తెలుగు చరిత్రలో నీటి పనులు
తెలుగు దేశంలో ప్రజలు నీటిని ఎలా నిల్వ చేశారు, ఎలా మళ్లించారు: శాసనాలు ఏడు శాశ్వత పుణ్యకార్యాల్లో ఒకటిగా లెక్కించిన కాకతీయ రాజులు, వారి సామంతుల చెరువులు; రాయలసీమలో విజయనగర కాలపు చెరువులు, నదీ ఆనకట్టలు; గోల్కొండ, హైదరాబాద్ల పెద్ద చెరువులు; గోదావరి, కృష్ణా, పెన్నా, తుంగభద్రలపై పంతొమ్మిదో శతాబ్దపు ఆనకట్టలు, కాలువలు.
తెలుగు దేశంలో డెల్టాలకు దూరంగా వ్యవసాయం నిల్వ చేసిన నీటిపై ఆధారపడింది.12 రుతుపవన వర్షాన్ని పట్టుకోవడానికి ప్రజలు చెరువులు (లోయకు అడ్డంగా మట్టికట్ట వేసి నీటిని ఆపిన జలాశయాలు) కట్టారు.34 పంతొమ్మిదో శతాబ్దంలో బ్రిటిష్వారు డెల్టాల మొదట్లో నదులకు అడ్డంగా ఆనకట్టలు అనే పెద్ద కట్టడాలు కట్టారు.56 ఈ పేజీ ఈ పనులను కాలక్రమంలో అనుసరిస్తుంది, ఒక్కో పని పేజీకి లింక్ ఇస్తుంది.
ఆధారాల గురించి. కాకతీయ చెరువుల కోసం ఈ పేజీ పి. వి. పరబ్రహ్మశాస్త్రి (P. V. Parabrahma Sastry) రాసిన The Kakatiyas of Warangal (వరంగల్ కాకతీయులు, 1978)ను అనుసరిస్తుంది, అది శాసనాలపై ఆధారపడింది, దాన్ని ఉదహరించాము కానీ ఉల్లేఖించలేదు.7 తర్వాతి పనుల కోసం ఇది 1908, 1909 నాటి Imperial Gazetteers (సామ్రాజ్య గెజిటీర్లు)ను ఉపయోగిస్తుంది, వీటిలో చాలా పనులను కట్టిన లేదా నిర్వహించిన ప్రభుత్వాల అధికారులే వాటిని రాశారు.58 చెరువులు ఎందుకు ముఖ్యమో తెలుసుకోవడానికి నేల, నదులు, నీరు చూడండి.
- ఉమ్మడి ఆంధ్రప్రదేశ్ (2014కు ముందు)
- నేటి రాష్ట్ర సరిహద్దులు (దిశ కోసం)
- కాలువ
గెజిటీర్లు వర్ణించిన తెలుగు దేశపు ప్రధాన నదులు, వాటి పుణ్యక్షేత్రాలు, రేవులు, నీటి పనులు: గోదావరిపై పుష్కర పట్టణం రాజమండ్రి, భద్రాచలం, కోటిపల్లి; ధవళేశ్వరం (1847–1852), విజయవాడ (1852–1855) ఆనకట్టలు; పాఖాల, రామప్ప, లక్నవరం, బయ్యారం, ఘన్పూర్ కాకతీయ చెరువులు; బుక్కరాయసముద్రం, పోరుమామిళ్ల చెరువులు; కంభం చెరువు; కర్నూలు–కడప కాలువ; కొల్లేరు సరస్సు. కాలువ దారి సుమారుగా గీసినది.
ఆధార పటం: Natural Earth (opens in a new tab) (public domain).
చెరువులు ఎందుకు
1909 నాటి హైదరాబాద్ గెజిటీర్ ఈ అవసరాన్ని వివరిస్తుంది.1 గ్రానైట్ నుండి ఏర్పడిన తెలింగాణ నేలలు ఇసుకగా ఉంటాయి, నీటిని పట్టి ఉంచవు.19 అక్కడి నదులు ఎండాకాలంలో ఎండిపోతాయి.1 కాబట్టి వర్షాన్ని నిల్వ చేయాల్సి వచ్చింది, దానికి ప్రజలు ఎగుడుదిగుడు నేలను ఉపయోగించుకున్నారు.9 పొలాల కోసం వర్షాకాలపు నీటిని ఆపడానికి లోయలకు, వాగులకు అడ్డంగా కట్టలు వేశారు.3
పరబ్రహ్మశాస్త్రి ప్రకారం, తెలంగాణ వాగులు వర్షం తర్వాత కొన్ని రోజులే నిండుగా ప్రవహించేవి, వాటి నీటిలో ఎక్కువ భాగం వృథాగా పోయేది.7 కాకతీయులకు ముందు, వాగుల పడకల్లో తవ్విన బావులు, ఒడ్డుల వెంట చిన్న కాలువలు మాత్రమే ఆ నీటిని ఉపయోగించుకునే మార్గాలు.7
కాకతీయ చెరువులు
తెలంగాణలో నీటిపారుదలపై మొదట సరైన శ్రద్ధ పెట్టినది కాకతీయ రాజులే అని పరబ్రహ్మశాస్త్రి వాదిస్తారు.7 ఆయన వివరణలో, నీరు లేక చాలా సారవంతమైన భూమి సాగు కాకుండా పడి ఉందని వారు గమనించారు.7 పెద్ద జలాశయాలు ఏర్పరచడానికి వారు పెద్ద వాగులకు అనువైన చోట్ల కట్టలు వేశారు.7 వాగు రెండు కొండల మధ్య వెళ్లే చోట మట్టి, రాయితో కట్ట కట్టేవారు.4 దిగువ భూమి కూడా సారవంతంగా ఉండాలి.4
చెరువు కట్టడం ఒక మతపరమైన కార్యం. శాసనాలు దాన్ని సప్త సంతానాల్లో, అంటే శాశ్వత పుణ్యం ఇచ్చే ఏడు కార్యాల్లో, ఒకటిగా లెక్కిస్తాయి.7 అవి వాటిని ఇలా పేర్కొంటాయి: కొడుకు, ఆలయం, తోట, చెరువు, అగ్రహారం (బ్రాహ్మణులకు ఇచ్చిన గ్రామం), సాహిత్య రచన, నిధి.7 చెరువు పని తరచూ జలదేవుడైన వరుణుని విగ్రహాన్ని ప్రతిష్ఠించడంతో మొదలయ్యేది.7
నీటిపారుదలకు ప్రత్యేక శాఖ ఏదీ లేదు.4 ఆలయాలు కట్టినట్లే చెరువుల్లో ఎక్కువ భాగాన్ని మంత్రులు, సామంతులు కట్టారు.4 శాసనాల ఆధారంగా పరబ్రహ్మశాస్త్రి పేర్కొనే నిర్మాతల్లో కొందరు వీరు:41011
- కేసరి చెరువు తవ్వించిన మొదటి ప్రోలరాజు, పరబ్రహ్మశాస్త్రి ఆ చెరువును మహబూబాబాద్ తాలూకాలోని కేసముద్రం వద్ద ఉంచుతారు4
- హనుమకొండ దగ్గర పెద్ద చెరువు కట్టించిన, రుద్రదేవుని మంత్రి గంగాధరుడు4
- గణపతిదేవుని పాలనలో పాకాల చెరువు కట్టించిన, మంత్రి బయ్యన నాయకుని కుమారుడు జగదాల ముమ్మడి10
- 1213లో రామప్ప చెరువు కట్టించిన సేనాని రేచర్ల రుద్రుడు10
- బయ్యారం చెరువు కట్టించిన గణపతిదేవుని సోదరి మైలాంబ10
- కొండపర్తి వద్ద చౌండ సముద్రం కట్టించిన, గణపతిదేవుని సైన్యాధిపతుల్లో ఒకడైన చౌండ11
ఈ చెరువుల్లో పెద్దవి 1970లలో కూడా వాడుకలో ఉన్నాయి.4 పరబ్రహ్మశాస్త్రి పాకాల కట్టను సుమారు ఒక మైలు పొడవు, 40 కాలువలతో, తన కాలంలో 9,037 ఎకరాలకు నీరు ఇచ్చేదిగా పేర్కొంటారు.10 రామప్ప కట్ట 2,000 అడుగుల పొడవు, 56 అడుగుల ఎత్తు, అది 4,350 ఎకరాలకు నీరు ఇచ్చేది.10 అదే కాలానికి చెందిన ఘనపూర్ చెరువు సుమారు 350 ఎకరాలకు నీరు ఇచ్చేది.10 లక్నవరం, బయ్యారం, పాకాల చెరువులన్నిటికీ ఒకే పీఠభూమి నుండి ప్రవహించే వాగుల నుండి నీరు వచ్చేది.10 లక్నవరం చెరువు చూడండి.
సుమారు 1934 నాటి తెలుగు బడి భూగోళ పుస్తకం కూడా పాకాలను నిజాం రాష్ట్రంలోని ప్రధాన చెరువుల్లో ఒకటిగా వర్ణించింది.12 గణపతిదేవుని కాలంలో జగదాల ముమ్మడి దాన్ని కట్టించాడని అది మళ్లీ చెప్పింది.12 1909లో పాకాల హైదరాబాద్ రాష్ట్రంలోని అతి పెద్ద కృత్రిమ సరస్సు, అది దాదాపు 13 చదరపు మైళ్ల మేర విస్తరించి ఉంది.3
చెరువులు మాత్రమే కాదు. వాగుల ఇసుక ఒడ్డుల గుండా ఊరే నీటితో నడిచే అట కాలువల (ata-kaluvas) గురించి కూడా పరబ్రహ్మశాస్త్రి వివరిస్తారు.11 శాసనాలు వాటిలో చాలా కాలువల పేర్లు ఇస్తాయి, ఉదాహరణకు మూసీ నుండి నీరు వచ్చే ఒక కాలువ, కొలనుపాక దగ్గర ఆలేరుపై మరొకటి.11 లోతైన బావుల నుండి ఎద్దులతో కూడా నీటిని తోడేవారు.11
రాయలసీమ: చెరువులు, నదీ ఆనకట్టలు
కృష్ణాకు దక్షిణాన ఉన్న పొడి ప్రాంతం కూడా చెరువులపైనే బతికింది. వి. రంగాచార్య (V. Rangacharya) సంగ్రహించిన ఒక శాసనం ప్రకారం, మంత్రి అనంతరస ఉడయార్ అనంతపురం దగ్గర బుక్కరాయసముద్రం వద్ద పెద్ద చెరువు తవ్వించాడు.13 కడప జిల్లా బద్వేలు తాలూకాలోని పోరుమామిళ్ల వద్ద, బుక్కుని కుమారుడు భాస్కరుడు చక్కని చెరువు కట్టించాడని 1369 నాటి ఒక శాసనం నమోదు చేస్తుంది.14 అప్పుడు భాస్కరుడు ఉదయగిరిలో పాలిస్తున్నాడు.14 1915 నాటి కడప గెజిటీర్ ఆయనను విజయనగర రాజు మొదటి బుక్కరాయల కుమారుడిగా, ఉదయగిరి రాజ్యభాగాన్ని రాజప్రతినిధిగా పాలించినవాడిగా భావిస్తుంది.15
కర్నూలు జిల్లాలోని కంభం చెరువును గుండ్లకమ్మ నది లోయకు అడ్డంగా 57 అడుగుల ఎత్తైన కట్టతో ఏర్పరిచారు.16 1908లో అది సుమారు 15 చదరపు మైళ్ల మేర విస్తరించి ఉంది.16 కొండల మధ్య లోతైన లోయల్లో ప్రవహించే నదులకు అడ్డుకట్ట వేసి చెరువులు ఏర్పరచడం సులభమని గెజిటీర్ పేర్కొంది.17
తుంగభద్రపై విజయనగర రాజులు తమ రాజధానికి ఎగువన, దిగువన గార వాడని భారీ రాతి దిమ్మలతో అనేక ఆనకట్టలు కట్టారు.18 వాటిలో పది 1908లో కూడా నది వెంట ఇరుకైన భూమి పట్టీలకు నీరు ఇస్తున్నాయి.18
గోల్కొండ, హైదరాబాద్
రాష్ట్రంలోని పెద్ద చెరువుల్లో ఎక్కువ భాగాన్ని దాని పూర్వ పాలకులు లేదా మంత్రులు కట్టించారని హైదరాబాద్ గెజిటీర్ రాసింది.8 వాటిలో హుస్సేన్ సాగర్, ఇబ్రహీంపట్నం చెరువు, మీర్ ఆలం చెరువు, అఫ్జల్ సాగర్, జల్పల్లి చెరువులను అది పేర్కొంది.8 చిన్న చెరువులు జమీందారుల (భూస్వాముల) పని.8 1909లో రాష్ట్రంలో 370 పెద్ద చెరువులు, 11,015 కుంటలు (చిన్న చెరువులు) ఉండేవి, వీటికి తోడు 1,347 కాలువలు, 123,175 బావులు ఉండేవి.8
ఇరవయ్యో శతాబ్దంలో నిజాం ప్రభుత్వం ఇంకా పెద్ద పనులు కట్టింది. 1908 మూసీ వరద తర్వాత, వరదలను ఆపడానికి, నీటిని నిల్వ చేయడానికి హైదరాబాద్కు ఎగువన రెండు జలాశయాలను అది ప్రణాళిక చేసింది.19 వాటిలో మొదటిదైన, గండిపేట వద్ద మూసీపై ఉస్మాన్ సాగర్ పని 1913లో మొదలైంది.19 హిమాయత్ సాగర్ కూడా చూడండి. నిజామాబాద్ జిల్లాలో మంజీరాపై నిజాం సాగర్ ఆనకట్ట నిర్మాణంలో ఉన్నట్లు Pictorial Hyderabad (సచిత్ర హైదరాబాద్, 1929) వర్ణిస్తుంది.20 ఆ వరద గురించి కరువులు, వరదలు, తుపానులు చూడండి.
డెల్టాల ఆనకట్టలు
1900ల ప్రారంభంలో కనుమలకు తూర్పున ఉన్న మద్రాసు జిల్లాల నీటిపారుదల పనుల్లో నదులకు అడ్డంగా సుమారు 6,000 ఆనకట్టలు, 33,000 చెరువులు ఉన్నాయి.2 అతి పెద్ద పనులు డెల్టాల మొదట్లో ఉన్న ఆనకట్టలు.56
ఆర్థర్ కాటన్ 1845లో గోదావరికి అడ్డంగా ఆనకట్ట ప్రణాళికను చేపట్టారు, 1847లో ఆయన నేతృత్వంలో పని మొదలైంది.5 ఆనకట్ట దీవులతో కలిపిన నాలుగు భాగాలుగా నదిని దాటింది, మొత్తం పొడవు 3,982 గజాలు.5 1903–04 నాటికి దాని మూడు కాలువ వ్యవస్థలు 662,000 ఎకరాలకు నీరు ఇచ్చాయి, వాటిలో పడవలు నడిచే 493 మైళ్ల ప్రధాన కాలువలు ఉన్నాయి.5 ఆనకట్ట “డెల్టా రూపురేఖలనే పూర్తిగా మార్చింది” అని, దాన్ని కరువు భయం నుండి విముక్తి చేసిందని గోదావరి గెజిటీర్ రాసింది.21 ధవళేశ్వరం ఆనకట్ట చూడండి.
1832–1833 గుంటూరు కరువు కృష్ణాపై కూడా ఆనకట్ట ప్రణాళిక వేసేలా ప్రభుత్వాన్ని పురికొల్పింది.22 దాన్ని విజయవాడ (అప్పుడు బెజవాడ) వద్ద కట్టారు, 1903–04లో అది 616,760 ఎకరాల ప్రభుత్వ భూమికి నీరు ఇచ్చింది.6 కృష్ణా ఆనకట్ట చూడండి.
పెన్నాపై, 1855లో కట్టిన నెల్లూరు ఆనకట్టకు 1858లో కాటన్ మరమ్మతులు చేసి కొత్త రూపం ఇచ్చారు.23 కనిగిరి జలాశయాన్ని నింపడానికి సంగం వద్ద రెండో ఆనకట్టను 1886లో కట్టారు.23 పెన్నా పనులు కలిసి నెల్లూరు జిల్లాలో 155,000 ఎకరాలకు నీరు ఇచ్చాయి.23 కడప జిల్లాలో 1898–99 నాటి సగిలేరు పథకం ఆ నదికి అడ్డుకట్ట వేసి చెరువుల గొలుసుకు నీరు ఇచ్చింది.24
కర్నూలు–కడప కాలువ
కర్నూలు–కడప కాలువ కర్నూలుకు 17 మైళ్ల ఎగువన సుంకేసుల వద్ద తుంగభద్రపై కట్టిన ఆనకట్ట నుండి నీటిని తీసుకుంది.25 అది కర్నూలు, కడప జిల్లాల గుండా 190 మైళ్లు ప్రవహించి పెన్నాకు, అక్కడి నుండి కడప పట్టణానికి చేరింది.25 1858లో పార్లమెంటు చట్టం ద్వారా ఏర్పడిన మద్రాస్ ఇరిగేషన్ అండ్ కెనాల్ కంపెనీ అనే ప్రైవేట్ ఇంగ్లీష్ కంపెనీ దాన్ని కట్టింది.25 కంపెనీకి త్వరలోనే డబ్బు కొరత వచ్చింది, £1,600,000 ఖర్చు చేసిన తర్వాత కూడా 1872లో కాలువ పూర్తి కాలేదు.25 1882లో ప్రభుత్వం దాన్ని £1,700,000కు కొనుగోలు చేసింది.25
అది “ఎప్పుడూ విజయవంతం కాలేదు” అని Imperial Gazetteer తీర్పు ఇచ్చింది.25 దాని మార్గాన్ని సరిగా ఎంచుకోలేదు, దానిలో కొన్ని భాగాలు అనుకున్న నీటిలో సగం మాత్రమే తీసుకెళ్లగలిగాయి.2526 చాలా మంది రైతులకు సాగునీటి వరి కంటే మెట్ట పంటలే ఎక్కువ లాభం ఇచ్చాయి.26 కానీ అది చాలా పొడి ప్రాంతానికి ముఖ్యమైన రక్షణ ఇచ్చింది: వర్షాలు పడనప్పుడు దాని నుండి నీటిని విరివిగా తీసుకున్నారు.26
తుంగభద్ర కోసం ప్రణాళికలు
రెండు ఒడ్డుల నుండి నేల నిటారుగా పెరుగుతుంది కాబట్టి, 1908లో కూడా తుంగభద్రను నీటిపారుదలకు చాలా తక్కువగా ఉపయోగించేవారు.18 హోస్పేట దగ్గర నదిపై గొప్ప జలాశయం కోసం ఉన్న పాత ప్రణాళికను మళ్లీ పరిశీలించాలని 1901–1903 నీటిపారుదల కమిషన్ సిఫార్సు చేసింది.18 దాని నుండి ఒక కాలువ బళ్ళారి, కర్నూలు, అనంతపురం, కడప, నెల్లూరు జిల్లాలకు నీటిని తీసుకెళ్లాల్సి ఉంది.18 1908లో వివరమైన అంచనాలు తయారవుతున్నాయి.18
Footnotes
-
Imperial Gazetteer of India, Provincial Series: Hyderabad State (1909), p. 2 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4
-
Imperial Gazetteer of India, Provincial Series: Madras, Vol. I (1908), p. 44 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2
-
Imperial Gazetteer: Hyderabad State (1909), p. 4 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3
-
Parabrahma Sastry, The Kakatiyas of Warangal (1978), p. 204 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9
-
Imperial Gazetteer: Madras, Vol. I (1908), p. 165, “Godavari Canals” (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6
-
Imperial Gazetteer: Madras, Vol. I (1908), p. 168, “Kistna Canals” (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3
-
P. V. Parabrahma Sastry, The Kakatiyas of Warangal (1978), p. 203 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9
-
Imperial Gazetteer: Hyderabad State (1909), p. 34 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5
-
Imperial Gazetteer: Hyderabad State (1909), p. 33 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2
-
Parabrahma Sastry, The Kakatiyas of Warangal (1978), p. 205 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8
-
Parabrahma Sastry, The Kakatiyas of Warangal (1978), p. 206 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5
-
Makhdoom Mohiuddin, Nizam Rajya Bhugolamu (Telugu, about 1934), p. 29 (archive.org (opens in a new tab)). Cite-only; paraphrased. ↩ ↩2
-
V. Rangacharya, A Topographical List of the Inscriptions of the Madras Presidency, Vol. I (1919), p. 1, Anantapur No. 1 (archive.org (opens in a new tab)). ↩
-
Imperial Gazetteer: Madras, Vol. I (1908), p. 399, “Porumamilla” (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2
-
C. F. Brackenbury, Madras District Gazetteers: Cuddapah, Vol. I (1915), p. 35 (archive.org (opens in a new tab)). ↩
-
Imperial Gazetteer: Madras, Vol. I (1908), p. 404, “Kurnool District” (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2
-
Imperial Gazetteer: Madras, Vol. I (1908), p. 421, “Cumbum Taluk” (archive.org (opens in a new tab)). ↩
-
Imperial Gazetteer: Madras, Vol. I (1908), p. 169, “Tungabhadra” (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6
-
Modern Hyderabad (Deccan) (1914), pp. 84–85 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2
-
K. Krishnaswamy Mudiraj, Pictorial Hyderabad, Vol. I (1929), p. 91 (archive.org (opens in a new tab)). ↩
-
F. R. Hemingway, Madras District Gazetteers: Godavari, Vol. I (1907), p. 140 (archive.org (opens in a new tab)). ↩
-
Gordon Mackenzie, A Manual of the Kistna District (1883), p. 253 (archive.org (opens in a new tab)). ↩
-
Imperial Gazetteer: Madras, Vol. I (1908), p. 171, “Penner” (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3
-
Imperial Gazetteer: Madras, Vol. I (1908), p. 389, “Badvel Taluk” (archive.org (opens in a new tab)). ↩
-
Imperial Gazetteer: Madras, Vol. I (1908), p. 180, “Kurnool-Cuddapah Canal” (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7
-
Imperial Gazetteer: Madras, Vol. I (1908), p. 181 (archive.org (opens in a new tab)). ↩ ↩2 ↩3
ఆధారసూచికలు
గమనికలు (0)
ఆధారాలు (10)
ఈ పేజీలో పొరపాటు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి
చివరి సవరణ: