ఫరూఖ్‌సియార్

ఫరూఖ్‌సియార్ 1713 నుంచి 1719 వరకు మొఘల్ చక్రవర్తి. పాలన ప్రారంభంలో ఆయన దక్కనులోని ఆరు సుబాల అధికారాన్ని నిజాముల్ ముల్క్‌కు ఇచ్చాడు. కొద్ది కాలానికే ముబారిజ్ ఖాన్ హైదరాబాద్ పాలకుడయ్యాడు. ఆయన కాలపు నాణేలు తెలుగు దేశపు టంకశాలల్లో ముద్రితమయ్యాయి: ఆదోని, గుత్తిలలో దక్షిణాది తరహా చిన్న బంగారు నాణేలు, శ్రీకాకుళంలో బంగారు మొహర్లు. 1715 తర్వాత ఇబ్రహీం ఖాన్ పన్నీని కర్నూలుకు న్యాయమైన వారసుడిగా ఆయన గుర్తించాడని ముహమ్మద్ బుర్హానుద్దీన్ చరిత్ర చెబుతుంది.

ఫరూఖ్‌సియార్ 1713 నుంచి 1719 వరకు మొఘల్ చక్రవర్తి.1 ఆయన కాలంలో తెలుగు దేశాన్ని సామ్రాజ్యం తరఫున హైదరాబాద్ మొఘల్ సుబా (ప్రాంతం) ద్వారా పాలించారు.23 ఆదోని, గుత్తి, శ్రీకాకుళంలలో ఆయన పేరుతో ముద్రించిన నాణేలు అక్కడ మొఘల్ పాలన ఎంతవరకు విస్తరించిందో చూపుతాయి.45 తెలుగు దేశంలో మొఘలులు చూడండి.

1713 నాటి దక్కను నియామకాలు

ఫరూఖ్‌సియార్ సింహాసనం ఎక్కగానే దక్కనులోని ఆరు సుబాలకు కొత్త ఏర్పాట్లు చేశాడు.6 వాటిపై పూర్తి అధికారాన్ని చిన్ కిలిచ్ ఖాన్‌కు, నిజాముల్ ముల్క్ అనే బిరుదుతో ఇచ్చి, ఆయన ప్రధాన కేంద్రాన్ని ఔరంగాబాద్‌గా నిర్ణయించాడు.6 సాదతుల్లా ఖాన్‌ను రెండు కర్ణాటక సుబాలకు ప్రతినిధిగా నియమించాడు.2 హైదరాబాద్‌ను అప్పటికి దాని పాలకుడు యూసుఫ్ ఖాన్ చేతిలోనే ఉంచాడు.2 నిజాముల్ ముల్క్ చూడండి.

గుజరాత్‌ను పాలించిన ముబారిజ్ ఖాన్‌ను కొద్ది కాలానికే హైదరాబాద్‌కు మార్చారు.3 విలియం ఇర్విన్ లెక్క ప్రకారం ఆయన దాదాపు పన్నెండేళ్లు దానిని పాలించాడు.3 ముబారిజ్ ఖాన్ పాలన చివరి రోజుల్లో, “మొఘల్ రాజు ఫరూఖ్‌సియార్ పాలనా కాలంలో” హైదరాబాద్ నగర ప్రాకారం కట్టారని సయ్యద్ అలీ అస్గర్ బిల్‌గ్రామీ రాశారు.7

కర్నూలు

1715లో కర్నూలు జాగీరు (భూదానం) దారు దావూద్ ఖాన్ పన్నీ యుద్ధంలో చనిపోయాడు.89 ఆ వార్త విని ఫరూఖ్‌సియార్ బాధపడ్డాడని ముహమ్మద్ బుర్హానుద్దీన్ చరిత్ర (1905) చెబుతుంది.8 ఆ తర్వాత దావూద్ ఖాన్ తమ్ముడు ఇబ్రహీం ఖాన్ ఒక ఉపాయంతో చక్రవర్తి కోటాధిపతి నుంచి కర్నూలు కోటను స్వాధీనం చేసుకున్నాడు.89 తన అంతఃపుర స్త్రీలని చెప్పి పంపిన పల్లకీల్లో అతను సైనికులను దాచాడని కర్నూలు మాన్యువల్ చెబుతుంది.9

ఇబ్రహీం హైదరాబాద్ పాలకుడు ముబారిజ్ ఖాన్‌కు లేఖ రాసి, ఆనవాయితీగా ఇచ్చే గౌరవ వస్త్రాలు కోరాడు; చక్రవర్తి సనదు (హక్కు పత్రం) అతనికి వచ్చింది.89 ఫరూఖ్‌సియార్ అతనిని కర్నూలుకు “న్యాయమైన వారసుడిగా” ప్రకటించాడని బుర్హానుద్దీన్ జోడిస్తారు.8

తెలుగు దేశపు నాణేలు

ఫరూఖ్‌సియార్ నాణేల్లో ఒక కొత్త విశేషాన్ని స్టాన్లీ లేన్-పూల్ గుర్తించారు: “దక్షిణ భారతదేశపు నాణేలను పోలిన” చాలా చిన్న బంగారు నాణెం.4 దానిని ఆదోనికి మొఘలులు పెట్టిన పేరైన ఇమ్తియాజ్‌గఢ్‌లో, గుత్తిలో ముద్రించారు.4 ఆర్కాట్ కూడా టంకశాలగా మొదటిసారి ఆయన కాలంలోనే కనిపిస్తుంది.4

సికాకుల్ టంకశాల నుంచి వచ్చిన ఫరూఖ్‌సియార్ బంగారు మొహర్లను ఆర్. బి. వైట్‌హెడ్ నమోదు చేశారు.5 ఆ సికాకుల్‌ను ఆయన చికాకోల్‌గా, అంటే ఇప్పటి శ్రీకాకుళంగా గుర్తించారు; అది అదే పేరున్న మొఘల్ సర్కారు (జిల్లా) రాజధాని.5 హైదరాబాద్ సుబా టంకశాలల నుంచి ఆయన కాలపు ఎనిమిది నాణేలను ఇర్విన్ లెక్కించారు: ఆర్కాట్ నుంచి మూడు, ఆదోని నుంచి ఒకటి, చినపట్నం నుంచి మూడు, గుత్తి నుంచి ఒకటి.10

ఆధారాలు భిన్నంగా చెప్పే విషయాలు

  • కర్నూలు కోటాధిపతి. బుర్హానుద్దీన్ ఆయనను ఇద్రీస్ ఖాన్ అంటారు; కర్నూలు మాన్యువల్ ఇరాస్ ఖాన్ అంటుంది.89
  • హైదరాబాద్ ప్రాకారం. బిల్‌గ్రామీ దానిని ఫరూఖ్‌సియార్ కాలంలో, “ముబారిజ్ ఖాన్ సుబాదారీ చివరి రోజుల్లో” ఉంచారు.7 ముబారిజ్ ఖాన్ పాలన 1724లో, అంటే ఫరూఖ్‌సియార్ పాలన ముగిసిన ఐదేళ్ల తర్వాత ముగిసింది.31

Footnotes

  1. Stanley Lane-Poole, The Coins of the Moghul Emperors of Hindustan in the British Museum (1892), pp. xlvii–xlix, table of mint cities (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  2. Irvine, Later Mughals, Vol. I (1922), p. 263 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3

  3. Irvine, Later Mughals, Vol. II (1922), p. 138 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  4. Lane-Poole, Coins of the Moghul Emperors (1892), p. lviii (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  5. R. B. Whitehead, Catalogue of Coins in the Panjab Museum, Lahore, Vol. II (1914), p. lxxxvi (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3

  6. William Irvine, ed. Jadunath Sarkar, Later Mughals, Vol. I (1922), p. 262 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  7. Syed Ali Asgar Bilgrami, Landmarks of the Deccan (1927), pp. 94–95 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  8. Muhammad Burhanuddin Siddiqui, The Carnatic & Kurnool, their Last Muhammedan Rulers (1905), p. 60 (archive.org (opens in a new tab)). Paraphrased except for the short phrase quoted. ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6

  9. Narahari Gopalakristnamah Chetty, A Manual of the Kurnool District (1886), p. 30 and note (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5

  10. Irvine, Later Mughals, Vol. I (1922), p. 400 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

చిత్రాలు

ఆధారసూచికలు

ఆధారాలు (7)
  1. William Irvine (ed. Jadunath Sarkar), Later Mughals, Vol. I: 1707-1720 (opens in a new tab), M. C. Sarkar and Sons, Calcutta; Luzac and Co., London, 1922, pp. 262–263, 400. [Public domain]
  2. William Irvine (ed. Jadunath Sarkar), Later Mughals, Vol. II: 1719-1739 (opens in a new tab), M. C. Sarkar and Sons, Calcutta; Luzac and Co., London, 1922, pp. 138. [Public domain]
  3. Stanley Lane-Poole, The Coins of the Moghul Emperors of Hindustan in the British Museum (opens in a new tab), Trustees of the British Museum, London, 1892, xlvii–xlix, lviii. [Public domain]
  4. R. B. Whitehead, Catalogue of Coins in the Panjab Museum, Lahore, Vol. II: Coins of the Mughal Emperors (opens in a new tab), Clarendon Press, Oxford, 1914, lxxxvi. [Public domain]
  5. Muhammad Burhanuddin Siddiqui (Moulvi), The Carnatic & Kurnool, their Last Muhammedan Rulers (opens in a new tab), Commercial Press, Madras, 1905, pp. 60. [Public domain]
  6. Narahari Gopalakristnamah Chetty, A Manual of the Kurnool District in the Presidency of Madras (opens in a new tab), Government Press, Madras, 1886, pp. 30. [Public domain]
  7. Syed Ali Asgar Bilgrami, Landmarks of the Deccan: A Comprehensive Guide to the Archaeological Remains of the City and Suburbs of Hyderabad (opens in a new tab), Government Central Press, Hyderabad-Deccan, 1927, pp. 94–95. [Public domain]

ఈ పేజీలో పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి

చివరి సవరణ: