ప్రచురితమైన ఆధారాలతో నిర్మించిన కొత్త సైట్. ఏదైనా పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి

రెండవ పులకేశి

బాదామి చాళుక్య రాజు (609–642), మొదటి కీర్తివర్మ కొడుకు. ఆయన కళింగులను, కోసలులను అణచివేశాడని, పిష్టపుర (పిఠాపురం) కోటను తీసుకున్నాడని, 'కునాల జలాన్ని' (కొల్లేరు సరస్సుగా భావిస్తారు) ధ్వంసం చేశాడని, పల్లవ రాజును కంచి గోడల వెనక్కి తరిమాడని 634–35 నాటి ఆయన ఐహోళె శాసనం చెబుతుంది. జయించిన వేంగి దేశాన్ని ఆయన తన తమ్ముడు, తూర్పు చాళుక్యుల స్థాపకుడు విష్ణువర్ధనునికి ఇచ్చాడు. దాదాపు 631 నాటి ఆయన కొప్పరం ఫలకాలు గుంటూరు ప్రాంతంలో భూమిని ఇస్తాయి. బహుశా 642లో పల్లవ మొదటి నరసింహవర్మ బాదామిని తీసుకున్నప్పుడు ఆయన చనిపోయాడు.

రెండవ పులకేశి బాదామి చాళుక్య రాజులలో అత్యంత శక్తిమంతుడు.12 పిష్టపుర (పిఠాపురం)ను, కొల్లేరు సరస్సు ప్రాంతాన్ని తీసుకున్న విజేతగా తెలుగు దేశానికి ఆయన ముఖ్యుడు.12 ఆయన తన తమ్ముడిని వేంగిలో నిలిపాడు. అలా శతాబ్దాల పాటు తీరాన్ని పాలించిన తూర్పు చాళుక్య వంశం మొదలైంది.12

కుటుంబం, పేర్లు

రెండవ పులకేశి చాళుక్య రాజు మొదటి కీర్తివర్మ కొడుకు, మొదటి పులకేశి మనవడు.34 ఆయన తండ్రి మొదటి కీర్తివర్మ మొదటి పులకేశి పెద్ద కొడుకు.5 ఆయన బాబాయి మంగళేశుడు మొదటి కీర్తివర్మ తమ్ముడు. ఫ్లీట్ (Fleet) అభిప్రాయంలో బహుశా సవతి సోదరుడు.6 మొదటి కీర్తివర్మకు కనీసం ఇద్దరు కొడుకులు ఉన్నారని ఫ్లీట్ భావించారు: రెండవ పులకేశి, తర్వాత కుబ్జ విష్ణువర్ధనుడు అని పిలిచిన విష్ణువర్ధనుడు.3

నాసిక్ జిల్లాలోని నిర్పాన్ నుంచి వచ్చిన ఒక దానశాసనం ధారాశ్రయ జయసింహవర్మ అనే మూడవ కొడుకు పేరు చెబుతుంది.378 కానీ ఫ్లీట్ ఆ మూడవ కొడుకును “నిర్పాన్ దానశాసనాన్ని నమ్మగలిగితేనే” అంగీకరించారు.378 ఆ దానశాసనమే “అత్యంత అనుమానాస్పదం” అని ఆయన భావించారు.378

ఆయన పేరును పొలెకేశి, పులికేశి, పులకేశి అని రాస్తారు.910 ఆయన సత్యాశ్రయ, “సత్యానికి ఆశ్రయం” అనే బిరుదుతో బాగా ప్రసిద్ధుడు.910 ఆయన కుటుంబపు తర్వాతి శాసనాలలో, తూర్పు చాళుక్య శాసనాలలో ఈ బిరుదు ఆయన పేరుకు బదులుగా వస్తుంది.910

ఉత్తర రాజు హర్షవర్ధనుని ఓడించినప్పుడు ఆయన పరమేశ్వర, “సర్వోన్నత ప్రభువు” అనే బిరుదు తీసుకున్నాడని ఫ్లీట్ రాశారు.102 డి. సి. సర్కార్ (D. C. Sircar) దీనిని సందేహించారు.11 ఆయన అభిప్రాయంలో పులకేశి తన మాతృభూమిని శత్రువుల నుంచి కాపాడిన తర్వాత ఆ పేరు తీసుకున్నాడు. హర్షునిపై విజయం తర్వాత దానికి అదనపు అర్థాన్ని ఇచ్చింది.11

సింహాసనానికి దారి

మంగళేశునికి ఒక కొడుకు ఉన్నాడు. అతని కోసం ఆయన సింహాసనాన్ని దక్కించడానికి ప్రయత్నించాడు. తన బాబాయి తన పట్ల అసూయతో ఉన్నట్లు పులకేశి కనుగొన్నాడని, అందుకే ఆయన “ప్రవాసిగా దేశాంతరం తిరగాలని నిర్ణయించుకున్నాడు” అని ఐహోళె శాసనం చెబుతుంది.12 మంగళేశుడు తన రాజ్యాన్ని, ప్రాణాన్ని రెండూ కోల్పోయాడు.12

తన సోదరుని కొడుకుతో అంతర్యుద్ధంలో, దాదాపు 608లో మంగళేశుడు చనిపోయాడని ఫ్లీట్ భావించారు.13 పేరు చెప్పని ఆ కొడుకు కొంకణ్‌లో పాలకుడైన సత్యాశ్రయ ధ్రువరాజ ఇంద్రవర్మ కావచ్చని ఆయన సూచించారు. కానీ ఈ కొడుకు ఎప్పుడైనా పాలించాడని ఆయన భావించలేదు.3 సూయెల్ (Sewell) సందేహం లేకుండా ఆ కొడుకు పేరును ధ్రువరాజు అలియాస్ ఇంద్రవర్మ అని చెబుతారు.14

కొంత గందరగోళ కాలం తర్వాత, పులకేశి అప్పయిక, గోవిందుడు అనే ఇద్దరు దండయాత్రికులను తిప్పికొట్టాడు.110 ఆయన కదంబ రాజధాని బనవాసిని తిరిగి తీసుకున్నాడు. బహుశా 609లో ఆయనకు పట్టాభిషేకం జరిగింది.110 వాతాపిలో జారీ చేసిన ఆయన 3వ సంవత్సరం, 612 నాటి దానశాసనం దక్కన్‌లోని హైదరాబాద్ నుంచి వచ్చింది.15

విజయాలు

ఐహోళె శాసనాన్ని 634–35లో కవి రవికీర్తి రాశాడు.1617 అది ఆయన యుద్ధాలను జాబితా చేస్తుంది:1617

  • గంగులు, ఆళుపులపై1617
  • కొంకణ్ మౌర్యులపై1617
  • “పశ్చిమ సముద్రపు లక్ష్మి” అయిన పురి నగరంపై1617
  • లాటులు, మాళవులు, గూర్జరులపై1617
  • “భయంతో తన ఆనందం (హర్షం) కరిగిపోయిన” హర్షునిపై1617

ఎఫ్. కీల్‌హార్న్ (F. Kielhorn) తూర్పు గురించిన భాగాన్ని అనువదించారు.18 ఆయన అనువాదంలో కళింగులు, కోసలులు “భయ సంకేతాలు చూపేలా చేయబడ్డారు”.18 ఆయన “గట్టిగా ఒత్తిడి చేసిన” పిష్టపుర “చేరుకోవడం కష్టం కాని కోట అయింది”.18 మనుషుల రక్తంతో రంగు మారిన, కవచాలు ధరించిన ఏనుగులతో నిండిన “కునాల జలాన్ని” ఆయన ధ్వంసం చేశాడు.18 తర్వాత ఆయన పల్లవుల ప్రభువును కాంచీపురం గోడల వెనక్కి తరిమాడు.18 ఆయన కావేరిని దాటి, చోళులకు, కేరళులకు, పాండ్యులకు “గొప్ప సమృద్ధి” కలిగించాడు.18

కీల్‌హార్న్ పిష్టపురను గోదావరి జిల్లాలోని పిఠాపురంగా గుర్తించారు.1920 పద్యాలు తీరం వెంట ఉత్తరం నుంచి దక్షిణానికి సాగిన దండయాత్రను అనుసరిస్తాయి కాబట్టి, “కునాల జలం” కొల్లేరు సరస్సు మాత్రమే కాగలదని ఆయన వాదించారు.1920 ఫ్లీట్ ఆ పల్లవ రాజు పేరును మొదటి మహేంద్రవర్మ అని చెప్పారు.1

సూయెల్ కథనంలో పులకేశి మొదటి మహేంద్రుడిని ఉత్తర తెలుగు దేశం నుంచి తరిమాడు.14 కంచి దగ్గరి పుల్లలూరులో పులకేశిపై పల్లవ విజయాన్ని పల్లవ కాశాకుడి ఫలకాలు చెప్పుకుంటాయని ఆయన గుర్తించి, చాళుక్య సైన్యం అక్కడి నుంచి వెనక్కి నెట్టబడిందని భావించారు.14 (మొదటి మహేంద్రవర్మ చూడండి.)

వేంగి, గుంటూరు ప్రాంతం

పిఠాపురం పడిపోయిన దండయాత్రలోనే బహుశా వేంగిని తీసుకున్నారని ఫ్లీట్ భావించారు.2 615లో పులకేశి తన తమ్ముడు విష్ణువర్ధనుని యువరాజుగా చేశాడు.2 తర్వాత ఆ రాజ్యం “బాదామిలోని పశ్చిమ రాజధాని నుంచి పూర్తిగా నిర్వహించలేనంత విస్తారమైనది”గా తేలింది.2 అందుకే పులకేశి వేంగిని పాలించడానికి తన తమ్ముడిని పంపాడు.2 632కి ముందు, ఒప్పందం ద్వారానో తిరుగుబాటు ద్వారానో, విష్ణువర్ధనుడు అక్కడ సొంతంగా రాజు అయ్యాడు.2

కొప్పరం ఫలకాలు గుంటూరు జిల్లాలోని నరసరావుపేట తాలూకాలో కొప్పరం దగ్గర దొరికాయి.4 అవి పులకేశి 21వ సంవత్సరం నాటివి.4 అవి కర్మరాష్ట్రంలోని ఇర్బులి గ్రామంలో ఎనిమిది వందల నివర్తనాల (ఒక భూమి కొలత) పొలాన్ని ముగమూరులో నివసించిన ఒక బ్రాహ్మణునికి ఇస్తాయి.4

ఆ సంపాదకత్వానికి రాబర్ట్ సూయెల్ (Robert Sewell) రాసిన అనుబంధం ఆ తేదీ 631 అక్టోబర్ 10, గురువారానికి సరిపోతుందని కనుగొంది.21 ఇ. హుల్ట్‌జ్ (E. Hultzsch) దానశాసనపు అమలుదారుడు “పృథివీదువరాజు”ను విష్ణువర్ధనునిగా చదివారు.22 ఆ సంవత్సరంలో విష్ణువర్ధనుడు ఇంకా పులకేశిపై ఆధారపడి ఉన్నాడని ఆయన నిర్ణయించారు.22

విదేశాలలో కీర్తి

625–26లో పులకేశి, పర్షియా రాజు రెండవ ఖుస్రో మధ్య లేఖలు, బహుమతులు మారాయని చెప్పే ఒక అరబిక్ చరిత్రను ఫ్లీట్ ఉదహరిస్తారు.2 చైనా యాత్రికుడు హ్యూయెన్ త్సాంగ్ 629, 645 మధ్య భారతదేశంలో ప్రయాణించాడు.23 ఆయన మహారాష్ట్ర రాజు “పు-లో-కి-షే”ను వర్ణించాడు.23 ఫ్లీట్ ఉదహరించిన భాగంలో, “ఆయన ప్రజలు ఆయనకు సంపూర్ణ విధేయతతో లోబడతారు” అని, హర్షుడు ఆయన ప్రజలను “ఇంకా జయించలేదు” అని యాత్రికుడు రాశాడు.23

ఓటమి, మరణం

ఫ్లీట్ ప్రకారం, ఆ పాలన “విపత్తుతో ముగిసింది”.824 పల్లవ మొదటి నరసింహవర్మ చాళుక్య రాజ్యంపై దండెత్తి బాదామిని ధ్వంసం చేశాడు.824 ఫ్లీట్ దీనిని 634–35, 655 మధ్య, బహుశా 642లో ఉంచారు.824

పులకేశి ఆ యుద్ధంలో చంపబడ్డాడని చెబుతారని, 642 తర్వాత ఆయన గురించి ఏ రికార్డూ లేదని సూయెల్ చెబుతారు.25 దాదాపు 642లో మొదటి నరసింహవర్మ ఆయనను “ఓడించి చంపాడు” అని సర్కార్ రాశారు.11 ఆయన కొడుకు మొదటి విక్రమాదిత్యుడు దాదాపు 655లో రాజ్యాన్ని పునరుద్ధరించాడు.26

Footnotes

  1. Fleet, “Dynasties of the Kanarese Districts” (1896), p. 350 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6

  2. Fleet, “Dynasties of the Kanarese Districts” (1896), p. 352 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9 ↩10

  3. Fleet, “Dynasties of the Kanarese Districts” (1896), p. 349 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6

  4. E. Hultzsch, “Kopparam Plates of Pulakesin II”, Epigraphia Indica XVIII (1926), p. 257 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  5. Fleet, “Dynasties of the Kanarese Districts” (1896), p. 344 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  6. Fleet, “Dynasties of the Kanarese Districts” (1896), p. 346 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  7. Fleet, “Dynasties of the Kanarese Districts” (1896), p. 357 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3

  8. Fleet, “Dynasties of the Kanarese Districts” (1896), p. 358 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6

  9. J. F. Fleet, “Dynasties of the Kanarese Districts”, Gazetteer of the Bombay Presidency I, pt. II (1896), p. 343, translating the same title of Pulakesin I (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3

  10. Fleet, “Dynasties of the Kanarese Districts” (1896), p. 351 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6

  11. D. C. Sircar, “Amudalapadu Plates of Vikramaditya I, Year 5”, Epigraphia Indica XXXII (1959), p. 176 (archive.org (opens in a new tab)). Paraphrased, except for the short phrase quoted. ↩ ↩2 ↩3

  12. Kielhorn, “Aihole Inscription” (1901), p. 9, verses 14–15 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  13. Fleet, “Dynasties of the Kanarese Districts” (1896), p. 348 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  14. Robert Sewell, The Historical Inscriptions of Southern India (1932), p. 22 (archive.org (opens in a new tab)). Paraphrased. ↩ ↩2 ↩3

  15. Fleet, “Dynasties of the Kanarese Districts” (1896), p. 356 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  16. F. Kielhorn, “Aihole Inscription of Pulikesin II”, Epigraphia Indica VI (1901), p. 1 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7

  17. Kielhorn, “Aihole Inscription” (1901), p. 10, verses 19–23 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7

  18. Kielhorn, “Aihole Inscription” (1901), p. 11, verses 26–31 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6

  19. Kielhorn, “Aihole Inscription” (1901), p. 2 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  20. Kielhorn, “Aihole Inscription” (1901), p. 3 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  21. R. Sewell, postscript to Hultzsch, “Kopparam Plates”, Epigraphia Indica XVIII (1926), p. 261 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  22. Hultzsch, “Kopparam Plates” (1926), p. 258 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  23. Fleet, “Dynasties of the Kanarese Districts” (1896), p. 353, quoting Hiuen Tsang in S. Beal’s translation (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3

  24. Fleet, “Dynasties of the Kanarese Districts” (1896), p. 359 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3

  25. Sewell, Historical Inscriptions (1932), p. 24 (archive.org (opens in a new tab)). Paraphrased. ↩

  26. Fleet, “Dynasties of the Kanarese Districts” (1896), p. 363 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

చిత్రాలు

ఆధారసూచికలు

ఆధారాలు (5)
  1. J. F. Fleet, R. G. Bhandarkar and others (Gazetteer of the Bombay Presidency), Gazetteer of the Bombay Presidency, Vol. I, Part II: History of the Konkan, Dakhan and Southern Maratha Country (opens in a new tab), Government Central Press, Bombay, 1896, pp. 344, 346, 348–353, 356–359. J. F. Fleet, Dynasties of the Kanarese Districts. [Public domain]
  2. E. Hultzsch (ed.), Epigraphia Indica, Vol. VI (1900–01) (opens in a new tab), Government of India, Calcutta, 1901, pp. 1–3, 8–11. F. Kielhorn, Aihole Inscription of Pulikesin II. Pages 1 and 8 read in scan in.ernet.dli.2015.56212. [Public domain]
  3. H. Krishna Sastri and Hirananda Sastri (eds.), Epigraphia Indica, Vol. XVIII (1925–26) (opens in a new tab), Archaeological Survey of India, Calcutta, 1926, pp. 257–261. E. Hultzsch, Kopparam Plates of Pulakesin II; postscript by R. Sewell. [Public domain]
  4. D. C. Sircar and B. Ch. Chhabra (eds.), Epigraphia Indica, Vol. XXXII (1957–58) (opens in a new tab), Archaeological Survey of India, 1959, pp. 176. D. C. Sircar, Amudalapadu Plates of Vikramaditya I. Paraphrased. [Public domain in India]
  5. Robert Sewell (ed. S. Krishnaswami Aiyangar), The Historical Inscriptions of Southern India (Collected till 1923) and Outlines of Political History (opens in a new tab), University of Madras, 1932, pp. 22–24. Paraphrased. [Public domain in India]

ఈ పేజీలో పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి

చివరి సవరణ: