ప్రచురితమైన ఆధారాలతో నిర్మించిన కొత్త సైట్. ఏదైనా పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి
తెలుగు చరిత్రTelugu History

సుల్తాన్ కులీ

గోల్కొండ నుంచి తెలింగాణను పాలించిన, పర్షియాలో పుట్టిన బహమనీ సుల్తానత్ అధికారి. ఆయన తెలంగాణలో చాలా భాగాన్ని, కృష్ణా–గోదావరి తీరాన్ని జయించి, కుతుబ్ షాహీ వంశాన్ని స్థాపించాడు. 1543లో ఆయన హత్యకు గురయ్యాడు. గోల్కొండ చరిత్ర ప్రకారం, గోల్కొండ కోట మసీదులో ప్రార్థన చేస్తుండగా ఆయన చంపబడ్డాడు. ఫెరిష్తా ప్రకారం, ఆయన రత్నాలను పరిశీలిస్తుండగా ఒక బానిస ఆయనను చంపాడు.

సుల్తాన్ కులీ గోల్కొండ కుతుబ్ షాహీ రాజ్య స్థాపకుడు. ఆయన పర్షియా నుంచి దక్కన్‌కు వచ్చి బహమనీ సుల్తానుల సేవలో ఎదిగాడు. తన సొంత పేరుతో పాలించడానికి ముందు చాలా సంవత్సరాలు ఆయన వారి తూర్పు రాష్ట్రమైన తెలంగాణ (అప్పుడు తెలింగాణ)ను పాలించాడు. ఆయన తెలంగాణలో అరవై సంవత్సరాలు అధికారంలో ఉన్నాడని, వాటిలో పదహారు పాలకుడిగా, నలభై నాలుగు రాజుగా అని బ్రిగ్స్ (Briggs) అనువదించిన గోల్కొండ చరిత్ర చెబుతుంది.1

మూలాలు

సుల్తాన్ కులీ పర్షియాలోని హమదాన్‌లో పుట్టిన తుర్కోమాన్ అని, యువకుడిగా దక్కన్‌కు వచ్చాడని చరిత్రకారుడు ఫెరిష్తా చెబుతాడు.2 సుల్తాన్ కులీ సొంత మాటల నుంచి రాసుకున్నదని చెప్పే మరింత పూర్తి కథనాన్ని గోల్కొండ చరిత్ర ఇస్తుంది.3 అందులో ఆయన హమదాన్ దగ్గరి సాదాబాద్‌లో పుట్టానని చెబుతాడు.3 ఆయన కుటుంబం ఒక ప్రత్యర్థి వంశానికి పర్షియాలో అధికారాన్ని కోల్పోయిన కరా కోయున్లు తుర్కోమాన్లకు చెందినది.3

ఆయన మొదట బాలుడిగా ఒక బంధువు (uncle)తో కలిసి దక్కన్‌ను సందర్శించాడు.3 తర్వాత, ఇంట్లో తన ప్రాణానికి భయపడి, బహమనీ రాజు మహమూద్ షా కోసం గుర్రాలు, బహుమతులతో తిరిగి వచ్చాడు.3 రాజు ఆయనను దర్బారులో ఉంచుకున్నాడు.3

గోల్కొండ చరిత్ర ఆయన తండ్రి పేరును పీర్ కులీ కొడుకు ఉవైస్ కులీ అని చెబుతుంది.4 అది కరా కోయున్లు నాయకుల ద్వారా వంశాన్ని కరా యూసుఫ్ వరకు గుర్తిస్తుంది.4 బిల్గ్రామీ (Bilgrami) కూడా ఆయనను ఉవైస్ కులీ కొడుకు అంటారు.5

17వ శతాబ్దంలో గోల్కొండను సందర్శించిన ఫ్రెంచి రత్నాల వ్యాపారి టావెర్నియర్ (Tavernier) అదే కథ విన్నాడు.6 గోల్కొండ మొదటి రాజు హమదాన్ దేశానికి చెందిన “తుర్కోమాన్ల ప్రాచీన కుటుంబం నుంచి వచ్చిన” షియా అని ఆయన రాశాడు.6

బహమనీ సేవలో

యువ సుల్తాన్ కులీ రాజు తుర్కీ అంగరక్షక దళంలో చేరి, ఒక ప్రభుత్వ కార్యాలయంలో కార్యదర్శి అయ్యాడని ఫెరిష్తా చెబుతాడు.2 బీదర్‌లోని రాజభవనంపై రాత్రి దాడి జరిగినప్పుడు మహమూద్ షాను రక్షించిన ఘనతను చరిత్ర ఆయనకు ఇస్తుంది.7 ఆయనకు బహుమతిగా కుతుబ్-ఉల్-ముల్క్ అనే బిరుదు లభించింది.7 తర్వాత ఆయనను తెలంగాణ పాలకుడిగా చేశారు.8

ఆధారాల మధ్య తేదీలు భిన్నంగా ఉన్నాయి:59

  • బిల్గ్రామీ రాజభవనంపై దాడిని హిజ్రీ 892 (1486; హిజ్రీ అంటే సంవత్సరాలను లెక్కించే ఇస్లామిక్ పద్ధతి)లో, పాలకత్వాన్ని 1493లో, గోల్కొండ, వరంగల్, ఇతర జిల్లాలను వ్యక్తిగత సంస్థానంగా మంజూరు చేయడాన్ని 1495లో ఉంచుతారు.5
  • కృష్ణా జిల్లా మాన్యువల్ దాడిని 1490లో, సంస్థానాలతో పాటు పాలకత్వాన్ని 1495లో ఉంచుతుంది.9

గోల్కొండ ఆయన కేంద్రం అయింది. సుల్తాన్ కులీ పోషకుడు బహమనీ రాజు ముహమ్మద్ షా పేరు మీద ఆ ప్రదేశానికి ముహమ్మద్‌నగర్ అని పేరు మార్చారని బ్రిగ్స్ అనువాదంలోని ఒక పాదసూచిక చెబుతుంది.10 బిల్గ్రామీ దాని పూర్వ పేరును మంకల్ అని ఇస్తారు.10

కోట గోడలు, దాని జామా మసీదు, ఒక రాజభవనం నిర్మాణ ఘనతను బిల్గ్రామీ సుల్తాన్ కులీకి ఇస్తారు.11 ఆయన “పాత హిందూ మట్టి కోట స్థానంలో అప్పటికే బలమైన రాతి కోటను కట్టించాడు” అని 1907లో రాసిన హెయిగ్ (Haig) చెబుతారు.12

తెలంగాణలో, తీరంలో యుద్ధాలు

నిర్దిష్ట తేదీలు లేకపోయినా, గోల్కొండ చరిత్ర దండయాత్రల సుదీర్ఘ పరంపరను వర్ణిస్తుంది. ఆయన రాజకొండ, దేవరకొండలను తీసుకుని, పానగల్ దగ్గర విజయనగర శ్రీకృష్ణదేవరాయలతో పోరాడాడు. ఎలగందల్, మలంగూర్‌లను స్వాధీనం చేసుకున్న ఒక మాజీ బహమనీ అధికారిని ఆయన తరిమి, బేరార్ ఇమాద్ షాహీ సుల్తాన్‌తో పోరాడాడు.13

తూర్పున ఆయన ప్రధాన ప్రత్యర్థి వరంగల్, బెల్లంకొండలను ఆధీనంలో ఉంచుకున్న, పర్షియన్‌లో షితాబ్ ఖాన్ అని పిలిచే ఖమ్మం సీతాపతి.14 సీతాపతి ఆ ప్రాంత నాయకులను, ఒరిస్సా గజపతి రాజును ఆయనకు వ్యతిరేకంగా కూడగట్టాడు.14 పలంచినూరు దగ్గర సుల్తాన్ కులీ వారి సంయుక్త సైన్యాన్ని ఓడించాడని చరిత్ర చెబుతుంది.14

తర్వాత ఆయన కొండపల్లి, ఏలూరు (అప్పుడు ఎల్లోర్), రాజమహేంద్రవరంలను తీసుకున్నాడు.14 గోదావరిని ఒరిస్సాతో తన సరిహద్దుగా నిర్ణయించే ఒప్పందాన్ని ఆయన చేసుకున్నాడు.14 హిందూ నాయకుడైన సీతాపతి 1504 జనవరిలో ఆ కోటను తీసుకున్నాడని వరంగల్‌లోని ఒక స్తంభ శాసనం ధృవీకరిస్తుంది.15

రాబర్ట్ సూయెల్ (Robert Sewell) ఈ కథనాన్ని విజయనగర, పోర్చుగీసు ఆధారాలతో పోల్చారు.16 చరిత్ర కథ ఒకే సంఘటనల పరంపరగా చెప్పినప్పటికీ, అది “నిజానికి కనీసం ఇరవై ఒక్క సంవత్సరాల కాలాన్ని కవర్ చేస్తుంది” అని ఆయన నిర్ణయించారు.16 ఈ కాలం 1512లో సుల్తాన్ కులీ పాలన ప్రారంభం నుంచి 1534లో ఇస్మాయిల్ ఆదిల్ షా మరణం వరకు సాగింది.16 కాబట్టి ఆ కథను వివరంగా తేదీ వేయలేమని సూయెల్ రాశారు.16

ఇతర పర్షియన్ వ్రాతప్రతులను ఉపయోగించి, బిల్గ్రామీ షితాబ్ ఖాన్‌తో యుద్ధాన్ని 1519–1525 నాటిదిగా చెబుతారు.17 కొండపల్లి, రాజమహేంద్రవరం, ఏలూరుల విజయాన్ని ఆయన 1526–27 నాటిదిగా చెబుతారు.17 కృష్ణకు దక్షిణాన, సుల్తాన్ కులీ విజయనగర సైన్యాలకు వ్యతిరేకంగా కొండవీడును ఒకటి కంటే ఎక్కువ సార్లు ముట్టడించాడు. కృష్ణా మాన్యువల్ చివరి స్వాధీనాన్ని దాదాపు 1536లో ఉంచుతుంది.18

బీజాపూర్ ఇస్మాయిల్ ఆదిల్ షాకు వ్యతిరేకంగా కోవిల్‌కొండ ముట్టడిలో, సుల్తాన్ కులీకి కత్తి దెబ్బ తగిలి ఆయన ముక్కు, చెంపలో ఒక భాగం తెగిపోయింది. ఇది జీవితాంతం ఆయనను వికృతంగా చేసిందని చరిత్ర చెబుతుంది.19 ఫెరిష్తా ఇదే కథను ఆయన కొడుకు జంషీద్ గురించి చెబుతాడు.19

గోల్కొండ రాజు

ఫెరిష్తా సుల్తాన్ కులీ స్వాతంత్ర్యాన్ని హిజ్రీ 918 (1512) నాటిదిగా చెబుతాడు.20 హెయిగ్, సూయెల్ ఆయనను అనుసరించి 1512 అని ఇస్తారు.1221

గోల్కొండ కోటలోని జామా మసీదుపై ఉన్న శాసనం నుంచి బిల్గ్రామీ హిజ్రీ 924 (1518) అని వాదించారు.22 924 నాటి ఈ శాసనం బహమనీ రాజు మహమూద్ షాను పాలిస్తున్న సార్వభౌమునిగా, సుల్తాన్ కులీని కేవలం “కుతుబుల్ ముల్క్”గా పేర్కొంటుంది.22

ఇతర బహమనీ పాలకులు రాజ బిరుదులు తీసుకున్న తర్వాత, ఆయన అధికారులు ఆయనను కూడా అలా చేయమని కోరారని చరిత్ర చెబుతుంది.23 అప్పుడు ఆయనను సుల్తాన్ కులీ కుతుబ్ షాగా రాజుగా ప్రకటించారు.23 మహమూద్ షా చనిపోయినప్పుడు ఇతర పాలకులు తమ స్వాతంత్ర్యాన్ని ప్రకటించుకున్నారని కూడా చరిత్ర చెబుతుంది.24 అది ఆయన మరణాన్ని హిజ్రీ 912 (1507) నాటిదిగా చెబుతుంది.24 సుల్తాన్ కులీ “మిగిలి ఉన్న రాచరికపు నీడకు తన విధేయతను ఇంకా కొనసాగించాడు” అని అది చెబుతుంది.24

1932లో రాసిన హీరానంద శాస్త్రి (Hirananda Sastri) అంతకుముందు తేదీపై బుర్హాన్-ఇ మాసిర్ను ఉదహరించారు.25 హిజ్రీ 903 (1497)లోనే “కులీ కుతుబ్” తెలంగాణ నాయకులను తన కిందకు తెచ్చాడని అది చెబుతుంది.25 ఆయన వరంగల్, కోవిల్‌కొండలను తన స్వాధీనాలకు జోడించాడని అది జోడిస్తుంది.25

ఫెరిష్తా ప్రకారం, రోజుకు ఐదు సార్లు రాజ వాద్యాలు మోగించడం సహా ఆయన తన దర్బారులోకి పర్షియన్ ఆచారాలను తెచ్చాడు.2 ఆయన ప్రభుత్వ పదవులను తన సొంత దేశపు మనుషులతో నింపాడు.2 ఆయన షియా రూపంలో పన్నెండు మంది ఇమాముల పేరిట బహిరంగ ప్రార్థనలు చదివించాడు. పర్షియాలో తన యవ్వనం నుంచి ఈ విశ్వాసాన్ని కలిగి ఉన్నానని ఆయన చెప్పినట్లు చరిత్ర ఉదహరిస్తుంది.26

మరణం

సుల్తాన్ కులీ తన రాజధానిని అందంగా తీర్చిదిద్దడం వైపు తిరిగినప్పుడు ఆయనకు దాదాపు తొంభై ఏళ్లు అని చరిత్ర చెబుతుంది. హిజ్రీ 950 జుమాదా II 2 (1543 సెప్టెంబర్)న గోల్కొండ ప్రధాన మసీదులో మోకరిల్లి ప్రార్థన చేస్తుండగా ఆయనను పడగొట్టారు. హంతకుడు సుల్తాన్ కులీ కొడుకు జంషీద్ తరఫున పనిచేసిన కోట అధిపతి. తండ్రి వారసుడిగా నియమించిన తన అన్నపై కుట్ర పన్నినందుకు జంషీద్ కోటలో బంధించబడ్డాడు.27

ఆయన సమాధిపై ఉన్న శాసనం ఆయనను “అమరవీరుడు” అని పిలిచి, అదే తేదీ ఇస్తుంది.28 బిల్గ్రామీ ఆ మాటలను హత్యకు ధృవీకరణగా తీసుకుంటారు.28 తర్వాతి కుతుబ్ షాహీ చరిత్ర ఆధారంగా బిల్గ్రామీ ఆయన వయసును 99 అని ఇస్తారు.29

ఫెరిష్తా మరణాన్ని వేరుగా చెబుతాడు. ఆయన కథనంలో, “చాలా కాలంగా తన తండ్రి మరణాన్ని కోరుకుంటున్న” జంషీద్, రాజు కొన్ని రత్నాలను పరిశీలిస్తుండగా ఆయనను పొడవమని తన బానిసలలో ఒకడిని ఒప్పించాడు.30 నేరంలో తన పాత్ర బయటపడకుండా ఉండడానికి జంషీద్ తర్వాత ఆ బానిసను తానే చంపాడు.30 సుల్తాన్ కులీ దాదాపు ముప్పై మూడు సంవత్సరాలు పాలించాడని ఫెరిష్తా చెబుతాడు.30

ఆయన గుమ్మట సమాధి కోటకు దాదాపు అర మైలు ఉత్తరాన, కుతుబ్ షాహీ సమాధుల మధ్య ఎత్తైన వేదికపై ఉంది.31 రాజ కుటుంబపు మృతుల దేహాలను కడగడానికి స్నానశాలతో పాటు, ఆయన తన జీవిత కాలంలోనే దానిని కట్టించాడని బిల్గ్రామీ చెబుతారు.32 ఆయన సమాధి శాసనం ఆయనను బడా మాలిక్, “గొప్ప మాలిక్” అంటుంది.33 బిల్గ్రామీ ప్రకారం, దక్కన్ ప్రజలు ఆయనను ఈ పేరుతోనే ఎరిగారు.33

కుటుంబం

గోల్కొండ చరిత్ర ప్రకారం, సుల్తాన్ కులీకి ఆరుగురు కొడుకులు, నలుగురు కూతుళ్లు ఉన్నారు.34 కొడుకులు:34

  • తండ్రి జీవించి ఉండగానే చనిపోయిన హైదర్ ఖాన్34
  • జంషీద్ గుడ్డివానిగా చేయించిన, ఆయన ఎంచుకున్న వారసుడు కుతుబుద్దీన్34
  • ఆయన తర్వాత వచ్చిన యార్ కులీ జంషీద్34
  • తిరుగుబాటు చేసి చంపబడిన అబ్దుల్ కరీం34
  • “పిచ్చి రాకుమారుడు అని పిలిచే” దౌలత్ ఖాన్34
  • జంషీద్ తర్వాత వచ్చిన ఇబ్రహీం34

ఫెరిష్తా జంషీద్, హైదర్, ఇబ్రహీం అనే ముగ్గురు కొడుకుల పేర్లు మాత్రమే చెబుతాడు.30

చరిత్రలో, గజపతి సైన్యాలతో యుద్ధంలో హైదర్ ఖాన్ తన తండ్రి సైన్యంలోని ఒక పక్షానికి నాయకత్వం వహించాడు.35 ఆయన రాజా సోదరుని లేదా సోదరి కొడుకు (nephew)ను తన చేతితోనే చంపాడు.35 “ఈ రాకుమారుని నుంచే హైదురాబాద్, లేదా సాధారణంగా రాసినట్లు హైదురాబాద్, తన పేరు పొందింది” (అంటే హైదరాబాద్) అని బ్రిగ్స్ పాదసూచిక చెబుతుంది.35 కృష్ణా మాన్యువల్ దీనిని మళ్లీ చెబుతుంది.36 ఆయన చిన్న కొడుకు ఇబ్రహీం కుతుబ్ షా జననాన్ని చరిత్ర హిజ్రీ 936 (1530) నాటిదిగా కూడా చెబుతుంది.37

Footnotes

  1. Golconda chronicle, in Muhammad Qasim Ferishta, tr. John Briggs, History of the Rise of the Mahomedan Power in India, Vol. III (1829), p. 377 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  2. Ferishta, tr. Briggs, Rise of the Mahomedan Power, Vol. III (1829), pp. 321–323 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  3. Briggs, Rise of the Mahomedan Power, Vol. III (1829), pp. 339–342 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6

  4. Briggs, Rise of the Mahomedan Power, Vol. III (1829), pp. 339–340 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  5. Syed Ali Asgar Bilgrami, Landmarks of the Deccan (1927), p. 194 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3

  6. Jean-Baptiste Tavernier, tr. V. Ball, Travels in India, Vol. I (1889), p. 160 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  7. Briggs, Rise of the Mahomedan Power, Vol. III (1829), pp. 343–344 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  8. Briggs, Rise of the Mahomedan Power, Vol. III (1829), p. 345 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  9. Gordon Mackenzie, A Manual of the Kistna District (1883), p. 24 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  10. Briggs, Rise of the Mahomedan Power, Vol. III (1829), p. 353, note (archive.org (opens in a new tab)); Bilgrami, Landmarks (1927), p. 194 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  11. Bilgrami, Landmarks (1927), p. 108 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  12. T. W. Haig, Historic Landmarks of the Deccan (1907), p. 181 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  13. Briggs, Rise of the Mahomedan Power, Vol. III (1829), pp. 354–360 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  14. Briggs, Rise of the Mahomedan Power, Vol. III (1829), pp. 360–364 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5

  15. Hirananda Sastri, Shitab Khan of Warangal (1932), pp. 3–4, 13 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  16. Robert Sewell, A Forgotten Empire (Vijayanagar) (1900), pp. 132–135 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  17. Bilgrami, Landmarks (1927), p. 195 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  18. Mackenzie, Kistna District (1883), pp. 26–28 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  19. Briggs, Rise of the Mahomedan Power, Vol. III (1829), pp. 368–371 and note (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  20. Ferishta, tr. Briggs, Rise of the Mahomedan Power, Vol. III (1829), p. 323 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  21. Sewell, A Forgotten Empire (1900), p. 132 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  22. Bilgrami, Landmarks (1927), pp. 111, 114 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  23. Briggs, Rise of the Mahomedan Power, Vol. III (1829), pp. 353–354 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  24. Briggs, Rise of the Mahomedan Power, Vol. III (1829), pp. 351–352 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3

  25. Sastri, Shitab Khan of Warangal (1932), p. 15 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3

  26. Briggs, Rise of the Mahomedan Power, Vol. III (1829), p. 353 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  27. Briggs, Rise of the Mahomedan Power, Vol. III (1829), pp. 376–378 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  28. Bilgrami, Landmarks (1927), pp. 113, 115 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  29. Bilgrami, Landmarks (1927), pp. 113, 115 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  30. Ferishta, tr. Briggs, Rise of the Mahomedan Power, Vol. III (1829), pp. 323–324 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4

  31. Imperial Gazetteer of India: Hyderabad State (1909), p. 114 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  32. Bilgrami, Landmarks (1927), pp. 115–117 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  33. Bilgrami, Landmarks (1927), p. 115 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2

  34. Briggs, Rise of the Mahomedan Power, Vol. III (1829), pp. 377–378 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8

  35. Briggs, Rise of the Mahomedan Power, Vol. III (1829), pp. 363–364 and note (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3

  36. Mackenzie, Kistna District (1883), p. 27 note (archive.org (opens in a new tab)). ↩

  37. Briggs, Rise of the Mahomedan Power, Vol. III (1829), p. 371 (archive.org (opens in a new tab)). ↩

చిత్రాలు

రాజవంశాలు

కుతుబ్ షాహీలు

సుమారు క్రీ.శ. 1518–1687

తెలంగాణను, 1520ల నుండి కృష్ణా, గోదావరిల మధ్య తీరాన్ని పాలించిన గోల్కొండ సుల్తానులు (1518–1687). తర్వాత వారు ఉత్తర తీరాన్ని, గుంటూరు ప్రాంతాన్ని, 17వ శతాబ్దంలో దక్షిణాన కర్ణాటకలో చాలా భాగాన్ని పాలించారు. స్థాపకుడు సుల్తాన్ కులీ బహమనీల తరఫున తెలింగాణను పాలించాడు. ఇబ్రహీం 1565లో విజయనగరాన్ని నాశనం చేసిన కూటమిలో చేరాడు. మహమ్మద్ కులీ సుమారు 1589–91లో హైదరాబాద్‌ను స్థాపించాడు. 1636 నుండి రాజులు మొఘలులకు కప్పం చెల్లించారు. 1687లో ఎనిమిది నెలల ముట్టడి తర్వాత ఔరంగజేబు ద్రోహం ద్వారా గోల్కొండను తీసుకున్నాడు. పర్షియన్ సామంతులు ఉన్నత పదవుల్లో ఉన్నారు, కానీ తెలుగు సైనికులు కోటలను, బ్రాహ్మణ కరణాలు శిస్తు లెక్కలను నిర్వహించారు. చివరి రాజు కాలంలో మాదన్న, అక్కన్న అనే ఇద్దరు బ్రాహ్మణ సోదరులు రాజ్యాన్ని నడిపారు.

ఆధారసూచికలు

ఆధారాలు (8)
  1. Muhammad Qasim Ferishta (tr. John Briggs), History of the Rise of the Mahomedan Power in India till the Year A.D. 1612, Vol. III (opens in a new tab), Longman, Rees, Orme, Brown and Green, London, 1829, pp. 321–324, 339–378. [Public domain]
  2. Syed Ali Asgar Bilgrami, Landmarks of the Deccan: A Comprehensive Guide to the Archaeological Remains of the City and Suburbs of Hyderabad (opens in a new tab), Government Central Press, Hyderabad-Deccan, 1927, pp. 108, 111–117, 194–195. [Public domain]
  3. Gordon Mackenzie, A Manual of the Kistna District in the Presidency of Madras (opens in a new tab), Government of Madras (Lawrence Asylum Press), 1883, pp. 24–29. [Public domain]
  4. Hirananda Sastri, Shitab Khan of Warangal (Hyderabad Archaeological Series No. 9) (opens in a new tab), H.E.H. the Nizam's Government, 1932, pp. 3–4, 13, 15. [Public domain]
  5. Jean-Baptiste Tavernier (tr. V. Ball), Travels in India, Vol. I (opens in a new tab), Macmillan & Co., London, 1889, pp. 160. [Public domain]
  6. Government of India, Imperial Gazetteer of India, Provincial Series: Hyderabad State (opens in a new tab), Superintendent of Government Printing, Calcutta, 1909, pp. 14, 114. [Public domain]
  7. Robert Sewell, A Forgotten Empire (Vijayanagar): A Contribution to the History of India (opens in a new tab), Swan Sonnenschein & Co., London, 1900, pp. 132–135. [Public domain]
  8. T. W. Haig, Historic Landmarks of the Deccan (opens in a new tab), Pioneer Press, Allahabad, 1907, pp. 14, 181. [Public domain]

ఈ పేజీలో పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి

చివరి సవరణ: