పాలకొల్లు
పశ్చిమ గోదావరి డెల్టాలో, నరసాపురానికి ఆరు మైళ్లు ఉత్తరాన ఉన్న సంత పట్టణం. ఐదు పంచారామ క్షేత్రాలలో ఒకటైన దాని శివాలయం వల్ల దీన్ని క్షీరారామం అంటారు. 17వ శతాబ్దం మధ్యలో స్థాపించిన ఇది ఈ తీరంలో మొదటి డచ్ స్థావరం. 1825లో ఇది చివరికి బ్రిటిష్ వారి చేతికి వెళ్లింది.

పాలకొల్లు గోదావరి పశ్చిమ డెల్టాలో, నరసాపురం కాలువపై నరసాపురానికి ఆరు మైళ్ల దూరంలో ఉంది. 1908 నాటి Imperial Gazetteer (సామ్రాజ్య గెజిటీర్) దీన్ని 16° 31′ ఉత్తర అక్షాంశం, 81° 44′ తూర్పు రేఖాంశం వద్ద ఉంచింది. 1901లో దాని జనాభా 10,848.1 అది దీన్ని “వర్ధిల్లుతున్న పట్టణం, గోదావరి పశ్చిమ డెల్టాలో ప్రధాన సంత” అని పిలిచింది.1 పట్టణం ప్రధానంగా పండ్లు, బియ్యం, నూలుతో వ్యాపారం చేసేది.1
దాని చుట్టూ జిల్లా సరిహద్దులు మారుతూ వచ్చాయి. 1882లో రాబర్ట్ సూయెల్ (Robert Sewell) దీన్ని గోదావరి జిల్లాలోని నరసాపురం తాలూకా కింద జాబితా చేశారు.2 1908 నాటికి ఆ తాలూకాను కృష్ణా (అప్పుడు కిస్ట్నా) జిల్లాకు బదిలీ చేశారు.1 ఇప్పుడు ఇది పశ్చిమ గోదావరి జిల్లాలో ఉంది.3
క్షీరారామం
పట్టణం సంస్కృత పేరు క్షీరారామం. 1937–38 నాటి వార్షిక శాసన నివేదిక క్షీరారామాన్ని పాలకొల్లుకు సంస్కృతీకరించిన పేరుగా వివరించింది.4 కవి శ్రీనాథుడిని అనుసరించి, ఎం. రామారావు (M. Rama Rao) త్రిపురాసురుల లింగం (శివుడి రాతి చిహ్నం) ఐదు ముక్కల పురాణ కథను ఇచ్చారు.35 దానిలో క్షీరారామం అని కూడా పిలిచే బాలకోట గ్రామంలో రాముడు ఒక ముక్కను ప్రతిష్ఠించాడు.35 1907 నాటి గోదావరి జిల్లా గెజిటీర్ కూడా పాలకొల్లును పంచారామ పురాణ కథలోని ఐదు పవిత్ర స్థలాలలో ఒకటిగా లెక్కించింది.6
ఐదింటి శివాలయాలను రామారావు తూర్పు చాళుక్య రాజు మొదటి చాళుక్య భీముడికి ఆపాదించారు.73 కానీ ఆలయపు సొంత శాసనాలు 1136 నుంచి మొదలవుతాయి.73 పాలకొల్లు క్షీరారామలింగేశ్వరాలయం పేజీ చూడండి.
డచ్ స్థావరం
Imperial Gazetteer పాలకొల్లును 1652లో డచ్చివారు స్థాపించిన, గోదావరి జిల్లాలోని మొదటి యూరోపియన్ స్థావరం అని పిలుస్తుంది.81 కొంతకాలం అది తీరంలోని ఈ భాగంలో వారి స్థావరాలకు కేంద్రం.1
ఇంగ్లీషువారు దాన్ని మొదట ఎప్పుడు తీసుకున్నారనే విషయంలో ఆధారాలు విభేదిస్తాయి:291
- సూయెల్ 1781 అని ఇచ్చి, ఈ విజయాన్ని “లార్డ్ మెకార్ట్నీ నాయకత్వంలోని” ఇంగ్లీషువారికి ఆపాదిస్తారు.2
- వి. రంగాచార్య (V. Rangacharya) కూడా 1781 అని ఇస్తారు.9
- Imperial Gazetteer 1783 అని ఇస్తుంది.1
చిన్న స్థిర కౌలు (నిర్ణీత అద్దె) చెల్లిస్తూ డచ్చివారు 1804 వరకు అక్కడే ఉన్నారని గెజిటీర్ జోడిస్తుంది.1 1814 ఒప్పందం ద్వారా ఆ చోటును హాలండుకు తిరిగి ఇచ్చారు. 1825లో చివరికి బ్రిటిష్ వారికి అప్పగించారు.1
పట్టణం నడిబొడ్డున ఉన్న దాని డచ్ శ్మశానంలో 1662 వరకు వెనక్కి వెళ్లే సమాధి రాళ్లు ఉన్నాయి.1 అతి పురాతనమైన రెండింటిని సూయెల్ 1662, 1665గా ఇచ్చారు.2 డచ్చివారు ప్రవేశపెట్టిన బటావియా నారింజ, పంపర పనస తోటలను కూడా గెజిటీర్ గుర్తించింది.1
Footnotes
-
Imperial Gazetteer of India: Madras, Vol. I (1908), p. 327, s.v. Palakollu (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9 ↩10 ↩11 ↩12
-
Robert Sewell, Lists of the Antiquarian Remains in the Presidency of Madras, Vol. I (1882), p. 41, s.v. Palakol (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4
-
Rama Rao, Eastern Calukyan Temples (1964), p. 42 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5
-
Annual Report on South Indian Epigraphy for 1937–38 (1942), p. 99 (archive.org (opens in a new tab)). ↩
-
Rama Rao, Eastern Calukyan Temples (1964), p. 16 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2
-
F. R. Hemingway, Madras District Gazetteers: Godavari (1907), p. 207 (archive.org (opens in a new tab)). ↩
-
M. Rama Rao, Eastern Calukyan Temples of Andhra Desa (1964), preface (unnumbered) (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2
-
Imperial Gazetteer of India: Madras, Vol. I (1908), p. 272 (archive.org (opens in a new tab)). ↩
-
V. Rangacharya, A Topographical List of the Inscriptions of the Madras Presidency, Vol. II (1919), p. 902, Narasapur taluk, Palakol (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2
చిత్రాలు
ఆధారసూచికలు
గమనికలు (0)
ఆధారాలు (6)
ఈ పేజీలో పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి
చివరి సవరణ:

