మొదటి జయసింహుని పులిబుమ్ర (పొలమూరు) తామ్ర శాసనం
రెండవ తూర్పు చాళుక్య రాజు మొదటి జయసింహుడి సంస్కృత రాగి రేకుల దానపత్రం. గుద్దవాడి జిల్లాలోని పులిబుమ్ర (పొలమూరు) గ్రామాన్ని అది రుద్రశర్మకు ఇస్తుంది. ఆయన తండ్రి అదే గ్రామాన్ని విష్ణుకుండిన రాజు మాధవవర్మ నుంచి పొందాడు. 1914లో దాన్ని గుర్తించారు. 1928లో వి. రంగాచార్య దాన్ని సంపాదకత్వం చేశారు. 4వ, 5వ, 15వ పాలనా సంవత్సరంగా చదివిన సంఖ్యా చిహ్నాలతో దాని తేదీ ఉంది. జయసింహుడి పాలనా కాలం గురించి సుదీర్ఘ వాదనకు అది ఆజ్యం పోసింది.
ఇది కుబ్జ విష్ణువర్ధనుడి కొడుకు, వారసుడు, తూర్పు చాళుక్యుల రెండవ రాజు మొదటి జయసింహుడి దానపత్రం. 1914లో ఇది వెలుగులోకి రాకముందు, ఆయన పాలనలో తెలిసిన ఏకైక శాసనం జె. ఎఫ్. ఫ్లీట్ (J. F. Fleet) సంపాదకత్వం వహించిన పెద్ద-మద్దాలి దానపత్రం.1 దాని ప్రాముఖ్యం దానంలో కంటే దాని దానగ్రహీతలో ఎక్కువగా ఉంది. విష్ణుకుండిన రాజు మాధవవర్మ అదే గ్రామాన్ని ఇచ్చిన వ్యక్తి కొడుకు ఆయన.23 కాబట్టి ఈ రెండు దానపత్రాలు రెండు వంశాలను కాలంలో ముడివేస్తాయి.23
కనుగొనడం, వర్ణన
మద్రాసులో ప్రెసిడెన్సీ మెజిస్ట్రేట్, తెలుగు అకాడమీ అధ్యక్షుడు జె. రామయ్య పంతులు (J. Ramayya Pantulu) 1914లో మద్రాసులోని శాసనాల సహాయ పురావస్తు సూపరింటెండెంటు దృష్టికి ఆ రేకులను తెచ్చారు. అకాడమీ పత్రికలో ప్రచురణ కోసం ఆయన వాటిని మరో మూడు తూర్పు చాళుక్య దానపత్రాలతో పాటు “తెలుగు జిల్లాలలోని వేర్వేరు ప్రాంతాల నుంచి” సేకరించారు. 1913–14 నివేదికలో వాటిని అనుబంధం A నం. 5గా నమోదు చేశారు.41 అవి ఎక్కడ దొరికాయో నివేదిక చెప్పదు. ఈ దానపత్రం, అదే గ్రామపు విష్ణుకుండిన దానపత్రం రెండూ దొరికిన చోటుగా అనపర్తి దగ్గరి పొలమూరు గ్రామాన్ని తర్వాత డి. సి. సర్కార్ (D. C. Sircar) వర్ణించారు.2
ప్రభుత్వ శాసన నిపుణుడు అందించిన సిరా ముద్రల నుంచి 1928లో వి. రంగాచార్య (V. Rangacharya) ఆ శాసనాన్ని సంపాదకత్వం వహించారు.1 ఆరు అంగుళాల కంటే కొంచెం తక్కువ, రెండు అంగుళాల మూడు రేకులు ఉన్నాయి. వాటిని పావు అంగుళం అడ్డం గల ఉంగరం రంధ్రాల గుండా గుచ్చారు.1 ముద్ర గురించి రంగాచార్యకు సమాచారం లేదు.1 రేకులకు సంఖ్యలు ఉన్నాయి, అయితే మొదటిదానిపై ఉన్న సంఖ్య మాత్రమే స్పష్టంగా ఉంది.1 7, 13, 18 పంక్తుల చివర్లలో చెరిపివేతలు ఉన్నాయి.1
లిపి, భాష
చివర్లోని శాప శ్లోకం తప్ప శాసనం సంస్కృత వచనంలో ఉంది.1 మొదటి విష్ణువర్ధనుడి తిమ్మాపురం రేకుల, మొదటి జయసింహుడి పెద్ద-మద్దాలి రేకుల అక్షరాలకు దీని అక్షరాలకు చిన్న తేడాలు మాత్రమే ఉన్నాయని రంగాచార్య కనుగొన్నారు.1 ఇక్కడ పదాంత త్ను వేరే అక్షరంగా రాశారు, పదాంత మ్ను ఒకసారి ఓ లాంటి రూపంలో రాశారు.1 తప్పులు లేకుండా లేకపోయినా, తిమ్మాపురం రేకుల దాన భాగం కంటే ఈ శాసనంలో వ్యాకరణ తప్పులు తక్కువ అని ఆయన భావించారు.1
విషయం
రాజును కీర్తివర్మ మనవడు, విష్ణువర్ధన-మహారాజు ప్రియ పుత్రుడు అని పిలుస్తారు.1 ఆయన సొంత పేరును పృథ్వీ-జయసింగ-వల్లభ అని ఇచ్చారు.1 పృథ్వీవల్లభ అనేది మొదటి కీర్తివర్మకు, రెండవ పులకేశికి బిరుదు అని రంగాచార్య గుర్తించారు.15 కాబట్టి తూర్పు చాళుక్యులు దాన్ని తమ పశ్చిమ పూర్వీకుల నుంచి వారసత్వంగా పొందినట్లు కనిపిస్తుంది.15
తన విజయ శిబిరం నుంచి రాజు గుద్దవాడి ప్రజలను, అధికారులను ఆదేశిస్తాడు.6 గుద్దవాడి జిల్లాలోని పులిబుమ్ర గ్రామాన్ని పన్ను లేని అగ్రహారం (బ్రాహ్మణ గ్రామం)గా చేశామని ఆయన వారికి చెబుతాడు.6 దానగ్రహీత గౌతమ గోత్రానికి (వంశానికి), తైత్తిరీయ శాఖకు చెందిన, రెండు వేదాలలో పండితుడైన, ఆసనపురానికి చెందిన రుద్రశర్మ.5 ఆయన శివశర్మ కొడుకు, దామశర్మ మనవడు.56
పెద్ద-మద్దాలి రేకులలో కూడా కనిపించే రాజు బిరుదు సర్వసిద్ధి పేరు మీద ఆ దానాన్ని సర్వసిద్ధి-దత్తి అని పిలుస్తారు.54 అమలుదారులు హస్తికోశ, వీరకోశ.5 వీరు గజ దళానికి, కాల్బలానికి నాయకత్వం వహించిన అధికారులు అని 1913–14 నివేదిక సూచించింది.54
దానం పొందిన వ్యక్తి, విష్ణుకుండిన దానపత్రం
రుద్రశర్మను పూర్వాగ్రహారిక, అంటే అగ్రహారపు పూర్వ యజమాని, అని పిలుస్తారని సర్కార్ గుర్తించారు. దామశర్మ కొడుకు, రుద్రశర్మ తండ్రి శివశర్మను ఆయన విష్ణుకుండిన మాధవవర్మ పులోబూరు దానపత్రపు దానగ్రహీతగా గుర్తించారు. కాబట్టి మొదటి జయసింహుడు ఆ గ్రామాన్ని దాని పూర్వ యజమాని కొడుకుకు తిరిగి ఇస్తున్నాడు.2 ఎం. సోమశేఖర శర్మ (M. Somasekhara Sarma) కూడా అదే గుర్తింపు చేశారు.3 ఆయన ఈ దానపత్రాన్ని పూర్వ దానానికి ఖాయపరచడంగా వర్ణించారు.3 రెండు దానపత్రాల మధ్య ఉన్న కాలవ్యవధి విష్ణుకుండిన కాలక్రమానికి ప్రధాన ఆధారాలలో ఒకటి; మాధవవర్మ జనాశ్రయ పొలమూరు తామ్రశాసనం పేజీ చూడండి.2
గ్రామం, జిల్లా
గ్రామం పేరును అనేక విధాలుగా చదివారు. రంగాచార్య తన అనువాదంలో పులిబుమ్ర అని ముద్రించి, పులిబూరు అనే సంభావ్య పాఠాంతరాన్ని ఇచ్చారు.5 1913–14 నివేదిక పులెబుమ్ర (పులెబుర) అని చదివింది.54 సోమశేఖర శర్మ ఈ తేడాలను ఎత్తి చూపారు. ఆయన ఆ పేరును పొలమూరుకు తొలి తెలుగు రాతగా, ఒక అక్షరపు అనుస్వారాన్ని తర్వాతి అక్షరం పైన రాసిన పులొంబూరుగా చదివారు.3
రంగాచార్య ఆ గ్రామాన్ని భీమవరం తాలూకాలోని పొలమూరుగా గుర్తించారు.5 ఇ. హుల్ష్ (E. Hultzsch)ను అనుసరించి, ఆయన గుద్దవాడిని కృష్ణా (అప్పుడు కిస్ట్నా) జిల్లాలోని తాలూకా కేంద్రమైన గుడివాడగా భావించారు.5 చాళుక్యులు రాకముందే అది ముఖ్యమైన చోటు అని దాని పురావస్తు అవశేషాలు చూపిస్తాయని ఆయన భావించారు.5 రామచంద్రపురం తాలూకాలోని ఒక గుద్దవాడితో దాన్ని గందరగోళం చేయకూడదని ఆయన హెచ్చరించారు.5 సర్కార్ దానికి బదులుగా గ్రామాన్ని గోదావరి జిల్లాలో అనపర్తి దగ్గరి పొలమూరులో ఉంచారు.2
తేదీ
దానపత్రం సంఖ్యా చిహ్నాలతో ముగుస్తుంది. రంగాచార్య సంచిక వాటిని చదవకుండా వదిలేస్తుంది. సంపాదకీయ గమనిక పాఠకుడిని 1913–14 నివేదికకు పంపుతుంది.7 ఆ నివేదిక తేదీని పాలన 15వ సంవత్సరంగా చదివింది.4 ఆ పఠనాన్ని, ఆర్. సుబ్బారావు (R. Subba Rao) 4వ సంవత్సరం అనే పఠనాన్ని తిరస్కరించి, సోమశేఖర శర్మ 5వ సంవత్సరం అని చదివారు. సంవత్సరం తర్వాత ఉండే తేదీ మిగిలిన భాగాన్ని ప్రచురించిన పాఠాలలో వదిలేశారని కూడా ఆయన ఫిర్యాదు చేశారు.3 సర్కార్ 5వ సంవత్సరాన్ని అనుసరించి, 15వదాన్ని నివేదిక పఠనంగా నమోదు చేశారు. తన సొంత కాలక్రమం కోసం ఆయన దానపత్రాన్ని సుమారు 637 నాటిదిగా తీసుకున్నారు.28
మొదటి జయసింహుడు ఎంత కాలం పాలించాడనే ప్రశ్నను మళ్లీ తెరవడానికి రంగాచార్య ఈ దానపత్రాన్ని ఉపయోగించారు.5 శాసనాలు విభేదిస్తాయి:5
- మొదటి చాళుక్య భీముడి బెజవాడ రేకులు, దాదాపు మిగతా అన్ని దానపత్రాలు ఆయనకు 33 సంవత్సరాలు ఇస్తాయి.5
- రెండవ అమ్మరాజు బ్రిటిష్ మ్యూజియం రేకులు 30 ఇస్తాయి.5
ఎఫ్. కీల్హార్న్ (F. Kielhorn) 33ని ఇష్టపడ్డారు.5 “అల్పసంఖ్యాకుల ప్రకటనే నిశ్చయంగా సరైనది” అని, 33 సంవత్సరాల పాలనను అనుమతించలేమని ఫ్లీట్ అభిప్రాయపడ్డారు.5 మొదటి విష్ణువర్ధనుడి 18వ సంవత్సరంలోని గ్రహణాన్ని 632 జూలై 7గా నిర్ణయించడం ద్వారా ఫ్లీట్ 30 సంవత్సరాలకు చేరుకున్నారు.910 రెండవ విష్ణువర్ధనుడి సింహాసనారోహణను కూడా ఆయన 663 ఫిబ్రవరి 14, మార్చి 24 మధ్య నిర్ణయించారు.910 రెండు సంఖ్యలూ పూర్ణ సంఖ్యలే అని రంగాచార్య భావించారు. జయసింహుడు 632 జూలైకి ముందు సింహాసనం ఎక్కి ఉండలేడు.5
664 మార్చి 13, 668 ఫిబ్రవరి 17 నాటి రెండవ విష్ణువర్ధనుడి రెండు దానపత్రాలు ఆ రాజు సింహాసనారోహణను 663 ఫిబ్రవరి 17, మార్చి 13 మధ్య ఉంచుతాయి. ఇంద్ర-భట్టారకుడికి ఏడు రోజులు అనుమతిస్తే, జయసింహుడు సుమారు 30 సంవత్సరాల కొన్ని నెలలు పాలించాడు.511 ఈ లెక్క ప్రకారం ఆయన 632 జూలై తర్వాత ఏదో ఒక సమయం నుంచి సుమారు 663 ఫిబ్రవరి లేదా మార్చి వరకు పాలించాడు.511
సంచిక
వి. రంగాచార్య, “The Pulibumra Plates of the Eastern Chalukya King Jayasimha I (c. 632–63 A.D.)”, Epigraphia Indica (శాసనాల పత్రిక) XIX (1927–28), నం. 42, పుటలు 254–258, పాఠం, అనువాదం, చిత్రపటంతో.1 సారాంశం: Annual Report on Epigraphy (శాసన వార్షిక నివేదిక), 1913–14, భాగం II, పేరా 7.4 పెద్ద-మద్దాలి రేకుల కోసం ఫ్లీట్, Indian Antiquary (భారత పురాతత్వ పత్రిక) XIII (1884), పుటలు 137–138 చూడండి.12
Footnotes
-
V. Rangacharya, “The Pulibumra Plates of the Eastern Chalukya King Jayasimha I”, Epigraphia Indica XIX (1927–28), p. 254 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9 ↩10 ↩11 ↩12 ↩13 ↩14 ↩15 ↩16
-
D. C. Sircar, The Successors of the Satavahanas in Lower Deccan (1939), p. 108 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7
-
M. Somasekhara Sarma, “Indrabhattaraka and the Ganga Era”, Journal of the Andhra Historical Research Society V (1930–31), p. 183 and notes 13–14 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6
-
Annual Report on Epigraphy, Southern Circle, for 1913–14 (G.O. No. 920, Public, 4 August 1914), Part II, para. 7, p. 85 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6
-
Rangacharya, “Pulibumra Plates” (1928), p. 255 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9 ↩10 ↩11 ↩12 ↩13 ↩14 ↩15 ↩16 ↩17 ↩18 ↩19 ↩20 ↩21 ↩22
-
Rangacharya, “Pulibumra Plates” (1928), p. 258, translation (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3
-
Rangacharya, “Pulibumra Plates” (1928), p. 257, text line 24 and note 17 (archive.org (opens in a new tab)). ↩
-
Sircar, Successors of the Satavahanas (1939), p. 110 (archive.org (opens in a new tab)). ↩
-
J. F. Fleet, “The Chronology of the Eastern Chalukya Kings”, Indian Antiquary XX (1891), p. 10 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2
-
Fleet, “Chronology of the Eastern Chalukya Kings” (1891), p. 11 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2
-
Rangacharya, “Pulibumra Plates” (1928), p. 256 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2
-
J. F. Fleet, “Sanskrit and Old-Canarese Inscriptions, No. CXLIV”, Indian Antiquary XIII (1884), p. 137 (archive.org (opens in a new tab)). ↩
చిత్రాలు
ఆధారసూచికలు
గమనికలు (0)
ఆధారాలు (6)
ఈ పేజీలో పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి
చివరి సవరణ:
