opens in a new tab)). Paraphrased. ↩ ↩2 ↩3
-
District Census Handbook, East Godavari (1965), p. lxxxix (censusindia.gov.in (opens in a new tab)). Paraphrased. ↩ ↩2
-
Chandra Sekhar, District Census Handbook, Cuddapah (1964), p. lviii (censusindia.gov.in (opens in a new tab)). Paraphrased. ↩ ↩2 ↩3
చిత్రాలు
ఆధారసూచికలు
గమనికలు (0)
ఆధారాలు (10)
ఈ పేజీలో పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి
చివరి సవరణ:
