మొదటి నందివర్మ (శాలంకాయన)

పేరు, కుటుంబం

మొదటి నందివర్మ హస్తివర్మ కొడుకు.¹² రెండు సెట్ల ఫలకాలు ఆయనను హస్తివర్మ కొడుకుగా పేర్కొంటాయి.¹²³ అవి ఆయన మనవడు రెండవ నందివర్మ పెదవేగి ఫలకాలు, ఆయన మనవడు స్కందవర్మ కానుకొల్లు ఫలకాలు.¹²³

ఆర్. సుబ్బారావు (R. Subba Rao) అనువాదంలో, పెదవేగి ఫలకాలు ఆయనను “అనేక రకాల దానాలు చేసిన మహారాజు నందివర్మ” అంటాయి.¹ దానికి బదులు స్కందవర్మ కానుకొల్లు ఫలకాలు తన సొంత శౌర్యంతో శత్రువులను జయించిన రాజుగా ఆయనను ప్రశంసిస్తాయి.⁴ వీటిలో మొదటి విశేషణం ఆధారంగా కె. ఆర్. సుబ్రమణియన్ (K. R. Subramanian) ఆయనను దాత నందివర్మ అన్నారు.⁵

మొదటి నందివర్మకు రెండవ హస్తివర్మ, చండవర్మ అనే ఇద్దరు కొడుకులు ఉన్నారని కృష్ణారావు (Krishna Rao) నిర్ణయించారు.² దానశాసనాలలో ఇద్దరినీ మహారాజు అని పిలిచారు. ఇద్దరికీ పట్టాభిషేకం జరిగిందని ఇది ఆయనకు సూచించింది. పెద్ద మనవడికి సాధారణంగా తాత పేరు పెట్టేవారు కాబట్టి, రెండవ హస్తివర్మ పెద్ద కొడుకు, చండవర్మ చిన్న కొడుకు అని ఆయన సూచించారు.² రెండవ హస్తివర్మ స్కందవర్మ తండ్రి, చండవర్మ రెండవ నందివర్మ తండ్రి.²

ఆయన సొంత దానశాసనం బాలక మహారాజకుమార (యువ రాకుమారుడు) ఖండపొట్ట (స్కందపొట్ట) అనే రాకుమారుని పేరు చెబుతుంది. ఆయన కీర్తి, శ్రేయస్సు కోసం ఆ దానం జరిగింది. ఖండపొట్ట నందివర్మ కొడుకు అని ఆ బిరుదు సూచిస్తుందని కృష్ణారావు భావించారు.⁶ నందివర్మ వంశీయుల పేర్లు చెప్పే రెండు కుటుంబ జాబితాలలో దేనిలోనూ ఖండపొట్ట లేడు.²

కానుకొల్లు దానశాసనం

నందివర్మ సొంత పాలన కాలపు ఏకైక శాసనం కృష్ణా జిల్లా గుడివాడ తాలూకాలోని కానుకొల్లులో స్కందవర్మ దానశాసనంతో పాటు దొరికిన ఎనిమిది తామ్ర ఫలకాల సెట్టు.⁷⁸ బి. వి. కృష్ణారావు (B. V. Krishna Rao) 1946లో వాటిని సంపాదించి, 1960లో రెండింటినీ Epigraphia Indica (శాసనాల పత్రిక)లో ప్రచురించారు.⁷⁸

ఆ దానశాసనం ప్రాకృతంలో ఉంది. చివరలో రెండు సంస్కృత శ్లోకాలు ఉన్నాయి.⁶⁹ అది పాలనలో 14వ సంవత్సరంలో విజయ వేంగిపురం నుంచి జారీ అయింది. అది పిడిహ గ్రామాన్ని నాలుగు వేదాలు చదివిన (చతువెజ్జ) రథకార సమాజానికి చెందిన బ్రాహ్మణుడికి అగ్రహారం (బ్రాహ్మణులకు ఇచ్చిన గ్రామం)గా ఇచ్చింది.⁶⁹

ఆ దానశాసనంలో శాలంకాయన అనే కుటుంబ పేరు కనిపించదు, కానీ ఆ రాజు వేంగి శాలంకాయనులకు చెందినవాడని కృష్ణారావుకు సందేహం దాదాపు లేదు.⁶⁹ మొదటి నందివర్మ కానుకొల్లు తామ్రశాసనం చూడండి.

ఆ దానశాసనం రాజును తన రాజ తండ్రి పాదాల అనుగ్రహం పొందినవాడిగా వర్ణిస్తుంది.⁹ నందివర్మ తండ్రి కూడా రాజు అని, బహుశా ఆయనకు ముందు పాలించాడని దీని అర్థంగా కృష్ణారావు భావించారు. ఆ కారణంగా ఆయన నందివర్మను ఆ కుటుంబంలో పట్టాభిషేకం పొందిన మొదటి రాజుగా లెక్కించలేదు.⁹

కాలం

మొదటి నందివర్మ కాలం వివాదాస్పదం.

• దానశాసనాలు తేదీలు ఇచ్చే తీరును కృష్ణారావు పోల్చారు. నందివర్మ దానశాసనం సంవత్సరం, ఋతు పక్షం, రోజు ద్వారా తేదీ ఇస్తుంది. దేవవర్మ ఏలూరు దానశాసనం నెల, పక్షం ద్వారా ఇస్తుంది. నందివర్మ పద్ధతి పాతది అని ఆయన భావించి, మొదటి నందివర్మను దేవవర్మకు పూర్వీకుడిగా చెప్పారు. ఆయన ఆయనను పల్లవ రాజు శివస్కందవర్మకు తర్వాతి సమకాలికుడిగా భావించి, ఆయన దానశాసనాన్ని తాత్కాలికంగా 3వ శతాబ్దం చివరలో ఉంచారు.⁹
• ఆ సంపుటి సంపాదకుడిగా డి. సి. సర్కార్ (D. C. Sircar) ఈ తేదీలు మరీ ముందని భావించారు. లిపి, భాష ఆధారంగా ఆయన ఆ దానశాసనాన్ని దేవవర్మ ఏలూరు దానశాసనపు యుగంలోనే, దాదాపు 4వ శతాబ్దం మధ్యలో ఉంచారు.⁹
• కానుకొల్లు దానశాసనం తెలియక ముందు, 1939 నాటి సర్కార్ కాలక్రమం మొదటి నందివర్మను హస్తివర్మ తర్వాత ఒక తరానికి, దాదాపు 370–395లో ఉంచింది.¹⁰

ఒక పాత గందరగోళం

1960కి ముందు మొదటి నందివర్మ పెదవేగి ఫలకాల నుంచి మాత్రమే తెలుసు. 1926లో ఆర్. సుబ్బారావు ఆయనను ఒక “విజయ నందివర్మ”గా గుర్తించారు.¹¹ సర్ వాల్టర్ ఎలియట్ సేకరించిన ఒక ప్రచురితం కాని ప్రాకృత దానశాసనంలో యువరాజు విజయ బుద్ధవర్మతో పాటు ఈ రాజు పేరు ఉందని సుబ్బారావు నమ్మారు.¹¹ ఈ దానశాసనం పల్లవులకు చెందినదని, శాలంకాయనులతో దానికి ఏ సంబంధమూ లేదని 1939లో సర్కార్ చూపించారు.³ వేంగి శాలంకాయనులు పేజీలోని ఆధారాలు, విభేదాలు చూడండి.

Footnotes

1. Subba Rao, “Pedavegi Copper-plates” (1926), p. 105, translation (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩ ↩² ↩³ ↩⁴

2. Krishna Rao, “Two Salankayana Charters from Kanukollu” (1960), p. 8 (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩ ↩² ↩³ ↩⁴ ↩⁵ ↩⁶ ↩⁷

3. D. C. Sircar, The Successors of the Satavahanas in Lower Deccan (1939), pp. 67–68 (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩ ↩² ↩³

4. Krishna Rao, “Two Salankayana Charters from Kanukollu” (1960), p. 10, translation of the plates of Skandavarman (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩

5. K. R. Subramanian, Buddhist Remains in Andhra and the History of Andhra between 225 and 610 A.D. (1932), p. 92 (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩

6. Krishna Rao, “Two Salankayana Charters from Kanukollu” (1960), p. 2 (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩ ↩² ↩³ ↩⁴

7. B. V. Krishna Rao, “Two Salankayana Charters from Kanukollu”, Epigraphia Indica XXXI (1955–56, publ. 1960), p. 1 (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩ ↩²

8. Krishna Rao, “Two Salankayana Charters from Kanukollu” (1960), p. 7 (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩ ↩²

9. Krishna Rao, “Two Salankayana Charters from Kanukollu” (1960), p. 3, with D. C. Sircar’s editorial notes (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩ ↩² ↩³ ↩⁴ ↩⁵ ↩⁶ ↩⁷

10. Sircar, Successors of the Satavahanas (1939), p. 73, chronological chart (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩

11. R. Subba Rao, “Pedavegi Copper-plates of Nandivarman II”, Journal of the Andhra Historical Research Society I, pt. 2 (1926), p. 94 (archive.org↗ (opens in a new tab)). ↩ ↩²