అద్దంకి
గుండ్లకమ్మ నది ఒడ్డున ఉన్న పట్టణం. ఒకప్పుడు ఒంగోలు తాలూకాలో ఉండేది. ఇక్కడి ఒక రాయిపై 9వ శతాబ్దపు పండరంగడి తెలుగు పద్య శాసనం ఉంది. తర్వాతి శాసనాలు దీన్ని 'అద్దంకి సీమ'కు కేంద్రంగా పేర్కొంటాయి.
స్థానం
అద్దంకి గుండ్లకమ్మ నది ఒడ్డున, 15°49′ ఉత్తర అక్షాంశం, 79°58′ తూర్పు రేఖాంశం వద్ద ఉంది.1 1908లో అది గుంటూరు జిల్లాలోని ఒంగోలు తాలూకాలో 7,230 మంది (1901 జనాభా లెక్కలు) జనాభా ఉన్న పట్టణం.1 అది ఒంగోలు రైల్వే స్టేషన్ నుంచి 23 మైళ్ల దూరంలో ఉండేది.1 Imperial Gazetteer (సామ్రాజ్య గెజిటీర్) దీన్ని పప్పుధాన్యాలు పండించే, పశువులను పెంచే ప్రాంతానికి కేంద్రంగా, పెద్ద ధాన్య వ్యాపారం ఉన్న చోటుగా వర్ణించింది.2
ఒంగోలు తాలూకా ఇంకా నెల్లూరు జిల్లాలో ఉన్నప్పుడు, ప్రభుత్వం అద్దంకిలో ఏటా పశువుల ప్రదర్శన నిర్వహించేది. అది 1859లో మొదలైంది.3 1870లో ప్రయోగాత్మకంగా ఆ ప్రదర్శనను బదులుగా ఒంగోలులో నిర్వహించారు.4
పండరంగడి శాసనం
తూర్పు చాళుక్య రాజు గుణగ విజయాదిత్యుడు (మూడవ విజయాదిత్యుడు) సైన్యాధిపతి పండరంగడి శిలాశాసనానికి అద్దంకి బాగా ప్రసిద్ధి. 1920లలో దాన్ని ప్రచురించినప్పుడు ఆ రాయి అద్దంకిలోని ఒక పొలంలో పడి ఉంది.5 దాని మొదటి తెలుగు పద్యం తరువోజ ఛందస్సులో ఉంది.6 9వ శతాబ్దం మధ్య నాటికే తెలుగు కవిత్వం రాస్తున్నారనడానికి దాని సంపాదకుడు ఈ పద్యాన్ని ఆధారంగా తీసుకున్నారు.6
వచన భాగం దమ్మవురంలో సూర్య దేవుడికి ఇచ్చిన భూదానాన్ని నమోదు చేస్తుంది.6 సంపాదకుడు దమ్మవురాన్ని అద్దంకి దగ్గరి ధర్మవరంగా గుర్తించారు. అక్కడ పండరంగడి మరో రెండు శాసనాలు తెలుసు.6 బోయలపై దండయాత్ర తర్వాత పండరంగడు కర్నూలు వైపు నుంచి అద్దంకి చేరుకున్నాడని ఆయన ఊహించారు.7
తర్వాతి శాసనాలు
1905 నాటి నెల్లూరు శాసన సర్వే అద్దంకిలోని నాగేశ్వర ఆలయ స్తంభాలపై ఎనిమిది చిన్న శాసనాలను కనుగొంది.8 అవి “ముద్రించదగినవి కావు” అని అది అంచనా వేసింది.8 రామస్వామి ఆలయ గోడపై ఆ గోడకు గారె పూయడం గురించిన ఒక తెలుగు శాసనాన్ని కూడా అది నమోదు చేసింది.8 ఆ శాసనం శక 1326 (సుమారు 1404–05; శక అనేది సంవత్సరాలు లెక్కించే ఒక భారతీయ పద్ధతి) నాటిది.8
1390–91 (శక 1312) నాటి ఒక విజయనగర రాగి రేకుల దానపత్రాన్ని దేవరాయల పేరుతో జారీ చేశారు.9 అది దానం చేసిన గ్రామాన్ని “అద్దంకి రాజ్యంలో” (అద్దంకి-రాష్ట్రం) పర్చూరు దగ్గర ఉంచుతుంది.9
కోట
పట్టణానికి సుమారు 79 ఎకరాల శిథిల మట్టి కోట ఉండేది. 1908లో నివేదించిన స్థానిక సంప్రదాయం ప్రకారం, సుమారు 1400లో ప్రతాపరుద్రుడి కొడుకు హరిపాలుడు దాన్ని కట్టించాడు లేదా బాగుచేయించాడు. దాదాపు రెండు శతాబ్దాల ముందు ఒంగోలుకు చెందిన మొండపాటి కుటుంబం ఇక్కడ పాలించిందని కూడా అదే ఆధారం చెబుతుంది.12 ఇవి గెజిటీర్ నమోదు చేసిన సంప్రదాయాలు, శాసనాల నుంచి నిర్ధారించిన వాస్తవాలు కావు.
Footnotes
-
Imperial Gazetteer of India: Madras, Vol. I (1908), p. 331 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4
-
Imperial Gazetteer of India: Madras, Vol. I (1908), p. 332 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2
-
Boswell, Manual of the Nellore District (1873), p. 74 (archive.org (opens in a new tab)). ↩
-
John A. C. Boswell, A Manual of the Nellore District (1873), p. 76 (archive.org (opens in a new tab)). ↩
-
K. V. Lakshmana Rao, “The Addanki Stone Inscription of Pandaranga”, Epigraphia Indica XIX (1928), p. 272 (archive.org (opens in a new tab)). ↩
-
Lakshmana Rao, “Addanki Stone Inscription”, Epigraphia Indica XIX (1928), p. 273 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4
-
Lakshmana Rao, “Addanki Stone Inscription”, Epigraphia Indica XIX (1928), p. 274 (archive.org (opens in a new tab)). ↩
-
A. Butterworth and V. Venugopaul Chetty, Nellore District Inscriptions, Part II (1905), p. 895 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4
-
A. Butterworth and V. Venugopaul Chetty, Nellore District Inscriptions, Part I (1905), pp. 1–2 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2
చిత్రాలు
ఆధారసూచికలు
గమనికలు (0)
ఆధారాలు (5)
ఈ పేజీలో పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి
చివరి సవరణ:



